ปาร์ตี้วันจันทร์ กับอาทิตย์ Fun Fun ของผม





สวัสดีครับ
อาทิตย์ที่ผ่านมางานยุ่งมากๆ  จนไม่มีเวลาเข้าบล๊อกเลย
น่าจะพลาดเม้นท์ไปหลายบล๊อกเลยครับ
แต่ๆ ผมพยายามเข้าไปอ่าน แล้วโหวตไว้นะครับ
เพราะอยากเม้นท์ตอนที่มีสมาธิมาก ๆ หน่อย
ดังนั้น ระยะงานเยอะ ขออนุญาตใช้โหวตแทนตัวเวลาเช็คชื่อนะครับ ^^





สัปดาห์ที่แล้วเกิดอะไรขึ้น
เฮ้อ......ไม่รู้จะเริ่มจากอะไรก่อนเลยครับ


เริ่มจากวันจันทร์ ผมเร่งอัพตะพาบซะก่อน เพราะปกติชอบอัพล่วงหน้า 1 วัน
แล้ววันอังคารจะได้อ่าน จะได้เม้นท์บล๊อกพี่ๆ เพื่อน ๆได้เต็มที่
ตกเย็น.....ผมมีนัดปาร์ตี้กับที่ทำงาน....

.....ปาร์ตี้อะไรกันตั้งแต่วันจันทร์.....
ก็กลัวโควิดไงครับ คิดว่าถ้าปาร์ตี้วันศุกร์คนต้องเต็มร้านแน่ๆ 
เอาวะ....เอามันวันจันทร์เลยนี่แหละ คนน้อยชัวร์
ที่แผนกแต่ละคนก็ใจถึง พึ่งได้ วันจันทร์ก็วันจันทร์ สู้เป็นสู้ ตายเป็นตาย
ผมนี่ยังไม่ทันหายเหนื่อยจากทริปหัวหินบล๊อกที่แล้วเลยครับ


หลายๆ คนอาจจะคิดว่า ผมไม่น่าจะกินหมูกระทะ 5555555
จริงๆ ผมไม่ค่อยชอบเพราะควันมันนี่แหละครับ
แต่ฟิลกินหมูกระทะกับเพื่อนนี่ผมชอบนะ เฮฮา ได้เต็มที่ได้
พวกผมคุยกันไว้เลยว่า 5 โมงครึ่งปั๊บเด้งออกจากโต๊ะเลยนะ 
ส่วนผม รถจอดในอาคาร ตำแหน่งออกง่าย เลยได้ออกเป็นคันแรก
และ.....ถึงร้านเป็นคนแรก 
ไปถึงก็ไปยืนงง ๆ ในดงนักศึกษา อยู่หน้าร้าน 
เด็กหน้าร้านก็หน้ามึน ๆ ถามผมว่า มากี่คน
ยืนนับนิ้วอยู่ซักพัก เลยบอกเด็กร้านไปว่า 12 คนครับ
น้องเค้าก็ส่งแก้วพลาสติกมาให้ 12 ใบ 
ไอ่ผมก็คิดว่า จะต้องมีคนมาเดินนำเราไปที่โต๊ะ แต่ป่าวเลย
น้องบอกว่า เลือกโต๊ะได้เลยครับ แล้วนั่งได้เลย เอาตรงไหนจะไปต่อโต๊ะให้
อ้าวหรอ....โอเค ๆ เดินไปหาเองสินะ  55555 ผมก็หาที่พัดลมดีๆ Airflow ดีๆ 





ประมาณ 10 นาที เพื่อนถึงเริ่มมากัน 
แล้วก็จัดการเลยครับ ติดเตา ลงเนย ลงหมู 
พอวอร์มเครื่องได้ที ก็เริ่มสั่งโปรฯ เบียร์มาลงทีละ 3 ขวด
หมูมันๆ นุ่มๆ หอมเนย เบียร์เย็นเจี๊ยบ น้ำจิ้มแซ่บๆ 

โคตรฟิน




นั่งกันตั้งแต่ 6 โมงเย็น เครื่องติดก็คุยกันไป ดื่มกันไป
มีคนอ้วกไป 1 มีคนหลับคาโต๊ะอีก 1 ที่เหลือนั่งหัวเราะ เส้นตื้นบ้าง
พูดอังกฤษบ้าง เล่าวีรกรรมเก่าของตัวเองบ้าง คุยเรื่อง 18+ บ้าง
สนุกมากครับ สนุกคนลืมไปเลยว่าพรุ่งนี้ทำงาน
เบ็ดเสร็จ 12 คน ดื่มไป 25 ขวด มี 3 คนที่ดื่มไปแค่แก้ว 2 แก้ว
คนที่เหลือไม่เมาก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว ผมนี่มีเพื่อนเมาหลับซบไหล่อยู่คนนึง
อีกคนต้องไปตามเพื่อนในห้องน้ำ อีกคนต้องห้ามเพื่อนพูดสเปนกับเด็กร้าน
นั่งจนคนที่หลับมันตื่น ก็กลับกันครับ
แล้วต้องเช็คชื่อด้วยว่าทุกคนถึงบ้านแล้ว
บ้านนะไม่ใช่ สน. - -''
เพราะเราเคยมีเหตุเพื่อนโดนเป่า นอนคุกมาแล้วครับ


