--[ลงบันได เหยียบแมว ตกบันได หัวแตก!!!]--


ความจริงที่ตั้งใจไว้ ตั้งใจไว้ว่า เดี๋ยวจะมาเขียนเรื่องที่ผมออกไปแรด
ในเธคแห่งหนึ่งแถวรังสิตให้ฟังกัน ซึ่งก็ตั้งใจไว้แล้วว่า เดี๋ยวกลับมาจากเล่นบาส
กินข้าวเสร็จ แล้วจะมานั่งเรียบเรียงให้ฟังกันว่า ผมไปเจออะไรมาบ้างในเธคแห่งนั้น

และผมก็ทำได้อย่างที่คิดซะด้วย ไปเล่นบาสเสร็จ กลับมาตอนประมาณ 3 ทุ่ม
อาบน้ำ กินข้าว เรียบร้อย กะว่า เออเดี๋ยวเอาจานข้าวลงไปล้าง แล้วจะขึ้นมาเขียน!!!

แต่ไป ๆ มา ๆ ดันเกิดเรื่องขึ้นเสียก่อน!!!
แทนที่ผมจะเอาจานข้าวลงไปเก็บแล้วขึ้นมาที่ห้อง นั่งหน้าโต๊ะคอม
เล่าเรื่องบ้า ๆ บอ ๆ ของผมไป กลับกลายเป็นว่า

กินข้าวเสร็จ เอาจานลงไปเก็บข้างล่าง (เอ่อ ผมเอาข้าวขึ้นมาทานบนห้องน่ะครับ T_T)
ผมก็ตรงไปโรงพยาบาลเลย T_T

อยากรู้ล่ะสิว่าผมไปโรงพยาบาลทำพระแสงดาบค่ายอะไร มีใครป่วยกระทันหันรึ??
ป่าวครับ ไม่มีใครป่วย มีแต่คนหัวแตก !!!! T_T

แล้วใครล่ะหัวแตก?????

ก็จะใครซะอีกล่ะ ถ้าไม่ใช่กระผม นายสมันน้อย เบอร์ 14
ผู้ที่พกความซวยมาไว้เต็มกระเป๋ากางเกงเลย T_T


นึกภาพตามนะครับ............

ผมเดินถือจานข้าว เพื่อที่จะเอาลงไปเก็บไว้ที่ล้างจาน
เพื่อโยนภาระให้แม่ล้างในวันถัดไป (เลวมาก) T_T บ้านผมมี 3 ชั้น ผมซุกหันนอนอยู่ชั้นบนสุด!!!

เดินถือจานลงมาด้วยความเคยชิน จำได้หมดแล้ว ว่าบันไดบ้านตัวเองมีกี่ขั้น

จากชั้น 3 ห้องผม ไปชั้น 2 มี 7 ขั้น ก้าวลงมาอย่างภาคภูมิ
จากชั้น 2 ไปชั้น 1 ครึ่ง มี 9 ขั้น ก็ก้าวลงมาอย่างเต็มภาคภูมิอีกเหมือนกัน

ไฟมีก็ไม่ยอมเปิด ทำเหมือนตัวเองเป็นคนตาบอด คลำทางได้ T_T
แหม มันก็พอจะมองเห็นอยู่บ้างแหล่ะ ผมไม่ได้ตาบอดซะหน่อย

เรื่องของเรื่อง มาเกิดตรงบันไดชั้นที่ 1 ครึ่ง ลงไปชั้น 1 นี่แหล่ะ
มีขั้นบันไดทั้งหมด 11 ขั้น !!!~ ผมจะจำไปจนวันตายเลย ไอ้ 11 ขึ้นเนี้ย

ก้าวลงขั้นที่ 1 ตึ่ก!!! สบายมาก เดินมาหลายปีแล้ว
ก้าวลงขั้นที่ 2 ตึ่ก!!! โอ้ย หลับตาเดินยังได้
ก้าวลงขั้นที่ 3 ตึ่ก!!! โฮ๊ะ ๆ ๆ แน่จริงถีบกรูลงไปเลยซิ
ก้าวลงขั้นที่ 4 ตึ่ก!!! อ๊ะ ๆ หรือจะให้กระโดดขาเดียวลงมาดี

ก้าวลงขั้นที่ 5 แง๊ววววววววววววววว T_T เฮ้ยยยยยยยย

แทนที่เสียงเดินลงบันไดจะดัง ตึก ๆ ๆ ๆ เหมือนก่อน คราวนี้ดันมีเสียง
แง๊วววว ดังออกมาแทน T_T

