|
ไหวครับไหว แค่ไข้ 40 ผมเริ่มมีอาการเจ็บคอมาตั้งแต่ปลายธันวาปีที่แล้วแต่ก็ไม่ได้เป็นไรมากครับ ยังดื่มกับเพื่อนจนเพื่อนหลับคาโต๊ะได้สบายๆ จนผมไปเที่ยวต่างจังหวัดกับแฟนตอนปลายมกรา
ไปถึงวันแรก ตกค่ำ รู้สึกเจ็บคอ แต่คิดว่าเป็นเพราะอากาศเลยไม่ได้ใส่ใจอะไร เดินเที่ยวถนนคนเดินจนวัดปิด ผมนี่ต้องปีนรั้วเข้าไปเอารถอย่างกับโจร กลัวก็แต่เจ้าอาวาทจะมาด่า กับหมาวัด...
![](https://www.bloggang.com/data/t/threepopstory/picture/1555645076.jpg)
วันที่สองเจ็บคอมาก รู้สึกตึงๆ แต่ก็ยังขับรถเที่ยว นิมมาน-แม่ริม ไหว ขากลับผมไม่สบายตัวมากๆ เพลีย ซึม จนแฟนหงุดหงิดว่าทำไมผมเอาแต่เงียบ เลยพาไปกินข้าวริมน้ำบรรยากาศดีๆ ไถ่โทษแทน แค่นั้นไม่พอ ค่ำๆ ยังออกไปดื่มเบียร์กันได้ต่อ
![](https://www.bloggang.com/data/t/threepopstory/picture/1555644928.jpg)
ตอนนั้นแฟนผมเริ่มบ่นว่ารู้สึกเจ็บคอ ผมคิดว่า เราต้องไปติดหวัดที่ไหนเหมือนกันชัวร์ๆ ขนาดผมเป็นผู้ชายยังเจ็บคอขนาดนี้ เค้าต้องมากกว่าผมแน่ๆ เลยรีบไปซื้อยาแก้อักเสบ ยาอม ยาแก้ไข้ให้กินก่อน เดี๋ยวป่วยจะเที่ยวไม่สนุก วันนั้นผมให้แฟนกินยาแล้วนอนเร็ว เผื่อว่าเค้าจะดีขึ้น แต่รู้ไหม... สุดท้ายกลายเป็นผมเองที่ต้องคลานไปชัดยาลดไข้ 2 เม็ดตอนตีหนึ่ง ผมไข้แตกปวดหัวมาก นอนไม่ได้ หนาวมาก สั่นจนแฟนต้องตื่นมาเช็ดตัวให้ แต่ไข้ไม่ลง ต้องกินยาลดไข้ทุก 4 ชั่วโมง เช้ามาเค้าขับรถออกไปซื้อโจ๊กให้กิน แต่ผมกินไม่ได้เลยว่ะ เจ็บคอมากๆ กลื่นอะไรไม่ได้แม้แต่น้ำ เริ่มหายใจเร็ว และหัวใจเต้นเร็วขึ้น จากไข้ที่น่าจะสูงมาก แฟนบอกว่าต้องไปโรงพยาบาลแล้วละ แต่ค่ำนั้นเราจะกลับ กทม แล้วครับ ผมเลยบอกว่าไม่เป็นไร กลับ กทม ค่อยหาหมอก็ได้พอไหว ไปตลาดวโรรสกัน...(กุก็แมนไม่เข้าเรื่อง) ไหวที่ไหนวะ! ผมลุกจากเตียงเดินได้ 3-4ก้าว คือแม่งหน้ามืดร่วงไปเลย โรงแรมก็ใจดีมาก ให้เรา late check out ได้ฟรี
พอเย็น เราไปสนามบินเพื่อเตรียมเดินทางกลับ ผมคือแย่มาก แฟนต้องหิ้วแขนไปตลอดทาง ผมก็ เออๆ ไม่ต้อง พยายามทำตัวปกติ คืออายคนอื่นมาก ตอนนั้นสงสารแฟนมากครับ ผู้หญิงคนเดียวต้องจัดการทุกอย่าง คืนรถเช่า ไปออกตั๋ว หาน้ำให้กิน หิ้วของ เดินไปเดินมาเอาผ้าชุบน้ำเช็ดหน้าผมตลอด คงกลัวร่วงไปอีกรอบ แต่เวลาทรมานที่สุดคือบนเครื่องครับ ยาลดไข้ก็ดันเสือกหมด ผมนี่แหละกินจนหมด ไข้เลยขึ้น เบลอ หูอื้อ ใจสั่น พยายามหลับตาเฉยๆ บอกตัวเองว่า เชี้ย...