★ Great Expectations ... รักเธอ ทุกวัน (1998)









ประตูรั้วเหล็กสนิมเขรอะที่ผมเดินผ่านเข้ามา

ในสวนรกร้างที่เต็มไปด้วยไม้เถาแห้งเหี่ยวโหนตัวระเกะระกะ


เธอ เป็นเพียงสิ่งเดียวที่ผมมอง แล้วรู้สึก....ชีวิตมีชีวา

โลกสว่างไสว ราวประดับประดาด้วยดวงไฟหลากสี



และ ที่บ่อน้ำพุ

รักครั้งแรกของผมอยู่ที่นั่น




เรา ... ผมหมายถึง ผม กับ เอสเตลล่า

(ให้ผมเรียกว่า “เรา” เถิด เพราะนี่เป็นหนทางเดียวเท่านั้นที่ทำให้ผมรู้สึก ใกล้ชิดกับเธอ)

เราเติบโตมาด้วยกัน เป็นเพื่อนกัน

ผมว่าเธอรู้ ว่าผมแอบชอบเธอ



ในวันงานเลี้ยงวันหนึ่ง เธอ เปรยถึงการไปที่ห้องผม



เธอ...รู้ว่าผมต้องการอะไร

เธอ...กำลังยื่นในสิ่งที่ผมอยากได้

กลิ่นกาย สัมผัสแผ่วเบา

ผมกำลังรู้สึกได้ว่า หัวใจของผมพองตัวสมบูรณ์

.

.


แต่แล้ว

เธอก็ผละจากผม เดินออกจากห้องผมไป


วันนั้น เธอแค่เดินออกจากห้องผมไป แต่เช้าวันรุ่งขึ้น

เธอเดินออกจากชีวิตผมไปแล้ว



หากชีวิตผมกลับขังเธอไว้ในใจตลอด





ผมมีโอกาสได้เจอเธออีกครั้งที่นิวยอร์ค

(ความจริงเพราะผมรู้ว่าเธออยู่ที่นี่ ผมจึงมา)



เพียงแค่ได้เห็นหน้าเธอ เห็นรอยยิ้มเธอเพียงเท่านั้น

ช่วงเวลา 7 ปีที่เคยว่างเปล่า ได้ถูกสูบหายจมธรณีในพริบตา

วันสุดท้ายที่ผมเจอเธอกับวันนี้ จับต่อชนกันได้สนิท

ผมดีใจ ที่ตัดสินใจมาที่นี่



แต่ก็ดีใจได้ไม่นาน

เพราะผมรู้มาว่า เธอมีคู่หมั้นแล้ว



หรือชะตายังคงอยากล้อเล่นกับผมไม่เลิก




วันหนึ่ง

เธอมาที่ที่พักผมในเหตุผลที่ว่า เธอรู้ว่าผมอยากเขียนรูปเธอ



เธอ...ถอดเสื้อตัวนอก ผมรีบคว้ากระดานกระดาษและสี

เธอ...ถอดกระโปรง ผมรีบร่างภาพ ลากเส้น

แล้วเธอ...ก็กลายเป็นดั่งเด็กแรกเกิด ไร้เสื้อผ้าอาภรณ์

ส่วนผม ทั้งมือและใจเตลิดไปไกล



6 หรือ 7 หรือ 8 หรือ 10 ภาพ ทุกภาพผมเขียนอย่างสนุกมือ

เธอเองก็ดูผ่อนคลาย หัวเราะและยิ้มอยู่ไม่รู้หน่าย



แล้ว...


วินาที ที่ผมกำลังก้มหน้าเขียน ใบหน้ากำลังเปื้อนรอยยิ้ม

หัวใจกำลังพองโต

เป็นวินาทีเดียวกับที่


เธอสวมเสื้อผ้า

คว้ากระเป๋า


แล้วเดินออกจากห้องผมไป



อีกครั้ง

...












: Please welcome :

ขอเชิญ ทุกท่านร่วมแสดงความคิดเห็นต่อหนังหลากเรื่องหลายแนว ทั้งชนโรง ทั้งหนังแผ่น ร่วมกับบล็อกเกอร์คนรักหนังอีก 5 ท่านได้ที่ //vreview.yarisme.com ค่ะ









Create Date : 14 กุมภาพันธ์ 2552
Last Update : 14 กุมภาพันธ์ 2552 4:14:52 น. 27 comments
Counter : 1949 Pageviews.