ครับไม่ต้องเดาว่ามันเสียงอะไร เพราะผมกำลังจะบอกอยู่นี่แล้ว
แมวครับ แมวสามสี เพศเมีย หน้าขาวตาดำตัวหนึ่ง มีนามกรว่า "คะน้า!!!"
ที่ซึ่งปกติตอนนี้ ถ้าไม่อยู่ห้องผม ก็คงนอนตีพุงอยู่ห้องเสด็จแม่
แต่วันนี้ ไม่รู้ไปไงมาไง ถึงได้มานอนอยู่บนบันไดบ้านขั้นที่ 5 ได้ T_T

"เฮ้ยยยยยยยยย ชิบหายแล้ว"

ผมอุทานออกมา จานข้าวยังถืออยู่ในมือ กลัวมันจะตกลงมาแตกหมด
ประมาณว่า ห่วงจานข้าว มากกว่าห่วงตัวเองน่ะครับ T_T

แล้วก็ด้วยความที่ห่วงจานข้าวจะหล่นนี่เอง ทำให้ผมไม่มีหลักให้จับ!!!
มือนึงว่าง แต่อีกมือนึงห่วงจานข้าว ส่วนตรีนขวาที่เหยียบลงไปบนตัวแมวนรกนั้น
ตอนนี้ ลอยอยู่ในอากาศเสียแล้ว

นึกภาพคนที่กำลังเต้นบัลเล่ย์ไว้นะครับ ยกขาข้างนึง มือกางออกทั้ง 2 ข้าง
ข้างนึงถือจานข้าว อีกข้างนึงพยายามหาอะไรยึดเหนี่ยวให้ได้

ถ้ามีใครมาถ่ายภาพไว้ตอนนั้น คงอุบาทว์น่าดู T_T

โชคดีก็คือ ผมเลิกห่วงจานข้าว แต่โชคร้ายก็คือ ผมหาที่เกาะไม่ได้ T_T

"เคร้งงงงงง" เสียงจานข้าว หล่นลงไปแล้ว
"โครม พลัก ปึก พลัก!!!" เสียงไอ้หมันหล่นตามจานข้าวไป T_T

บันได 6 ขั้นที่เหลือ ผมสัมผัสมาหมดแล้วครับวันนี้
สัมผัสแบบถึงลูกถึงคนเลยทีเดียว ผมถือคติเหมือนจาพนมครับ!!!


"ไม่ใช้สลิง ไม่ใช้ตัวแสดงแทน ไม่ใช้อะไรเลย มีแต่ตัวกับบันไดล้วน ๆ T_T"

เชื่อไหมครับ ว่าผมกลิ้งลงบันได 6 ขั้น แต่ตัวผมไม่เป็นอะไรเลย อาศัยว่าเคยเป็นสตั้นท์แมนเก่า
ไม่เคร็ด ไม่ขัด ไม่ยอก ไม่เป็นอะไรเลย T_T

แต่





"หัวแตก!!!!!!!"


ไม่รู้ว่าผมอยากทดลองว่าหัวตัวเองมันแข็งขนาดไหนหรือยังไงกัน
เลยเอาหัวไปโขกกับขั้นบันไดซะงั้น T_T

ได้ผลครับหัวแตกเลือดสาดกระจาย !!!!

ลุกขึ้นมายังไม่รู้ตัวครับว่าหัวตัวเองระเบิดไปแล้ว ยังมีหน้าเดินเก็บจานข้าวที่ตกเรี่ยราดอยู่กับพื้นอีก เอ่อ ลืมบอกไป ว่าผมเอื้อมมือไปเปิดไฟก่อน T_T

หลงดีใจว่าตัวเองไม่เป็นอะไรเลย กระดูกเหล็กมาก โชคดีสุด ๆ แต่หัวปวดตุบ ๆ
กว่าจะรู้สึกตัวก็ตอนที่ มีอะไรหยดลงพื้นตอนเอาจานข้าวไปวางนั้นแหล่ะครับ

ก้มลงไปดู

"ชิบหายแล้ว เลือดนี่หว่า T_T"

