Group Blog
 
<<
กันยายน 2552
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
24 กันยายน 2552
 
All Blogs
 
เข้าวัง ทวยราษฎร์แซ่ซ้องสรรเสริญ ตอนที่ 3 การแสดงละคร สี่แผ่นดิน










เป็นบทประพันธ์ของ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช

ละครสะท้อนประวัติศาสตร์ 4 ยุค

เปิดเรื่อง โดยแม่พลอยวัยกลางคน ออกมาระลึกถึงความหลัง

และ เล่าเรื่อง สมัยตนเองยังเด็ก จนกระทั่งถึงตอนที่ตนเอง

อยู่ในยุคของการดำรงค์ชีวิต มาถึงแผ่นดินที่ 3 กำลังทุกข์ใจ

เนื่องด้วย ลูกชาย ขัดแย้งกันเกี่ยวกับการเมือง





สิ่งที่แม่พลอยยึดเป็นที่พึ่งทางใจทุกครั้งยามมีความทุกข์

ก็คือกล่องดนตรีที่เสด็จทรงมอบให้





ฉันยังจำได้ดี เมื่อครั้งที่แม่ของฉันพาฉันเข้ามาถวายตัวในวัง





แม่แช่ม มารดาของพลอย





***





พลอยรออยู่ตรงนี้ก่อนนะ

(ขวามือคือแม่พลอยซึ่งอยู่ในวัยกลางคน เป็นคนเล่าเรื่อง)





แม่จะพาหนูไปอยู่ในวัง





แม่ช้อย ดูแลน้องด้วยนะ เดี๋ยวแม่มา





แม่พาพลอยไปพบกับคุณสาย (ข้าหลวงตั้งแต่เสด็จท่านยังทรงพระเยาว์ )

คุณสายหาข้าวหาปลาให้แม่แช่มกับพลอยกิน แล้วคุณสายก็จัดการเย็บกระทง

ดอกไม้เพื่อให้พลอยนำไปถวายตัวกับเสด็จ





คุณสายเป็นข้าหลวงตั้งแต่เสด็จท่านยังทรงพระเยาว์ เสด็จจึงมอบให้คุณสาย

ช่วยดูแลกิจการส่วนพระองค์ทุกอย่าง และดูแลว่ากล่าวข้าหลวงทุกคนใน

ตำหนัก คุณสายเป็นคนใจดีมาก ไม่ถือตัวว่าเป็นคนโปรดของเสด็จ และยัง

คอยช่วยเหลือข้าหลวงตำหนักเดียวกันเสมอ และแนะนำพลอยรู้จักกับช้อย

ซึ่งเป็นหลานของคุณสาย ช้อยอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับพลอย ช้อยเป็น

