ยามวิกาล ยามวิกาลเมืองนี้ช่างวิกล อนธการเยี่ยมยลอีกหนหนึ่ง เสียงเคี้ยวคดรถตะบึงอึงคะนึง สีหน้าตึงใจมันเต้นไม่เป็นใจ ไฟเริ่มสาดแสงก็ปาดไปหลากสี คำกวีกล่อมชีวีกลับเหลวไหล คำรักหวานปานแสร้งย้อนกลอนพาไป ดูสิ้นไร้และวูบไหวตามไฟแฟง คนสองคนมิอาจทนอีกต่อไป พาลเฉไฉกับสิ่งใดดั่งใครแกล้ง การกระทำและถ้อยคำย้ำรุนแรง พลันหน่ายแหนงกับรักนึกมิลึกคิด ไฟสลัวช่างมัวหม่นต่อหนทาง เหงาอ้างวางคืนร้างรื่นมืดสนิท เธอและฉันมิเห็นกันแม้สักนิด ประตูปิดความคิดจบมิพบพาน นี่ละหรือเมืองที่ใครใฝ่หากัน เธอก็รั้นฉันก็บ้ามาหักหาญ กลับพาเราลืมฝันในวันวาน ทั้งการงานฤาการณ์ไกล...ก็ไกลนัก ใจวิกลกลางเมืองยามวิกาล ฉันระรานพาลไปใหญ่ใช่ตระหนัก หาใช่เมืองหากเป็นเรื่องที่ลืมรัก อันเราสองเคยถามทักไม่ร้างเลือน แต่งเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2545 ตอนที่ทะเลาะกับแฟนในกรุงเทพมหานคร ปัจจุบันก็ยังทำงานที่นี่ และแต่งงานกันเรียบร้อยแล้ว กลอนบทนี้คงจะหายไปแล้ว จนพบว่าภรรยาของผมจดเก็บเอาไว้จากจดหมายที่เคยส่งหรืออะไรสักอย่างช่วยให้สามารถจดบันทึกและนำมาเผยแพร่ต่อได้ในบล็อกนี้   Create Date : 10 พฤศจิกายน 2552 Last Update : 10 พฤศจิกายน 2552 17:26:45 น. 5 comments Counter : Pageviews.

ทะเลาะกันอีกที คราวนี้มีน้องชัวร์ครับ อิอิ   โดย: joblovenuk 10 พฤศจิกายน 2552 21:40:35 น.

เก็บไว้เตือนใจ555   โดย: Boo IP: 202.176.160.228 10 พฤศจิกายน 2552 23:38:50 น.

ว้าวครับ! บันทึกจากอดีตที่ให้เข้าใจกันมากขึ้น ผมว่าคุณภรรยาท่าจะรัก จขบ มากนะครับถึงได้เก็บจดหมายไว้ ชอบกลอนมากๆ ^^   โดย: Seam - C IP: 58.9.192.149 11 พฤศจิกายน 2552 9:19:59 น.

คุณจ๊อบ ^ ^ ทะเลาะกันแล้วมีน้องคงมีหลายคนแล้วครับ 555 ฺBoo ู^ ^ ..... Seam ููู^ ^ ขอบคุณครับ   โดย: yuttipung IP: 125.24.170.163 11 พฤศจิกายน 2552 13:23:21 น.

ทุกอย่างจากคุณผู้ชาย มีความหมายต่อคุณผู้หญิง...เสมอ ^_^   โดย: renton_renton 12 พฤศจิกายน 2552 18:03:19 น.