--[ด้านได้ อายอดเว้ย!!--
เป็นคุณ ๆ จะกล้าทำเหมือนผมไหม??

เมื่อประมาณต้นเดือนที่ผ่านมา ผมเพิ่งเริ่มงานใหม่กับบริษัทที่เพิ่งเปิดใหม่สด ๆ ซิง ๆ
เป็นบริษัทของคนรู้จักของเจ้านายเก่าผมน่ะครับ เค้าเห็นว่าผมน่าจะทำงานนี้ได้และเหมาะเป็นอย่างยิ่ง
(เคยถามผมซักคำไหมว่าผมอยากทำหรือเปล่า T_T)

มันเปิดใหม่ขนาดที่ว่า ต้องไปช่วยกันกวาดโรงงาน เชื่อมเหล็ก ทาสีโรงงานใหม่กันนั่นแหล่ะครับ!!

ผมรับตำแหน่ง ผู้จัดการฝ่ายบุคคล / ธุรการ ตามที่เค้าว่า

หน้าที่แรกของผู้จัดการฝ่ายบุคคล ก็คือ!!!!


แบกไม้กวาดทางมะพร้าว กวาดพื้นโรงงานเก่า ผีสิง ที่มีฝุ่น + ขี้เหล็กสูงเป็นนิ้ว!!!
หลังจากนั้นก็ขัดโรงงานด้วยน้ำฉีดพลังแรงดันควาย ฉีด ๆ ไปเพลินจัด ไปโดนเอาสีที่เค้าทาไว้เก่าแล้ว
ลอกออกมาเป็นแผ่น ๆ เลยได้หน้าที่เอาเกียงขูดสีโรงงานใหม่ทั้งหมดเข้าไปด้วย

เมื่อขูดเสร็จ ก็ต้องมาอ็อกเหล็ก เชื่อมเหล็ก ทำเป็นสโตร์เก็บของ

เมื่อทำเสร็จแล้วก้ถึงเวลาทาสีโรงงาน ผสมสี ออกแบบสีโรงงานใหม่ ไปซื้อ แบกกลับมา
แล้วก็วัดโรงงาน เพื่อทาสี T_T

โชคดีที่เผ่นออกมาก่อนที่จะได้ไปทุบส้วมโรงงานใหม่!!!

55555 ป่าวหรอกครับ ไม่ได้ไม่สู้งาน
จริง ๆ ให้ผมทำอะไรผมก็ทำทั้งนั้นแหล่ะ ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ชอบก็ตามที
หากว่ามันเป็นงานที่รับผิดชอบ ต่อให้เกลียดขนาดไหนก็ทำอยู่ดีแหล่ะ ^_^


แต่อยู่ดี ๆ ผมก็ได้รู้ข่าวแว่ว ๆ ข่าวหนึ่งมา เรื่องงานนี่แหล่ะครับ
เป็นงานเกี่ยวกับ Editor รายการรายการหนึ่ง
ด้วยความที่อยากจะทำงานนี่มานานมากแล้ว ประมาณว่า เกิดมาเพื่อสิ่งนี้อะไรประมาณนั้น

แต่จะได้ทำงานที่ว่าได้อย่างไร ในเมื่อตัวเองไม่ได้จบทางนี้มา เรียนไม่จบด้วยซ้ำ
แถมไม่มีความรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องทีวีเลย ไม่ดูทีวีอีกต่างหาก T_T!!!


แต่ด้วยแรงยุที่เคยมีหลาย ๆ คนเคยบอกไว้ว่า เมิงน่าจะไปทำงานอย่างนี้นะ
ก็ได้แต่บอกมันไปว่า กุจะไปทำได้ยังไง เรียนก็ไม่ได้เรียนมา ที่เป็น ๆ อยู่ ก็ประมาณ ครูพักลักจำ
ซื้อหนังสือมาอ่านไปเรื่อย!!

จากความคิดดังกล่าว จึงทำให้ผมปล่อยผ่านงานนี้ไป
แต่หลังจากนั้นประมาณ 1 ชั่วโมง ผมก็เปลี่ยนใจอีกครั้ง เมื่อไปหยิบหนังสือเล่มหนึ่งมาอ่าน (เปลี่ยนใจเร็วชิบเป๋ง)
เป็นหนังสือของคุณ วงศ์ทนง ที่ทำหนังสือ A DAY นั่นแหล่ะครับ

"ไม่ลองก็ไม่รู้ ไม่ทำก็ไม่เป็น!!" นี่คือเนื้อความคร่าว ๆ ในหนังสือเล่มนั้น

ผมวางหนังสือเล่มนั้นลง ก็ตัดสินใจติดต่องานที่ปล่อยไปเมื่อกี๊นี้ทันที
ไม่รู้จะบอกเค้ายังไงว่าอยากทำงานแต่ทำไม่เป็นเลย เอาไงดีวะ
เราต้องหาประโยคสวย ๆ หรู ๆ ที่ฟังแล้วอยากรับเราเข้าทำงาน สตอเบอรี่ไว้ก่อนว่าเราเก่งขั้นเทพ!!
แค่หลับตางานก็เสร็จแล้ว อะไรประมาณนี้..