ลูกของพี่ชายของคุณสาย ชื่อ นพ มียศเป็นคุณหลวง แม่ของช้อย ชื่อ ชั้น

ช้อยมีพี่ชายอยู่หนึ่งคน ชื่อ เนื่อง ช้อยนั้นเป็นเด็กที่ซุกซนและมีเพื่อนฝูง

มาก พลอยจึงเข้ากับช้อยได้ดีทีเดียว


พลอยอยู่ในวังได้หลายวันแล้ว ก็ได้รับความรู้ใหม่ๆ ได้เห็นของใหม่ ๆ

อย่างไม่มีที่สิ้นสุด





ช้อย และพลอย หมอบกราบเสด็จ





ด้วยกิริยาอ่อนน้อม และสำรวม





ถวายตัว





***





แม่แช่มนำพลอยมาถวายตัวกับเสด็จ





พลอยถวายตัวรับใช้อยู่ในวัง





โดยมีช้อยเป็นเพื่อน ช้อยมีนิสัยสนุกสนานร่าเริง ทำให้พลอยหายเหงา

และเพลิดเพลินไปด้วย





พลอยมีเพื่อนใหม่ ซึ่งเป็นเด็กรุ่นราวคราวเดียวกัน





ช้อยเป็นหัวโจกนำเพื่อนเล่นสนุกสนาน





****





และแล้ววันที่พลอยกังวลก็มาถึง แม่แช่มบอกกับพลอยว่า แม่จำ

ต้องไปแล้วอยู่ทางนี้ อยู่รับใช้เสด็จ และขยันเรียนรู้การงานจาก

คุณสายด้วย





คุณสายพาพลอยไปส่งแม่ ออกนอกวัง





แม่จ๋า แม่ไปแล้วหรือ ฮือๆ หนูคิดถึงแม่





อย่าร้องไห้ไปเลยนะคนดี





แล้วแม่เขาก็จะกลับมาเยี่ยมหนูในไม่ช้า





เสด็จนำกล่องดนตรีมาให้พลอย เพื่อเป็นการปลอบขวัญ





ขอบพระคุณเจ้าค่ะ





จากนั้น พลอยก็ใช้ชีวิตอยู่ในวัง ถวายการรับใช้เสด็จ

และเรียนรู้สิ่งต่างๆมากมายจากคุณสาย





****





***





คุณสายให้พลอยเรียนหนังสือพร้อมกับช้อย และคุณสายก็ได้สอนทำสิ่งต่างๆ

ให้เสมอ เช่น การเจี่ยนหมากจีบพลูยาว ใส่เชี่ยนหมากเสวยของเสด็จ ตลอด

จนดูแลเครื่องทรงต่างๆตอนกลางคืน


คุณสายให้พลอยไปถวายงานพัดเสด็จตามปกติตอนกลางวันเป็นเวลาว่าง

นอกจากคุณสายจะมีอะไรมาให้ทำเป็นพิเศษ





พลอยอยู่กับเสด็จจนกระทั่งโตเป็นสาว และได้แต่งงานกับคุณเปรม

มีลูกชาย 3 คน(คนโต เป็นลูกคุณเปรม ซึ่งเกิดจากเมียบ่าว)

