Group Blog
 
All Blogs
 
พาลูกตะลุยสวนสนุก

ผมเป็นคนชอบเที่ยวสวนสนุกมากครับ ตั้งแต่ยังเป็นวัยเยาว์จนตอนนี้กลายเป็นยาววัย ถ้ามีใครชวนไปเที่ยวสวนสนุก ผมมักไม่ปฏิเสธ

ยิ่งถ้าไปเมืองนอกเมืองนาแล้วมีโอกาสเหมาะ ผมจะรีบตรงดิ่งไปตามแหล่งสวนสนุกของเมือง เพื่อเสพรับความเสียวระทึกจากเครื่องเล่นหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นเครื่องเล่นประเภทรถไฟเหาะตีลังกาหลายๆรอบ กระสุนอวกาศ เรือไวกิ้ง ตกตึก ฯลฯ

แต่ถึงกระนั้น ตั้งแต่มีลูกจนถึงตอนนี้เป็นเวลา 5 ปีเศษ ผมไม่เคยมีโอกาสเหยียบเข้าสู่สวนสนุกอีกเลย เพราะลูกยังเล็กเกินกว่าจะพาไปสนุกสนานในดินแดนแห่งโลกจินตนาการ ลำพังจะหนีเที่ยวคนเดียวกับผองเพื่อนก็กระไรอยู่ จึงเก็บงำความอยากเที่ยวสวนสนุกเอาไว้อย่างมิดชิด

จนเมื่อเร็วๆมานี้ บก.สาวสวยแห่ง Mother & Care ส่งบัตรเที่ยวสวนสนุกมาให้ ผมเลยถือโอกาสปัดฝุ่นความฝัน รีบกระเตงลูกเมียไปตะลุยสวนสนุกทันที

แต่เนื่องด้วยลูก 2 คนยังเล็ก เจ้าแสบผู้พี่เพิ่งย่างเข้าสู่วัย 5 ขวบ ส่วนแสบน้องวัย 2 ขวบครึ่ง ผมจึงต้องเตรียมตัวกับการพาทโมนทั้งสองไปเที่ยวสวนสนุกกันหน่อย

เริ่มตั้งแต่การเตรียมความพร้อมให้ลูกเรียนรู้ถึงสวนสนุกว่าเป็นอย่างไร ถือเป็นการสร้างอารมณ์ลูกก่อนเจอสถานการณ์จริงครับ เพราะคงไม่สนุกนักหากพาเจ้าตัวน้อยไปเที่ยวสวนสนุกแล้วพวกเขาเกิดกลัวเครื่องเล่นแปลกประหลาด หรือกลัวเหล่าตุ๊กตาแมสคอต จนกระทั่งร้องไห้แงๆขอกลับบ้านอย่างเดียว

ด้วยเหตุนี้ผมจึงหาหนังสือนิทาน การ์ตูน เกี่ยวกับสวนสนุกหลายหลายรูปแบบมาเล่าให้ลูกฟังก่อนนอน หลังจากผ่านไปสองสามคืนกับนิทานเรื่องสวนสนุก เด็กๆต่างตั้งตารอวันไปเที่ยวอย่างใจจดใจจ่อ

นอกจากนี้ผมยังดาว์นโหลดแผนที่มาจากเวบไซต์ของสวนสนุกเพื่อวางแผนการเที่ยว อ๊ะอ้า...อย่าเพิ่งขำไปครับ เพราะสวนสนุกส่วนใหญ่มักกินอาณาบริเวณกว้างขวาง นอกจากเครื่องเล่นหลากหลายที่จำกัดว่า เครื่องเล่นชนิดนี้ห้ามเด็กเล็กเล่น เครื่องเล่นประเภทนี้ห้ามผู้ใหญ่เล่นแล้ว ยังมีการแสดงมากมายให้เลือกดูตามรอบการแสดงอีกด้วย หากเราจัดเวลาและเส้นทางการเดินให้เหมาะสม จะทำให้ประหยัดเวลาและใช้การนั่งชมการแสดงเป็นช่วงพักเหนื่อยของเด็กๆไปในตัว