แค่เป็นไข้มึงไม่ตายหรอก เออ...เป็นไข้ไม่ตายครับ แต่ปวดหูนี่แม่งจะตายเอาให้ได้ 1 ชั่วโมงครึ่งนี่อย่างกับนรก! กลับถึง กทม 2 ทุ่มกว่า แฟนจับผมไปหาหมอก่อนอย่างแรก เพราะแม่งเหมือน HP จะหมด ทุกอย่างแม่งดาเมจผมได้หมดเลย ไอ้อาการหอบหืดที่เป็นเหมือนญาติห่างๆ จำหน้ากันแทบไม่ได้ ก็ดันถือโอกาสแวะมาเยี่ยมกระทันหัน น่าจะเพราะสภาพร่างกายตอนนั้นด้วยแหละครับ ถึง รพ เลยได้เดินเท่ๆ เข้าฉุกเฉินไปเลย เพราะผมหอบโชว์พร้อมไข้ 40.5 หล่อๆ คืนนั้นได้เปลี่ยนที่นอนเลยครับ ผลเลือดออกมา ผมไม่ได้เป็นไข้หวัดใหญ่นะครับ แต่ค่าเม็ดเลือดขาวชนิดหนึ่งขึ้นไปหมื่นกว่า แสดงว่าติดเชื้อแบคทีเรีย นอน รพ อยู่ 2 วัน ก็กลับไปนอนไข้ 39 ที่บ้านให้แม่เบื่อเล่นๆ อีก 3 วัน แล้วมีไข้ต่ำๆ ไปอีก 2-3 วัน ญาติมักกลับมาหาเวลาเราถูกหวย!
อาการหอบยังกำเริบอีกเรื่อยๆ อยู่เป็นเดือน จนต้องกลับไปนั่งยิ้มในห้องฉุกเฉินกันมารอบนึง ทำเอาหมอต้องปรับยาพ่นให้ใหม่
กว่าสภาพจะดูได้ก็ซัดไปเกือบ 2 เดือน รอบแรกหยุดงานไปแค่ 2 ครับ เสาร์อาทิตย์ช่วยชีวิต แต่อย่างที่บอก HP แม่งจะหมดหลอด ต้องฮีลอยู่เรื่อยๆ ผมหยุดงานอีกกระจาย ทำได้ครึ่งวัน ลา ทำได้ 2 วัน ลา รวมๆ แล้วน่าจะ 5-6 มั้งครับ 555
ยังไม่รวมอาการความดันต่ำ 70ปลายๆ / 60 นิดๆ ที่เล่นงานผมไปอีกพักใหญ่ จนได้ไปเปิดวาร์ปที่ญี่ปุ่นกลางสถานีโตเกียว ไว้จะเล่าให้ฟังครับ
...เจ็บไม่เท่าอาย... ขอบคุณพ่อแม่ เดือนร้อนอดหลับอดนอนดูแล หาข้าวให้กิน เอาน้ำหวานให้กิน ดึก ๆ ก็คอยมาจับตัวผมตลอดว่าไข้ขึนไหม โตแล้วยังต้องลำบากมาดูแลอีก ขอบคุณแฟนผมครับ ไม่ได้เขาที่ดูแลผมตั้งแต่คืนนั้นที่ต่างจัดหวัด ผมคงแย่ ขอบคุณที่ดูแลทุกอย่าง แม้แต่หิ้วกระเป๋าให้ แล้วให้ผู้ชายอย่างผมหิ้วถุงแคปหมูแทน ขอบคุณเพื่อนร่วมงาน ที่ช่วยงานตลอด หาข้าวหาน้ำให้กินตอนเที่ยง ซื้อM150ให้ด้วย 555 ไอ่บ้า ขอบคุณหัวหน้า ที่ให้ผมแว้บไปหาหมอได้อย่างบ่อย ไล่กลับด้วย บอกว่า กุคุยกับมึงไม่รู้เรื่องกลับบ้านไปนอนซะไป ขอบคุณเพื่อนๆในกลุ่ม ที่ดูแลกุดีมากจริงๆ อย่างไม่น่าเชื่อว่าพวกมึงจะทำ 55555ตอนนี้ ผมหายดีแล้วครับ สงกรานต์ฮีลทุกอย่างแล้ว 555เจอกันครับ
|
Threepopstory.BlogGang.com
จันทราน็อคเทิร์น
![](../images/butt-follow-mini.png) ผู้ติดตามบล็อก : 18 คน [ ?]
|
|