Group Blog
 
All Blogs
 
“พกถุง”หน่อยลูก

“ป๊ะป๊าครับ...สายน้ำจะแต่งงาน”

ผมได้แต่ร้องเฮ้ย...เสียงดังลั่นบ้าน โธ่...จะไม่ให้ร้องยังไงละครับ เพราะเจ้าลูกชาย...สายน้ำ...คนนี้อายุเพียงแค่สามขวบเศษ

หลังจากตั้งสติ ผมค่อยๆถามเจ้าแสบน้อยประจำบ้านว่า “แล้วลูกจะแต่งงานกับใครละ”

สายน้ำยิ้มโชว์ฟันขาว ก่อนจะตอบว่า “แต่งงานกับครูอ้อย”

“ทำไมต้องครูอ้อยละ” ผมสงสัย คำตอบที่ได้คือ “ก้อครูอ้อยสวยนี่นา ใจดี รักสายน้ำด้วย...”

คู่ชีวิตของผมซึ่งยืนใกล้ๆช่วยเฉลยให้รู้ว่า ครูอ้อยเป็นนักศึกษาฝึกสอน หน้าตาสะสวย มาช่วยครูกวาง...ครูประจำห้องอนุบาล1 ทุกวันพุธ ทโมนน้อยของผมติดใจครูอ้อยมาก ดูเหมือนจะมากกว่าครูประจำชั้นของเขาเสียอีก ด้วยเหตุนี้ ทุกวันพุธ สายน้ำจะดูกระตือรือร้นอยากไปโรงเรียนมากเป็นพิเศษ

วันสุดท้ายที่ครูอ้อยมาฝึกสอน สายน้ำพยายามอ้อนขอให้แม่ไปขอเบอร์โทรศัพท์ของครูอ้อย นัยว่าจะได้โทรไปหาเวลาคิดถึง…เฮ้อ...ช่างเป็นไปได้ !

ครับ...ผมตระหนักดีว่า เด็กน้อยวัยอนุบาลอย่างนี้ ไม่ได้มีความคิดเรื่องความรักฉันท์ชู้สาวอะไรมากไปกว่าความพึงพอใจที่ถูกคนสวยตามใจ แต่อย่างไรก็ตามผมอดคิดไม่ได้ว่าถ้าเขาโตเป็นหนุ่ม แล้วยังอ่อนไหวต่อความสวยของอิสตรีง่ายๆเช่นนี้ จะเป็นอย่างไรหนอ

เนื่องจากสังคมของเด็กวัยรุ่นในปัจจุบัน เท่าที่ผมสัมผัสในฐานะของอาจารย์มหาวิทยาลัยพบว่า เรื่องประสบการณ์ทางเพศเป็นเรื่องธรรมดา และเป็นเรื่องง่ายๆของพวกเขา

การเปลี่ยนคู่นอน การอยู่กินฉันท์สามีภรรยาตามหอพักนิสิต นักศึกษา เป็นเรื่องพบเห็นกันได้แทบทุกมหาวิทยาลัย

และเชื่อไหมครับว่า...ส่วนใหญ่พฤติกรรมทางเพศของหนุ่มนิสิตนักศึกษาไทย มักไม่นิยมสวมถุงยางอนามัยเสียด้วยสิครับ และหลายครั้งทำให้เกิดเรื่องขึ้นจนได้.....

อย่างคืนหนึ่ง ขณะที่ผมกำลังนอนหลับอย่างมีความสุข เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น หลังจากงัวเงียรับโทรศัพท์ ผมได้ยินคู่สนทนาอีกฝ่ายพูดด้วยเสียงมึนเมาว่า

“…จจจจารย์ วันนี้วันเกิดผม ช่วยอวยพรวันเกิดผมหน่อยดิ...”

ผมเปิดไฟส่องดูนาฬิกา บอกเวลาตีสองเศษ จึงได้แต่กัดฟันกรอดๆพูดอวยพรพอตัดบท แต่ดูเหมือนเจ้าลูกศิษย์ยังมีเรื่องอยากคุยต่อ เขาพูดวกวนไปมาจนผมบอกว่าจะวางสายแล้ว เขาจึงกล้าพูดวัตถุประสงค์หลักในการโทรศัพท์มายามดึกว่า

“...เออ...จารย์ ถามหน่อยดิ ยาคุมฉุกเฉินนี่มันยี่ห้ออะไรครับ...แล้วเซเว่นฯมีขายหรือเปล่า”

โหย...เรื่องแบบนี้มาถามอาจารย์ตอนตีสองเนี่ยนะ...