เช้าวันรุ่งขึ้นผมแฮ้ง ปวดหัวผะอืดผะอม มาทำงาน
ในห้องมีคนหลับอยู่ มีอีก 2 คนมาทำงาน 11 โมง ที่เหลือก็สภาพไม่ต่างจากผม
นั่งทำงานได้ครึ่งวัน......แม่โทรมาบอกว่า
"หลานตกโต๊ะหัวแตก"
เฮ้ยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
พ่อกับแม่พาไปโรงบาล พี่สาวก็ทำงานไกลกว่ากว่าจะมาคงนาน 
ผมเลยรีบไปก่อน แล้วไปทำเรื่องเบิกประกันให้ ลงทะเบียนอะไรให้
น่าสงสารหลานมาก ผมมีแต่กลิ่นเลือด แม่ผมก็อุ้มอยู่ตลอด
ส่วนหลานก็กลัวคนที่เข้ามาใกล้ ร้อง
ยายจ้า ยายจ้า ตลอดเวลา
คุยกับแม่ได้ความว่า แต่งตัวสวยกำลังจะไปห้าง
แต่เค้าซนพยายามปีนเก้าอี้ไปหยิบกิ๊ฟติดผม แล้วพลาดตกลงมาหัวเข้าขาโต๊ะ
พอกลับมาบ้าน หลานหลับไปตื่นนึง ตื่นมาเจอผมเจอแม่เค้าก็พูดว่า

"เจอร์ เจอร์"
ห้างครับ ฟิวเจอร์  แต่แหม่...เพิ่งหัวแตกมา จะไปห้างก็ไม่ใช่

เลยพาไปแค่โลตัสเล็ก ๆ หน้าหมู่บ้าน ทั้งหัวปะ ๆ แบบนั้นแหละ
แค่นั้นหลานก็มีความสุขแล้วครับ





อาทิตย์ที่แล้วนี่เลยทำหน้าที่เป็น Nanny เต็มรูปแบบ  เพราะพี่เขยไม่อยู่
ขนาดรถมีแมสเด็กกับสติ๊กเกอร์ติดหน้าจอเลยครับ 5555555





ไม่ว่างเลยครับ ไม่ว่างเลยจริงๆ เพราะหลานกำลังซนมาก
ไหนจะต้องจับป้อนยาอีก มื้อแรกนี่พี่สาวบอกเลยว่า ไปเตรียมผ้ามาถูกพื้นได้เลย
ผมถามว่า ทำไมละ  พี่เลยบอกว่า.....อ้วกแน่นอน
แล้วก็ไม่ผิดเลยครับ.....
ยามื้อแรก อ้วกแตกทันที
แล้วต้องวิ่งไปจับมาป้อนยาทุกเช้า และก่อนนอน มื้ออื่นๆ แม่จัดการ
ผมอุ้ม พี่สาวป้อนยา ป้อนด้วยน้ำตากันทุกมื้อ 
ผมเลยไม่มีเวลาทำอะไรเลยครับ เพราะผมต้องเข้าไปนั่งเป็นเพื่อนหลานนอนด้วย
คือยายก็นั่งเฉยๆ เหมือนผมนี่แหละ ห้ามลุกไปไหน ส่วนแม่เค้าก็เล่านิทานไป
กว่าจะหลับก็ 3 ทุ่ม ผมถึงออกมาออกกำลังกาย ทำนั่นทำนี่ได้

แล้วเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาผมน่าจะเหนื่อยเลยกินเยอะมาก 55555
ไม่ได้กินเยอะครับ แต่สั่งของกินมาเยอะ
เรียกว่าไลน์แมนมาวันละ 3 รอบ รอบละร้อยกว่าบาท
แล้วก็นึกครึ้มออกไปเดินดูโรงเรียนอนุบาลในหมู่บ้าน
กำลังจะออกไป หลานถาม
"น้านา แวร์ แวร์"
น้าๆ จะไปไหนน่ะ....เลยบอกว่าจะไป School 
หลานเลยหยิบรองเท้ามาส่งให้แล้วบอกว่า
Go Go Go!!!
โอเค.....ไปก็ไป....




