YOU are not afraid. You think YOU are afraid. ~Shantimayi~
ผู้หญิงรอบๆกาย กับเรื่องราวหลากหลายรอบๆเธอ

เรื่องนี้ไม่มีบทสรุป




ตี 5 ครึ่ง วันอาทิตย์
เสียงโทรศัพท์กรีดดังเป็นเพลงที่ตั้งไว้เป็นเสียงเรียกเข้า
ไม่ใช่เสียงที่ตั้งไว้เพื่อปลุก ซึ่งยิ่งวันยิ่งจะมีความสามารถน้อยลง
ในการทะลวงดวงตาหงอยง่วงให้เบิกโพลง
ระบบประสาทอันเคยเฉยชาด้วยความคุ้นชินจึงกูกรบกวน
และนั่นทำให้คนนอนข้างๆผู้หญิงเจ้าของโทรศัพท์
ต้องตื่นขึ้นมาด้วยอย่างช่วยไม่ได้
ผู้หญิงเจ้าของโทรศัพท์คว้าโทรศัพท์มาอือๆออๆอยู่ครู่นึง
ก็ลุกขึ้นแต่งตัว เพื่อลงไปหาบุคคลอันเป็นที่รัก
ผู้ต้นเหตุของเสียงโทรศัพท์เมื่อกี้
แล้วก็ตาสว่างเกี่ยวก้อยกันไปวิ่งที่สวนลุม

ช่วงบ่ายแล้ว ชายหญิงคู่หนึ่ง
ที่ก่อนหน้านี้ยากที่จะคาดเดาว่าทั้งคู่เป็นอะไรกัน
ผู้ชายเป็น choreographer ผู้ออกแบบท่าเต้น
และผู้หญิงเป็น contemporary dancer
ทั้งคู่กำลังเตรียมการแสดงที่จะมีขึ้นในวันที่ 22 นี้
เวลาผ่านไป 2 ชั่วโมงในห้องซ้อม
ฝ่ายชายเดินยิ้มออกมาจากในห้อง
แล้วเฮฮาร่าเริงตามปกติ
ฝ่ายหญิงยังคงใช้ห้องซ้อมต่อไป
จนกระทั่งผ่านไปอีกชั่วโมงกว่าจึงพบว่า
ฝ่ายหญิงร้องไห้จนเป็นไข้อยู่ในห้อง
ด้วยพิษสงของคำว่า I love you, but I love you as a friend.
มันช่างคล้ายคลึงกับรักแรกของเธอ ที่จบลงด้วยคำว่า
I love you, but I'm not in love with you.
คงยากที่จะปลอบใจ จึงทำได้เพียง กอดเธอไว้นิ่งๆ
ถึงแม้ว่าจะเคยโกรธ เคยไม่พอใจเธอแค่ไหน
แต่สิ่งที่อยากทำตอนนี้คือ กอดเธอไว้
ในฐานะคนที่รู้จักกันจนหมดไส้หมดพุง

เย็นแล้ว ชายหญิงอีก 1 คู่ กำลังเข้าสู่พิธีวิวาห์
คำพูดของฝ่ายชายประกาศก้อง
ไม่ใช่คำบอกรักผู้หญิงคนนั้นของเขา
แต่เป็นคำสัญญาที่เขาให้ไว้แก่เธอ ต่อหน้าพยานนับร้อยว่า
...ต่อไปนี้ ผมจะเป็นคนที่ดีที่สุด...
แล้วช่อดอกไม้ก็ถูกโยนจากผู้หญิงคนนี้....พี่สะใภ้คนใหม่
ลอยข้ามศีรษะเข้าสู่อุ้งมือของลูกสาวคุณป้าขายขนมครกชื่อดัง
ที่เคยเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เมื่อเกือบ 20 ปีมาแล้ว

ในงานเลี้ยง หลานสาวคนโตของครอบครัว
ต้องคอยตอบคำถามญาติมิตรว่าเมื่อไหร่จะถึงตาเธอมั่ง
รอยยิ้มระบายใบหน้า ประกายตาสดใส
ฤกษ์ยามกำหนดชัดว่าปลายปีหน้า เลยวันเกิดน้องสาวไปหน่อย
...สาธุ...อย่าให้มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย

ค่ำคืนนั้น งานเลี้ยงดำเนินไปอย่างสนุกสนาน
หากมีความมึนตึงของหญิงชายอีกคู่หนึ่งแฝงอยู่
ไม่มีใครเห็นเพราะถูกบดบังไว้ด้วยรอยยิ้มของงานรื่นเริง
ไม่มีใครสนใจนอกจาก(เด็ก)ผู้หญิงสองคนที่ถูกฟ้ากำหนด
ให้ทำหน้าที่เป็นกาวเชื่อมใจชายหญิงคู่นี้
วันนี้ผู้หญิงที่ทำหน้าที่ "กาว" ทั้งสองคนกลับรู้สึกว่าเต็มกลั้น
หนึ่งในนั้นพยายามหาความรักแท้ของตัวเอง
และอีกหนึ่งในนั้น พยายามอย่างยิ่ง
ที่จะไม่ให้ "สิ่งที่เรียกกันว่า" ความรักนั้นเกิดขึ้น