ผมได้แต่ข่มอารมณ์ที่ทั้งฉุน ทั้งขำ สอบถามความเป็นมาของเรื่องถึงทราบว่า เจ้าลูกศิษย์รายนี้ ถามหายาคุมฉุกเฉินเนื่องจากพลั่งเผลอ ปล่อยตัวปล่อยใจผสมกับความมึนเมาจากเหล้าที่กรอกเข้าปากตั้งแต่เย็น ทำให้มีเพศสัมพันธ์กับเพื่อนสาวร่วมกลุ่มฉลองวันเกิดแบบไม่ได้ตั้งใจ

แต่อีกรายหนักกว่าครับ รายนี้อยู่กินกับแฟนที่หอพักใกล้มหาวิทยาลัย เขาเพิ่งคบกันกับแฟนได้เพียงสี่...ห้าเดือนเท่านั้น ช่วงแรกๆอยู่กินกันก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกครับ แต่มาวันหนึ่งลูกศิษย์ผมเดินหน้าตาเครียดๆเข้ามาปรึกษาว่า

“...อาจารย์ครับ ทำไงดีละ แฟนผมประจำเดือนไม่มาหลายเดือนแล้ว”

“...อ้าว...คุณไม่ได้ป้องกันหรือ” ผมถาม

“เปล่าครับอาจารย์ แฟนผมเขาแพ้ยาคุม ผมเลยใช้วิธีเอามาหลั่งข้างนอก” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเจื่อนๆ

“โธ่...คุณไม่รู้เลยหรือว่า วิธีแบบนี้มันมีโอกาสเยอะที่ทำให้ฝ่ายหญิงตั้งครรภ์ เอาอย่างนี้...คุณไปซื้อที่ตรวจการตั้งครรภ์ที่ร้านขายยา มาเช็คว่าแฟนคุณท้องไหม ถ้าไม่ท้องต่อไปคุณต้องป้องกันให้ดีนะ ใส่ถุงยางเสียหน่อยก็ไม่เห็นเป็นไรนี่...

...แต่ถ้าแฟนคุณท้อง ผมแนะนำให้คุณไปคุยกับพ่อแม่ทั้งสองฝ่ายให้เข้าใจ อย่าตัดสินใจอะไรง่ายๆโง่ๆนะ พวกคุณต้องยอมรับกับผลที่เกิดขึ้น...” ผมแนะนำ

รายนี้โชคดีครับว่าพ่อแม่ทั้งสองฝ่ายเข้าใจ หรือไม่ก็ทำใจได้ ในที่สุดต้องรีบจัดงานแต่งงานด่วนฉุกเฉิน

ล่าสุด...ทราบว่าฝ่ายหญิงดร๊อปเรียนเพื่อนคลอดลูก ได้ลูกชายหน้าตาน่ารักน่าชังทีเดียว ส่วนฝ่ายชายตั้งใจว่าจะดร็อปการเรียนในเทอมหน้าเพื่อสลับให้ฝ่ายหญิงมาเรียนให้จบก่อน

ยังมีลูกศิษย์ผมอีกคน รายนี้จัดว่าเป็นหนุ่มหล่อ หน้าตาอินเทนด์ เป็นทั้งนายแบบและนักแสดง เรียกว่าไปไหนสาวๆเอี้ยวคอมองตามเป็นทิวแถว เขาคุยกับผมผ่านทางMSN...เครื่องมือสื่อสารของคนรุ่นใหม่...บอกว่าช่วงนี้เครียดมาก เพราะวันก่อนไปเที่ยวระเริงราตรี ขณะมึนๆเจอสาวถูกใจเลยไปหาความสุขกันสองต่อสองในห้องพักของฝ่ายหญิง

ถึงตอนนี้ผมอดพิมพ์แซวผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ไม่ได้ว่า “ไปมีความสุขกันแล้วจะเครียดทำไม”

“โธ่...อาจารย์ครับ จะไม่เครียดได้ไง ตื่นเช้าขึ้นมาผมถึงนึกได้ว่าเมื่อคืนไม่ได้ใช้ถุง พอกลับบ้านยิ่งคิดหนัก เพราะผู้หญิงคนนี้เขาก็เชี่ยวไม่หยอก ไม่รู้จะเป็นอะไรหรือเปล่า...” เขาบ่นเป็นตัวอักษรยาวเหยียด

สำหรับรายนี้ผมได้แต่แนะนำให้ไปตรวจเลือดที่คลินิกนิรนาม เพื่อหาเชื้อเอดส์ ตอนแรกเขาไม่กล้าไป อ้างโน้นอ้างนี่ แต่สุดท้ายกลับมาอ้อนวอนขอให้ผมพาไปตรวจ

