ถนนสายนี้มีตะพาบ กม.ที่  321 "ตาสว่าง"


ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่  321


"ตาสว่าง"






 
โจทย์โดย  NENE77







 
บอกเลยว่าเรื่องราววันนี้ผมไม่เจ็บตัวครับ
ดังนั้นเล่าได้เลยไม่ต้องซัมมอน
"ภพ" 


เอาจริงๆ พอพูดถึงคำว่า ตาสว่าง 
ผมตีความเป็นเรื่องราวที่ทำให้รู้ความจริง หรือเข้าใจความจริง
แต่คิดว่าใครๆ ก็ต้องตีความาทำนองนี้แน่ๆ 
เอางี้....เราเล่นคำไปทางอื่นดีกว่า 55555
ดังนั้น ตาสว่าง ของผมครั้งนี้ ขอเล่าแบบทีตีความต่างออกไปหน่อยครับ



มา...เข้าเรื่อง....
ผมขอเล่าแบบ.....เรื่องแต่งนะครับ 55555555
แค่ไม่มีไอ่ภพ
ผมนี่แหละอยู่ในเรื่อง
หรือว่าอยากให้เป็น ภพ ละครับ



หลายคนคงบอกว่า จะแทนว่าอะไรก็แทนเถอะ
เพราะจะชื่อไหน
ก็เมิงอยู่ดี ...... 



***ภาพทั้งหมดจาก google  เพื่อประกอบ และแก้เหงาเท่านั้นครับ***


118 --------------------------------- 118


 






"ปริ๊น....ปริ๊น....ไอ่เชี้ยปริ๊น!"
"ห๊ะ?!"
ผมเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะเลกเชอร์ ก่อนจะหันไปหาต้นเสียง
พร้อมเอามือลูบหน้าผากตัวเอง ไม่ต้องสืบก็รู้ว่าหลับ
"Chem 2 ควิซให้ใส่ชุดนักศึกษามานะเมิง เมิงจดด้วย"
"เออๆ กุมี"
"ไม่...เมิงต้องจดด้วย ไม่ใส่จารย์ไม่ให้เข้านะเว่ย"
"เออ กุใส่ อ่ะนี่ กุจดละ"

ว่าแล้วผมก็หันสมุดไปให้ตั้มเพื่อนสนิทร่วมแก๊งเดียวกันดูว่าจดไว้แล้วจริงๆ 
ไอ่นี่เป็นเพื่อนสนิทที่คอยจ้ำจี้ เอ้ย! จ้ำจี้จำไชผมให้ทำนั่นทำนี่อยู่เสมอ
น่าแปลกครับที่เสียงเพื่อนในคลาสหลายคนหันไปคุยกันแปลกๆ 
เหมือนวันที่ควิซจะมีอะไรที่ไม่มีใครอยากใส่ชุดนักศึกษามาเรียน

"เค้าคุยอะไรกันวะ"
"ก็ใครเค้าอยากจะใส่ชุดนักศึกษามากัน วันนั้นวันงานเปิดตัวเสื้อเชียร์"
เอ้า เอ๊อออ จริงด้วยวะ.....
วันที่ 20 นี้มันงานเปิดตัวเสื้อเชียร์แล้วนี่หว่า
ซึ่งงานนี้เรียกว่าคนทั้ง ม.  จะไม่ร่วมครับ จะไปเดินดูสาวหรือเดินเช็คเรทติ้งนี่สบาย
แต่ถ้าใส่ชุดนักศึกษา มันก็จะดู....เนิร์ด 555555
โห....แม่ง...ความเท่ลดลงไปหลายเบอร์


"จารย์ครับ....ขอใส่ช้อปได้ไหมครับ วันนั้นมีคอนเสิร์ตInstict"
"แล้วชุดนักศึกษามันดูคอนเสิร์ตไม่ได้หรือไง"
"หุยยย จารย์!!!!"
เสียงคนในคลาสดังไปมาอีกครั้ง แน่นอนครับ ว่าอาจารย์ทนไม่ได้
และอนุญาตให้ช้อปมาควิซได้ แต่.....
"แต่.....ต้องกางเกงสีเข้มไม่ขาด และเสื้อข้างในสีขาวเท่านั้นนะครับ"
อ่ะๆ ได้ก็ได้  ก็ต้องได้แล้วป่าววะ ต่อรองกว่านี้ก็คงติด I 









