--[เห็นน้อง ๆ นั่งทำรายงาน แล้ว หวนคิดถึงสมัยตัวเอง]--
ยุคสมัยมันเปลี่ยนนะครับ เห็นน้องๆ นั่งทำรายงานส่งคุณครูด้วยการพิมพ์ทางคอมฯ ก็อปอ้างอิงจากกูเกิ้ล
บางทีทั้งรายงานไม่ได้พิมพ์เลยด้วยซ้ำยกเว้นหน้าปกเพราะก็อปข้อมูลมาต่อๆกัน รูปประกอบ ปกสีสวยงามแล้วปริ้นท์ส่งครู

ดูแล้วก็นั่งรำลึกหวนถึงสมัยตัวเองทำรายงานส่งครู

สมัยผมนะพี่เอ๊ยยยย เขียนแม่มเข้าไปเห้อะลายมือไม่สวยเดือดร้อนอีก เจอครูสั่งคัดลายมือซ้อนอีกรอบ มือหงิกกันไป
รายงานต้องเขียนใส่กระดาษฟูลสแก๊ป หรือกระดาษเขียนรายงานนี่ล่ะ น้อง ๆ รุ่นใหม่อาจจะงง อะไรคือกระดาษฟูลสแก๊ป
กระดาษฟูลสแก๊ปคือกระดาษสำหรับทำรายงานครับ มีขนาด ๔๓ x ๓๔ เซนติเมตร มีเส้นให้สำหรับเขียนแต่ละบรรทัดเรียบร้อย

ถ้ามีรูปประกอบก็ต้องตัดแปะ ตัดมันจากหนังสือตัวเองนั่นแหล่ะ บางคนเลวมาก ตัดเอาจากหนังสือที่ยืมมาจากห้องสมุด
ผมเคยเจอ ไปยืมหนังสือมาทำรายงานนี่ล่ะ เปิดมา รูปถูกตัดไปแล้ว ฮ่า ๆ ๆ คาดว่ารุ่นก่อนหน้าคงจัดไปแล้วเรียบร้อย  
ถ้ามีฐานะหรือบ้านใกล้ตัวเมืองหน่อย ก็เอาไปถ่ายเอกสาร แล้วตัดแปะ ห้องสมุดของโรงเรียนไม่มีหรอกครับเครื่องถ่ายเอกสาร
บางคนมีฝีมือหน่อย ก็วาดโชว์ครูกันเลย กาวไม่มีก็เอาข้าวสวยมาบี้ๆแล้วใช้แปะแทนกาว กรณีนี้ใช้สำหรับรายงานที่ส่งแล้วตรวจเลย
เพราะหากไปส่งแล้วสัปดาห์หน้ามาตรวจ รูปจะหลุดหมด เพราะข้าวมันแห้งไม่เหนียวแล้ว  

ถ้ามีเวลาหน่อย ก็แป้งมันใส่น้ำแล้วเคี่ยวจะได้กาวเหนียว ๆ เหมือนกัน คุณภาพดีหน่อย


กำหนดด้วยนะรายงานต้องยาวไม่ต่ำกว่า 20 แผ่น เขียนกันตัวอ้วนเป็นโอ่งเว้นวรรคแล้วขึ้นย่อหน้าใหม่บ่อยมาก ฮ่าๆๆๆๆ
กลุ่มไหนที่รายงานหนาเป็นปึก มักจะโดนเพื่อนในห้องประนามว่า ทำอะไรไม่ให้เกียรติกลุ่มตูบ้างเลย ไว้หน้ากันหน่อย
แต่ก็มีเหมือนกันครับ รายงานหนามาก แต่ข้างในนี่ มีแต่รุปกับย่อหน้าตัวหนังสืออ้วน ๆ และ เขียนบรรทัดเว้นบรรทัด!!!

