• My Photo
• SHARE Home & Garden
• the chaba lagoon
• เรื่องบ้านเมือง
• เดินทาง
• เรื่อยเปื่อย
• BASKETBALL
• LOVER

หากคุณรักใครสักคน หากคุณรักใครสักคน หากมิได้สูญเสียสิ่งอันเป็นที่รักไป ก็มิได้เห็นคุณค่า ของสิ่งนั้น...... ความรักก็เช่นเดียวกัน....... คนที่คุณอยู่ด้วย มีเรื่องราวที่น่ารำคาญ น่าเบื่อ สารพัด “ขี้-บ่น-งอน-น้อยใจ” ให้คุณรำคาญใจ ยิ่งคุณมี “ทางเลือก”ใหม่ สำหรับชีวิตคู่ด้วยแล้ว คนที่อยู่กับคุณนั้น ยิ่ง “สิ้นค่า” ไปใหญ่ จนสุดท้ายคุณก็เป็นฝ่าย.............บอกลา เพื่อ..... อยู่กับอีกคนของคุณ ลองลองนึกภึงเวลาที่คุณบอกลา ผู้หญิงที่รักคุณมากๆ และพร้อมจะเปลี่ยนหลายๆอย่างเพื่อ..คุณดูสิ มันเจ็บนะ....... ลองนึกถึงเวลาที่ ผู้หญิงคนที่คุณรำคาญใจ แต่กับเป็นผู้หญิงคนเดียวของคุณที่ เข้ากับเพื่อนหลายๆคนของคุณได้ มันน่าเสียใจนะ........... ลองนึกถึงเวลาที่คุณเหนื่อยหน่ายจากชีวิตประจำวันแต่จะมีอีกคนที่ไม่ยอมปริปากแม้แต่น้อยว่าเหนื่อยกว่าคุณขนาดไหน แต่กลับให้กำลังใจคุณตลอดมา ลองนึกถึงเวลาที่คุณเข้าฟิตเนสเป็นชัวโมงสองชั่วโมง แต่มีคนที่รอคุณได้ ไม่บ่นสักคำ ลองนึกถึง คนที่พร้อมจะลุยไปกับคุณได้ทุก ๆ ที่ ลองนึกถึงคนที่ยอมผิดนัดกับครอบครัว เพื่อ ดูหนังกับคุณดูสิ ลองนึกถึงวัน – เวลา – ชั่วโมง – นาที – วินาที ที่คุณกล่าวลาเธอสิ “คุณเห็นน้ำตานั่นไหม” มันไหลจนแทบขาดใจ คุณเจ็บมั้ย? และนึกถึง คนที่คุณจากมาเพราะคุณมี “อีกคน” แต่เธอ ไม่มีใคร ใจคุณทำด้วยอะไร(วะ) วันเวลาผ่านไป คุณกลับเป็นผู้ถูกกระทำแบบเดียวกันนั้น และวันนี้คุณรู้หรือยัง ว่า ..........คุณรักใครที่สุด............ .........ใครรักคุณที่สุด............ ..........ใครที่คุณไม่เคยลืม............. ก่อนจะบอกลาใคร ควรอ่านความบทนี้ก่อน เพลงที่คุณชอบที่สุดและ “โดน” ที่สุดคือ “ ลึกสุดใจ” ด้วยรักและเสียใจกับตัวเอง ..... หนุ่มบ้านนอก .......   Create Date : 19 พฤศจิกายน 2552 Last Update : 19 พฤศจิกายน 2552 19:35:44 น.   6 comment

นี่แหล่ะบ้านใหม่ของผม ตามหัวข้อเรื่องเลยครับ ขอบคุณบริษัทมหาชนของ(คนไทย) ที่เมตตาให้พี่พักพิงกับผม ภาพด้านบนเป็น ลูกพี่ของผมเองครับ เป็นยอดมนุษย์อีกคนที่เป็นทั้งคนดีและคนเก่ง ผมจะตั้งใจทำงานนี้อย่างดีที่สุดครับ เพราะเป็นที่ท้าทายทั้งกิเลส และความรับผิดชอบต่างๆในตัวเราเป็นอย่างมาก บอสของพวกเรา ถ้าเพื่อนๆมีโอกาสผ่านไปเจอผมที่ไหนก็ทักทายกันได้น่ะครับ รอได้ลงสาขาเมื่อไหร่จะมาอัพเดทบล็อคอีกครั้ง   Create Date : 10 กรกฎาคม 2552 Last Update : 10 กรกฎาคม 2552 12:27:08 น.   1 comment

จะทำความดีเพื่อ "ท่านผู้นี้" ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายทั้งเรื่องส่วนรวม เรื่องส่วนตัว ในสังคมเมืองแห่งนี้ อาชญากรรมเกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน แต่มีคนเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เป็นดั่งน้ำหล่อเลี้ยงความรู้สึกที่ดีให้กับ "ผม" ทุกครั้งที่นึกและคิดถึงท่านผู้นี้ก็จะพบแต่ "ความดี" ที่ท่านได้ทำไว้ตลอดเวลา ผมได้รู้จักท่านตั้งแต่ผมเกิดจนถึงทุกวันนี้ ผมเชื่อว่าคนไทยรักท่าน และท่านก็รักคนไทยทุกคน หน่วยงานหลายๆแห่งออกมารณรงค์ให้คนทำความดี ................... ผมว่าคุณไม่ทำให้ชาวบ้านเดือดร้อนแค่นี้ก็คงพอแล้วครับ.................. วันนี้ก็เลยอยากจะบอกท่านผู้นี้จากใจจริงว่า " ทรงพระเจริญ "   Create Date : 08 พฤศจิกายน 2550 Last Update : 13 ธันวาคม 2550 15:21:25 น.   4 comment