จน 2 วันก่อนวันงาน
ผมนั่งกินข้าวอยู่กับเพื่อนในแก๊งรวม 5 คน และเราต้องวางแผนกันนิดหน่อย
"จองโต๊ะก้ำกึ่งหรือยังวะกอล์ฟ"  ตั้มหัวหน้าแก๊งถาม
"ยังเลย เดี๋ยวจองๆ สรุปเมิงไปต่อป่ะเนี้ยปริ๊น"  กอล์ฟถามผม
"ไปดิ เดี๋ยวกุนอนกับตั้ม พอดีกุคืนห้อง U plus ไปแล้ว" 
จังหวะนี้ ตั้มหันมามองหน้าผมช้าๆ แล้วจับไหล่ผมหนักๆ 
ก่อนจะกระซิบที่ข้างหู....
"น้องแพรมาวะ อ้า.....งั้นกุก็ต้องนอนด้วยไม่ได้สินะ เพราะเตียงไม่ว่าง....
"อ้าว แล้วกุจะนอนกับใคร"
"เมิงนอนกะกุสิ ก็ไม่มีเพื่อนกลับหอ" ฟิล์มหันมาบอกผม ซึ่งก็ดีนะ
เพราะวันมีงาน หอเอเซียนเกมส์ในมหาลัยจะปิดเที่ยงคืนหรือตี 1 ครับ
ไปกินเหล้าแล้วกลับมาก็ยังทัน ถ้าไม่ทันฟิล์มบอกว่าก็ปีนหอด้วยกัน
ไอ่ผมก็ อ่ะได้ ไม่งั้นฟิล์มมันต้องขี่มอร์ไซต์กลับมาดึก ๆ คนเดียว
ผมก็ซ้อนกลับมานอนกับมันแล้วกัน 


ไม่ต้องห่วงเรื่องเมทไอ่ฟิล์ม
เพราะฟิล์มบอกว่าเพื่อนเมทมันแปลกๆ  เป็นอะไรไม่รู้เช่าหอแต่ไม่ค่อยมานอน
ไปนอนกับเพื่อนหอนอกตลอด กลับมาเอาเสื้อผ้าบ้าง ซึ่งจะไม่มานอนแน่ๆ 
อ่ะดีเลย ผมเลยตกลงปลงใจว่าจะกลับมานอนกับฟิล์มตามนั้น



118 --------------------------------- 118



และคอนเสิร์ตก็จบลง พร้อมกับพวกผมนี่ไปนั่งดื่มกันต่อที่ร้านประจำ
เด็กในม. ไปแน่นร้านครับ เรียกว่า บรรยากาศโคตรสนุก
พอเที่ยงคืน ก็แยกย้าย วันนี้เอาเบาๆ พอ ต่างคนต่างกลับหอไปนอน
ผมก็ซ้อนมอร์ไซค์ฟิล์มกลับมาที่หอ
ดีที่ไม่ต้องปีนตามที่มันบอก แต่ผมเดินเนียน ๆ เข้าไปเลย
เส็ดก็อาบน้ำต่างคนต่างนอนตามปกติ
ผมเองก็หลับโคตรสนิทจากฤกท์แอลกอลฮอล์


เช้ามามีเรียนเช้า
แต่อาจจะด้วยคนขาดเรียนเยอะ เพราะเมื่อคืนคงหนัก
อาจารย์มองๆ ดูสภาพคนที่มานั่งเรียนแล้ว เลยบอกว่า....
"Cencel class"
โอ้โห! เสียงสวรรค์
พวกผมที่ง่วงนอนกันเต็มที่ เพราะดื่มกันมาเยอะ ก็รีบแยกย้ายกันทันที
กลับไปนอนสิครับ ผมกลับมานอนที่ห้องฟิล์มเหมือนเดิม
"กุนอนก่อนนะ เมิงก็ตามสบายเลย" ฟิล์มหันมาพูด พร้อมล้มตัวลงนอน
ส่วนผม พอถอดช้อปพาดไว้ที่เก้าอี้ได้ ก็ลงนอนบนที่นอนก่อนจะหลับไป


อธิบายนิดนึงครับของ layout  ของห้องและหอพักนิดนึงครับ
หอที่เรียกว่า
หอเอเชี่ยนเกมส์ ของมหาลัยผม
เป็นหอเก่าสมัยที่ไทยเป็นเจ้าภาพเอเซียนเกมส์ ตอนปี 2541 
ไม่รู้ทำไม แต่ฝั่งของการวางอาคารหอพักจะเป็นรูปแปดเหลี่ยมเมื่อมองTopview 






หลังจากนั้นมันก็กลายมาเป็นหอนักศึกษา แต่ในขณะที่เป็นหอพักนักศึกษา
ตรงกลางของหอโซนบี นี่มีสนามเด็กเล่นด้วย
หรือแม้แต่เกาะกลางสระน้ำ ก็มีชิงช้าอยู่....พวกผมไปนั่งเล่นก็เคยถามกันเองว่า
เค้าจะไปตั้งชิงช้าไว้ตรงนั้นทำไมวะ .... ใครจะไปเล่น....



ส่วนในห้อง เป็นห้องมีระเบียง 2 ด้านครับ 
ระเบียงด้านหน้า และระเบียงเล็ก ด้านหลังห้องน้ำเอาไว้ซักผ้า
ผนังด้านที่ติดห้องน้ำจะมีกระจกเงาบานใหญ่อยู่ ให้แต่งตัวได้
เตียงก็อยู่ติดกับกระจกนั่นแหละครับ มีระยะห่างระหว่างกระจกกับเตียง
ประมาณ 80 เซน หรือ 1 เมตรได้ ไว้เดินไปที่ลานซักล้าง
เตียงเป็นเตียงเดี่ยวครับ แต่ฟิล์มลากมาชนกันให้เป็นเตียงคู่ซะ
เพราะเมทมันแทบไม่เคยมานอนเลย



***เห็นกระจกไหมครับ....จำตำแหน่งไว้นะ


ฟิล์มนอนเตียงของมันด้านขวา ติดกับโต๊ะอ่านหนังสือ
ผมนอนที่เตียงด้านซ้าน ติดกับด้านกระจก
ต่างคนต่างหันหลังให้กัน แล้วก็หลับไป

หลับไปซักพัก ผมก็ต้องตื่นขึ้นมา จากความรู้สึกว่าเตียงตรงข้างๆ ตัว
มันยุบลงเหมือนมีคนมานั่งที่ข้างเตียง
เลยคิดว่าฟิล์มตื่นแล้ว ผมก็เลยลืมตาขึ้นมา

สิ่งที่ผมเห็นไม่ใช่ฟิล์มครับ......