ผมจึงส่งจดหมายทาง เมล์ไปบอกเค้าว่า

"สวัสดีครับ ได้ข่าวว่าคุณ... อยากได้ Editor ตัดต่อรายการทีวี ผมอยากลองดูครับ แต่ติดปัญหาตรงที่ว่าผมทำอะไรไม่เป็นเลยนะครับ T_T สนใจจะรับคนเข้าไปสอนซักคนไหมครับ รับประกันว่า ผมจะทำงานให้คุณได้นานกว่าคนเก่าแน่นอน!! (สตอตรงไหนวะเนี่ย)"

จากประโยคด้านบน ใครจะเชื่อว่า จะมีคนสนใจ
แต่ลางเนื้อชอบลางยาฉันท์ใด ประโยคสั่ว ๆ ของผมก็มีคนสนใจฉันท์นั้น!!
หลังจากนั้นประมาณ 1 ชั่วโมงก็มีเมล์ตอบกลับมาว่า

"ถ้าสนใจจริง ๆ จะมาลองดูก่อนก็ได้ ถ้าทำได้ก็ทำเลย!!"

เหมือนฟ้าผ่าลงกลางปทุมธานีตอน 5 ทุ่มวันนั้น
อะไรวะเนี่ย ใจถึงมาก ขนาดรู้ว่าทำอะไรไม่เป็นเลยยังให้ไปลองดูก่อนอีก

นี่แหล่ะครับ ที่เค้าเรียกว่า โอกาสมาแล้ว อยู่ที่เราจะคว้ามันไว้หรือไม่!!

วันต่อมา ผมหาข้ออ้างโลกแตกในการหยุดงาน นั่นคือ "ปวดท้องครับ ท้องเสียครับ"
แล้วก็เผ่นไปดูงานที่ใหม่........ ข้ออ้างบัดซบมาก ๆ ใครจะหยุดงานทีไร อ้างท้องเสียทุกที
ฟังมาจนเบื่อ อนุมัติใบลาจนเขียนลงไปในใบลาของพนักงานว่า "คราวหลังขอข้ออ้างอื่นที่สร้างสรรค์บ้างนะ"
แต่ในที่สุดตัวเองก็ทำเหมือนกัน T_T


ก็มานั่งดูเค้าทำงานที่ว่ากัน สารภาพว่า งงเป็นไก่ตาแตก ทำอะไรกันก็ไม่รู้ ปุ๊ป ๆ ปั๊ป ๆ เทพมาก ๆ
กดแป้นกันรัว ๆ ดูไม่ทัน เอาแล้วไงล่ะเมิง ทำไงล่ะทีนี้ จะทำได้หรือเปล่าวะ

แต่ด้วยความอยากส่วนตัว ทำให้ผมหน้าด้านขอเค้าเข้าไปฝึกงานก่อนที่คนเก่าจะลาออก 5 วัน!!

นั่นก็หมายควาย เอ้ย หมายความว่า ผมจะต้องออกจากบริษัทที่เพิ่งเริ่มงานมาได้ 1 อาทิตย์เสียก่อน
คงไม่มีใครจะให้ลางานเพื่อไปทำธุระทีเดียว 1 อาทิตย์ ทั้งที่บริษัทเพิ่งจะเปิดหรอกครับ
จริง ๆ จะลาก็ลาได้แหล่ะ เพราะเจ้าของบริษัทก็คุ้นเคยกันอยู่ แต่ด้วยความเกรงใจ กลัวเค้าจะด่าแม่ผมลับหลัง
ก็เลยตัดสินใจ ออกดีกว่า เอาวะ เสี่ยงเป็นเสี่ยงกัน มันจะซวยทุกเรื่องก็ให้มันรู้ไป!!!

ก็ได้รับผลกลับมาเป็นการโดนบ่นจากผู้จัดการเก่าผม 1 ชั่วโมงเต็ม T_T
หูชาไปเลย


แต่ก็อย่างว่าครับ ความชอบมันมีอิทธิพลกับผมมากกว่าตัวเงินที่ได้
ว่าแล้ว ตั้งแต่วันนั้นมา ผมก็ เดินทางไปฝึกงานที่ทำงานใหม่ทุกวัน

เวลาผ่านไป ๆ จนตอนนี้ แม้ว่าผมจะยังไม่เก่งฉกาจเท่าคนเก่า ๆ แต่ก็ทำได้แล้ว
และเข้าใจแล้วว่า ไอ้ปุ่มที่เค้ากดกันปุ๊บ ๆ ปั๊บ ๆ นั่น จริง ๆ แล้วมันก็ไม่ใช่ของใหม่อะไร
ที่เราตกใจก็เพราะเค้าทำกันจนชิน มันเลยกดกันเร็วกว่าปกติเท่านั้นเอง T_T

