YOU are not afraid. You think YOU are afraid. ~Shantimayi~

คำสารภาพของครูโยคะ



คงเพราะเริ่มเรียนครูโยคะที่โยคะวิชาการ 

เลยเหมือนกับการกำหนดทางเดินสายโยคะของเราแล้วว่า เราจะเดินไปเส้นไหน
โยคะวิชาการเป็นโยคะเพื่อพัฒนาจิต
เลยมีลักษณะคล้ายๆ การฝึกสมาธิ ไปแนวนั้นเลย
แล้วมันก็มากำหนดเส้นทางการฝึกโยคะของเรา
การสอนของเราก็เลยจะออกไปเทือกๆ นั้นเสียมากกว่าจะเน้นความสวยความงาม

เราสอนโยคะมาได้เกือบ 7 ปีแล้ว
บางครั้งสอนแล้วก็รู้สึกดีนะ เห็นนักเรียนรู้สึกดีเราก็ดีใจ
เป็นแรงบันดาลใจ เป็นกำลังใจให้เราสอนต่อไป
แต่บางครั้งเราก็อึดอัดใจ เหมือนไม่เป็นตัวของตัวเอง
การฝึกโยคะเหมือนการปฏิบัติธรรม นักเรียนคนหนึ่งพูดกับเราแบบนี้
เขาบอกว่า เรียนกับเราเหมือนไปปฏิบัติธรรม
ไอ้ย่ะ ... ข้าพเจ้ายังไปไม่ถึงไหนเลย

คือการสอนโยคะสำหรับเรามันต้องจริงไง
จริงในที่นี้คือเราต้องทำได้จริง เจอมาจริง แล้วจึงสอนจากเรา
ไม่ใช่จำคำพูดครูมาสอน มันต้องผ่านการสังเคราะห์จากข้างในออกมา
ทีนี้ถ้าไม่ฝึก ไม่ปฏิบัติ มันจะไปสอนอะไรได้
เส้นทางครูโยคะนี้ คนอื่นมองไงไม่รู้ 
แต่สำหรับเรามัน เ ห มื อ น นั ก บ ว ช
และนั่นทำให้เราอึดอัด รู้ดีว่าตัวเองยังไม่ถึง
ยังไม่พร้อม ยังไม่ใช่
ยังมี facebook สอง account อยู่เลย
อันนึงไว้งอแง อันนึงไว้ทำงาน
ถ้าพร้อมเมื่อไหร่ จะไม่มี split personality แบบนี้แน่นอน
อดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเราเดินทางแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ
ถึงวันหนึ่งมันคงตัน มันคงถึงทางแยก
วันที่สิ่งที่เป็นจะแยกออกจากสิ่งที่อยากเป็น
ไม่ได้คิดเปรียบเทียบครูบาอาจารย์
แต่อดคิดถึง (อดีตพระอาจารย์) มิตซูโอะไม่ได้
คือท่านเลือกที่จะหยุด และยอมรับสิ่งที่ท่านเป็น
ซึ่งเราเคารพจิตใจท่านมากในจุดนี้
ถ้าเราหาทางบรรจบสอง personality นี้เข้าด้วยกันไม่ได้
พูดง่ายๆ คือ ยังงอแงไม่เลิกแบบนี้
เราคงต้องเลิกสอนโยคะเข้าสักวัน
ด้วยเหตุผลว่า เราไม่จริงพอที่จะสอนใครๆ
เพราะเส้นทางโยคะสำหรับเรานั้น 
ไม่ต่างอะไรจากการเป็นนักบวชเลย
และในวันนี้เรายังห่างชั้นนัก
และมีเพียงสองอย่างที่จะเกิดขึ้นคือ
เราจะขยับเคลื่อนเข้าหามัน
หรือมันจะขยับเคลื่อนออกห่างจากเรา
รวมหรือแยก
สักวันคงรู้




 

Create Date : 30 มีนาคม 2560
5 comments
Last Update : 30 มีนาคม 2560 0:01:24 น.
Counter : 611 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 

สวัสดีนะจ้ะ เราแวะมาเยี่ยมนะจ้ะ ^____^ สักคิ้ว 6 มิติ ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ

 

โดย: สมาชิกหมายเลข 3773459 30 มีนาคม 2560 14:39:39 น.  

 

เวลคัมหายไปนานเลยนะคะ
ดีใจที่กลับมาอัพบล็อกให้อ่านค่ะ

 

โดย: อุ้มสี 30 มีนาคม 2560 23:47:10 น.  