แต่เป็นผู้หญิงผมดำยาว ใส่ชุดขาวนั่งก้มหน้าเอามือเท้าของเตียงอยู่ติดกับตัวผม
เค้าหันหน้าเข้ากระจก และผมเห็นหลังของเค้า กับผมด้านหน้าเค้าที่สะท้อนจากกระจก


"เหรี้ย!"  
ผมสะดุ้งสุดตัว ลืมตาขึ้นมา....

เมื่อกี้ผมฝันหรอ....ฝันเชี้ยอะไรเหมือนจริงชิบหาย
ในฝันคือผมนอนอยู่ท่าเดียวกับตอนตื่นขึ้นมา สภาพห้องทุกอย่างเหมือนหมด
แต่คิดว่าเราน่าจะแฮ้ง ไม่น่ามีอะไรมั้ง  เลยหลับตาไปอีกรอบ
ครั้งนี้ผมรู้สึกตัวแต่ไม่ได้ลืมตานะครับ เพราะรู้สึกว่ามีอะไรมาชนหลัง
ก็คิดว่าไอ่ฟิล์มนอนดิ้นแน่นอน แม่งหันมาชนหลังผมแน่ๆ 

แต่ไม่ใช่ละครับ เพราะไอ่อะไรที่ผมรู้สึกอยู่ที่หลังดันเข้ามาแน่นขึ้น
เหมือนคนที่เข้ามานอนเบียด แล้วเอาหัวเข้ามาซุกที่หลัง ก็เริ่มรู้สึกว่า
"ไม่ใช่แล้วไอ่สัด ไอ่ฟิล์มก็ไม่น่าคิดจะพิศวาทกุขึ้นมาแน่นอน"
แต่ไม่กล้าหันไปมองครับ กลัวจะเจอแบบที่เห็นในกระจก
ไม่กล้าลืมตาด้วยครับ ได้แต่นอนนิ่งๆ พร้อมความรู้สึกหนึ่งที่เพิ่งขึ้น
คือ.....
มีใครบางคนกำลังกอดผม
คือเอาแขนกอดผมจากด้านหลัง
แล้วจะให้ใครมากอดเราแบบนี้หรอ ทั้งๆ ที่รู้ว่าไม่ใช่เพื่อนแน่ๆ 
ผมเลยค่อยๆ ลืมตาขึ้นแต่ไม่หันหลังไปดู 
ลืมมาขึ้นมาก็เห็นตัวเองที่นอนตะแคงหันหน้าเข้ากระจกเหมือนเดิม
ผมเลยเลื่อนสายตาลงมาตามความรู้สึกถึงน้ำหนักที่ทับอยู่บนตัว


และสิ่งที่ผมเห็นคือ.....
มือซีดๆ เทา ๆ คล้ำๆ ที่พาดมาจากด้านหลัง
พร้อมความรู้สึกของหัวใครซักคนที่ซุกอยู่ที่หลัง
ทันทีที่เห็น ผมรู้สึกเย็นวาบขึ้นมาทั้งตัว

"ตื่น ตื่น! ไอ่เชี้ยปริ๊น ตื่น!!!! เมิงฝัน เมิงตื่น!!!"
นั่นคือสิ่งที่ผมพยายามบอกตัวเอง จนกระทั่ง ผมตื่นขึ้นมาจริงๆ 


เมื่อกี้คือฝันอีกแล้ว
และผมตื่นขึ้นมาให้สภาพนอนตะแคงท่าเดิม เหมือนกับในฝันไม่มีผิด
แล้วตัดสินใจหันกลับไปดูด้านหลัง เห็นก็เห็นคาตาไปเลย!!!!


ปรากฎว่าไม่มีอะไรครับ ข้างหลังผมว่างเปล่า
มีแต่ฟิล์มที่นอนหันหลังให้ผมอยู่ห่างออกไป
ไม่ใช่ไอ่ฟิล์มแน่ๆ ที่มาเบียด หรือซุกหลังผม
แต่ไม่ได้แล้ว....กุนอนต่อไม่ได้แล้ว  เจอแบบนี้ก็
ตาสว่าง แน่นอน
ผมลุกไปเรียกไอ่ฟิล์มเลยครับ ตื่นๆ เมิงตื่น.... ไปเรียนกันเถอะ
ฟิล์มก็มองนาฬิกาบอกว่าทำตั้งชั่วโมง แต่ผมก็ยืนยันว่าจะออกไปข้างนอก
ฟิล์มนี่ปกติไม่ค่อยขัดผมอยู่แล้ว ก็ยอมไปโดนดี 
โดยที่ผมไม่ได้เล่าอะไรให้ฟิล์มฟังเลย จนกระทั่งเจอเพื่อนๆ ในแก๊ง
เลยตัดสินใจเล่าให้ฟังพร้อมๆ กัน 