ทีนี้มาถึงวันดีเดย์ ก่อนออกเดินทางไปสวนสนุก ผมเลือกชุดสีสันจัดจ้านให้กับลูกๆ เพื่อจะได้มองเห็นได้อย่างเด่นชัดในฝูงชน ให้พวกเขาใส่รองเท้าผ้าใบคู่ถนัด เพราะต้องเดินไกลกว่าปกติ แถมยังมีหมวกกันแดด ร่ม ยาทากันแดด กระติกน้ำ อาหารว่าง เตรียมเอาไว้เพียบครับ

หลังจากเตรียมอุปกรณ์ทุกอย่างเรียบร้อย ผมไม่ลืมถ่ายรูปของแสบน้อยทั้งสองเผื่อเอาไว้ว่าหากพลัดหลงจะได้บอกกับเจ้าหน้าที่ได้อย่างถูกต้องว่าเด็กๆใส่ชุดไหนอยู่ การตามหาเด็กหลงจะทำได้ง่ายขึ้น

เพราะจากประสบการณ์...ผมเคยเจอพ่อแม่บางคนพลัดหลงกับลูกเล็กในสวนสนุก พอไปบอกให้เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ช่วยประกาศตามหาตัวลูก เจ้าตัวเกิดจำไม่ได้แน่ชัดว่าลูกใส่ชุดสีอะไรอยู่

ดังนั้นเพื่อแก้ปัญหานี้ผมคิดว่าถ่ายรูปเอาไว้ชัวย์สุด หากใครไม่อยากพกกล้องไปสวนสนุก เพราะกลัวหล่นหายอาจใช้กล้องจากโทรศัพท์มือถือถ่ายเก็บเอาไว้ก่อน ไม่เสียหายนี่ครับ

พูดถึงการพลัดหลง ผมพยายามสอนเจ้าตัวเล็กให้รู้ด้วยว่า หากหลงกับพ่อแม่จะต้องรออยู่ตรงจุดไหน ผมเลือกจุดใหญ่ๆ อย่างร้านขายของเป็นหลักว่า หากหาพ่อแม่ไม่เจอให้มาบอกพวกพี่ๆที่ขายของช่วยโทรศัพท์ให้หน่อย แล้วให้พวกเขาท่องเบอร์โทรศัพท์มือถือของพ่อแม่ ซึ่งผมสอนให้ท่องจนขึ้นใจอยู่ก่อนแล้ว

ทีนี้เมื่อมาถึงสวนสนุก ผมกางแผนที่ซึ่งหยิบจากหน้าประตูทางเข้าให้เจ้าตัวน้อยทั้งสองเรียนรู้ช่วยกันดูแผนที่และสัญลักษณ์ต่างๆในนั้น จำได้บ้างไม่ได้บ้างไม่เป็นไรครับ เพียงแค่อยากให้พวกเขาได้คุ้นเคยกับการอ่านแผนที่

จากนั้นเริ่มลากจูงกันตรงดิ่งไปตามเครื่องเล่นต่างๆ ในเส้นทางซึ่งกำหนดเอาไว้คร่าวๆล่วงหน้า แน่นอนครับว่า ไปเที่ยวสวนสนุกกับลูกตัวเล็กๆเช่นนี้ พวกเครื่องเล่นน่าหวาดเสียวของผู้ใหญ่คงต้องงด ผมได้แต่ลุ้นในใจให้ลูกรีบๆโตจนสามารถเล่นเครื่องเล่นเหล่านั้นกับผม ก่อนตัวผมจะแก่เกินไป