ครองคู่กันอย่างมีความสุข จนกระทั่ง เกิดการปฏิวัติ ๒๔๗๕

ครอบครัวของพลอยที่เคยสงบสุขก็เผชิญกับปัญหา เกิดความสับสน

วุ่นวาย ความขัดแย้งในการเมือง เกิดสงคราม เกิดการพลัดพราก

ความโศกาอาดูร


เมื่อเปลี่ยนแปลงการปกครองแล้วทุกอย่างมีแต่เสื่อมลง

ในท้ายที่สุด เรื่องปิดฉากลงเมื่อตัวละครเอกตายพร้อมกับ

การสูญเสียพระมหากษัตริย์ของไทย





ไปอ่านพบบทความน่าสนใจ ซึ่งเรื่องสี่แผ่นดินได้สะท้อนเกี่ยวกับการเมืองไทย

นำมาฝากเป็นข้อคิดแก่นักการเมืองไทยทั้งหลายที่กำลังเล่นการเมืองอยู่


----


เริ่มแต่การเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อปี พ.ศ.2475

มาจนถึง ตาอ๊อด ลูกชายคนหนึ่งของแม่พลอยอธิบายถึงคำว่า การเมือง ให้แม่ฟัง

ระยะนั้นการเมืองกำลังส่อเค้ายุ่งยาก ก่อนจะเกิด กบฏบวรเดช

ในเวลาต่อมาที่คนไทยฆ่ากันเองแบบสงครามกลางเมือง


การเมืองคืออะไร ลูกก็บอกไม่ถูก

เพราะการเมืองเป็นของกว้างขวางเสียเกินกว่าจะรวบรัด

ให้เข้ามาอยู่ในขอบเขตของถ้อยคำเพียงสองสามคำได้


ลูกบอกได้แต่ว่า ถ้าจะพูดในทางดี

การเมืองก็ทำให้คนได้มีความคิดความเห็นกว้างขวาง

ทำให้คนได้มีจิตใจสูง มีมานะบากบั่น อดทนต่อความทุกข์

และเสียสละความสุขส่วนตัว เพื่อให้ไปถึงจุดหมายปลายทางที่คนเห็นว่าถูก


การเมืองจะทำให้คนได้พอใจว่าตนเกิดมาแล้วไม่เสียชาติเกิด

ทำให้รู้สึกว่าตนได้เกิดเป็นคนโดยสมบูรณ์ เป็นนายตัวเอง

บังคับตัวเอง ไม่มีเจ้านายอื่นมาคอยบังคับ


มองทางดี การเมืองก็เป็นของดีหนักดีหนา


แต่ถ้าจะมองทางแง่ร้าย การเมืองก็น่ากลัวอยู่

เพราะการเมืองทำให้คนต้องรบราฆ่าฟันกัน ทำให้พ่อทะเลาะกับลูก

ผัววิวาทกับเมีย พี่ทะเลาะกับน้อง


การเมืองทำให้เกิดการต่อสู้ระหว่างคนกับคน

อาจทำให้เกิดบาดหมางกัน อาฆาตพยาบาทกันไปตลอดชีวิต


บางเวลาการเมืองก็หามิตรได้มาก

แต่บางครั้งการเมืองก็อาจทำให้เราต้องเสียมิตรไปจนหมด

ตลอดจนทำให้ต้องเสียทรัพย์สมบัติ ติดคุกติดตะราง และเสียแม้แต่ชีวิต


ตาอ๊อดบอกแม่พลอยว่า บ้านเมืองก็เหมือนกับคน

ต้องเติบโตเปลี่ยนแปลงไป ถ้าการเมืองไม่มาถึงวันนี้

ก็จะต้องมาถึงในวันอื่นให้จงได้


ลูกเป็นห่วงอยู่แต่ว่า ในระยะเวลาที่มาถึงใหม่ๆ นี้

จะต้องพากันลำบากไปเสียหลายคนเท่านั้นเอง


ลูกเคยเรียกแม่ให้ไปดูที่บ่อน้ำข้างบ้านเรา

เพราะวันนั้นปลาผุดขึ้นเต็มบ่อ แม่บอกให้ลูกฟังว่า

เพราะปลามันได้น้ำใหม่จึงผุดขึ้นด้วยความระเริง

แต่อีกประเดี๋ยวเดี๋ยวก็มีคนเอาแหเอาสวิงมาทอดมาช้อนเอาไปกินเสียตั้งหลายตัว


เรื่องที่ลูกยังจำได้นั้น จะเปรียบกับเรื่องที่กำลังเกิดอยู่เดี๋ยวนี้ก็ได้

การเมืองมาถึงใหม่ก็เหมือนกับน้ำใหม่ จะต้องมีคนจำนวนมากที่ระเริงไป

ไม่ระวังตัวเหมือนกับปลาได้น้ำใหม่ ใครเผลอตัวก็จะเป็นอันตราย เช่นเดียวกับปลา


ลูกยังนึกไม่ออกว่า จะนานสักเท่าไร