 



Great Expectations (1998)
Director : อัลฟองโซ คัวรอง (Y tu mamá también-2001, Children of Men-2006)
Cast : อีธาน ฮอว์ก เป็น ฟินน์ (ผม) กวินเนธ พัลโทรว์ เป็น เอสเตลล่า (เธอ)

★ หนังเข้าฉายปี 2541 ความทรงจำจากหนังเรื่องนี้ที่ติดค้างมาตั้งแต่ตอนโน้นคือ
สีเขียว ภาพวาดของ ฟรานเชสโก เคลเมนเต
และ ผู้ชายที่ใส่รองเท้าแตะแต่เท่ที่สุดในโลก (พระเอกในท้ายเรื่อง)

★ ดูรอบล่าสุดนี้ ประทับใจฉากคุณป้าให้ฟินน์ตอนเด็กฟังเสียงหัวใจเธอร้าว
และฉากฟินน์ตอนโตให้ป้าฟังเสียงหัวใจเขาร้าวบ้าง


โดย: renton_renton วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:4:05:40 น.  

 
เราเอาหนังเรื่องนี้ไปสนเด็ก เด็กกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่ ตลกมาก คาบนึง กะเทยคนนึงตะโกนว่า "อีนี่แรงได้อีก"


โดย: merveillesxx วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:5:23:26 น.  

 
พี่ครับ อุบล.ไม่มีหนังแบบที่พี่ดูหรอกครับ
พี่อยู่ไหนกันแน่


โดย: The Learner IP: 114.128.120.49 วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:10:44:11 น.  

 
โทษทีครับ มองไม่เห็น เมลผม
qoo_ball_123@hotmail.com ครับ


โดย: The Learner IP: 114.128.120.49 วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:10:50:30 น.  

 
z,;jk9voCkpoujsoy'ginjv'ouhfy'mugfup;g]pot8iy[


โดย: I will see U in the next life. วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:12:20:29 น.  

 
ขออภัยครับ อันบนเป็ฯภาษาต่างดาว พอดีผมใช้ไฟร์ฟอกซ์ มันมองไม่เห็นฟอนท์

เอาใหม่ ๆ ผมว่าตอนเป็นหนังฉาย ผมว่าเป็นที่พูดถึงทีเดียวเลยนะครับ


โดย: I will see U in the next life. วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:12:22:23 น.  

 
สิบปีได้เลยอ่า หนังเรื่องนี้

แต่ชอบ เพราะเป็นหนังที่สวยงามมากๆ
ทั้งคำพูด ฉาก ทุกอย่างดูลงตัวดีออก มาดูกี่ครั้งก็ชอบค่ะ
โดยเฉพาะตอนที่พระเอกเอามือของป้าของเอสเตลล่ามาแนบอกแล้วถามว่า Do you know what it is? It's my heart and it's breaking...

Ouch! เจ็บได้อีก!!! เหอๆ


โดย: syramay วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:12:40:16 น.  

 
เป็นหนังในดวงใจของผมอีกเรื่องครับ


โดย: ฟ้าดิน วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:16:48:18 น.  

 
ได้ดูอีกครั้ง

..

หนังเรื่องนี้เขียวจริงๆค่ะ ^^


โดย: azamiya วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:21:10:13 น.  

 
เนื้อเรื่องมันกระชากใจน่าดูเลยนะคะ ..

แบบว่าถ้าเจอแบบความรักสุขงอม หอมหวาน
แล้วจู่ๆ มาเจอสองคราต้องเศร้าแบบนี้
ทำใจได้แต่คงนานพอดูเหมือนกันนะคะ
แถมยังเป็นคนๆ เดียวทำให้รุ้สึกเหมือนกัน
อีกด้วยอ่ะคะ ..


โดย: J e w n i d IP: 58.147.45.46 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:7:41:49 น.  

 
เป็นหนังเรื่องที่ชอบเหมือนกันครับ ไม่ได้ดูมานานมากแล้ว
หนังที่ดีมักจะได้เพลงที่เข้ามาก อารมณ์ล่องลอยดี

วันก่อนไปดูSlumdog millinaireมา คาดว่าต้องชอบเช่นกันครับ ตามสไตล์Danny Boyle ถือว่าดำเนินเรื่องดี ชวนให้ติดตาม


โดย: แป๊กก วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:7:44:59 น.  