เดี๋ยวววววววววววว รอก๊อนนนนนนนนนน


ส่วนตัวคุยกับTeacher แล้วไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เลยกลับมาเล่าให้พี่ปามฟัง
เพราะเห็นว่าใกล้บ้านดี แต่พี่ปามเค้ามาโรงเรียนในใจแล้ว
แต่ผมบอกเลยว่า.....พี่ปามไปส่งหลานไม่ทันแน่นอน
เพราะสายคลองตอนเช้าๆ นี่รถติดสนั่นมากๆ





ปิดท้ายของวันนี้เท่านี้ครับ 
แล้วผมจะตามไปไล่เม้นท์เพื่อนๆ นะครับ ฮืออออ ไม่ทันแล้ว 



 



Create Date : 07 กุมภาพันธ์ 2565
Last Update : 7 กุมภาพันธ์ 2565 17:26:23 น.
Counter : 814 Pageviews.

32 comments
หกสัปดาห์ของฤดูร้อนและลูกค้างคาวผู้ไม่ยอมบิน (1) กาบริเอล
(17 มิ.ย. 2567 12:39:19 น.)
"ความสุข" ในแบบที่เราเป็น.. nonnoiGiwGiw
(12 มิ.ย. 2567 11:38:31 น.)
No. 1274 ค้างในป่าแม่วิน เชียงใหม่ (ตอน 7) ไวน์กับสายน้ำ
(10 มิ.ย. 2567 04:30:36 น.)
Day..16 โฮมสเตย์ริมน้ำ
(7 มิ.ย. 2567 08:33:50 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณกะว่าก๋า, คุณสองแผ่นดิน, คุณอุ้มสี, คุณSleepless Sea, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณหอมกร, คุณThe Kop Civil, คุณtoor36, คุณทนายอ้วน, คุณกิ่งฟ้า, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณตะลีกีปัส, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณเริงฤดีนะ, คุณSertPhoto, คุณSweet_pills, คุณkae+aoe, คุณmultiple, คุณlovereason, คุณเจ้าหญิงไอดิน

  
เอ็นดูววว..แนนนี่ที่ไปเมาแฮ้งข้ามวันมากเลยค่ะ
ที่บอกไปเมา เข้าใจว่าไปฮิป 55555+ ภาพในหัว
ไม่ได้คิดถึงร้านหมูกระทะเล้ยยยยยยยย

ปล.หนุ่มพูดเสปนคนนั้นต้องหล่อแน่ๆ ฮิฮิ
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:19:26:31 น.
  
ปล2. วันนี้โหวตหมดแย้ววววแหละ
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:19:27:02 น.
  
วันจันทร์คนน้อยแน่นอนครับ ส่วนใหญ่คนไปวันศุกร์จริงๆ น่ะแหละ อีกวันที่ผมรู้สึกว่าคนน้อยก็วันพุธ ไม่รู้ทำไม แต่ปกติผมก็ไม่ค่อยไปวันไหนนอกจากวันศุกร์อยู่แล้ว

เรื่องของหลานล่ะครับ เราก็ต้องห่วงหน่อยเพราะยังช่วยเหลือตัวเองไม่ค่อยได้ ได้ไปเดินห้างเย็นๆ ก็ดูเหมือนจะดีใจแล้วครับ อารมณ์ไปซื้อหนม~

โรงเรียนต้องเลือกให้ดีๆ เลยครับ ถ้าคุยแล้วไม่ถูกใจก็ต้องผ่านครับ ใช้ได้ทุกที่เลยไม่ว่าจะซื้อของก็เหมือนกัน ตอนอยู่จีนไปเช่าบ้านคุยไม่ถูกคอ ผมก็เซย์ไจ้เจียน (ลาก่อน) ผิดๆ ไจ๋เหย่ปู้เจี๊ยน (ไม่ต้องเจอกันอีก)



ผมอัปบล็อกทุก 5-7 วันต่อครั้งไม่ต้องรีบครับ

เดี๋ยวพรุ่งนี้มาอีกที
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:20:06:33 น.
  
สวัสดีครับน้องปริ๊นซ์
พอเห็นปาร์ตี้แล้ว ทำให้พี่นึกถึงตอนสมัยบรรจุเข้ารับราชการใหม่ ๆ เลยครับ ฉลองกันทุกเย็นวันศุกร์ ต่อวันเสาร์ด้วย สภาพตามบล็อกน้องปริ๊นซ์เลยครับ พออายุเริ่มเยอะขึ้น ก็เริ่มจะฉลองกันน้อยลงแล้วครับ แต่พี่ชอบบรรยากาศในวงมาก ๆ เลยนะ คือนั่งได้ทั้งคืนยันหว่างเลย
หลานกำลังน่ารักเลยครับ น่าจะซนด้วยนะ
โหวตหมดละ เดี๋ยวค่อยมาใหม่นะ
โดย: The Kop Civil วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:20:41:53 น.
  