ฟิล์มฟังพร้อมพูดว่า "เมิงเจอใช่ไหม เออ
ใครมานอนห้องกุก็เจอ"
อ้าวไอ่สัด....นี่หมายความว่าเมิงรู้มาก่อนหรอว่าห้องเมิงมีสมาชิกunknown
ฟิล์มบอกว่า "อ๋อ เพื่อนเมทมานอนก็บอกว่าเห็นคนเดินในห้อง แล้วแม่งก็ไม่มาอีกเลย"
"ห้องเมิงมีผีไงฟิล์ม"  ผมยืนยันอีกเสียง
ฟิล์มตบไหล่ผมเบาๆ แล้วบอกว่า "เจ้าที่ เจ้าที่ น่ะเมิง"
"กุไม่เคยเจอนะ แต่กุเคยฝันว่ากุตื่นมาแล้วได้ยินเสียงแปลกๆ ที่ซักล้าง
กุเลยเปิดประตูออกไปดู  แต่กุดันเห็นตัวเองนั่งซักถุงเท้าอยู่ แล้วก็ตกใจตื่น"





ไอ่นี่ก็ไม่เบา เป็นผมก็คงตกใจมากที่เห็นตัวเองอีกคนแบบนั้น
แต่ฟิล์มบอกว่าแล้วมันก็ไม่เคยเจออะไรอีกเลย ทั้งที่มันกลัวผีมาก
"จากที่เมิงเล่า เหมือนเค้ามาดูเมิงตั้งแต่เมื่อคืนป่ะ 
แต่เจ้าที่ห้องกุก็ เทสดีนะ เลือกกอดลีดคณะซะด้วย ทีกับเอฟไม่เห็นมากอด" 

ไอ่เพื่อนเวรของผมพูดถึงผีที่ห้องเหมือนเพื่อนกัน ก่อนจะหัวเราะ
"ไม่ตลกไอ่ฟิล์ม กุจะหัวใจวาย ดีที่กุไม่กลัวผี"



หลังจากวันนั้น ผมก็ไม่ไปนอนที่ห้องฟิล์มอีกเลยจนจบปีสี่
เรียกว่าลาขาดจากหอนั่นครับ และผมก็พบว่า
มีคนเจอเรื่องแปลก ๆ ที่หอนั่น.....เยอะมาก


นี่แหละครับ เรื่องที่ทำให้ ตาสว่าง  ของผม
ใครไม่ตาสว่างไหวก็เชิญห้องไอ่ฟิล์มนั่นแหละครับ

และเมื่อไม่นานมานี่ ผมก็เพิ่งรู้ว่า....
อ๋อ....ไม่ใช่ผมคนเดียวหรอก......





แต่เด็กหอเค้าบอกว่า ที่น่ากลัวกว่าผีคือ.......
ค่าไฟ   ครับ


55555555 


 



Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2566
Last Update : 19 กุมภาพันธ์ 2566 8:06:07 น.
Counter : 780 Pageviews.

44 comments
ถนนสายนี้มีตะพาบ ประจำหลักกิโลเมตรที่ 353 : เปิดประตูผิดบาน The Kop Civil
(6 มิ.ย. 2567 15:02:22 น.)
พี่นา จิตรลัดดา: ตลาด”ลับ”อาหารฮาลาล เจริญกรุง103 จะต้อง”ไม่ลับ”อีกต่อไป peaceplay
(2 มิ.ย. 2567 00:10:11 น.)
สอบไม่ผ่าน Alex on the rock
(31 พ.ค. 2567 14:58:38 น.)
ชีวิตนี้มีเพื่อน...ก็เท่ากับมีทุกอย่าง lufieman
(31 พ.ค. 2567 15:04:01 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณnonnoiGiwGiw, คุณThe Kop Civil, คุณหอมกร, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณกะว่าก๋า, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณทนายอ้วน, คุณกิ่งฟ้า, คุณNENE77, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณSweet_pills, คุณtanjira, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณkae+aoe, คุณtoor36, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณเริงฤดีนะ, คุณสองแผ่นดิน, คุณRain_sk, คุณLittleMissLuna, คุณอุ้มสี, คุณhaiku

  
ตาสว่างคราวนี้เอง 555
ได้รู้เหตุผลว่าทำไมเพื่อนเมทถึงไม่มานอน

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:10:14:42 น.
  
ฮอทแม้กระทั่งผีอ่ะ..เอาจริงๆควรขอหวยไปเลย
อยากได้เราเอาหวยมาแลกงี้..555
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:12:22:26 น.
  
สวัสดีครับน้องปริ๊นซ์
น้องปริ๊นซ์เขียนซะคิดถึงชีวิตตอนมหาฯลัย เลย
เรื่องผีนี่ขนลุกเลย 555 พี่เป็นฟิล์มนี่ย้ายหอละ ไม่อยู่แน่ ๆ เพิ่งรู้ที่มาที่ไปของหอพักเอเชี่ยนเกมส์จากในคลิป โอวว หลอนมาก

น้องปริ๊นซ์เปิดเผยตัวละ เท่ห์เลยครับ
โดย: The Kop Civil วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:13:26:13 น.
  
