YOU are not afraid. You think YOU are afraid. ~Shantimayi~
วันนี้เศร้าใจเหลือเกินค่ะ

วันนี้ได้ข่าวข้อความที่เด็กคนหนึ่งฝากไว้ในทวิตเตอร์

"มนุษย์เผ่าพันธุ์กรุงเทพฯเป็นมนุษย์ที่อยู่ในจำพวกมนุษย์ 6 จำพวกของประเทศสาระขันฑ์"

"ปลูกข้าวไม่ได้ หาปลาไม่เป็น ที่เก่งที่สุด คือดูถูกมนุษย์เผ่าพันธุ์อื่น คิดว่าเค้าโง่ เค้าควาย ฯ"

คิดว่าตัวเองคงโง่เกินไปที่จะเข้าใจได้ว่าประโยคแรกหมายถึงอะไร
พอมาประโยคต่อมาก็ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังถูกเกลียด
ถูกเกลียดที่เกิดเป็นคนกรุงเทพฯ
และไม่มีปัญญาจะมีที่นาเป็นของตัวเอง

ค่อนข้างชัดเจนแล้วว่าครอบครัวนี้กำลังเล่นเกมเสี้ยมให้คนไทยเกลียดกัน
สร้างความคิดเรื่องพวกเขาพวกเราเรื่องจังหวัด เรื่องชนชั้น ขึ้นมา
เพื่อให้คนไทยลุกขึ้นมาเกลียดชังกัน
ทั้งๆ ที่เรื่องเหล่านี้มันไม่เคยเป็นประเด็นที่รุนแรงมาก่อนในสังคมไทย
เพราะมันถูกเจือจางลงด้วยอัธยาศัยเอื้อเฟื้อ มีน้ำใจของคนไทย "ส่วนใหญ่"
และเสริมความแข็งแกร่งของวัฒนธรรมนี้ด้วยความรักในในหลวงองค์เดียวกัน

น่าเสียดาย คนเพียงหยิบมือเดียวกำลังทำลายสายใยนี้ วัฒนธรรมเหล่านี้
ให้พังทลายลงไปอย่างราบคาบ ราวกับว่าประเทศเราไม่เคยมีมาก่อน
สิ่งที่เคยดำรงอยู่อย่างเข้มแข็งเป็นที่ภูมิใจอวดสายตาชาวโลกได้
ก็กลับถูกไดโนเสาร์เห็นแก่ตัวบางพวกทำลายอย่างไม่เห็นแก่หัวใจคนไทยอีกนับล้าน

ใจร้าย... ใจร้ายที่สุด

ทำไมหนอ เราต้องยอมเกลียดชังกันเพื่อให้คนเห็นแก่ตัวพวกนี้ได้ในสิ่งต้องการด้วย
คำพูดของเด็กคนนี้ชัดเจนเหลือเกินว่าเขาต้องการให้เราเกลียดกัน
คนไทยกำลังโง่อยู่หรือเปล่าที่ยอมลงทุนเกลียดชังกันเอง
ยอมละทิ้งสิ่งที่ประเทศอื่นๆ ล้วนเห็นว่าเป็นเสน่ห์ที่ดึงดูดให้เขาอยากมาสัมผัส

ประเทศไทยในวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร ถ้าคนไทยเกลียดกัน
ประเทศนี้คงไม่น่าอยู่อีกต่อไป

คิดแล้วเศร้า

....

เมื่อวานนี้ได้อ่านบทสัมภาษณ์ของนักเขียนนักวิจารณ์คนหนึ่งในอะเดย์บูเลติน
เพิ่งรู้ว่าบ้านเรามันมีรอยแยกที่ลึกและรุนแรงขนาดนี้
ทำไมเราไม่เคยรู้ ทำไมเราไม่เคยคิดมาก่อน
ที่เข้าใจมาตลอดว่าเมืองไทยนี้น่าอยู่ คนไทยนี้รักกัน
มันไม่ได้เป็นความจริงเลยใช่ไหม ที่ผ่านมา เราไม่ได้รักเลยอย่างนั้นใช่ไหม
มันรู้สึกโดดเดี่ยวบอกไม่ถูก เหมือนบ้านที่เราเคยรักมันตบหน้าเรา
เหมือนพี่น้องที่เราเคยยิ้มให้ ลึกๆ แล้ว เขามองเราเป็นศัตรูมาตลอด
แล้วมันก็เกิดความรู้สึกว่า...