สวัสดีครับน้องปริ๊นซ์

ถ้าเป็นหนัง
ก็ครบรสเลย
มีตั้งแต่ฉลอง เมากับเพื่อน
หลานหัวแตก
(อันนี้น่าตกใจสุดๆ)
ดูท่าทางหลานสาวจะพลังเยอะมากครับ
ดูจากท่าวิ่ง 555

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:21:59:35 น.
  
วีรกรรมเด็ดดวงทั้งนั้น
โดย: อุ้มสี วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:23:14:24 น.
  
กินเลี้ยงปีใหม่ ยังไม่ได้เลี้ยงเลยครับ ก็โควิดเป็นเหตุ

เลี้ยงเด็ก ต้องอยู่ในสายตาตลอดครับ
โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:23:21:14 น.
  

อรุณสวัสดิ์ครับน้องปริี๊นซ์

พ่อแม่มีเรื่องให้ตกใจอีกเยอะครับ 555
ของพี่ก๋าตอนลูกชายแบเบาะ
มีตกเตียงสองรอบ
เพื่อนทำล้มหัวโน

โตมาอีกหน่อยเดินข้ามถนนโดนรถเฉี่ยว

ช่วงวัยรุ่นนี่เล่นกับเพื่อนทำเพื่อนขาหักเลย

แต่ละอย่างใจเต้นโครมครามครับ 555

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:5:45:46 น.
  
ไม่เคยกินหมูกระทะ เลยไม่รู้ว่าต้องใช้เนยด้วย
เคยกินแต่บาร์บีคิว ดูรูปคุณหลานปริ้นน่ารักกว่าจ้า

โดย: หอมกร วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:8:26:22 น.
  
หลานพี่ยังไม่ advance ถึงขั้นต้องเย็บนะครับ แต่ไป รพ บ่อยมาก เป็นนิดเป็นหน่อยก็พอกันไป รพ แล้ว และด้วยความที่มีประกับถึงไม่เป้นอะไรมากหมอก็จะให้นอนดูอาการคืนนึงทุกครั้ง หลังๆเลยแพคกระเป๋าเตรียมไว้เลยครับ ถ้าไ รพ ก็จะคว้ากระเป๋าได้เลย



ช่วง 1-7 ขวบนอน รพ เกือบทุกเดือนครับ เพราะหลานเป็นภูมิแพ้เพราะเค้าคลอดก่อนกำหนด ระบบหายใจยังไม่ค่อยดี คุ้นเคยกับพยาบาลที่คลินิกเด็กกับที่ ward ดีเลย เจอหน้ากันก็ทักทายกันอย่างดี ฮ่าๆๆๆๆ



แต่พอหลังๆนี่ไม่ค่อยเป็นอะไรแล้วครับ หมอบอกว่าโตแล้ว ระบบหายใจก็ปกติแล้ว


เฮ๊ยยย ทึ่งนะเนี่ยะ ... น้องปริ๊นซ์กับขิม ...



ตอนจะไปเรียนต่อเมืองนอกก็คิดอยู่ว่าจะหัดเครื่องดนตรีไทยอะไรดี ขลุ่ยเป่าเป็นอยู่แล้ว อยากเล่นเป้นอีกอย่าง น่าจะเท่ห์ดี ตอนแรกเลือกเรียนจระเข้ .... เรียนๆไปเพิ่งนึกได้ว่า "ใครจะบ้าแบกจระเข้ขึ้นเครื่องฟระ" ..... เลยไปหัดซออู้ ..... พอไปเรียนต่อจริงๆก็ไม่ได้เอาไปซักอย่าง เพราะออกเตรเลีย "ห้ามเอาสิ่งของที่ทำจากไม้เข้าประเทศ" --- หมดกันเสียเวลาเรียนเป็นปีๆ หมดไปอีกหลายหมื่น พ่อบ่นหูดับเลย บอกว่า "ยังไม่ทันไปเรียนก็หมดไปครึ่งแสนแล้ว" ฮ่าๆๆๆๆๆ



พี่ไม่ชอบเที่ยววัดเก่านะครับ ................ พี่ ...... ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก



แต่ถ้าจะให้พี่เดินถ่ายรูปคนเดียวพี่ไม่เอานะ ..... ต้องมีคนเดินเป็นเพื่อนทิ้งช่วงห่างๆก็ได้ ฮ่าๆๆๆๆ
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:12:21:14 น.
  
สวัสดีค่ะน้องปริ๊นซ์ พี่กิ่งไม่เป็นไรค่ะ ไม่ว่างก็ไม่เป็นไรนะคะ เพราะพี่กิ่งมาเยี่ยมน้องปริ๊นซ์อยู่แล้ว

น่าสงสารหลานน้อยนะคะ หัวแตก แถมต้องกินยาด้วยกินยายากเนี่ยทรมานมากๆเลยนะคะ

งานเลี้ยงไม่ว่างานอะไรสนุกสุดโต่งจริงๆค่ะ

ขอให้หลานน้อยน่ารักหายไวๆนะคะ

โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:13:25:41 น.
  