เรื่องผีนี่พอเวลามันผ่านไปก็เป็นเรื่องเล่า
ใครไม่เจอกับตัวเองไม่รู้สึกหรอเนอะปริ้น
แหมในคลิปมีคำว่าตาสว่างด้วยนะนี่
แสดงว่าที่นั่นผีเยอะจริงๆ หละซิ

โดย: หอมกร วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:14:08:58 น.
  
มีความหลอนนะครับน้องปริ๊นซ์
ตอนอ่านก็คิดไปก่อนเลยว่า
เป็นความฝัน หรือ เป็นผีหลอก
ดูแล้วน่าจะเป็นอย่างหลัง
แถมเป็นผีผู้หญิงซะด้วย
ทั้งๆที่ตึกก็ใหม่
แปลกดีครับ ไม่น่าจะมีผีเลย



โจทย์หน้าก็เข้ากับเพลงนะ
พี่ก๋าอยากจะเปลี่ยนแนวบ้างแล้ว
เดี๋ยวลองแบบเพลงเพื่อชีวิตด้วยดีกว่า 555


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:14:34:55 น.
  
น้องเค้าคงต้องการความอบอุ่นค่ะพี่ว่า
เป็นพี่เรียกเพื่อนตื่นขึ้นมาคุยแล้ว นอนต่อไม่ด้ายยยยยย
ขาวเนียนเลยนะเราเนี่ย

จากบล็อก
ถ้าเหงื่อไม่ออกเหมือนไม่ได้ออกกำลังกายค่ะ คิดไปเองล้วนๆ 555555

สวัสดียามบ่ายค่ะ น้องปริ้นซ์
โดย: โฮมสเตย์ริมน้ำ วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:14:35:15 น.
  
เดี๋ยวพรุ่งนี้กลับมาอ่านนะครับ


ตอนนี้ 4 ทุ่ม ... ไม่กล้าอ่านอย่างแรง ฮ่า
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:22:06:35 น.
  
ถ้าส่วนตัว
พี่ก๋าว่าตัวเองได้อิทธิพลจากคาราบาวมากกว่า
โดยเฉพาะเพลงทะเลใจครับ

ตอนไปเรียนลาดกระบัง
พี่ก๋าเช่าบ้านอยู่กับเพื่อน 4 คน
ทุกคนในบ้านหลังนี้เจอผีอำหมดทุกคนเลย
เป็นเรื่องที่แปลกดีครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:22:26:06 น.
  
มีเจอผีด้วย แต่ถ้าเจอแบบนี้เป็นใครก็กลัวนะ เพราะเราไม่รู้จักไง เพื่อนเราก็ไม่ใช่ คนเราส่วนมากที่กลัวเพราะความไม่รู้ด้วยนี่แหละส่วนหนึ่ง


จากบล็อก
รัฐประหารทำชีวิตคนพังมาเยอะ มีโอกาสเดี๋ยวจะเขียนประจานอีกที ใครว่าไม่มีคนเดือดร้อน มีเยอะแต่เสียงเขามันไม่ดังไง
โดย: โลกคู่ขนาน (สมาชิกหมายเลข 7115969 ) วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:22:40:21 น.
  
ขอส่งกำลังใจก่อนนะคะน้องปริ๊นซ์
ขอบคุณน้องปริ๊นซ์มากค่ะที่แวะชมเมนูบ้านพี่ต๋า
โดย: Sweet_pills วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:0:19:36 น.
  
สวัสดีค่ะน้องปริ๊นซ์ พี่กิ่งมาอ่านเรื่องเล่าของน้องปริ๊นซ์แล้วหลอนเลยค่ะ 555 โห..ฝันอะไรน่ากลัวจัง สงสัยไม่ได้ฝันน่าจะจริงแต่จิตสำนึกบอกให้เราคิดว่าฝันไป พี่กิ่งก็เคยเจอแบบนี้เหมือนกันค่ะแต่เป็นโรงแรมในเชียงใหม่

เรื่องแบบนี้พี่กิ่งเชื่อว่ามีจริงนะคะเรื่องของโลกวิญญาณ เพราะเคยเจอมากับตัวเองเลยเชื่อค่ะ บางคนก็ไม่เชื่อคงเป็นเพราะไม่เคยเจอกับตัวเองไง

น้องปริ๊นซ์เขียนได้ดีอ่านเพลินและสนุกไปด้วยเห็นภาพตามไปด้วย และเรื่องในคลิบก็สนุกหลอนน่ากลัวด้วยค่ะ 555

โหวต Friendship Story Blog ค่ะ

ขอบคุณที่ไปให้กำลังใจที่บล็อกตะพาบนะคะ บทร้อยกรองเป็นงานเขียนที่ชอบค่ะก็ฝึกไปเรื่อยๆ ขอบคุณที่ชมนะคะ

โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:0:37:20 น.
  

อรุณสวัสดิ์ครับน้องปริ๊นซ์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:5:02:49 น.
  