จำได้ว่า ตอนลุ้นรอผลตรวจเลือด เขาหน้าซีดมาก พร่ำบอกผมว่า เข็ดแล้ว ไม่กล้า “เล่นสด” อีกแล้ว....โชคดีครับว่าผลการตรวจเลือดไม่มีปัญหาอะไร

ตัวอย่างของบรรดาลูกศิษย์ใกล้ตัว ทำให้ผมต้องจับเข่าคุยกับคู่ชีวิตว่า จะสอนลูกชายทั้งสองคนให้เรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องเพศตามวัยของเขา

จะไม่ปกปิด ซ่อนเร้น หรือทำให้เป็นเรื่องเพศเป็นเรื่องน่ารังเกียจ น่าขยะแขยง เหมือนคนรุ่นก่อนๆ

แล้วเมื่อลูกย่างเข้าวัยรุ่น ผมจะสอนให้เขารู้จักป้องกันตนเอง รู้จักสวมใส่ถุงยางอนามัยเมื่อมีเพศสัมพันธ์ทุกครั้ง

ดีไม่ดี...ผมคงต้องซื้อถุงยางใส่กระเป๋าให้เขาเป็นประจำ

เพราะเรื่องอย่างนี้ล้อเล่นได้หรือครับ พลาดครั้งเดียว หมายถึงชีวิตและอนาคต

แต่ขออย่างเดียวว่า...ลูก “พกถุง” แล้ว อย่าลืมใช้ละ...

........................................................................................................................................................................
บทความนี้ผมเขียนลง ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร Mother & Care ฉบับที่ 35 เดือน พฤศจิกายน 2550



Create Date : 28 พฤษภาคม 2551
Last Update : 28 พฤษภาคม 2551 12:01:18 น. 9 comments
Counter : 264 Pageviews.

 


โดย: jazz IP: 165.21.155.14 วันที่: 28 พฤษภาคม 2551 เวลา:12:31:31 น.  

 
เป็นอาจารย์ที่วัยรุ่นมากค่ะ
นศ.กล้ามาปรึกษาแบบนี้ น่าชื่นชมค่ะ

วัยรุ่นสมัยนี้ บางคนไม่ได้เรียนหนังสือ
มีลูกเร็ว คิดว่าเท่มั้ง เฮ้อ


โดย: thejkpb วันที่: 28 พฤษภาคม 2551 เวลา:12:41:00 น.  

 
เป็นที่ปรึกษาที่ดี พึ่งได้จริงๆค่ะ


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 28 พฤษภาคม 2551 เวลา:18:53:12 น.  

 


โดย: CrackyDong วันที่: 28 พฤษภาคม 2551 เวลา:21:26:28 น.  

 
อาจารย์คับเยี่ยมมาคับจาก....คิดถึงนะคับ


โดย: no name IP: 58.64.78.56 วันที่: 8 มิถุนายน 2551 เวลา:16:52:56 น.  

 
You are a good teacher mak mak... นอกจากจะให้ความรู้เด็กยังให้ชีวิตที่ดีกับเด็กด้วย นับถือครับ


โดย: Prachies... (Prachies ) วันที่: 12 มิถุนายน 2551 เวลา:22:21:54 น.  

 
ชีวิตผมก็คงไม่ต่างกับอาจารย์แหละครับ สายงานเดียวกัน คงจะเจออะไรไม่ต่างกันเท่าไหร่ ที่สำคัญเราจะส่งเค้าไปในที่ๆดีได้รึเปล่า (คมซะ) ไว้มีเรื่องแปลกๆแบบนี้จะมาเล่าให้ฟัง อิอิ
ปล.ส่วนใหญ่ผมไม่ค่อยมีเด็กผู้ชายมาปรึกษานะอาจารย์


โดย: Prachies (Prachies ) วันที่: 13 มิถุนายน 2551 เวลา:10:25:29 น.  

 
อาจารย์ครับ อย่างน้องสายน้ำเนี่ย เค้าเรียก....
เชื้อไม่ทิ้งแถว หรือเปล่าครับ ..... . opps!

สบายดีนะครับอาจารย์


โดย: friendlymitt IP: 58.147.56.246 วันที่: 14 มิถุนายน 2551 เวลา:12:41:22 น.  

 
สบายดีครับคุณfriendlymitt

หายไปนานนะ...คงสบายดีเช่นกันนะครับ


โดย: สายน้ำกับสายเมฆ วันที่: 19 มิถุนายน 2551 เวลา:0:50:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สายน้ำกับสายเมฆ
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




Locations of visitors to this page

Tracked by Histats.com
Friends' blogs
[Add สายน้ำกับสายเมฆ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.