มานั่ง ๆ นึกดูก็ได้แต่ขำตัวเองว่า เออ ทำไมเราใจกล้าหน้าด้านขนาดนี้วะเนี่ย
คิดดูดิ มีใครที่ไหนที่อยากทำงาน แต่ดันไปบอกเค้าว่า ทำอะไรไม่เป็นเลย
แล้วเขาก็ยังจะรับอีกนะ!!! T_T

ก็อย่างว่าแหล่ะครับ ผมมันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้


หรือที่เค้าบอกกันว่า "บอล ทู บี" แปลได้ง่าย ๆ ว่า ลูกฟุตบอลลอยไปกระแทกหน้าน้องบี นั่นเองงงง T_T


ก๊ากกกกกกกกกกกกกกก




สมันน้อย เบอร์ 14



Create Date : 18 กุมภาพันธ์ 2552
Last Update : 18 กุมภาพันธ์ 2552 18:32:30 น.
Counter : 341 Pageviews.

12 comments
  
ถูกต้อง

เสียงเค้าว่ากันพรรณนั้น จ๊ะ
โดย: บ้าได้ถ้วย วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:19:18:04 น.
  
ถ้าไม่ลอง จะรู้ได้ไง...

คิดถูกต้องแล้วค่ะ ถ้ามัวแต่พะว้าพะวง ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป ก็ไม่มีการเริ่มต้น


ขอให้ปรับตัวเข้ากับงานใหม่(ที่ชอบมากๆ)ไวๆนะคะ
โดย: ธันวา (Hokage ) วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:20:12:46 น.
  
สู้ๆ ค่ะคุณหมัน
โดย: ga_tan_u วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:21:08:10 น.
  
ไม่ลองไม่รู้
โดย: กระเพราไก่...ไม่ใส่กระเพรา วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:13:38:16 น.
  
ใจถึงจริง ๆ น้า

ดีใจด้วยนะคับ...^^

โอ่....ว่าแต่รายการอะไรน้อ.......
โดย: แม่นู๋มี่ วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:20:33:14 น.
  
เจ๋งมากเลยคับน้าหมัน

เห็นด้วยสุดๆ ว่า ไม่ทำก็ไม่เป็น ... คนเราเริ่มต้นจากไม่เป็นก่อนทั้งนั้นแหละ ^ ^

ทุกวันนี้อาชีพเสริมแต่รายได้หลักของพุทราก็มาจาก ... "ไม่เคย ทำไม่เป็น แต่เอาวะ ลองก็ลอง" เหมือนกันขอรับ ^ ^

เป็นกำลังใจให้น้าหมันเป็น Editor มือทองของวงการเลยนะขอรับ

... ว่าแต่ .. ว่างๆ น้าหมันเขียนเล่ามั่งจิ ว่า Editor เค้ามีหน้าที่ หรือ ทำอะไรกันมั่งอ่ะ อยากรู้จริงๆ ^ ^a
โดย: แค่ก้อนหินที่อยากบินได้ วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:22:37:16 น.
  
ดีใจด้วยมากๆๆๆนะคะ ได้ทำในสิ่งที่อยากทำอิจฉาจัง ในเมื่อได้ทำในสิ่งที่รักก็สู้เต็มที่นะคะ เอาใจช่วยค่ะ สู้ๆๆๆ
โดย: keng IP: 203.144.198.246 วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:11:40:36 น.
  
คิดถึงน้าหมันจัง

ว่างๆไปออกเดทกันไหมครับน้า ฮ่าฮ่า
โดย: ทาเคโซ วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:11:46:39 น.
  
โอ๊วววว

คุณพี่ เจ๋งม๊ากกกกกกกกก ค่า
โดย: Ab Psy ReinDEAR++ วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:23:09:56 น.
  
โอ๊วววว

คุณพี่ เจ๋งม๊ากกกกกกกกก ค่า
โดย: Ab Psy ReinDEAR++ วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:23:10:01 น.
  
พยายามเข้านะคะน้าหมัน ^__^
โดย: bubblebaba วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:23:19:39 น.
  
หายไปฝึกงานนานจังนะคะ รออ่านบล็อกอยู่เน่อ
โดย: BakedMonkey วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:5:14:50 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สมันน้อย เบอร์ 14
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]






สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด โดยนำ ภาพถ่าย,รูปภาพ, บทความ,งานเขียน รวมถึงข้อความต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งส่วนใด หรือทั้งหมดใน Blog แห่งนี้ ไปใช้เผยแพร่ .ไม่ว่าส่วนตัวหรือเชิงพาณิชย์ โดยไม่ได้ รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด

:: หลังไมค์หาผมได้ครับ ::


Custom Search



กุมภาพันธ์ 2552

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
 
18 กุมภาพันธ์ 2552
All Blog
MY VIP Friend