หันไปดูทางที่เดินมา โอย ไอ้หมันจะเป็นลม เลือดหยดเป็นทางตรีนมาเลย T_T
ผมวิ่งเข้าห้องน้ำเปิดไฟดูหัวตัวเองทันที ขอบอกครับ ว่าเห็นแผลตอนแรก
ผมแทบสลบ เลือดไหลยังก็ท่อประปาแตก T_T

โอ้ยยยยย อะไรมันจะซวยปานนั้นนนนน

พยายามเอากระดาษทิชชู่ในห้องน้ำเช็ดเลือดออก มันก็ไม่ยอมหยุด
รู้สึกว่าตัวเองเสียเลือดมากเกินไปเสียแล้ว ถึงเลือดผมมันจะชั่ว
แต่ผมก็เสียดายมันเหมือนกันนะ T_T

นานไปเห็นท่าจะไม่ได้การ ผมเอาทิชชู่ก๊อกบนหัวตัวเอง
แล้ววิ่งขึ้นไปใส่เสื้อผ้าบนบ้านทันที!!! สิ่งที่นึกถึงตอนนั้นก็คือ

พยาบาลขาว ๆ สาว ๆ หมวย ๆ ที่โรงพยาบาลประกันสังคม!!!!

เหลือบมองเครื่องคอมฯ ที่เปิดทิ้งไว้เพื่อจะตั้งกระทู้ ใจแรกกะจะปิดไว้ก่อน
แต่เชื่อไหมครับ ว่าตอนที่ยังไม่รู้สึกตัวว่า หัวระเบิดนั่น ไม่รู้สึกอะไรเลย
ชาไปหมด รู้สึกปวดตุบๆ แค่นั้นเอง แต่พอรู้แล้วว่าเป็นอะไร เท่านั้นแหล่ะ

"โคตรปวดเลย T_T"

ใส่เสื้อด้วยความระมัดระวัง กลัวเสื้อจะเปื้อน แล้วจะตกเป็นเป้าสายตาคนผ่านไปผ่านมาในหมู่บ้าน (เอ่อ ตอนที่ตกบันไดนั้น ไม่ได้ใส่เสื้อครับ T_T)

คว้ากระเป๋าแล้วเผ่นออกจากบ้านทันที แม่ยังไม่รู้เลย ว่าลูกชายตัวเองตกบันไดหัวแตก T_T

เอาจักรยานออกจากวัง ด้วยมือเพียงข้างเดียว เพราะมืออีกข้างนึงจับทิชชู่อุดก็อกบนหัวอยู่ ไม่รู้ว่าสภาพมันเป็นยังไงมั่งแล้วตอนนี้

ปั่นจักรยานออกจากบ้าน พระเจ้า!!!!!!!!!

ทางที่ออกไปถนนที่ใกล้ที่สุด ปิดซะแล้ว เหลือทางเดียวต้องปั่นออกอีกทางซึ่งกว่าจะถึงถนนใหญ่ ก็ไกลเป็นกิโล!!!

ปั่นออกมา ผ่านสายตาประมาณแสนแปด ทุกคนมองว่า ไอ้หมอนี่ไปโดนอะไรมา
ปั่นจักรยานด้วยท่าประหลาด จับแฮนด์ข้างเดียว อีกข้างนึง จับหัวตัวเอง T_T

มันมืดแล้วเค้าคงมองไม่เห็นหรอกครับว่าหัวผมเป็นอะไร

ออกมาถึงหน้าหมู่บ้านจนได้ เกือบโดนหมาในซอยกัดอีก ซวยชิบเป๋ง T_T
วิ่งข้ามถนนมายืนรอแท็กซี่ ซึ่งขอบอกครับ ว่ารอโคตรนาน นานมาก
ยืนรอแท็กซี่อยู่เกือบ ๆ 10 นาทีได้มั้ง เนื่องจากมันดึกมาแล้ว กว่าจะมาเลือดผมก็ไหลออกจะหมดตัว T_T

ผมโบกแท็กซี่ ขอบอกครับ ว่าไอ้คันแรก ทำท่าจะจอด แต่เค้าคงเห็นสภาพของผมแล้วไม่กล้ารับ เลยขับรถจากไป ผมโมโหสุด ๆ ด่าตามหลังมันไปเลย

"มรึงลองมาหัวแตกแบบกรูมั่งสิวะ!!!"