 
กวินเน็ธใจร้าย แต่แอน แบนครอฟท์ใจร้ายกว่า

ชอบฉากตอนเด็กที่น้ำพุ น่ารักน่าหวาดเสียว :P


โดย: เอกเช้า IP: 124.122.153.136 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:14:59:55 น.  

 
เพิ่งดูเมื่อคืนครับเรื่องนี้
ชอบบรรยากาศโทนสีเขียวของหนังมาก ดนตรีประกอบก็เพราะสุดๆ

ยัยป้านั่นก็ทำได้แสบเหลือร้ายจริงๆ
สอนเอสเตล่าให้หลอกให้อยากแล้วก็จากไป

ผมชอบผมงานของอัลฟองโซ่ คัวรองทุกเรื่องครับ


โดย: jonykeano วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:16:17:49 น.  

 
พี่เขียนดีมากครับ ผมชอบพี่บรรยาย
เป็นศิลป์มากกว่านักดูหนังท่านอื่น
แต่ผมอยากให้แต่ละหน้าแยกตามหนัง
แต่ละเรื่องครับ
ขอบคุณมากครับที่ส่งจดหมายใน E-mail


โดย: The Learner IP: 222.123.220.195 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:17:12:52 น.  

 
กำลังจะหยิบมาดูซ้ำเหมือนกันเลยครับ เพราะเหตุผลง่ายๆ

ผมชอบสีเขียว มันทำให้ผมรู้สึกดี


โดย: Seam - C IP: 58.9.220.101 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:9:11:04 น.  

 
merveillesxx
น้องเค๊าก็ตะโกนได้คำที่ สะใจดีนะ 55

I will see U in the next life.
^^

syramay
เจ็บได้อีก เจ็บได้อีก ^^

ฟ้าดิน
^^

azamiya
^^

JewNid
^^

แป๊กก
เชื่อไหมว่า เราไม่ได้ยินเพลง(หรือรู้สึกว่ามีเพลง) เลย T_T สงสัยต้องดูอีกรอบ

Slumdog ก็ชอบนะ ประมาณนึง

เอกเช้า
รู้สึกว่าป้าใจร้ายสุดๆ ก็ตอนที่พระเอกให้ฟังเสียงหัวใจ
รู้สึกว่าเวลานั้น มันช้ำกันเป็นโดมิโนเลย T_T

jonykeano
ชอบงานของแกเหมือนกันค่ะ จี๊ดสุดกับ Y tu mamá también
และ แฮรี่พอตเตอร์ ที่แกกำกับก็เป็นตอนที่เราชอบมากที่สุด

The Learner
ถ้าหนังแบบแยกเดี่ยวนั้น รบกวนที่หมวด Films ที่ด้านขวามือเลยค่ะ
ไม่ก็เจ้าภาพเล็กๆ ที่เรียงกันเป็นพรึ่ดนั่นก็ได้ จิ้มได้ทุกภาพจ้า

Seam - C
^^ ชอบเขียวๆ เหมือนกัน



โดย: renton_renton วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:9:55:24 น.  

 
เพิ่งหยิบมาเปิดดูอีกรอบ(แบบผ่านๆ) เมื่อเร็วๆ นี้

ชอบมากครับ
แต่ก็รู้สึกโหวงๆ เศร้าๆ นะ


โดย: แค่เพียงรู้สึกสุขใจ วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:2:57:47 น.  

 
เป็นบทประพันธ์ของ ดิกเก้นส์ ด้วยใช่ไหมครับ


โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:8:27:31 น.  

 
แวะมาทักทายครับ หวังว่าช่วงนี้คงมีความสุขกับเทศกาลหนังล่ารางวัล ผมล่ะหิวไปซะทุกเรื่อง


โดย: beerled IP: 118.175.45.177 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:18:25:25 น.  

 
น้าเอ้
เศร้าค่ะ T_T

พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง
ใช่ค่ะ หนังเรื่องนี้สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ ชาลส์ ดิคเคนส์

beerled
อยากมีโอกาสได้ดูหนังล่ารางวัลในโรงบ้างจริงๆ
โดยเฉพาะ Slumdog น่าจะสนุกดี ดนตรีครื้นเครงเสียขนาดนั้น ^^


โดย: renton_renton วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:10:32:39 น.  