รายงานทุกหน้าต้องตีเส้นขั้นหน้า 3 กระเบียดนิ้ว กระเบียดคืออะไร เด็กรุ่นใหม่น่าจะไม่รู้ 1 กระเบียดเท่ากับ ครึ่งของครึ่งนิ้วนั่นเองครับ
ตีไม่ตรง เกินหรือขาดนี่ หนังสงครามเลยครับ ครูผมนี่นั่งวัดเส้นกั้นหน้าทุกหน้านะครับ
แกไม่มานั่งวัดทุกหน้าหรอก แต่มีตัวช่วยคือแถบไม้ที่วัดมาแล้วขนาดกว้าง 3 กระเบียด ยาวเท่ากันเป๊ะ ใช้เป็นไม้บรรทัดด้วยเลย
ทาบปื้ดเดียว เสียวทุกหน้า ผมนี่เสียวตอนครูเช็คเส้นคั่นหน้ามากกว่าตอนครูเช็คเนื้อหารายงานซะอีก

ตีเบี้ยว 1 จุด โดน 1 หยิกครับ ไม่ต้องตีให้เปลืองแรง แค่หยิกเบา ๆ ที่พุง เท่านี้เลือดก็ซิบ ๆ อาบน้ำทีนี่แสบไปถึงไส้ติ่ง T_T

นอกจากตีเส้นคั่นหน้าแล้ว การเขียนภาษาไทยต้องถูกด้วย เขียนผิด รับขนมจีบ ตัวละ 1 ที
ผมว่าคนรุ่นผมนี่ ถ้าพูดถึงขนมจีบนี่หลาย ๆ คนกำมืออัตโนมัติเลยแน่ ๆ ฮ่า ๆ
(ขนมจีบคือการถูกทำโทษโดยการทำมือเป็นพุ่มเป็นจีบให้นิ้วเท่าๆกันแล้วเอาไม้ตี คือถ้าเล็บยาวเล็บก็หักนั่นแหล่ะครับ ตามรูปด้านล่าง)




ข้อมูลเหรอ สมัยนี้ก็กูเกิ้ล แต่สมัยผมเหรอ โน่นเลยครับห้องสมุด หนังสือวางเป็นตั้ง สมัยนั้นอากู๋เกิลยังไม่เกิด
อย่าว่าแต่กู๋เลย คอมพิวเตอร์คืออะไรยังไม่รู้จัก รู้จักแต่เครื่องพิมพ์ดีด ก๊าก ๆ ๆ

เปิดแล้วก็เขียนไปสิเขียนผิดเหรอ ยางลบสิครับ ลิขวิดคืออะไรไม่รู้จัก ยางลบปากกาก้อนสีฟ้ากลมๆ เป็นยางลบที่เสียชาติเกิดมาก
มันเป็นยางลบแค่ชื่อเท่านั้น เพราะ ความจริงมันน่าจะเป็นกระดาษทรายเอามาทำเป็นก้อนมากกว่า
ลบทีตัวหนังสือไม่หายหรอกแต่กระดาษแม่มขาด เดือดร้อนกุอีก เขียนใหม่ทั้งหน้าสิครับ
สมัยก่อนอยากแกล้งเพื่อน ไม่ต้องวางแผนถ่ายคลิปอะไรให้เสียเวลา แค่เอาไอ้ยางลบปากกานี่แหล่ะ ถูหลังมัน
แสบราวถูกตีด้วยหางกระเบนน้ำลึก!!!

ทำเสร็จก็ถึงเวลาเข้าเล่ม หน้าปกกระดาษสี บางรายงานครูจะกำหนดสีของกระดาษหน้าปกด้วย
แต่บางรายงานก็ไม่กำหนดไอ้แผ่นพลาสติกใสที่ใส่ก่อนปกกระดาษนี่ไม่มีหรอกครับ  

การเข้าเล่มก็ใช้วิธีแม็กซ์อย่างเดียวกลุ่มไหนเอาไปจ้างร้านเข้าเล่มนี่รวยมาก
หนาไปแม่มแม็กซ์ไม่เข้าอีก เดือดร้อนอาจารย์ที่จะมีแม็กซ์ตัวใหญ่ ๆ ไว้ให้ใช้
แม็กซ์เสร็จก็ถึงเวลาของเทปหนังไก่ตอนนั้นไอ้เทปสี ๆ นี่ไม่รู้มีหรือเปล่า มันอาจจะมีแต่ผมไม่เคยเห็นนะ

หลังจากนั้นก็ถึงเลาเขียนหน้าปกรายงาน งานนี้ต้องหาคนที่ลายมือสวยที่สุดมาเขียน


                                           รายงาน
                            เรื่อง.....................................