แล้วก็หันกลับมารอแท็กซี่คันต่อไป อีกเกือบ ๆ 5 นาที
ถ้าสลบไปตอนนั้นก็ตายสถานเดียวแล้วแหล่ะครับ T_T

ขึ้นรถไปบอกไปโรงพยาบาล ... คนขับพยักหน้า

"ไปเยี่ยมคนไข้หรือครับ!!!" คนขับถามผม
"เอ่อ ไม่ได้ไปเยี่ยมใครครับ แต่หัวผมแตก!!!" ผมตอบกลับไปตาจะปิดแล้ว

"ฮ๊ะ!! หัวแตก ไปโดนอะไรมาครับ"
"เอ่อ หกล้ม!!"

ในใจก็นึก "แล้วมรึงอยากจะมารู้เรื่องอะไรของกรูละวะ พากรูไปโรงบาลเหอะ อย่ามัวแต่ถาม เดี๋ยวกรูตาย T_T"

ก็ต้องโกหกว่า หกล้มแหล่ะ ขืนบอกว่า สะดุดแมวตกบันได มีหวังโดนแท็กซี่หัวเราะเยาะแน่ T_T
พอเค้ารู้ว่าผมหัวแตกแค่นั้นแหล่ะ เค้าก็สวมวิญญาณพระเอก 2 Fast Tokyo Drift ทันที!!!

ขับรถเป็นฟอร์มูล่าวัน ไฟแดงไม่จอดครับ ฝ่าเลย T_T

สุดยอดครับพี่ สุดยอดมากเลย ผมแค่หัวแตกครับพี่ อย่าให้ผมต้องไปหาหมอในสภาพรถคว่ำเลย ใจเย็นครับพี่ แค่หัวแตก ผมไม่ตายง่าย ๆ หรอก T_T

ใช้เวลาไม่ถึง 5 นาที ในการพาผมจากหน้าหมู่บ้าน มาโรงบาล เร็วโคตร ๆ แล้วพี่แกโคตรดีเลยครับ จอดรถปุ๊ป วิ่งไปบอกเจ้าหน้าที่หน้าโรงบาลปั๊ป ว่าผมหัวแตก จะให้เอารถเข็นมารับด้วยนะ

ก็ขอขอบคุณพี่แท็กซี่มหาภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ!!

เดินเข้าไปในโรงพยาบาลในสภาพที่หัวเปียกเพราะเพิ่งอาบน้ำเสร็จแล้วไม่ได้เช็ดหัว
เลือดไหลอาบแก้ม ทิชชู่เอาไม่อยู่แล้ว T_T

เจอเข้ากับเจ้าหน้าที่ที่เค้าท์เตอร์ประมาณ 4 คน
ทุกคนกำลังหาเหาจากหัวคนอื่นใส่หัวตัวเองอยู่ T_T
ไม่มีใครสนใจผมเลย.................. ผมไปยืนเลือดท่วมอยู่หน้าเค้าเตอร์ ไม่มีใครสนใจเลย ฮืออออออ น่าสงสารชิบหาย!!!

ยืนได้แป๊ปเดียวครับ เค้าก็เหลือบมาเห็น และหลังจากนั้นทุกอย่างเป็นไปด้วยความรวดเร็ว!!!
เพราะว่า มันไม่มีคน T_T ดีแฮะ คราวหลังผมไปดึก ๆ มั่งดีกว่า จะได้เร็ว ๆ อิอิอิ

พี่ ๆ พยาบาล และ เจ้าหน้าที่ทุกท่านที่อยู่ตรงเค้าเตอร์นั่น เข้ามาให้ความสนใจผมกันอย่างเนืองแน่น ประมาณว่าไม่เคยเห็นคนหล่อหัวแตก (ถุ๊ยยยย)

"อุ๊ยตายย หัวไปโดนอะไรมาคะ"
"โดนราวบันไดครับ"

"อ้าว ไปทำอีท่าไหนถึงได้โดน"
"ท่าหมา เอ้ย ตกบันไดครับ"

"โดนมานานหรือยังคะ"
"ตั้งแต่ประมาณ 3 ทุ่มครึ่งครับ"

"เอ๊ะ 3 ทุ่มครึ่งได้ยังไง นี่มันเพิ่ง 2 ทุ่มครึ่งเองนะคะ"

ผมหันไปมองดูนาฬิกาที่เจ้าหน้าที่สาวคนเมื่อกี๊หันไปมอง เออ นี่มันจะ 4 ทุ่มครึ่งแล้วนี่หว่า มองยังไงวะ 2 ทุ่มครึ่ง ดูนาฬิกาเป็นป่าวเนี่ย เอ๊ะ หรือว่าหัวกรูเบลอไปแล้ว มองไม่ถูก ก็เลยดูเวลาที่ข้อมืออีกทีนาฬิกาผมเป็น Digital ครับ มันคงไม่หลอกผมหรอกนะ มันบอกเวลา 10.25 น.!!!