 
เพิ่งไปอ่านแปะมือแหม๊บๆว่าไม่มีเวลาอัพบล็อค พอแวะมาก็เป็นหน้าที่ยังไม่เคยเห็นซะแล้ว (เอ๊ะ หรือว่าเราเป็นคนห่างหายไปเอง 55+) อ่านกลอนแล้วซึ้งปนเศร้าจังงง

แว๊บแรกที่จำได้จากเรื่องนี้คือเสียงกุ๊งกิ๊งๆจากเพลง Life in Mono เลยน่ะ แว๊บที่สองก็คือแผ่นหลังเรียบเนียนของ กวินเน็ท นั้นแหละ 55+ (รูปนี้เธอเหมือนกับ Catherine Deneuve จาก Belle de Jour มากถึงมากที่สุด)

เหมือนว่าเราจะเคยดูเวอร์ชั่น เดวิด ลีน ด้วยน่ะ แต่จำได้ว่าได้ดูตอนที่อะไรๆก็ยังไม่แตกฉาน (หยั่งกับตอนนี้บรรลุ 555+) เลยไม่ได้จดจำและเขียนถึงความรู้สึกหลังจากที่ดูเอาไว้ น่าเสียดายจริงๆ...


โดย: BdMd Zombie Mode IP: 124.120.64.226 วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:0:20:19 น.  

 
+ เหมือนผมจะเคยเปิดผ่านๆ ตาเรื่องนี้ใน ยูบีซี ตอนอยู่ที่หอ แล้วบังเอิญวันนั้นง่วงมาก ก็เลยดูไม่จบหลับไปก่อน แล้วต่อมาก็ไม่ค่อยมีโอกาสเปิดเจอในจังหวะเหมาะที่จะว่างดูเลยอ่ะครับ ... ยิ่งมารู้ทีหลังว่าเป็นงานกำกับของอัลฟองโซ คัวรอง ยิ่งเสียดายอ่า ต้องหามาดูแบบเต็มเรื่อง เต็มอารมณ์อีกครั้งให้ได้อ่ะครับ

+ HP ตอนที่ 3 เป็นตอนที่ผมชอบที่สุดกว่าตอนอื่นๆ ในทั้ง 5 ตอนเช่นกันครับ ... แบบว่ามีลูกเล่น แถมยังมืดหม่นได้ใจจริงๆ อุๆ


โดย: บลูยอชท์ วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:1:29:34 น.  

 
น่าดูจังครับ


โดย: คนขับช้า วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:1:10:07 น.  

 
อยากดูเวอร์ชั่นเก่าครับ แฮ่ๆ


โดย: McMurphy วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:16:57:04 น.  

 
พี่ดูหนังอาร์ทแตกมากครับ
หลายเรื่องเลย


โดย: The Learner วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:20:50:59 น.  

 
ผมเรื่องพี่ว่าอะไรอย่างอื่นที่ไม่ใช่ renton ได้มั้ยครับ
อยากเรียนเป็นชื่ออย่างพี่วินอะครับ(พี่บลูชอยท์)


โดย: The Learner วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:18:15:14 น.  

 
ประทับใจบทความอันข้างบนมาก ๆ
ถ้าให้เขียน ความสามารถผมคงได้ไม่ถึงครึ่งของที่ได้อ่าน

ขออนุญาตนำไปเผยแพร่ต่อนะครับ
ผมกำลังตั้งกระทู้เกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่พอดี