คิดว่าชนชั้นกลางมีทางเลือกมากกว่าเหรอ 
มีความสุขมากกว่าเหรอ 
เราต่างมีปัญหาของตัวเอง 
เราต่างมีข้อจำกัดกันคนละอย่าง 
เราต่างมีความจนของตัวเองทั้งนั้น 
เราอาจมีโอกาสต่างกัน แต่ไม่ใช่ใครโอกาสมากกว่าใคร 
มันอยู่ที่ว่าเราจะจัดการตัวเรา
ให้มีชีวิตอยู่กับโอกาสและข้อจำกัดของเรานั่นได้ยังไงมากกว่า

เพราะฉะนั้น ชนชั้นไม่มีจริง ถึงใครจะอยากทำให้มันมีก็ตาม 
มีคนลำบากกว่าก็จริง แต่คนที่เขาลำบากกว่าเรา 
เขาก็ได้เปรียบมากกว่าเราในบางแง่มุม 
เปิดใจมองบ้าง อย่ามองแต่ตัวเอง 
แล้วบอกว่ากูมีปัญหาๆๆๆๆๆ 
คนกลุ่มนี้เขามีปัญหาๆๆๆๆๆๆ 
คนทุกคนมันมีปัญหากันทั้งนั้น 
อย่าพยายามกดตัวเองให้ต่ำเพื่อหาความชอบธรรมใส่ตัว 
เราทุกคน "เท่ากัน" 
เพราะต่างก็กระเสือกกระสนอยู่กับการพยายามดำรงชีวิตทั้งนั้น 
ตามแต่วิธีการ จังหวะ โอกาส และข้อจำกัด

เมื่อวานนี้เขียนประโยคข้างบนนั่นใส่เฟสบุ๊คแบบรวดเดียวจบ

....


พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร
เมืองไทยจะเป็นอย่างไร
เศร้าใจจริงๆ ค่ะ


Create Date : 25 เมษายน 2553
Last Update : 25 เมษายน 2553 22:06:56 น. 17 comments
Counter : 406 Pageviews.

 
ไม่ต้องเศร้าไปหรอกครับ เพราะคนเขียนยังมองอะไรแคบอยู่เยอะ ผมก็เห็นด้วยกับคุณที่ว่า เราต่างก็มีข้อจำกัดกันคนละอย่าง ผมเป็นอีกคนหนึ่งที่อยากเรียนรู้ข้อจำกัดแต่ละอย่างนั้น จึงออกมาเรียนรู้ชีวิตของตัวเองและคนอื่น เปิดมุมมองให้ตัวเอง ในที่ๆไม่ใช่ของตัวเอง


โดย: achidahp (phadihca ) วันที่: 25 เมษายน 2553 เวลา:21:57:02 น.  

 
อยากให้ประเทศไทยสงบสุขจัง
เฮ้อ ..
แต่ก็อย่าเศร้าไปเลยนะค่ะ
อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดละค่ะ
อยากให้ทุกคนทำหน้าที่ของตัวเอง
ให้ดีที่สุด ก็พอ



โดย: ดับเบิ้ลเจ วันที่: 25 เมษายน 2553 เวลา:22:04:46 น.  

 
ทักทายยามดึก ฝันดีนะคะ ^^ :)


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 25 เมษายน 2553 เวลา:22:41:59 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...





โดย: inpup วันที่: 26 เมษายน 2553 เวลา:0:19:40 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องเสี้ยว

คนเราไม่มีวันเท่าเทียมในเชิงรูปธรรม
เหมือนนิ้วมือ
มันไม่จำเป็นต้องเท่ากันหรอก
แค่เรารู้ว่านิ้วไหนทำหน้าที่อะไร
แล้วก็ทำนิ้วของตัวเองให้ดีก็พอ


แต่ในเชิงนามธรรม
พี่ก๋าว่าคนเราเท่าเทียมกันทั้งนั้น
ไม่ว่าเราจะเป็นใคร
เราก็เกิด แก่ เจ็บ ตาย ไม่ต่างกันเลย








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 26 เมษายน 2553 เวลา:7:03:12 น.  

 


อ้าวแล้วกัน..
ทำไมเป็นอย่างนั้นล่ะ
อย่าไปเกาะติดอารมณ์ขุ่น ๆ แบบนั้นเลยค่ะ
อย่าเศร้านานนัก นะ..
..






โดย: ภูเพยีย วันที่: 26 เมษายน 2553 เวลา:13:35:00 น.  