"เอ่อ น้องครับ น้องเอาตาหรือเอาตรีนดูครับนั่น นี่มันจะ 4 ทุ่มครึ่งแล้ว มองยังไง 2 ทุ่มครึ่ง!!!"
"เออ จริงด้วยค่ะ 4 ทุ่มครึ่ง"

ป๊าดดดดดดด เอาเข้าไป ดูเวลายังผิดแล้วกรูจะโดนตัดหัวทิ้งไหมเนี่ย!!!!

"เชิญคุณหมันเข้าห้องฉุกเฉินได้เลยค่ะ!!!"

ผมเดินตามเธอเข้าไป เจอเข้ากับ นางพยาบาลสาวสวยของแท้!!!! โอ้ววววว สุดยอด ผมยอมตาย ช่วยรักษาผมที ใจผมสลายครับ นางพยาบาลลลลล!!!!

เธอมองผมยิ้ม ๆ แล้วบอกให้ผมนอนลงบนเตียง ......... เอ่อ เธอจับหัวผม คลึงเคล้น ที่หัวผม แล้วเธอก็ เอามือของเธอ แหกกกกกกหัวผม!!!!

"จ๊ากกกกกกกก" ผมร้องออกมา เธอยิ้มให้แล้วก็มีคำสั่งประกาศิตมาจากปากของเธอว่า
"แผลต้องเย็บนะคะ!!!!"

ผมสะดุ้งสุดตัว รู้สึกเกลียดเธอขึ้นมาทันที!!!
"นางพยาบาลใจร้าย!!!" ผมคิดในใจ

"ต้องเย็บด้วยเหรอครับ" ผมพยายามทำหน้าตาอ้อนวอนสุดฤทธิ์!!
"ต้องเย็บค่ะ!!!"
ครับ ในที่สุด ผมก็หลีกเลี่ยงเข็มไปไม่พ้น หลังจากนั้นนางพยาบาลใจร้ายคนนี้ก็เอาเข็มมาจิ้มที่แขนผม 1 จึ่ก!!
บอกผมว่า ฉีดกันบาดทะยัก เท่านั้นยังไม่พอ เธอยังเอามาอีกเข็ม บอกว่ายาชา

แล้วก็แทงเข้าไปในแผลผมเลย!!!!!

"โอ้ยยยยยยยย โคตรเจ็บ ฮึ่มมม แทงได้แทงไป อย่าเผลอมานะมรึ๊งงงงง"

น้ำตาไหลพลาก ๆ ๆ ๆ น่าสมเพชเวทนาเป็นยิ่งนัก T_T
ฉีดยาชาเสร็จแล้ว บังเอิญ มีคนไข้ฉุกเฉินยิ่งกว่าผมซะอีก เข้ามา มีคนตะโกนนำหน้าก่อนที่เตียงคนไข้รายนี้จะเข้ามาว่า

"มอเตอร์ไซด์คว่ำ!!!"

แล้วเค้าก็เข็นเตียงมาไว้ข้าง ๆ เตียงที่ผมนอนอยู่ ทุกคนตรงไปที่คนไข้รายนี้ทั้งหมด
ผมหันหน้าไปมอง โอ้ววววว พระเจ้า หนักกว่ากรูอีก T_T

คนไข้ไม่ได้สติ เรียกก็ไม่รู้สึกตัว แผลเต็มตัวไปหมด เลือดท่วมมาเลย
พยาบาลกับหมอทุกท่าน เข้าไปช่วยชีวิตของคนไข้รายนี้กันหมดเลย
ปล่อยให้ยาชาในหัวผมออกฤทธิ์ นานจนกระทั้งมันหมดฤทธิ์!!!