สวัสดีครับคุณปริ๊นซ์

โต๊ะทำงานเวิร์กดีจังครับ มีซอสมีนมข้นด้วย อิอิ
มีพระเครื่องด้วยใช่ไหมครับนั้น
ชอบที่เสียบปากกาด้วยครับ

เรื่องเช็คชื่อเมื่อถึงบ้านทางผมเองก็เป็นนะ ครั้งหลังๆ (แต่นานแล้ว)ที่เพื่อนๆนัดกินข้าวกัน พอแยกย้ายกลับ ใครถึงบ้านแล้วก็ทักในแมส ก็สบายใจดีนะครับ

ขอให้แผลที่หัวคุณหลานหายไวไวนะครับ
เด็กๆ ไม่มีเรื่องให้คิดมากเหมือนผู้ใหญ่จริงๆ นะครับ
ขนาดเพิ่งได้แผลมา ก็มีความสุขกับสิ่งต่างๆ รอบตัวได้
เห็นวิ่งแล้วท่าจะซนจริงๆ ด้วยนะครับ
โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:13:26:19 น.
  
สวัสดีมีสุขค่ะ

โถ...สงสารหลานสาวเลย
ปีหยิบกิ๊บเอง
หายไวๆนะคะ

ปาร์ตี้หมูกะทะ ไม่ได้นานหลายปีแล้ว
แก่แล้วกินนิดเดียวเอง ควันรุมเต็มหัวอีกค่ะ
เด็กๆรุ่นหนุ่มสาวนี่โอเคกว่าค่ะ
โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:13:55:01 น.
  

ขอบคุณสำหรับกำลังใจให้บล็อก - วัดเจ้าจันทร์ อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย สุโขทัย ด้วยนะครับ
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:20:49:53 น.
  
ฝึก ๆ ไว้นะคะ เลี้ยงเด็ก น่ารักดีค่ะ 555
อีกหน่อยมีของตัวเองจะได้สบายยย
โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:14:23:24 น.
  
สวัสดีค่ะคุณปริ๊นซ์...

อ้อมแอ้มเพิ่งได้ฤกษ์เขียนงานตะพาบคะ..

มาช้ายังดีกว่าไม่มาคะ

โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:15:07:55 น.
  
อ่าว วันเสาร์มีไปฮีปด้วยหรอ
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:15:58:21 น.
  
สวัสดี จ้ะ น้องแฟร้งซ์

การฉลองปีใหม่ ในวันจันทร์ ด้วยหมูกะทะ พร้อมเบียร์ 25 ขวด
จากจำนวนสมาชิก 12 คน เฉลี่ย คนละ 2 ขวดนิด ๆ ห้าห้า
รุ่งเช้า ยังต้องไปทำงาน โถ! บ่าย แม่โทรบอก เจ้าตัวเล็ก
หัวแตก เห็นความวุ่นวายของเธอ ชัดเจนเลย อิอิ
เด็กวัยนี้ กำลังซุกซนมาก ฟืนไฟ ไฟฟ้า ต้องระวังมาก เพราะ
เป็นวัยที่อยากรู้อยากเห็น ซนเป็นว่าเล่น เผลอไม่ได้จริง ๆ จ้ะ
แต่ก็ดีนะ จะได้เป็นประสบการณ์ต่อไปในอนาคตเลี้ยงลูกของ
ตัวเอง ไงจ๊ะ อิอิ

โหวดหมวด บันทึกประสบการณ์ชีวิต

ขอบใจที่หาเวลาไปเม้นท์ จ้ะ

โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:16:56:51 น.
  
น้องปริ๊นซ์ทายถูกครับ
พี่ก๋าแต่งภาพน่ะครับ
เติมสีของฟ้าให้เข้ม 555

พี่ก๋าไปเชียงราย 4 วัน
เจอฝนตกหนัก 2 วัน
แต่พอกลับมาเชียงใหม่
อากาศร้อนมากเลยล่ะครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:20:04:47 น.
  
สงสารหลานสาวตัวเล็กจัง
ซนจนศรีษะแตก
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:20:15:02 น.
  
น่าสงสารหลานครับ
โดย: SertPhoto วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:22:28:59 น.
  
