YOU are not afraid. You think YOU are afraid. ~Shantimayi~
หน้ายิ้มๆ

ตั้งแต่วัฒนธรรม social network เข้ามาในชีวิต การหลอกลวงก็เป็นเรื่องง่าย
เลขห้าที่กดลงไป มีกี่ครั้งเชียวที่เราหัวเราะจริงๆ 
เครื่องหมายหน้ายิ้มที่ใช้ๆ อยู่นั้น จำเป็นต้องยิ้มจริงๆ รึก็เปล่า
บางทีก็ยิ้มใส่เพราะขี้เกียจอธิบายเท่านั้นเอง
ไม่มีใครมีเวลาฟังดราม่าเรื่องของคนอื่นหรอก

ปัญหามันไม่ได้หายไปไหนหรอก 
แค่บางทีเราแค่ผลักๆ มันออกไป
จะได้ใช้ชีวิต อยากมีความสุข
แต่มันยังอยู่ มันยังอยู่ มันยังอยู่ตรงนี้
มันยังไม่ได้แก้ เพราะมันแก้ไม่ได้

จะมีใครเข้าใจเราหนอ ยิ่งโตยิ่งรู้สึกว่าต้องพึ่งตัวเอง
มีแต่ตัวเองเท่านั้นที่พึ่งได้ มีแต่ตัวเองจริงๆ

เพื่อนฝูง อย่าหวัง เพราะทุกคนก็มีปัญหาของตัวเองกันทั้งนั้น
และใครล่ะ จะมาให้คำปรึกษาเราได้ดีเท่าตัวเราเอง
เพื่อนมีไว้ร่วมสุข แบ่งปันทุกข์ แต่ทุกข์ที่เป็นของเรา
ต่อให้เพื่อนรักเราแค่ไหน เขาก็ช่วยเราหาทางออกไม่ได้หรอก

แฟน ไม่พูดถึง มีก็ดีหรอก (มั้ง)

ครอบครัว ใครบอกหนอว่าครอบครัวคือแหล่งพึ่งพิงทางใจ
คนในครอบครัวก็มีปัญหาส่วนตัวทั้งนั้น
มีแต่คนอยากจะพึ่งพิง แต่ไม่มีใครยืนเป็นหลักให้พึ่ง
สุดท้ายก็ตัวเราเองอีกรึเปล่า ต้องยืนตัวตรงๆ ไว้
พึ่งพิงขาของตัวเองอย่างเดียว
จะได้เอาไว้ให้คนอื่นเขาพิง

อ่านบล็อกเก่าๆ แล้วคิดถึงแฟนเก่า 
คิดถึงวันที่ยังมีเขาให้พิง ทิ้งเขาเองแท้ๆ เด็กโง่เอ๋ย
คิดถึงเรื่องเก่าๆ สิ่งแวดล้อมเก่าๆ กับความฝันเก่าๆ
วันที่ความฝันกลายมาเป็นความจริงนี่เอาเข้าจริงไม่สนุกเลย
คิดถึงตอนเป็นเด็กๆ ที่ฟูมฟายได้ โวยวายได้ มีความฝันได้ ฝันให้ไกล เพราะยังมีเวลา
อีกหลายๆ ปีข้างหน้าเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้ก็กลายเป็นเรื่องเก่าเหมือนกัน
มีความสุขกับมันสิ (วะ)
เราก็เด็กที่สุดในชีวิตที่เหลืออยู่ก็วินาทีนี้นี่แหละ

มีความสุขกับวัยสามสิบนะ
รู้สึกว่ามีประสบการณ์พอที่จะมั่นใจในตัวเองได้
และยังไม่แก่เกินไปที่จะเริ่มทำอะไร
รีบเข้าสิ

คุยกับเพื่อนเก่า เพื่อนบอกว่า ทางเลือกไหนที่เราจะเป็นสุขที่สุดตอนอายุ 60 ก็เลือกทางนั้น
แต่เราว่า ไม่มีหรอก ทางที่จะทำให้เรามีความสุข
ชีวิตไม่เคยเป็นของเรา 
หนีออกมายืมชีวิตใช้ได้แป๊บๆ แค่นั้นแหละ
เราทิ้งเจ้าของชีวิตเราจริงๆ ไม่ได้หรอก
มันไม่ใช่ของเรา

รีบไปก็เท่านั้น
สุดท้ายก็แพ้ชีวิต
มันไม่ใช่ของเรา

ยิ้มโว้ย
ยิ้ม



Create Date : 26 มิถุนายน 2558
Last Update : 26 มิถุนายน 2558 23:56:01 น. 2 comments
Counter : 301 Pageviews.

 
นเปิ้นมี จะไปใค่ได้
หันเปิ้นขี้ไร้ จะไปดูแควน

แปลว่า เห็นเขามั่งมี อย่าไปอยากตามเขา
เห็นเขายากไร้ ก็อย่าไปดูถูก

พี่ก๋าเพิ่งย้อนกลับไปดูบล้อกเก่าครับ
ปกติเดินหน้าอัพบล็อกใหม่ทุกวันเลย
ไม่ค่อยได้ย้อนมาดูบล็อกเดิมครับ 5555


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 มิถุนายน 2558 เวลา:21:40:28 น.  

 
น้องเสี้ยวกลับมาเขียนบันทึกแล้ว
ดีจังครับ

พี่ก๋าเขียนแต่บทกวี
เขียนทุกวัน
บันทึกความรู้สึกนึกคิดของตัวเองเป็นบทกวี

ไม่ค่อยได้ย้อนกลับมาอ่าน
แต่สมุดบันทึกทุกเล่มคือประวัติศาสตร์ของตัวเราจริงๆครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 มิถุนายน 2558 เวลา:21:41:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

gluhp
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]




Here...
I'm on the rooftop

Between...
pavement and stars.

Here's...
hardly no day
nor hardly no night

There're things...
half in shadow
and half way in light

It's where...
I gather my thoughts
and grow my dreams

which...
are scattered
all around

In my words,
my songs,
my dance.

คน นั่งจ้องชีวิต
Group Blog
 
 
มิถุนายน 2558
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
26 มิถุนายน 2558
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add gluhp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.