มีพยาบาลท่านหนึ่งเดินมาบอกผมที่กำลังนอนเอ๋อมองดูอยู่นั่น ว่า

"นอนรอแป๊ปนะคะ คุณหมอกำลังช่วยชีวิตคนไข้รายนั้นอยู่"
"ครับ เชิญเลยครับ ช่วยให้เค้ารอดนะครับ"

ผมตอบกลับไป รู้สึกว่าแผลแตกที่หัวตัวเองมันช่างเล็กน้อยยิ่งนัก
เมื่อเห็นสภาพของคนที่นอนอยู่เตียงข้าง ๆ ผม

พยาบาลท่านหนึ่ง หันมาเห็นผมนอนมองอยู่ เธอยิ้มนิดนึง แล้วก็เลื่อนม่านมาบังไม่ให้ผมดู

"ว๊า..........ก็เค้าอยากดูนี่นา"

ผมคิดอย่างนี้อยู่ได้แป๊ปเดียวครับ เพราะหลังจากนั้น เหมือนกับคุณหมอและพยาบาลทั้งหมดกำลังปล้ำกับคนไข้รายนี้อยู่อย่างสุดความสามารถ ฟังจากเสียง คุณหมอพยายามเอาอะไรซักอย่างสอดเข้าไปในคอคนไข้ แล้วมีเสียงดัง ครอก ๆ ๆ ๆ ๆ ออกมาเป็นระยะ ๆ

เสียงร้องกรี๊ดของคนไข้ทำเอาผมสะดุ้งเฮือก ๆ นึกในใจ

"ดีแล้วที่เอาม่านมาปิดไว้ ไม่งั้นคนที่ช็อคตายคนแรก คงเป็นกรูแน่ ๆ T_T"

ซักพักนึง ทุกอย่างก็เงียบเสียงลง ผมไม่รู้ว่าเค้าทำอะไรกับคนไข้รายนั้น รู้แต่ว่า ถ้าผมเลือกได้ ผมจะไม่เป็นหมอ หรือ พยาบาลเด็ดขาด เพราะผมต้องทำใจไม่ได้แน่ ๆ กับเรื่องพวกนี้!!!

หลังจากนั้น ประมาณ 5 นาที หลังจากที่เสียงเงียบ คุณหมอก็มาที่หัวผม
ถามว่าไปโดนอะไรมา แล้วก็เอาเข็มจิ้ม!!!!!

"โอ้ยยยยยยยยย" ผมร้องเป็นควายออกลูก
"เจ็บไหม" หมอถามคำถามที่ไม่น่าถามเลย ไม่ได้ยินเสียงร้องเร๊อะ ไม่เจ็บมั้งหมอ T_T

"เจ็บครับ" ผมตอบกลับไป น้ำตาไหลพรากอีกรอบ
"ยาชาหมดฤทธิ์แล้ว บล็อคเพิ่มอีกหลอด"

ป๊าดดดดดดดดดดดด โดนยาชา 2 รอบ!!! รอบแรกก็ร้องเป็นควายออกลูกไปแล้ว นี่ยังโดนอีก
ครับ สรุปว่า กว่าผมจะได้เย็บ ก็โดนยาชาไป 2 หลอดเต็ม ๆ

ระหว่างที่เย็บ หมอกับพยาบาล คุยกันเรื่องอะไรไม่รู้ จับใจความไม่ได้เลย
ก็แน่ล่ะ หัวชาไปครึ่งแล้วนี่ ยังจะรู้เรื่องอะไรกับเค้าอีกล่ะ T_T

เย็บเสร็จ หมอนับจำนวนเข็มที่เย็บ แล้วบอกผมให้ได้รู้ว่าตอนนี้ มีด้ายปักอยู่ที่หัวผมจำนวนเท่าไหร่!!!

"6 เข็ม!!!"

ป๊าดดดดดดดดดด 6 เข็ม!!! กรูสลบดีกว่า T_T

ผมเอ่ยปากถามหมอว่า

"หมอครับ เตียงเมื่อกี๊เป็นไงมั่งครับ"

คุณหมอยิ้มแล้วตอบกลับมาว่า

"ตอนนี้ส่งเค้าไป เอ็กซเรย์สมองอยู่ครับ อาการยังน่าเป็นห่วง!!!"