"เจอร์ เจอร์" ทำไมหลานน่าเอ็นดูอย่างนี้เพิ่งเจ็บตัวมาแท้ๆยังไม่ลืมที่จะไปห้างฯ
น้องปริ๊นซ์ยอดเยี่ยมมากค่ะดูแลหลานอย่างดีเลย

ท่าเดินนำคุณน้าทะมัดทะแมงน่ารักมากๆ
อย่างนี้หลานคงหายเจ็บแผลแล้ว
อยากให้อุบัติเหตุนี้เกิดเป็นครั้งสุดท้ายค่ะ

ขอบคุณนะคะที่แวะชมเมนูบ้านพี่ต๋า
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

โดย: Sweet_pills วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:23:26:52 น.
  
สวัสดียามเช้าครับน้องปริ๊นซ์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:6:23:54 น.
  
โอ้ ต้องระดับคนมีอันจะกินนะครับนี่ กินหมูกระทะตอนนี้555

อ.เต๊ะ ก็ชอบกินปิ้งย่างเหมือนกันแต่ ชอบแบบซดน้ำด้วย สั่งแต่ สุกี้ตี๋น้อยมากินบ้านตลอด

ส่วนเรื่องโควิดนี่ วันนี้ กทม ติดเชื้อ เกือบ 15000 แล้ว ก็น่ากลัวอยู่ แต่หมูกระทะมันจะเยียวยาได้ทุกสิ่งนะครับ 555

ส่วนเรื่องหลานนี่ น่าสงสาร เป็นความผิดของโต๊ะ นะครับ555

โชคดียังไม่เป็นอะไรมาก ลำบากตอนป้อนยานี่แหละ เวลามีคนป่วยในบ้านนี่ ก็จะเหนื่อยแบบนี้แหละนะครับ ต้องฝึกซ้อมเอาไว้ก่อนนะครับ เวลามีลูกละ คล่องปรื๊อเลยเชียว 555

ปล.เรื่องที่ถาม การเดินสายไฟร้อยท่อฝังดิน ถ้าทำถูกต้องและใช้วัสดุเหมาะสม ก็ไม่มีปัญหาครับ

ปัญหาอยู่ที่ว่า ช่างมีความรับผิดชอบแค่ไหนในการทำงานและทำเป็นหรือเปล่านะครับ

แบบตั้งเสา เดินลอย ร้อยท่อ ก็ดูแลรักษาได้ง่าย
แต่ ถ้าห่วงเรื่องความสวยงาม มันก็มีวิธีหลบ ซ่อน บังได้หลายแบบนะครับ

อ.เต๊ะ เอา link มาตรฐานการเดินสายใต้ดิน ของการไฟฟ้ามาให้ดูด้วย มันจะมีdetail หลายอย่างทั้ง ชนิดสายไฟ ชนิดท่อ
ความลึกในการฝัง ลองดูประกอบการตัดสินใจ

แต่ถ้าเป็นบ้าน อ.เต๊ะ เลือกตั้งเสาเอา ไม่ฝังครับ เพราะบ้านเก่า
เคยฝังแล้วเจอปัญหาเรื่องความชื้น ช่างทำไม่ได้มาตรฐาน safe t cut+ เบรคเกอร์ตัดอยู่เรื่อย อ่อนใจครับ 555

https://blog.rmutl.ac.th/montri/assets/%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-5--rev1-%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%8A%E0%B8%B1%E0%B8%A2.pdf

โดย: multiple วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:11:44:27 น.
  
สวัสดีค่ะน้องปริ๊นซ์ ขอบคุณมากนะคะที่ไปให้กำลังใจขาไก่ต้มยำแบบบ้านๆค่ะ

วันนี้หลานสาวตัวน้อยๆคงหายดีแล้วนะคะ น้องปริ๊นซ์ดูแหลานดีมากๆค่ะ

โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:11:50:14 น.
  
สวัสดีมีสุขค่ะ

ขอบคุณกำลังใจที่ให้ทริปตายายด้วยค่ะ
ถ้าเที่ยวกับตา ต้องเปิดโอกาสให้ตาได้ซิ่งบ้างค่ะ
ตามประสาบิกไบค์เกอร์เก่า
บางทีเจอทางโหดนี่ ยินดีปรีดาเลยค่ะ
โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:13:51:44 น.
  
ขอขอบคุณกำลังใจให้บล็อก - T Time Story by ตั้งเซ่งจั๊วะ บางคล้า ฉะเชิงเทรา ด้วยนะครับ
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:19:48:58 น.
  
สวัสดีครับคุณปริ๊นซ์

ผมก็ใช้คำฌแพาะทางไปหน่อย ไพเรท คือ การ์ตูนยุคก่อนลิขสิทธิ์ครับ มาจาก ไพเรท โจรสลัด ไรงี้

ส่วนตัวผมไม่ค่อยไปงานรวมรุ่นเท่าไหร่ ถ้าเฉพาะกลุ่มยังโอเค เพราะคุยไม่เก่ง เดี๋ยวไปเก้อๆ 555

อ๊ะ มีสาลิกาด้วย นึกภาพเวลาพูดแล้วมีความมายมิ้นท์งี้ อิอิ (เก็ตไหมครับ ไม่รู้ มายมิ้นท์เค้าเรียกลูกอมโบราณหรือเปล่า) แบบพูดแล้วหอมน่ะครับ

ชอบคำว่า กรูลิขิต ครับ 55 ซื้อๆ
โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:20:12:52 น.
  