สวัสดีค่ะน้องปริ๊น

อ่านจนถึงให้จำกระจกไว้ พี่ก็เดาได้ล่ะว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ 555
แบบนี้ก็ตาสว่างแน่นอนคะ เป็นพี่คงนอนสวดมนต์ไปแล้ว 555

ตัวพี่เองก็ชอบเจออะไรแบบนี้แหละค่ะปริ๊น
สมัยเป็นเด็กคือไม่ห่างแม่เลยเวลาไปไหน
แม่คือยันต์กันภัยของพี่ 555 หลังๆก็สวดมนต์ค่ะ
มีคาถาดีจากแม่ ไปไหนคนเดียวได้ ไม่ต้องกลัว

พี่กลับมาจากสระบุรีแล้วค่ะ ถึงบ้านเมื่อคืน
เมื่อวันเสาร์ไปหาพี่ป่านมา ดาริญสนุกสุดค่ะ
ไปคาเฟ่แถวๆ อินทามาระ22 ค่ะ
พี่ป่านก็สนุกกับการถ่ายรูปหลานเพลินๆ แต่เหนื่อย
ดาริญนี่คือปล่อยมือไม่ได้วิ่งตลอด เพลียกัเค้าเลยค่ะ

อากาศช่วงนี้แย่มากๆเลยนะคะ
เหมือนจะมีฝน แต่ก็ไม่มี เหมือนจะหนาวก็ไม่ใช่
ฝุ่นเยอะ ต้องอยู่แต่ในบ้านเลยค่ะ

ปริ๊นดีขึ้นแล้วนะคะ ยังไงก็ดูแลตัวเองให้ดีดีไปก่อนนะคะ
เดี๊ยวจะกลับมาเป็นใหม่ไม่คุ้มน๊าาา

เทคแคร์นะครับ
โดย: tanjira วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:7:09:28 น.
  
แบบนี้มะอาว ไม่ไปค้างด้วยแน่ กัว 555

เคยนะที่อุบล
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:7:13:45 น.
  
จิตสื่อกับกายละเอียดเหมือนกันนะเนี่ยปริ้นนี่ 555

โดย: หอมกร วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:7:39:16 น.
  
บางครั้งอาจารย์ก็เคร่งเกิน ตอนผมเรียนภาษาที่จีน ใส่ชุดอะไรก็ได้ตามสะดวก ผมมีแพทเทิร์นการแต่งตัวเลยว่า จ-ศ แต่งอย่างไร โดยแต่ละวันจะมี 2 ชุด ใส่สลับๆ กันๆ แต่เพราะอากาศมันหนาวใส่เสื้อกันหนาวก็ไม่เห็นตัวที่ใส่ข้างในแล้ว

หลายๆ คนบอกป้องกันคนนอกปลอมตัวเข้าสอบ บัตรนักศึกษาไงครับ หรือถ้าที่ไหนล้ำหน่อยใช้แสกนนิ้วไปเลยก็ได้ โดยพื้นฐานมันทำได้ถ้าจะทำ

หอเอเชี่ยนเกมส์ มาจากหอเอเชี่ยนเกมส์ครั้งที่ 13 ที่ไปขู่บังคับเด็กให้ไปแสดง เรื่องนี้ถ้าเผาจริงๆ เผาได้เยอะนะ ออแกไนเซอร์ที่รับงานฝึกซ้อม ควบคุมการแสดง พฤติกรรมไม่เหมาะสมหลายเรื่อง เอาเถอะผมก็ไม่อยากจะพูดมาก บริษัทตอนนี้ก็ล้มไปแล้วด้วย เด็กรุ่นนั้นสาบแช่งกัน มีแต่คนบอกสมน้ำหน้าทั้งนั้นที่มันล้มๆ ไป

เจอแบบนี้ใครจะไปนอนหลับ ผมถือคติ บ้านกู กูไม่อนุญาตเท่านั้นจบครับ เวลารู้สึกว่าถูกรบกวนจากเรื่องแบบนี้จะพูดลอยๆ ประกาศออกไปเลย จบครับ ไม่กล้ามา หรือจริงๆ แล้วมันอาจไม่มีแต่แรกอยู่แล้วก็ไม่ทราบ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:11:24:39 น.
  
แวะมาทักทาย สุขสันต์วันจันทร์ค่ะ

โดย: เดหลีสีแดง (noinoi42 ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:13:35:08 น.
  
จากบล็อก
เดี๋ยวนี้ร้านกาแฟ จัดร้านสวยทุกร้านเลย พักเที่ยงนี่พี่ตระเวนแถวนี้เลยครับ เด็กวิดวะนี่มีเรื่องเล่าเป็นที่จดจำฮา ๆ ทั้งนั้นเลยนะ 555
โดย: The Kop Civil วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:14:40:19 น.
  
สวัสดีค่ะคุณน้องปริ้นซ์..

นอนเปิดไฟล่ะซิท่า..

ค่าไฟเลยแพง..อิอิ

โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:15:08:03 น.
  
โหวตไม่ขึ้นนะค้าา บล็อกไข่เขียวก็ด้วยนะค้าคุณชายปริ๊นซ์
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:15:16:29 น.
  
วันไหนถ้าเราเหนื่อยหนักๆ ก็พักค่ะ ไว้เวทวันที่เราพร้อมเนอะ

สวัสดียามบ่ายค่ะ น้องปริ้นซ์
โดย: โฮมสเตย์ริมน้ำ วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:15:48:09 น.
  