ผมหายเจ็บเป็นปลิดทิ้ง (แน่ล่ะ ยาชายังออกฤทธิ์อยู่นี่หว่า หัวชาไปครึ่งแล้วเนี่ย)
เมื่อเอาความเจ็บไปเทียบกับเตียงข้าง ๆ เมื่อกี๊นี้

ผมได้ยินเสียงหมอ เสียงพยาบาล และเสียงร้องของคนไข้แล้ว
ผมอยากให้เค้าหายเหลือเกิน เพราะดูแล้ว คุณหมอและพยาบาล พยายามช่วยชีวิตคนไข้รายนี้กันอย่างเต็มกำลัง ไม่เหมือนกับที่ผมได้ยินมาเลย ว่า คุณหมอบางท่านเห็นแก่เงินในการรักษา

ผมอยากให้เค้ารอดครับ อยากจริง ๆ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผม แต่อยากให้เค้ารอดตาย อาจจะเป็นเพราะ เค้ากับผม นอนเดี้ยงอยู่เตียงข้าง ๆ กันก็ได้

สาธุ!!!! ขอให้เค้ารอดตายด้วยเถิด หัวผมไม่หาย ไม่เป็นไร เอาเลือดชั่วออกมามั่งก็ดี!!!

สมันน้อย เบอร์ 14!!!






Create Date : 26 กันยายน 2549
Last Update : 26 กันยายน 2549 10:00:50 น.
Counter : 405 Pageviews.

17 comments
  
เง้อออ ซวยจิงๆด้วย เดินระวังๆนะค่ะ

หกเข็มเอง จิ๊บๆ หึหึ
โดย: iloveyou2 วันที่: 26 กันยายน 2549 เวลา:11:11:46 น.
  
สาธุ หายไวๆ (คนไข้เตียงข้างๆ)
ส่วนคุณหมันน่ะ..ทำกะคะน้าได้
โดย: นางฟ้าสอบตก วันที่: 26 กันยายน 2549 เวลา:11:13:04 น.
  
อ่านแล้ว ขอบอกว่าคุณเป็นคนจิตใจดีนะคะ ขอให้คนนั้นไม่เป็นไรมาก

ตอนนี้นึกถึงตอนที่หกล้มแล้วไปเย็บคาง เอาไว้ไปเขียนมั่งดีกว่า

หายไวๆนะคะ
โดย: pixp วันที่: 26 กันยายน 2549 เวลา:12:04:05 น.
  
เขียนสนุกจังเลยค่ะ

เรื่องเจ็บๆๆของคุณกลายเป็นเรื่องที่ฉันอ่านไปยิ้มไป

จะหัวเราะไปเลยก็เกรงใจคุณน่ะ

ขอนะ ขอขำหน่อย
โดย: random-4 วันที่: 26 กันยายน 2549 เวลา:13:10:33 น.
  
โถ

น้องแมว ที่น่าสงสาร
โดย: ดาริกามณี วันที่: 26 กันยายน 2549 เวลา:17:51:55 น.
  
แวะมาลงชื่อก่อนะคะน้าหมัน คืนนี้ดึกแล้วอ่านไม่ไหว

พรุ่งนี้จะมาอ่านต่อ(เวลางาน)

ราตรีสวัสดิ์ค่ะน้า เอาเค้กมาฝากด้วยนะคะ

โดย: กระต่ายลงพุง วันที่: 27 กันยายน 2549 เวลา:0:19:08 น.
  
แหม น้าหมัน หัวมีรอยหน่อยเดียว หายไวๆนะคะ
โดย: bibiz IP: 203.155.165.102 วันที่: 27 กันยายน 2549 เวลา:1:45:28 น.
  
โดย: หนูนา IP: 58.8.1.194 วันที่: 27 กันยายน 2549 เวลา:6:46:39 น.
  
ตามมาจากพันติ๊ปนะเนี่ย.....
น้าหมันโชคร้ายจัง..หายเร็วๆน่ะครับ

ปล.ผมเคยคางแตกแต่หมอขอเย็บสด 5 เข็ม....สติแตกเลย
โดย: ชายตระกูลเหมียว IP: 58.10.65.68 วันที่: 27 กันยายน 2549 เวลา:11:35:42 น.
  
ว่าแต่..







คะน้า เป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ..

แหะ แหะ

ก็คนเค้าเป็นห่วงแมวนี่นา.. เจ้าของทำแผลเสร็จแล้วนิ. แต่แมวมีคนไปปลอบใจยังหล่ะเนี่ย
โดย: NakaKumi IP: 128.88.255.2 วันที่: 27 กันยายน 2549 เวลา:12:30:01 น.
  