เขียนละเอียด
จนมองเห็นภาพค่ะ
โดย: เจ้าหญิงไอดิน วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:22:05:15 น.
  
สวัสดีค่า คุณปรินซ์
มาดึกเลย นุ่นก็อัปไว้แล้วหลับแล้วก็ติดงานกว่าจะได้มาอ่านก็ดึกค่ะ ไม่ได้มาทุกวันด้วย สงสัยพลาดไปหลายบล็อกเหมือนกันค่ะ
คุณปรินซ์ก็คงยุ่งมากเหมือนกันเนาะ ขยันกว่านุ่นอีกนะคะ อัปบล็อกบ่อยกว่า 55
ปาร์ตี้วันจันทร์ก็ดีค่ะ เลี่ยงคนเยอะ กทม.ตอนนี้หนักละ ยอดติดสูงสุดตามเคย แถมตอนนี้น้องโอเค้าติดมั่วทั่วถึงด้วยค่ะ น่ากลัวจริงๆ
เห็นคุณปรินซ์กับพี่ๆ เพื่อนๆ อัปตะพาบกันแล้วแบบอยากเขียนนะ แต่ขี้เกียจจัง ขี้เกียจไปๆ มาๆ ไม่ได้อัปตะพาบมาสองปีได้แล้วค่ะ

เห็นหมูกะทะแล้วคิดถึงเลย น้องรูมเมทที่กักตัวด้วยกันบอกว่าออกไปได้หนูจะไปกินหมูกะทะ 555 เหมือนแบบเก็บกดอะ นุ่นออกมารีบพุ่งหาสเต็กเจ้าประจำเลย ไอติมด้วย คิดถึงมากเหมือนคนจะลงแดง แงงงง หมูกะทะนี่แบบไปเยอะสนุกดีนะ หนุบหนับแย่งกันสนุก แต่เบื่ออย่างเดียว กลับบ้านหัวเหม็น ต้องสระผม เซ็ง 555

โหย หลานตกโต๊ะหัวแตกแสดงว่ากระแทกแรงมากแน่ๆ ถึงกับเลือดตกยางออก แต่เด็กอะเนาะ เค้าเจ็บแต่เค้าก็ยังอยากสนุก อยากไปเที่ยวเล่นซื้อขนม ซื้อของโปรด แบบว่าเหมือนฝังใจว่าสัญญาแล้วต้องไป ไม่งั้นไม่ได้งี้ เอ็นดูเด็กน้อยจังป้อนยาด้วยน้ำตากันทุกมื้อ งือออ ซ้อมไว้ๆ ซ้อมไว้ค่ะ อีกไม่นานจะได้มีของตัวเองมั่งนะคะ เนี่ยเห็นแววเลยว่าต้องได้เลี้ยงแบบคล่องมากแน่ๆ ค่ะ ไม่ทันไรซ้อมหาโรงเรียนให้หลานแล้ว 555

นุ่นก็เนือยๆ ไปค่ะ เมื่อคืนคือเขียนสดติดกันเป็นพรืดเลย เดี๋ยวต้องไปแก้บล็อกตามคุณต่อแนะนำหน่อยว่าต้องเว้นให้อ่านสบายตาขึ้น รอบนี้ไม่ได้ทำรูปด้วยค่ะ บล็อกหน้าค่อยลงรูป ไม่มีอะไรหรอกมีแต่ของกิน ว่าจะทำบล็อกของกินสิบวันตอนกักตัวแล้วเนี่ย อ่อ ดูซีรีส์เป็นบ้าเป็นหลังด้วยค่ะ จัดว่าได้งาน อิอิ

ตอนรู้ว่าแถวบ้านติดกันเป็นคลัสเตอร์ขนาดนี้ก็แบบงืดหลาย เริ่มจากคนนึงไปฟิตเนสแล้วติด กว่าจะรู้คือติดกันกระจุยแล้วค่ะ แล้วยิ่งพอรู้ว่าคนใกล้ตัว คนสนิทติดนี่ยิ่งคิดว่าไม่รอดแน่ คุณปรินซ์ได้ทักไปคุยกับเพื่อนๆ ที่กักตัวดีเลยค่ะ เพราะเหงาจริงๆ ระหว่างนั้นคือไม่ได้ไปไหนอะไรเลย ยังคิดว่าถ้าเราไม่มีโทรศัพท์ ไม่มีเน็ตอะไรต่างๆ ที่จะเชื่อมต่อโลกภายนอกได้ คนจะเสี่ยงต่อการเป็นซึมเศร้าขนาดไหนนะ

