YOU are not afraid. You think YOU are afraid. ~Shantimayi~
นี่หรือ คือรักครั้งแรก

ชายหนึ่งคน หญิงหนึ่งคน
ชายคนนั้นเคยบอกว่าชอบผู้หญิงคนนี้ และจะรอเธอ
เขาบอกว่าเขาเข้าใจเธอ เขาเข้าใจขั้นตอนการดำเนินชีวิตของเธอ
และเขาจะรอเธอ
นี่คือสัญญาที่เขาและเธอให้แก่กัน
ว่าเราจะไม่ผูกรั้งกันและกันไว้
เราจะปล่อยให้แต่ละคนไต่ตามสิ่งที่หวัง
และสุดทางนั้น เราจะพบกันและกัน


ผู้หญิงคนนั้น เธอเฝ้าค้นหาไปตามทางที่เธอใฝ่ฝัน
และหวังว่าสักวันจะกลับมารับคำกับผู้ชายคนนี้
และเธอก็กลับมา

เธอพยายามจะบอกเขาว่า เธอกลับมาแล้วนะ
ถึงจะยังไม่สำเร็จ แต่เธอยังไม่ท้อถอย
เธอเพียงอยากจะแน่ใจว่า เขายังรอเธออยู่

แต่เธอติดต่อเขาไม่ได้
เขาอาจจะไปเมืองนอก ตามทางที่เขาใฝ่ฝัน
แต่แล้วเธอก็พบกับเขาในโลกไซเบอร์โดยบังเอิญ
ไดอารี่ออนไลน์ที่เขาเขียนทุกสิ่งทุกอย่างไว้ในนั้น
เธอดีใจที่เธอหาเขาเจอ
เธออ่านข้อความอันอ่อนโยนเหล่านั้นทุกบททุกตอน

แล้วเธอก็พบว่า ข้อความเหล่านั้น
ไม่ได้มีไว้เพื่อเธอ
เธอได้รู้เรื่องราวของเขา
เรื่องใครคนนั้น
ด้วยความเจ็บปวด

เธอเสียใจและร้องไห้
เธอเข้าใจว่าเขาเป็นของเธอตลอดมา
แต่แท้จริงแล้ว
มันไม่ใช่เลย


เป็นไปได้ว่า
มีแต่เธอเพียงฝ่ายเดียวเท่านั้น
ที่ยึดถือคำสัญญาเป็นจริงเป็นจังอยู่ข้างเดียว

เธอโทร.หาเขา เพื่อที่จะรู้ว่า
เขาเปลี่ยนไปจริงๆ
กับน้ำเสียงเย็นชาของเขา
เธอพูดว่า ขอโทษ เธอต่อผิด

ได้แต่ติดตามข่าวคราวของเขาในเน็ต
ไดอารี่ออนไลน์ เว็บบอร์ดต่างๆ
เธออยากรู้ความเป็นไปในชีวิตเขา
เพื่ออะไรก็ไม่รู้

เธอเฝ้าติดตามบทความของเขาอย่างเงียบๆ
แล้วเธอก็ได้รับรู้ว่าตอนนี้เขาอยากจะพักหัวใจ
ยังไม่อยากจะรักใคร
เธอยังไม่กล้าติดต่อเขา
เธอจะรอ



Create Date : 18 เมษายน 2548
Last Update : 18 เมษายน 2548 1:47:55 น. 2 comments
Counter : 373 Pageviews.

 
แวะมาเยี่ยมค๊า

มาแอบอ่านด้วย

ฝันดีนะคะ


โดย: yadegari วันที่: 18 เมษายน 2548 เวลา:4:33:23 น.  

 
ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมบล็อกผม
ทำให้รู้ว่าบล็อกดีๆ แบบนี้ก็มีในโลก
คุณเสี้ยว..เขียนหนังสือได้น่าอ่านดี
และมองโลกได้น่ารักดี ถึงจะหม่นๆ ไปบ้าง..
แต่ก็น่ารัก

ลูกสาวผม อลิซ อายุเกือบ 6 ขวบแล้วครับ
เริ่มเรียนบัลเล่ย์เมื่อเกือบสองปีก่อน ตอนที่เค้าบอกแม่ว่า
"หนูอยากเรียนบัลเล่ย์"

ความจริงก็เห็นแววนักเต้นเค้าตั้งแต่เล็กๆ แล้วล่ะ
เวลาดูการ์ตูน..เค้าก็ชิบเต้นตาม
พอเข้าโรงเรียน เวลามีเต้นการแสดงอะไร
เค้าอาสาหมด..เหมือนการเต้นพาเค้าไปอีกโลกนึง

จากเด็กขี้อาย ไม่ค่อยมีเพื่อน
แต่พอเค้าได้เต้น เหมือนเค้าได้กลายเป็นอีกคนหนึ่ง
พอเต้นเสร็จ ก็กลับมานั่งจ๋อง..เป็นเด็กขี้อายคนเดิม

การได้เห็นเค้ามีความสุขกับสิ่งที่เค้ารัก
คงไม่ทำให้ผมกลุ้มใจหรอกครับ..
ผมคงไม่คาดหวังให้เค้าร่ำรวย หรือเป็นคนยิ่งใหญ่อะไร
แค่เห็นเค้าโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดี ได้ทำงานที่เค้ารัก
แค่นี้ผมก็มีความสุขแล้ว..

แต่บางที..ความกลุ้มใจของพ่อแม่
ก็มาจากความรัก ความห่วงใยเรานะ
อาจจะคาดหวังเรามากไปหน่อย
แต่เค้าก็รักเราอยู่ดี..

ขอบคุณอีกครั้ง ที่แนะนำให้ผมรู้จักโลกสีหม่นๆ บ้าง
สดใสบ้าง หวานแหววบ้าง ในบล็อกนี้
เราคงไม่มีวันเจอกันได้ในโลกแห่งความเป็นจริง
แต่ถึงได้พบกัน ผมคงไม่ได้รู้จักตัวตนจริงๆ ของคุณได้
มากกว่าสิ่งที่อยู่ในนี้

เรื่องราวในนี้มีเยอะมาก..ผมขอแอบอ่านเงียบๆ ละกัน
ไม่ค่อยได้ไปเยี่ยมบล็อกใครเขาหรอก..แต่ขอบอกว่า
บล็อกนี้เป็นบล็อกโปรดที่สุดตั้งแต่ไปเยี่ยมเยือนมา..

Merry Christmas ครับ



โดย: หน้าม้ารับจ้าง วันที่: 25 ธันวาคม 2554 เวลา:0:23:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

gluhp
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]




Here...
I'm on the rooftop

Between...
pavement and stars.

Here's...
hardly no day
nor hardly no night

There're things...
half in shadow
and half way in light

It's where...
I gather my thoughts
and grow my dreams

which...
are scattered
all around

In my words,
my songs,
my dance.

คน นั่งจ้องชีวิต
Group Blog
 
 
เมษายน 2548
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
18 เมษายน 2548
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add gluhp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.