YOU are not afraid. You think YOU are afraid. ~Shantimayi~
ปล่อยใจไปในความเงียบ

ทางโน้นเป็นอย่างไรบ้างเหรอ
นานแล้วที่ไม่ได้เจอะเจอ ไม่ได้ยินข่าวคราว
ก็ถ้าได้ยินก็คงแปลกแล้วล่ะ ในเมื่อไกลกันขนาดนี้
แม้แต่ในฝันเรายังหาโอกาสพบกันลำบาก
ไม่ว่าจะพยายามสักเท่าไหร่ก็ตาม
มีเพียงรูปถ่ายของเธอที่คนอื่นถ่ายไว้
กับข้อความเก่าๆที่ไม่เคยลบเลือนไป
และเสียงเพลงที่ไม่ห่างหายไปกับวันเวลา
ถูกสะกิดเมื่อไหร่ก็ดำดิ่งไปกับความทรงจำเมื่อนั้น

ตรงนี้อากาศเย็นแล้ว
แล้วตรงนั้นล่ะ ตรงไหนก็ไม่รู้
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธออยู่ที่ไหนของจักรวาลอันกว้างใหญ่นี้
ไม่รู้เลยว่าเธออยู่ในสภาวะไหน
ไม่มีทางรู้ว่าจะได้เจอกันอีกหรือเปล่า
ถ้าได้เจอกัน จะยังจำเธออได้อีกไหม
และถ้าวันนั้นมีจริง มันก็คงไม่ใช่ที่นี่ ไม่ใช่ตรงนี้อีกแล้ว
ถ้าเรามีกรรมเกี่ยวกัน ก็คงจะมีวันมาพบเจอกัน
แต่ก็คงจะเป็นในที่ที่ไกลแสนไกล
และไม่รู้เลยว่า อีกนานแค่ไหน
แต่ใครจะรู้ อาจจะเป็นเร็วๆนี้ก็ได้
ไม่รู้ ไม่มีใครรู้
รู้แต่ว่า...แล้วสักวัน จะไปหา
(แต่จะเมื่อไหร่ และจะหาเจอหรือเปล่า ก็ไม่รู้อีกนั่นแหละ)

ค่ำคืนที่อากาศเย็นๆ และรอบตัวเงียบๆ
ไม่เหงา แต่ล่องลอยไปในความคิด
มีงานคั่งค้างอยู่ แต่อยากจะปล่อยมันกองเอาไว้
แล้วก็นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย สนองหัวใจตัวเอง
เพียงแต่สมมติว่ามีเพียงแต่วันนี้ ตอนนี้เท่านั้น
ข้างนอกสงบอย่างที่ไม่ค่อยเห็นได้บ่อยนัก
นานเท่าไหร่แล้วที่ชีวิตไม่ได้อยู่กับความเงียบ

หรือว่าจริงๆแล้วผลจากการเข้าประชุม GNH
Gross National Happiness Conference ครั้งที่ 3
มันทำให้เรารู้สึกเงียบๆจากข้างในกันแน่
ด้วยบรรยากาศ ด้วยรอยยิ้มของผู้เข้าร่วม
วันนี้หัวใจเลยเงียบๆแบบแปลกๆ

...นอนกอดบัตรคอนเสิร์ตราคา 1500 บาทอยู่ 2 ใบ
วันที่ 15 ธันวาคม คงได้น้ำตาแตกครั้งใหญ่...


Create Date : 26 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 26 พฤศจิกายน 2550 23:43:51 น. 4 comments
Counter : 315 Pageviews.

 


โดย: KS IP: 86.141.49.215 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:7:01:59 น.  

 
หวัดดีครับครูเสี้ยว

หนังสือเล่มที่ว่า
ผมเห็นทั้งเล่ม 1 และ 2
แต่ไม่ได้ซื้อมาอ่าน
ผมเปิดดูในเล่มคร่าวๆ

ยังไม่ไ่ด้สนใจมาก
เพราะคำถามเหล่านี้
ผมเคยถามตัวเองแล้ว
เช่นคำถามที่ว่า เกิดมาเพื่ออะไร
หรือ ตายแล้วไปไหน

พอจะมีคำตอบให้ตัวเองอยู่บ้าง

..................


ความจริงอารมณ์ผมดีมากครับ 5555
แต่เขียนบันทึกนี้
นึกถึงตัวเองเมื่อ 5-6 ปีที่แล้ว
ปีที่ยังต้องปรับตัว ปรับอารมณ์ในการทำงานกับคน
คนซึ่งมากมายไปด้วยปัญหาและอารมณ์

ตอนนี้ไม่มีปัญหา
ผมว่าผมรับมือได้
ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์แบบไหน
อิอิอิ


พอจะมีภูมิต้านทานมากโขอยู่ครับ



โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:08:34 น.  

 
เงียบ... แต่ดูแล้วไม่เหงานะนี่


โดย: ST.Exsodus วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:19:46:30 น.  

 
หนาวจังวันนี้ อยู่คนเดียวอีกแล้ว แวะมาทักทายก่อนนอนคะ ฝันดีนะคะ


โดย: ตัวหนอน (sawkitty ) วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:29:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

gluhp
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]




Here...
I'm on the rooftop

Between...
pavement and stars.

Here's...
hardly no day
nor hardly no night

There're things...
half in shadow
and half way in light

It's where...
I gather my thoughts
and grow my dreams

which...
are scattered
all around

In my words,
my songs,
my dance.

คน นั่งจ้องชีวิต
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
26 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add gluhp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.