ที่สำคัญ .. มันเป็นภาพยนตร์ที่ประทับใจมากเรื่องนึง เท่าที่เคยดูครับ


โดย: Glass Spider IP: 14.207.229.7 วันที่: 15 กรกฎาคม 2558 เวลา:11:49:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Ottolife
Location :
อุบลราชธานี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Photobucket.Just wait until night then switch the light off
DeUsynlige (2008) Erik Poppe : : หนึ่งเป็นผู้ทำลาย หนึ่งเป็นฝ่ายสูญเสีย เวลาผ่านต่างฝ่ายต่างเริ่มชีวิตใหม่แต่ที่สุดแล้วโชคชะตาก็นำพาให้ทั้งสองต้องมาเผชิญหน้ากัน ~ ถึงพล็อตจะสามัญแบบนี้แต่หนังวางสถานการณ์ที่แสดงและเหตุการณ์ที่ซ่อนอยู่ได้หมาะกันดีมาก การถ่ายโอนตัวละครจุดศูนย์กลางของเรื่องจากคนหนึ่งไปคนหนึ่งก็ไหลลื่น เรื่องราวที่บรรจุความกดดันต่อสู้กับตัวเองของตัวละครก็เข้มข้น และ "โอกาส" เป็นสิ่งที่หนังขอให้เราเห็นเป็นสำคัญเพราะที่สุดแล้วเราจะเห็นว่าฝ่ายที่เคยสูญเสียกลับด้านมาเป็นผู้ทำลายบ้าง ทั้งหมดเป็นความละเอียดในอารมณ์ของผกก.ที่ทำออกมาได้น่าชื่นชมจริงๆ
Adventureland (2009) Greg Mottola : : เด็กหนุ่มพรหมจรรย์และเด็กสาวเมียเก็บนายช่างของสวนสนุกเกิดลังเลในความรู้สึกที่มีให้แก่กัน ครั้นจะจูนกันติดกลับมีเรื่องให้เข้าใจผิดกันซะงั้น ~ ปั๊ปปี้เลิฟสนุกๆ ประสาวัยรุ่นวัยเรียน ฉากหลังเป็นยุค 80 ที่มีกัญชาเป็นสื่อกลางสร้างความสัมพันธ์ เพลงดิสโก้ ฟังก์ พั้งค์ จากยุคนั้นก็อัดกันขนกันมาเพียบ เพลิน และมองว่า คริสเตน สจ๊วต นั้นดูทื่อมะลื่อไงไม่รู้
Mutum (2007) Sandra Kogut : : เด็กชายคนหนึ่งแถบบ้านนาของบราซิล ต้องเผชิญกับความดุดันของพ่อ สนิทกับอาแต่เหมือนเขาจะมาจีบแม่ ถูกเพื่อนวัยเดียวกันเหน็บแนมและที่สำคัญคือสูญเสียเพื่อนรักที่สุดในชีวิต ~ อะไรจะแกร่งเกินนี้ไม่มีอีกแล้ว เจ้าหนูไม่ได้อยู่ในร่างของคนมองโลกในแง่ดี หากแต่ให้ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยความเข้าใจและมองถึงสิ่งที่ตนต้องทำ ... ชอบเรื่องที่แทรกอยู่เล็กๆ อย่างความผิดปกติทางสายตา (สายตาสั้น) เมื่อมันเกิดขึ้นกับคนในชนบทซึ่งไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร จะเห็นความแตกต่างก็ต่อเมื่อได้ลองสวมแว่นตาเท่านั้น
Dalkomhan insaeng (2005) Ji-woon Kim : : มือขวาของเจ้าพ่อฝีมือสุดเนี้ยบทำการใดไม่เคยล้มเหลว ตีรันฟันแทงเตะต่อยขอให้บอก แต่จะมาตายเอาก็เพราะริอาจมีใจให้ “เด็ก” ของเจ้าพ่อ ~ หนังแก็งส์เตอร์ของพี่ๆ เกาหลีเขาต้องบอกว่าออกแบบท่าทางกันมาดี ดูแล้วเพลิน นึกถึง Transpotter ที่ เจสัน สเตแธม ในชุดสูทหรูระยับแต่ยกแข้งขาถีบยันได้ดีเอาเรื่อง ทรยศหักหลังยังเป็นชนวนหลักที่สร้างสีสันให้กับหนังแนวนี้ สนุกดีแม้จะชวนสับสนนิดหน่อยว่าใครอยู่ฝ่ายไหนลูกน้องใคร (ก็หน้าตาเขาคล้ายกันน่ะ)
Noise (2007) Matthew Saville : : หนังมีส่วนผสมของความเป็นหนังเขย่าขวัญอยู่เพียงส่วนหนึ่งทั้งๆ ที่มีเหตุสะเทือนขวัญรุนแรง แต่... อ่านต่อ ที่นี่
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
 
14 กุมภาพันธ์ 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Ottolife's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.