นุ่นภูมิ 64000+ ติด แม่ภูมิ 70000+ ไม่ติด น่าจะเพราะนุ่นใกล้ชิดน้ากับน้องมากกว่า แล้วไม่ได้ระวังเลยจริงๆ ไม่คิดว่าจะติดจากคนในครอบครัวอะ เซ็งแต่ก็ผ่านมาแล้ว ทำอะไรไมไ่ด้ก็ต้องให้กำลังใจกัน ผ่านมันไปด้วยกัน ดีนะกักตัวคนละชั้นกับน้าแต่ก็เหมือนอยู่ที่เดียวกันค่อยอุ่นใจค่ะ

นี่ยังคิดเลยค่ะ ว่าถ้าไม่ตัดสินใจไปตรวจ rt-pcr พร้อมแม่ ไม่รอให้ตรวจฟรี พอถึงวันที่ได้ตรวจฟรีแม่จะติดไปก่อนมั้ย ถือว่าเสียเงินเพื่อซื้อความสบายใจและจะได้แก้ไขเร็วค่ะ นุ่นตรวจ rt 3600 ค่ะ ยอมอะ ไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ ห่วงแม่แล้วก็คิดว่าตัดสินใจไม่ผิดที่ไปเข้า hospitel ป้องกันได้แน่นอน ดีกว่าอยู่ hi แล้วเกิดพลาดแย่เลย แม่แก่แล้วด้วย เค้าเสี่ยงกว่าเราเยอะ เรื่องสิทธิ์เดี๋ยวบล็อกหน้าถ้าได้ความคืบหน้าจะมาเล่าค่ะ เผื่อเป็นแนวเพื่อนๆ ที่อาจจะต้องใช้ แต่ว่าไปยากแล้วค่ะ 1 มีนา เค้าจะไม่ให้โควิดเป็นโรคฉุกเฉินแล้ว ให้แต่ละคนไปใช้สิทธิ์ตามที่ตัวเองมี แล้วถ้าคนไม่มีเงิน ไม่มีสิทธิ์อะไรจะได้รักษามั้ยก็ไม่รู้

เสื้อผ้านี่ผู้หญิงชนะเลิศค่ะ 555 ส่วนเรื่องงานคือแคนเซิลอุตลุดเลย ขอคนรอได้ไว้ก่อน ส่วนมากลูกค้าเข้าใจ เราก็สบายใจไม่ผิดนัด เรื่องอาหารดีแล้วค่ะเหมือนดัดนิสัยอะ นี่ไม่ชอบกินเผ็ดเค็มแต่ได้กินทุกมื้อเลย ออกมากลายเป็นเฉยชากับอาหารเผ็ดเลย งือออ

ที่กักตัวเตียง หมอน ผ้าห่ม ดีและใหม่มากจริงๆ นอน 10 วันสบายมาก กลับมาบ้านนอนที่นอนตัวเองเช้ามาปวดแขนนอนตะแคงข้างเดียว แงงงง อะไรกันนี่ โรงพยาบาลโอเคเลยค่ะเรื่อง privacy ดีใจที่อย่างน้อยป่วยก็ยังมีเรื่องฮีลใจได้บ้าง แต่ห้ามอายยากนะคะ นี่อยู่กักตัว 10 วันนุ่นไม่กล้าเปิดม่านหน้าต่างเลย กลัวเจอคนรู้จัก แม้แต่ออกไปวัดความดันเช้าเย็นยังต้องรีบตื่นเช้าๆ ออกไปวัดเลย ทำใจยากมาก

ตอนนี้ กทม. หนักแล้ว คนติดรายวันก็เยอะมาก ขอให้คุณปรินซ์กับครอบครัวทุกคนปลอดภัย โควิดอย่ามาใกล้นะคะ
ขอบคุณมากๆ เลยค่า
โดย: lovereason วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:23:37:48 น.
  
จากบล็อก
พี่ว่าเรื่องนี้น่าจะเข้าทางน้องปริ๊นซ์นะครับ โรงรัชโยธินคนดูเต็มยันแถวหน้าเลย
โดย: The Kop Civil วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:11:55:36 น.
  
จริง ไข่เค็มต้มเองมันจะรู้สึกสดใหม่มาก
ต้มปุ๊บกินปั๊บ แต่ปกติพี่ไม่ค่อยได้กินไข่เค็มเท่าไร
นอกจากจะมีคนซื้อมาฝาก แต่แม่พี่อ่ะชอบกินมาก
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา:13:35:15 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Threepopstory.BlogGang.com

จันทราน็อคเทิร์น
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 18 คน [?]

บทความทั้งหมด