ความรู้สึกที่ดี ถึงคนที่จากไป "ความตาย" มันพรากเธอไปจากผม.........แต่มันไม่ได้พรากความรู้สึกดีๆไปจากใจผมเลย ความทรงจำที่ผ่านมานานปี อ.ปาย.... เป็นเมืองท่องเที่ยวชื่อดังของแม่ฮ่องสอนในปัจจุบัน ทว่า..ครั้งก่อนมันยังเป็นเมืองท่องเที่ยวที่คนไทย ไม่รู้จักกันมากนัก จะมีแต่ฝรั่งซะมาก ผมยังจำวันที่เหยียบ ปาย เป็นครั้งที่สองได้.. ช่วงวันลอยกระทง คืนนั้น นั่งดื่มกับเพื่อนๆอยู่ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ตาผมดันมองเห็นสาวโต๊ะข้างๆ 2 คน เธอดื่มเหมือนกัน... ด้วยการอาศัยแรงยุจากน้องๆร่วมโต๊ะ ผมจึงได้ลุกไปเสวนากับเธอ เธอเป็นผิวขาวรูปร่างสมส่วน ผมยาวสลวย.... "ก้อย" เป็นชื่อของน้อง เธออยู่หมู่บ้าน เวียงใต้ ซึ่งไม่ไกลจากร้านนัก จากการคุยกันทำให้รู้ว่าน้องทำงานเป็นเสมียนร้านวัสดุก่อสร้างแห่งหนึ่งของที่นี่ คืนนั้นผมนั่งคุยกับเธอ เกือบสว่าง คืนนั้นอากาศหนาวมากๆ แต่เรากลับไม่รู้สึกหนาวเลย วันรุ่งขึ้น ไปรับเธอ กินข้าวเที่ยงกัน จากการพูดคุยอย่างถูกคอนั่นเองทำให้ผมรู้สึกประทับใจน้องก้อยมาก เป็นคนเปิดเผย ยิ้มง่าย น่ารัก ฯลฯ แต่ผมอยู่ที่นี่ได้อีกเพียงวันเดียวและต้องกลับกรุงเทพฯแล้ว..... "พี่จะมาใหม่ตอนปีใหม่นะครับ" ผมเอ่ยก่อนที่จะกลับมา "น้องจะมารอรับพี่ที่ตลาดแม่มาลัยนะคะ" เธอตอบรับพร้อมกับยิ้มให้อย่างสดชื่น และนั่นก็เป็นครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นหน้าน้องก้อยครับ ผมกลับถึงกรุงเทพฯ ก็ได้โทรฯหาน้องก้อย ซึ่งก็คุยกันไม่ได้มากนัก เพราะต่างคนก็ต้องทำงาน..... ....ในใจก็ภาวนาให้สิ้นปีเร็วๆ.... วันที่ 20 ธันวา ...น้องสาวที่นั่นได้โทรฯมา "พี่ๆ..... พี่ก้อยเสียแล้ว" ! ! !........จากนั้นผมไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย จนรวบรวมสติแล้วฟังน้องสาวอธิบาย "วันนั้นพี่ก้อยกำลังจะกลับบ้านหลังเลิกงาน ขี่รถออกจากร้าน แล้วชนกับมอเตอร์ไซค์อีกคันหนึ่งแบบประสานงาเลย"............. "หมอที่โรงพยาบาลที่นี่มาดู...บอกว่าพี่ก้อยอาการหนักมาก โดยเฉพาะที่ศรีษะ" "เลยต้องรีบพาพี่ก้อยไปส่งต่อที่เชียงใหม่".......... "แต่.....พี่ก้อยไปสิ้นใจตอนถึง บ้านแม่มาลัย น่ะพี่"........ "แล้วพี่....จะมางานศพมั้ย?".......... ก้อย.... ทำไมไม่รอพี่..... ทำไมเค้ามารับน้องไปเร็วเหลือเกิน ปีใหม่ปีนั้นเป็นปีที่สนุกมากๆสำหรับคนอื่นแต่กับผมแล้ว............... สักวันหนึ่งข้างหน้า.....เราคงได้พบกัน.....   Create Date : 31 สิงหาคม 2550 Last Update : 31 สิงหาคม 2550 14:50:51 น.   8 comment

gaa

• gaa
• สมันน้อย เบอร์ 14
• ทาเคโซ
• D_YONG
• ป้ามด
• klamatatratip
• Plc4MieHaed
• โคอาล่าน้อย
• SamCommander
• แพนด้ามหาภัย
• 200SX
• nathamonn
• อะธีลาส
• A ช้วน
• สะตอคุง
• แม่น้องม่อน
• คนไม่มีค่า
• G-Unit
• ksballer
• สะบะละเฮ่ยแจงแวง
• นายตึก
• ป้าพาฝัน
• tuk-tuk@korat
• Webmaster - BlogGang

• คาราวาน เพื่อชีวิต ของแท้
• คนมันอยากขาย
• บริการเรื่องเครื่องกรองน้ำ ไม่แพงอย่างที่คิด
• ว๊าวชูส์
• บ้านอีกหลัง
• โอเคเนชั่นมายบล็อก
• เรียน pHoToShOp
• ฉันรักโปสการ์ด
• โรงเรียนปายวิทยาคาร
• บ้านเพลงเก่า
• ประธาน
• คู่มือซื้อขาย
• HI5 กระผ๊ม
• BlogGang.com