จะเป็นอีกกี่สิบปีกี่ร้อยปีก็ไม่รู้

ที่เราจะพ้นจากหัวเลี้ยวเข้าเดินทางตรงกันได้

ลูกรู้แต่ว่าตราบใดที่เรายังอยู่ในหัวเลี้ยว

คนก็จะต้องพลาดจากกันเสียหนักต่อหนัก


ใครจะเป็นอย่างไรก็ช่างเถิด พลอยพูดอย่างแน่ใจ

แม่เป็นห่วงแต่ลูกของแม่เท่านั้นเอง


ข่าวคราวแลเรื่องราวต่างๆ ที่ได้ยินในขณะนั้น

มิได้ทำความสว่างให้แก่พลอยเลย

แม้แต่น้อย ทั้งสองฝ่ายที่กำลังรบพุ่งประหัตประหารกันอยู่นั้น

ต่างก็อ้างเอาความจงรักภักดีที่มีต่อพระเจ้าอยู่หัว

เป็นมูลฐานแห่งการกระทำของตน

ต่างฝ่ายต้องเรียกกันเองว่า เป็นศัตรูต่อบ้านเมือง


ใน สี่แผ่นดิน ของอาจารย์คึกฤทธิ์ มีผู้ที่เลิกเล่นนกเข

ไม้ดัด และบอน กับอะไรต่ออะไรที่เคยเล่นมาก่อน เพราะมีของเล่นใหม่


นั่นก็คือ เล่นการเมือง


จะเห็นว่า จาก หกสิบกว่าปีที่เราเป็นประชาธิปไตย

และจาก สี่สิบกว่าปี ปีที่อาจารย์คึกฤทธิ์เขียนสี่แผ่นดิน

การเมืองทุกวันนี้ก็ยังเป็นของเล่นอยู่ ๚


อัศศิริ ธรรมโชติ (จากหนังสือ อ่านคึกฤทธิ์)

ขอขอบคุณ


//www.arunsawat.com/board/index.php?topic=4540.msg34783


ทรงพระเจริญ





ตัวละครแม่พลอย มีชีวิตในช่วงรัชกาลที่ 5-รัชกาลที่ 8

ช่วงที่มีชีวิตอยู่ในพบกับสิ่งต่าง ๆ ที่มีทั้งสุขและทุกข์มากมาย


เฉลย ที่หนูมิ้นท์บอกย่าว่า มาถ่ายรูปครั้งนี้จะไม่พบมิ้นท์นะเพราะมิ้นท์ยุ่ง

เพิ่งมาถึงบางอ้อ ที่ว่ายุ้งยุ่งก็เพราะดอดมาลงเล่นละครเรื่องนี้กับเขาด้วย คนที่แสดงเป็น

เสด็จนั่นไงคะ แหมน่าจะบอกกันก่อนนะ อิอิ



ตอนที่ 2หากยังไม่ได้ชมคลิ๊กค่ะ

ตอนที่ 1หากยังไม่ได้ชมคลิ๊กค่ะ




















Create Date : 24 กันยายน 2552
Last Update : 24 กันยายน 2552 19:21:34 น. 2 comments
Counter : 1654 Pageviews.

 
เขาแต่งหน้ากันเข้มจังะคะคุณย่าดา



เอ กล่องคอมเมนท์นี่เขียนยากมากเลยค่ะ


โดย: กระจ้อน วันที่: 24 กันยายน 2552 เวลา:17:39:22 น.  

 
คุณกระจ้อน ขอบคุณที่แจ้งมาค่ะ ย่าได้แก้ไขสีตัวหนังสือแล้วค่ะ ลืมเปลี่ยนสีค่ะ อิอิ


โดย: ดา ดา วันที่: 24 กันยายน 2552 เวลา:19:23:37 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ดา ดา
Location :
1 Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




หัวใจติดปีก สัญจรผ่านมุมมองของกล้อง ทดลองสิ่งใหม่...
เวบดอกไม้ของย่าดา
โค๊ดแบนเน่อร์เวบดอกไม้,เวบบล๊อกแกงค์ของย่าดา ...คลิ๊กหน้านี้ค่ะ
.
ผลงาน1สมุดมด
ผลงาน2สมุดสร้างสุข
online
กลับไปหน้าเมนคลิ๊กค่ะ
โปรดทราบ มือถือย่ากลับมาใช้ได้อีกครั้งแล้วโปรดติดต่อผ่านทางมือถือได้ดังเดิมแต่หากติดต่อแล้วปราศจากคนรับสายก็ติดต่อทางออฟฟิตได้อีกทางที่เบอร์ออฟฟิต 02-7120222 (ย่าดา (ดา ดา) สุดา) http://dada.bloggang.com

Friends' blogs
[Add ดา ดา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.