 
ไม่ต้องคิดมากนะครับ สังคมแค่เหลื่อมล้ำทางความเป็นอยู่ ฐานะ เงินคือปัจจัยที่ทำให้คนเราเปลี่ยนไป

ทุกอย่างถ้ามีตัวกลาง มาเป็นตัวเชื่อม มักมีปัญหาครับ

ยกตัวอย่างง่ายๆ เมื่อก่อนไม่มีโทรศัพท์ ต้องคุยกันซึ่งหน้า จะผิดใจกัน น้อยกว่าสมัยนี้ที่มีโทรศัพท์ แต่คุยแป๊บเดียวบางทีทะเลาะกัน
อธิบายให้เข้าใจหรือจะง้อยังไงก็ไม่เป็นผล เท่ากับคุยกันต่อหน้า

หรือการแลกเปลี่ยนของกินในสมัยก่อน ใครมีอะไรอยากได้อะไรก็เอาไปแลกกันที่ตลาด


พอมีเงินเข้ามาทุกอย่างบนโลกเปลี่ยน

ทุกคนทำงานและทุกสิ่งเพื่อเงิน เพื่อความสบายของตัวเอง จนเห็นแก่ตัวในที่สุด



ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ถ้าหอม7 ที่บ้านบานแล้ว ไปเคาะเรียกให้มาชมด้วยนะครับ
ยินดีอีกครั้งกับเพื่อนใหม่ในบล็อก และขอบคุณที่แอดกันเป็นเพื่อนนะครับ

ยินดีที่ได้รู้จักและพูดคุยกันครับ


โดย: คนทุ่งบางเขน วันที่: 26 เมษายน 2553 เวลา:14:08:24 น.  

 
สวัสดีครับผม ผมอยากให้ช่วยสอนวิธีทำ curser อ่ะครับ


โดย: basba IP: 125.26.89.88 วันที่: 26 เมษายน 2553 เวลา:16:42:43 น.  

 


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 26 เมษายน 2553 เวลา:21:22:57 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องเสี้ยว








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 เมษายน 2553 เวลา:7:13:02 น.  

 
เศร้า เซ็ง กับเรื่องที่เกิดขึ้นในบ้านเราจริงๆ
เพราะเงิน ความโลภ ความเห็นแก่ตัว ของคนไม่กี่คนแท้ๆ


โดย: ชายพจน์ (ครีมโซดาซ่า ) วันที่: 27 เมษายน 2553 เวลา:21:36:28 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ะคุณเสี้ยว เพิ่งได้ดูข่าวสารบ้านเราในรอบสัปดาห์เหมือนกัน ก็คงทำได้แค่ถอนหายใจ

เหตุการณ์มันเรื้อรังมานานมากเกินไปแล้ว ปัญหาบางอย่างมันอาศัยความอดทนและเวลา แต่กับบางอย่างมันก็ทำได้แค่ทำใจ

take care ค่ะ


โดย: prunelle la belle femme วันที่: 27 เมษายน 2553 เวลา:21:47:37 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องเสี้ยว







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 เมษายน 2553 เวลา:7:08:18 น.  

 
ขอบคุณมากๆเลยนะครับ สำหรับคำแนะนำ แล้วเดี๋ยวยังไงผมจะมาขอรบกวนอีก


โดย: basba IP: 125.26.89.12 วันที่: 28 เมษายน 2553 เวลา:10:04:36 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับ

น้องเสี้ยวหายไปเลย
สบายดีนะครับ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 เมษายน 2553 เวลา:7:02:58 น.  

 
คนที่จะได้เห็นภาพชุดนี้
ต้องไปในงานสัปดาฟ์หนังสือครับ อิิอิอิ

พี่ก๋าวาดไปแจกในงานนั้นครับ




งานที่น้องเสี้ยวพูดถึงต้องน่าสนใจมากๆเลยนะครับ
ถึงทำให้น้องเสี้ยวหายตัวไปแบบนี้






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 เมษายน 2553 เวลา:23:09:33 น.  

 
อิหนูเสี้ยว

.
.
.

น้องเสี้ยวลงชื่อนี้ไว้
พี่ก๋าตื่นเช้ามาอ่านแล้วขำกริ๊กเลยครับ 5555

นึกถึงหลานสาวตัวน้อยๆของพี่ก๋าเลยล่ะครับ 5555








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 เมษายน 2553 เวลา:5:59:52 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

gluhp
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]




Here...
I'm on the rooftop

Between...
pavement and stars.

Here's...
hardly no day
nor hardly no night

There're things...
half in shadow
and half way in light

It's where...
I gather my thoughts
and grow my dreams

which...
are scattered
all around

In my words,
my songs,
my dance.

คน นั่งจ้องชีวิต
Group Blog
 
<<
เมษายน 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
25 เมษายน 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add gluhp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.