น้าหมันขยันซวยดีจริงๆเลยนะคะ
เห็นเจ็บนู่นเจ็บนี่อยู่บ่อยๆเชียว
หัวแตกต้องเย็บก็ต้องตัดผมออกนิดนึงปะคะ
มีผ้าก๊อตแปะหัวเข้าไปอีก อิอิ เท่ดีนุ ^^

น้าคงไม่โกรธคะน้าแล้วใช่มั้ยคะ
เพราะคะน้าไม่ได้ผิดไรนี่นา นอนอยู่เฉยๆ
แต่ถ้าจะผิดก็คงตรงที่มาอยู่บ้านคนดวงซวยอะแหล่ะ
โดย: จ๋า IP: 203.156.70.37 วันที่: 27 กันยายน 2549 เวลา:17:52:32 น.
  
ฟาดเคราะห์ไปน๊า

มาๆ เป่าหัวให้

เพี้ยงๆ หายเร็วๆนะจ๊ะ

ปล.M150อร่อยจะตาย
โดย: เจ้าหญิงวีนัส (ohvenus ) วันที่: 28 กันยายน 2549 เวลา:1:51:59 น.
  
หายไวๆนะค๊า

ขอโทดด้วยนะคะที่อ่านไปแล้วขำไป

ไม่ได้ตลกที่คุณหมันหัวแตกนะคะ แต่ขำการบรรยายของคุณจิงๆ
โดย: cooking papa วันที่: 29 กันยายน 2549 เวลา:0:23:46 น.
  
น้าหมัน คะน้ากะบันไดเป็นอะไรมากมั้ย แต่คงไม่เป็นไรมั้ง เปื้อนเลือดน้าหมันนิดหน่อย เช็ดๆเอาก็คงจะออก
หายไวๆนะน้า อย่าทำร้ายคะน้ากับบันไดอีกล่ะ
โดย: cefdinir IP: 58.147.118.144 วันที่: 30 กันยายน 2549 เวลา:16:03:19 น.
  
อ่านไปยิ้มไป

ผมก็เคยเป็น แต่ไม่ถึงหัวแตก
ไอ้ Power ในการเดินในที่มืดประมาณนี้แหละ
เตะเก้าอี้ซะเกือบเล็บโยก

เดินชนกองหนังสือจนหัวจะทิ่มก็เคย

ออกห้องน้ำมีแต่ตัวกะผ้าขนหนูพันตัว
เดินเหยียบหนังสือพิมพ์ลื่น

ดีนะไม่มีใครมาเห็น ซอตัวน้อยของผม

เฮ้อ...

เห็นใจปนขำครับ
โดย: คนสีซอ IP: 202.44.7.67 วันที่: 13 ธันวาคม 2549 เวลา:14:01:57 น.
  
นู๋เคยสะดุดหมา (ที่บ้าน) ... หกล้ม ... เล็บเท้าหลุดอ่ะค่ะ
เป็นเหตุผลที่ไม่กล้าบอกใครจริงๆ ...
เพราะบอกแล้วทุกคนจะถามต่อว่า ... สะดุดได้ไง
(หมามันตัวใหญ่นะ ... แค่เค้าหลับตาเดินเลยไม่เห็นหมาอ่ะ)

เรื่องมันก้อห้าปีแล้วมั้ง ... น้องหมาไปสวรรค์แล้ว ... แต่เล็บเท้านู๋ยังหลุดอยู่เรื่อยๆ (ถ้าไม่ระวัง) อ่ะค่ะ

คราวหน้าเดินระวังๆ นะคะ
โดย: ฟองคลื่น วันที่: 26 มกราคม 2550 เวลา:14:51:45 น.
  
ขำ อ่ะ เคยเหยี้ยบเจ้านมข้นเหมือนกัน แต่ทั้งคนและแมวปลอดภัยดี
โดย: แค่ก้อนหินที่อยากบินได้ วันที่: 18 ตุลาคม 2550 เวลา:19:19:33 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สมันน้อย เบอร์ 14
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]






สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด โดยนำ ภาพถ่าย,รูปภาพ, บทความ,งานเขียน รวมถึงข้อความต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งส่วนใด หรือทั้งหมดใน Blog แห่งนี้ ไปใช้เผยแพร่ .ไม่ว่าส่วนตัวหรือเชิงพาณิชย์ โดยไม่ได้ รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด

:: หลังไมค์หาผมได้ครับ ::


Custom Search



กันยายน 2549

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
27
28
29
30
 
All Blog
MY VIP Friend