                                         จัดทำโดย
                         1................ เลขที่.......ชั้น.......
                         2......
                         3......

                                           นำเสนอ
                               อาจารย์.............

                 รายงานนี้เป็นส่วนหนึ่งของรายวิชา.....................

                              ประจำปีการศึกษา......../25....



เพลินเลย ถึงเวลาส่งต้องเอาไปวางไว้ที่โต๊ะครู ต้องให้ครูเห็นตอนส่งด้วยนะไม่งั้นอาจหายและปกเปลี่ยนกลุ่มได้ ฮ่าๆๆๆ

ไม่ส่งนี่โดนหวดนะครับ ไม้เรียวยาวกว่าส่วนสูงของครูอีก สภาพไม้เรียวนี่เรียวจนแกร่งผ่านการสัมผัสตูดมาแล้วหลายเจนเนอเรชั่น
ครูบางคนสอนมาตั้งแต่รุ่นพ่อ คือได้ตีทั้งพ่อมาถึงลูก มีเพื่อนเคยไปฟ้องพ่อโดนครูตีจนตูดแตก พ่อถามว่าครูไหนตี ตอบไปว่าครูโสภา
พ่อบอกครูโสภาเหรอ กุก็โดนมาเหมือนกัน บางคนไปฟ้องแม่บอกโดนครูโสภาตี แม่มโดนแม่หวดซ้ำอีกซวยไป

สมัยนี้อย่าว่าแต่ตีเลยครับ แค่โดนครูตวาดพ่อแม่ก็แทบจะอัพลงโซเชียลให้คนประนามครูแล้ว
ผมคงไม่สามารถบอกได้ว่าสมัยไหนดีกว่าสมัยไหน โดนตีหรือไม่โดนตีดีกว่ากัน รู้แต่ว่า ผมอยู่ในสมัยที่ได้ดีเพราะไม้เรียวจริง ๆ

ครูคนไหนทีทำโทษโดยการเอาไม้ตีมือนี่ รักมากเลย เพราะแกจะใจดี
แต่ส่วนมากจะเจอแต่ง้างมาจากบ้านทั้งนั้น ง้างทีนี่เสียวไปทั้งตัว  เจ็บจนร้องไม่ออกอ่ะ ไม่รู้ผ่านมาได้ไง ฮ่า ๆ ๆ

ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วครับ อะไร ๆ มันก็เปลี่ยนแปลง เราคงตัดสินอะไรไม่ได้ว่าอันไหนดีกว่ากัน
ก็คงเหมือนตอนที่เราวัยรุ่น แล้วทำอะไรที่มันร่วมสมัยแล้วพ่อแม่ไม่เข้าใจเราเหมือนกันนั่นแหล่ะครับ



Create Date : 08 สิงหาคม 2558
Last Update : 8 สิงหาคม 2558 17:29:57 น.
Counter : 6881 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สมันน้อย เบอร์ 14
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]






สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด โดยนำ ภาพถ่าย,รูปภาพ, บทความ,งานเขียน รวมถึงข้อความต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งส่วนใด หรือทั้งหมดใน Blog แห่งนี้ ไปใช้เผยแพร่ .ไม่ว่าส่วนตัวหรือเชิงพาณิชย์ โดยไม่ได้ รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด

:: หลังไมค์หาผมได้ครับ ::


Custom Search



สิงหาคม 2558

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
MY VIP Friend