 

เคยลองหัดเล่นโยคะพักหนึ่ง แต่เพื่อการออกกำลังกาย
กับเพิ่มความยืดหยุ่นของร่างกายเท่านั้น แต่ไม่ได้ลงลึกอะไรมากนะ
พอให้เห็นโยคะอีกรูปแบบหนึ่งในอินเดีย หรืออาจจะบอกว่าต้นฉบับ
ก็รู้สึกว่า มันคนละเป้าหมายกับการใช้เพื่อออกำลังกาย

คงอาจพอเข้าใจได้บ้าง(หรืออาจนิดๆ)ว่ารู้สึกยังไง
บางทีนักเรียนเขาก็อาจจะตั้งเป้าหมายผู้สอนไว้สูงเชียวแหละ

ก็หวังว่าทั้งสองสิ่งนี้จะมาบรรจบกันได้
โดยที่ไม่ต้องเสียตัวตนในเราไปนะคะ

...........

มาเล่าเรื่องตลก(ร้าย)ดีกว่า เมื่อหลายปีก่อนหน้า
เคยรอคลาสออกกำลังกายที่ฟิตเนสเซ็นเตอร์แห่งหนึ่ง
นึกออกเนอะว่า ห้องเรียนมันเป็นกระจกใส คนนอกมองทะลุได้

คลาสโยคะในตอนนั้นครูฝึกเป็นชาวอินเดีย อายุก็20ปลายๆ
มีช่วงที่ต้องทำท่าค้างไว้นานๆ เนี่ย ครูผู้สอนก็อาจจะลงมาจากเวที
เพื่อจัดท่าให้คนที่วางตำแหน่งผิด หรือไม่ก็ช่วงกดให้ยืดได้มากขึ้น
ในสายตาเราแล้ว นักเรียนย่อมเชื่อมั่นในครูเนอะ

ว่ายังไงก็เซฟได้
ไม่มีทางทำอะไรพลาดหรอก

ปรากฏว่า เกิดเรื่องเข้า มีเจ้าหน้าที่ถือเปลเข้ามาหาม
สมาชิกคนหนึ่งออกมาจากห้องนั้น ต่อหน้าต่อตาเรา
มารู้ว่า ขาหัก ก็เพราะครูคนสอนไปกดช่วงขาเพื่อให้เหยียดได้มากขึ้น

(คนสอนออกอาการตกใจกับเรื่องที่เกิด
และบอกว่าไม่ได้ใช้แรงกดมากเลย)

ส่วนคนที่ขาหัก
พอไปตรวจก็พบว่า ตัวเองมีปัญหาเรื่องกระดูกพรุน
จากเหตุการณ์นั้น ... เราก็ไม่รู้ว่าฝ่ายไหนผิดดี
แต่ที่แน่ๆ ครูโยคะคนนั้นคงเสียเครดิตไปเยอะ (--")


..........

จากบล็อกโน้นนน ---ขอบคุณที่ไปเยี่ยมนะคะ
แอบขำเรื่องหนึ่งหมาสองแมวบ้านนี้เลยนะนั่น อิอิ

 

โดย: กาบริเอล 31 มีนาคม 2560 14:29:38 น.  

 

จะ 'ถึง' หรือ 'ไม่ถึง' 'ใช่' หรือ 'ไม่ใช่' ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
แต่เท่าที่รู้ เท่าที่เห็นเนี่ย คิดว่าน่าจะ 'จริง' นะครับ

...

บางที ถ้าคำว่า 'ครู' มัน 'หนัก' เกินไป
ก็อาจจะลองหาคำจำกัดความอื่นๆมาแทน
จะเป็น โค้ช พี่เลี้ยง หรือ คนนำทาง ก็ได้
แล้วแต่ที่คิดว่าเหมาะสมกับสิ่งที่จะให้ได้

ยังมีคนอีกมากมายที่อยากเดินเส้นทางนี้นะครับ
อย่าหยุดสอนเลยครับ :-)

 

โดย: Amygdala 2 เมษายน 2560 13:48:25 น.  

 

ดีแล้วครับ อย่างน้อยก็ได้ทำอะไรดีๆให้กับร่างกาย

 

โดย: เต้ย (dodeedee ) 16 พฤษภาคม 2560 19:23:27 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


gluhp
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]




Here...
I'm on the rooftop

Between...
pavement and stars.

Here's...
hardly no day
nor hardly no night

There're things...
half in shadow
and half way in light

It's where...
I gather my thoughts
and grow my dreams

which...
are scattered
all around

In my words,
my songs,
my dance.

คน นั่งจ้องชีวิต
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2560
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
30 มีนาคม 2560
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add gluhp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.