แม่มมม เดอะโกสโคตรหลอน เปืดฟังกะแมวไม่จบ
วันนี้ต้องสระผมด้วยย ไว้ค่อยฟังต่อพรุ่งนี้
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:18:49:03 น.
  
สวัสดี จ้ะ น้องปริ๊นซ์

อ่าน ตะพาบ ตาสว่างเธอ อ่านที่เธอเล่าไป แล้วก็เดาว่าที่
ไปพักที่หอพักนายฟิล์ม ต้องมีอะไรที่ทำให้ตาสว่างแน่นอน ถูกด้วย
โดนผีผู้หญิงหลอก ชะแล้ว เลย ตาสว่าง นอนต่อไปไม่ไหว ห้าห้า

โหวดหมวด ตะพาบ
โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:19:37:32 น.
  
สวัสดีครับคุณปริ๊นซ์
.
คุณพระ เมื่อกี้อ่านบล็อกเสร็จว่าตาสว่างแล้ว
กดส่งเม้นท์เสร็จไปต่อบล็อกอื่น
อ้าวว เมื่อกี้มิได้ล็อกอิน ตาสว่าง2 อิอิ บ้าจริง
.
ป.ล. ชอบภาพแรกนะครับ แสงสีจัดดี
ป.ล. 2 ผมเองบางวันที่วุ่นๆ ไม่ค่อยมีสมาธิจดจ่อ
อ่านบล็อกเพื่อนๆ ข้ามวันก็บ่อยครับ
เป็นคนอ่านช้า
.
โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:22:19:15 น.
  
อ่านไปก็คิดไปว่าเพราะพิษเหล้าเลยเกิดพิษสวาทกับฟิล์มซะอีก
แบบตัดภาพมาตอนเช้ากรี๊ดกันสาวแตกตาสว่างไรงี้555

แต่เจอแบบนี้ ตาสว่างวาบเลยทีเดียว
หลับต่อไม่ได้อีกแล้ว
แล้วนี่มาอ่านตอนก่อนจะนอนด้วยนะ
โดย: NENE77 วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:22:37:49 น.
  
พี่ก๋าไม่เคยเกลียดตัวเองในวัยหนุ่มเลย
เพราะรู้ดีว่า
เจ้าความแรงในวัยนั้น
มันคือความเย็นในวัยนี้ครับ 555

เรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา
เป็นหล่อหลอมตัวตนหนึ่ง
ซึ่งก็เป็นฐานให้เราใช้เรียนรู้และฝึกฝนตน

บ้านเช่าหลังนี้ขนาดเพื่อนมานอนก็ยังเจอทีเด็ดครับ
แต่ส่วนใหญ่ก็เจอกันคนละครั้งสองครั้ง
ไม่เกินนี้ครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:22:53:13 น.
  
เจอแบบนี้ไม่ตาสว่างคงไม่ได้แล้วค่ะน้องปริ๊นซ์ หลอนระทึก

ถูกใจประโยค
เจ้าที่เทสดีเลือกกอดลีดคณะ
เจ้าของห้องดูชิลๆ เก่งด้วยนะคะที่อยู่ห้องนี้ได้



ราตรีสวัสดิ์ค่ะน้องปริ๊นซ์
โดย: Sweet_pills วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:0:15:19 น.
  
ไข่เจียว..แกรก้อโหวตให้พี่ไม่ติด

ทู้ซี้คือ ดันทุรัง ดึงดัน ไม่สนใจใคร

แม่เปนยังไง... เมื่อวานแม่บอกยาหอบที่หมอให้มาไม่ดีขึ้นอ่ะ
แม่มาถามว่า ยาแก้อักเสบที่ 'เด็กนั่น' แนะนำมาชื่อไรนะ
แม่จะไปซื้อมากิน พี่นึกแพรบนึง งงว่าเด็กไหนวะ
จากนั้นก้อ อ่ออออออ อะมอกซีคราฟ อ่ะหรอแม่..

555 กว่าจะคิดออก
นิแม่หมายถึงเด็กชั่วนิเอง
เหอๆ นอนจิงๆละ
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:0:16:29 น.
  

อรุณสวัสดิ์ครับน้องปริ๊นซ์

พี่ก๋าฝากลบเม้นท์ด้านบนด้วยครับ
เม้นท์ผิดบล็อกเฉยเลย 5555

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:4:59:09 น.
  
อืม. พี่อ้อ แฟน พาพ่อเหม่งไปดูASEAN Games ปี 2541 ซื้อหมอนอิงยักษ์ ที่ระลึกกลับมาด้วย 1 คู่
( แต่ไม่ถ่ายลงนะ..มันออกสีขาวแก่(จัด)
ตาม พศ.ที่ผันผ่าน



ผีผู้หญิงผมยาว
พี่อ้อก็เจอจังไปที่หอ ม.บูรพา บางแสน
สมัยไปแห้งบาส..มหาลัย

แต่ก็ชั่วขณะ..
เพราะเพื่อนสาวปะแป้งขาวแบบหนังญี่ปุ่นJUON
ห้อยหัวลงมาทักทายเล่น จากเตียงบน
(พี่อ้อนอนเตียงล่าง)

ผีบ้านผีเรือน เจ้าที่ห้องเพื่อนแรงจริงๆ

ทำเอาคนอ่านบล็อก..ตาสว่างตามค่ะ
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:7:49:47 น.
  