วงสนทนาระหว่างญาติสนิทถูกคั่นด้วยเสียงโทรศัพท์
เป็นโทรศัพท์ทางไกลจากอังกฤษของหลานสาวอีกคน
การพูดคุยค่อนข้างติดขัดเนื่องจากสัญญาณไม่ดี
แฟนหนุ่มของเธอที่เป็นที่คุ้นเคยจนได้รับเชิญมาด้วย
อธิบายอย่างคุ้นชินว่า
"เขาโทรฟรีทางอินเทอร์เน็ตน่ะครับ เลยสัญญาณไม่ดี"
อดคิดในใจไม่ได้ว่า ปีหน้าก็พี่สาวคนโตแต่ง
คงไม่นานนัก ก็คงจะพี่สาวคนที่อยู่อังกฤษคนนี้แหละ
แล้วคนต่อไปใครหว่า....
แล้วก็เป็นน้องสาวที่กำลังอยู่ในวัยเอ็นทรานซ์
น้องๆผู้ชายยังไม่ต้องพูดถึง เรียนให้จบ สร้างฐานะก่อน
เป็นผู้ชาย มั่นคงเมื่อไหร่แล้วค่อยแต่งงาน ท่าทางจะอีกนาน
(จงใจทำตัวเราหายไปจากสารบบซะงั้น)

กลับถึงบ้าน ที่อบอวลไปด้วยความมึนตึงของเขาทั้งคู่
ชินเสียแล้ว ชินเกินกว่าจะไปใส่ใจวิตกกังวล
ก็มันควรจะจบไปตั้งแต่เกือบ 20 ปีที่แล้วไม่ใช่เหรอ
ในเมื่อทนกันมาได้ ก็ทนกันต่อไปแล้วกัน
ผู้หญิงหนึ่งในสามคน ออกไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียง
เล่าให้ฟัง ระบายให้หายอึดอัด
แล้วเรื่อยไปจนถึงเรื่องการเตรียมงานของตัวเอง
เดินกลับเข้ามายิ้มแย้มมีความสุขดี
แล้วก็อาบน้ำนอนหลับไป

ผู้หญิงอีกคนของบ้านนี้ ยังเหมือนทุกวัน
เปิด internet มาเป็นเพื่อน เล่น msn บ้าง ไม่เล่นบ้าง
online บ้าง ไม่ก็ appear offline อยู่บ่อยๆ
หนังสือกางอยู่ตรงหน้า แต่จิตใจลอยไปไหนก็ไม่รู้
ง่วงนิดหน่อย แต่ไม่นอน คิดอะไรเรื่อยเปื่อยจนง่วงจัด

ใกล้สว่างแล้ว ตื่นมาตอนความฝันประหลาดใกล้จะถึงบทสรุป
ความรู้สึกในความฝันประหลาดยังชัดเจนจนถึงเวลานี้





Create Date : 12 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 12 พฤศจิกายน 2550 15:07:09 น. 5 comments
Counter : 357 Pageviews.

 
interesting story...hope that it will end happily...

somehow..


โดย: KS IP: 212.219.118.170 วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:41:20 น.  

 
เอ่อ.....ง่ะ


โดย: เนตร IP: 58.136.71.3 วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:19:35:49 น.  

 
พยายามทำความเข้าใจ แต่อ่านแล้วยังงงๆครับ


โดย: ST.Exsodus วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:00:32 น.  

 
....อืม,เข้าใจแระ เล่าได้หลากหลายดี เหมือนดูหนังแนวArts ที่ตัดไปตัดมา หนุกและเข้าใจดี (คุ้นๆเนอะ..เหอๆ)
หุหุ แล้วเจอกันวันเซเว่นปิดนะคุงเสี้ยว


โดย: ผู้กำกับขยับพุง IP: 58.9.146.63 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2550 เวลา:14:30:08 น.  

 
มาทักทายคะ คงสบายดีนะคะ


โดย: ตัวหนอน (sawkitty ) วันที่: 16 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:42:07 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

gluhp
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]




Here...
I'm on the rooftop

Between...
pavement and stars.

Here's...
hardly no day
nor hardly no night

There're things...
half in shadow
and half way in light

It's where...
I gather my thoughts
and grow my dreams

which...
are scattered
all around

In my words,
my songs,
my dance.

คน นั่งจ้องชีวิต
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
12 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add gluhp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.