มาเที่ยวสวนสนุก หลักสำคัญที่ผมถือโอกาสสอนลูกคือ “การเข้าคิว” ครับ

เนื่องจากเครื่องเล่นแต่ละชนิดมักมีคนอื่นร่วมเล่นด้วย เครื่องเล่นบางประเภทอาจรอนานหน่อย เด็กๆซึ่งไม่คุ้นชินกับการรออะไรนานๆ อาจจะมีงอแงบ้าง คนเป็นพ่อแม่ต้องงัดสารพัดกลยุทธ์ หลอกล่อสารพัดวิธี ทั้งการชี้ชวนให้ดูโน้น ดูนี่ เล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้มาให้เด็กยอมอยู่ในแถว รอเล่นตามลำดับคิว

หลักสำคัญอีกอย่างของการเที่ยวสวนสนุกคือ “หลักความปลอดภัย”

อย่างที่บอกเล่าในตอนต้นว่า เครื่องเล่นในสวนสนุกบางอย่างยอมให้เล่นได้ทุกคน ไม่ว่าวัยไหนก็สามารถสนุกสนานได้ร่วมกัน อันนี้ไม่ค่อยมีปัญหาครับ อย่างมากแค่ระวังอย่าให้ลูกหลานเล่นโลดโผนจนเกินไป อย่างนั่งรถไฟ หรือกระเช้าเคเบิลชมวิวก็ไม่ต้องห้อยโหนโจนทะยานจนเกินเหตุ

แต่เครื่องเล่นบางประเภทที่เขาจำกัดเรื่องอายุหรือจำกัดเรื่องส่วนสูงของเด็กในการเล่นอันนี้ต้องซีเรียจหน่อย อย่าไปหลบเลี่ยงหรือโกงเพื่อให้ลูกได้เล่นเลยนะครับ

อย่างการไปสวนสนุกคราวล่าสุดนี้ ผมเจอพ่อแม่บางคนพยายามให้ลูกวัยรุ่นตัวโตเล่นเครื่องเล่นของเด็กวัยเล็ก เนื่องด้วยความเสียดายเครื่องเล่นในคูปองชุดที่ไม่สามารถเล่นได้ครบทุกอย่าง

โชคดีนะครับ...เจ้าหน้าที่คนดูแลเครื่องเล่นไม่อนุญาตให้เด็กโตคนนั้นเล่น ไม่เช่นนั้นเครื่องเล่นมีโอกาสพัง หรือเสียหายจนทำให้เด็กเล็กๆซึ่งมานั่งเล่นทีหลังเกิดอุบัติเหตุได้

ครับ...เรื่องความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินในสวนสนุกคงต้องเกิดจากความร่วมมือกันจากหลายฝ่าย เจ้าของกิจการ หรือเจ้าหน้าที่พนักงานของสวนสนุกต้องมีมาตรการควบคุม ตรวจสอบ ดูแลความปลอดภัยจากเครื่องเล่นที่ได้มาตรฐานอย่างเคร่งครัด

เจ้าหน้าที่รัฐเองต้องหมั่นตรวจตรา ตรวจเช็ค ย้ำเรื่องความปลอดภัยกับเจ้าของกิจการ หากพบเห็นจุดใดบกพร่องอย่าปล่อยปละละเลย

ส่วนเราๆท่านๆในฐานะผู้ใช้บริการก็ต้องทำตามกฎกติกาเรื่องความปลอดภัย อย่าประมาท

เพราะไม่เช่นนั้น “สวนสนุก”อาจกลายเป็น”สวนโศกสลด”ได้เพียงชั่วพริบตา

.......................................................................................................................................................................
บทความนี้ผมเขียนลง ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร Mother & Care ฉบับที่ 54 เดือน มิถุนายน 2552



Create Date : 13 มิถุนายน 2552
Last Update : 22 สิงหาคม 2552 22:03:18 น. 0 comments
Counter : 303 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สายน้ำกับสายเมฆ
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




Locations of visitors to this page

Tracked by Histats.com
Friends' blogs
[Add สายน้ำกับสายเมฆ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.