ตามมาอ่านจ้า
โดย: อุ้มสี วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:10:15:28 น.
  
ที่มาคุย
ชุดนักศึกษา ชุดนักเรียน หึหึหึ มันก็ดีย์์์์์์์์์ ดีย์์์์์์์์์์ครับ ลุงๆ น้ำลายไหลเลย

ดราม่าเอเชี่ยนเกมส์ครั้งนั้น เล่าตรงนี้ไม่ได้ครับ แต่มี ผมไม่แปลกใจที่หลายคนรู้สึกสะใจที่บริษัทที่เป็นออแกไนเซอร์ล่มสลาย
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:11:27:10 น.
  
สวัสดีค่ะน้องปริ๊นซ์ พี่กิ่งดีใจด้วยค่ะที่หายดีแล้ว แต่ต้องระวังรักษาสุขภาพด้วยนะคะ เดี๋ยวจะกลับมาป่วยอีก ขอให้หายขาดเลยนะคะ
เรื่องที่เชียงใหม่ยาวค่ะไว้พี่กิ่งจะลงบล็อกให้อ่านนะคะ รอแป๊บค่ะ อิอิ

โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:12:21:35 น.
  
ไที่แวะมาคุย
ตอนนี้น่าจะเหลือแค่ที่ MBK แล้วนะครับ ส่วนที่ทองหล่อ ผมได้ยินมาว่ากำลังจะปิดแล้ว บ้านคุณปริ๊นซ์อยู่แถวทองหล่อ? รวยนะครับเนี่ยะ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:16:00:55 น.
  
ลืมไป ผมเคยรีวิวไว้ด้วยนะเออ เข้าไปนั่งกินอะไรขำๆ ก็สนุกดีนะ ปล่อยใจไปกับธีมของร้าน เล่นกะน้องๆ เขาเล่นอะไรก็เล่นตาม ถ้าไม่เล่นตามมันจะกร่อยทั้งสองฝ่าย
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:16:02:20 น.
  
ก็ว่ากันไป จะว่าไปประเทศนี้ก็มีสิ่งลึกลับเยอะจริงๆ ทั้งที่เรามองเห็น และมองไม่เห็น
โดย: โลกคู่ขนาน (สมาชิกหมายเลข 7115969 ) วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:17:30:31 น.
  
พี่ก๋ามีหนังสือในลิสต์ที่จะเอากลับมาอ่านทุก 5 ปี
อยู่มากมายหลายเล่มเลย
เช่น คู่มือมนุษย์ของท่านพุทธทาส
ปรัชญาชีวิต ของ คาลิล ยิบราน
เต๋าเต็กเก็ง ของเหลาจื่อ
ฯลฯ

บางเล่มไม่ถึง 5 ปีถ้าอยากอ่าน
ก็จะเอากลับมาอ่านอีก
เพราะหนังสือเหล่านี้อ่านครั้งเดียวไม่จบครับ
ยังคิดอะไรต่อได้อีกเยอะเลย

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:20:43:50 น.
  
ฝันไป
โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:22:37:26 น.
  

อรุณสวัสดิ์ครับน้องปริ๊นซ์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:4:58:41 น.
  
ที่แรกคิดว่าเขามาขอส่วนบุญซะอีกทั่นขึนแอบคิดว่าคุณปริ๊นซ์ช่างเป็นคนมีรัสมีมีบุญ
แม้แต่ กายละเอียดก็ยังมองเห็น แต่โอ้แม่จ้าว สัมภเวสีคงเปลียนใจ
เพราะเจอคนหล่อแถมขาวเหมือนหยวก(ภาพยีนส์นำเงินข้างบนนี้)คงจะขออันอื่นแทนบุญฮ่า
โดย: Rain_sk วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:7:53:06 น.
  
สวัสดียามบ่ายค่ะ น้องปริ้นซ์

ช่วงนี้ร้อนติดกันต่อเนื่องมาหลายวันแล้ว
เห็นพยากรณ์อากาศแวบๆว่า วันที่20กว่าๆนี่
เด๋วจะมีหนาว2-3วัน สาธุเลยค่าาาา 55555
โดย: โฮมสเตย์ริมน้ำ วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:14:29:09 น.
  
เคยได้ยินมาเหมือนกันครับเรื่องหอ แต่พี่ไม่เคยไปเที่ยวหอเอเชี่ยนเกมส์นะครับ


สมัยที่พี่อยู่ศูนย์รังสิตมีแต่หอใน หอสิทธิ กับ หอทรงพิเซษฐ์ครับ
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:21:39:04 น.
  
สวัสดีมีสุขค่ะ

โห...ตื่นเต้นดีค่ะ
แบบนี้คนฟังก็ตาสว่างค่ะ
อย่าว่าแต่คนเล่าเลย
วันนี้โหวตหมดแล้วค่ะ
โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:11:42:16 น.
  
โดย: - (สมาชิกหมายเลข 6770241 ) วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:22:53:58 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Threepopstory.BlogGang.com

จันทราน็อคเทิร์น
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 18 คน [?]

บทความทั้งหมด