เดินทาง 0 บาท จากพระราม 2 ไปกินคั่วไก่ที่ซอยสวนมะลิ แล้วตบของหวานที่โพธิ์ทอง

ช่วงที่ผ่านมา แอร์เอเชียออกโปรโมชั่น บิน 0 บาท
จองตั้งแต่วันที่ 10 ถึง 15 พย. บินจริง พค. 53
หลายคนสมหวัง หลายคนผิดหวัง
แต่ผมไม่สนใจหรอก (เชอะ)
เพราะส่วนใหญ่วันที่บินได้คือวันจัน - พฤหัส ซะมากกว่า
ผมคงลางานไม่ได้ T_T ฮือๆ จริงๆ อยากบินกับเขาเหมือนกัน

แต่ก็เอาเหอะ ผมเองมักจะสร้างเรื่องปลอบใจให้ตัวเองได้เสมอ
แม้จะพลาดจากการบินไปกระบี่ หรือจะคิดไกลบินไปนอก
ผมปลอบใจตัวเองด้วยการสร้างทริปกิน ก่วยเตี๋ยวคั่วไก่ที่ซอยสวนมะลิ
แล้วแวะกินของหวานที่โพธิ์ทอง ด้วยการเดินทาง 0 บาทททททททททท!!!!!
ไม่ต้องจอง ไม่ต้องลนลาน ถ้าคิดว่าบ้าแล้วว่างพอก็ทำตามดูนะเออ


จากพระราม 2 ผมนั่งรถเมล์สาย 68 ซึ่งสายนี้ ถ้ารายการคุณสรยุทธทำ sms ส่งโหวตว่า
รถเมล์สายไหนถูกใจชาวพระราม 2 ที่สุด
ผมว่าสายนี้น่าจะชนะขาด
ไม่ใช่ว่ารถใหม่ หรือบริการดีเลิศประเสริฐศรีจากไหน
แต่มันเป็นรถที่คุณมีโอกาสขึ้นฟรีได้มากที่สุด
คะแนนเฉลี่ย อยู่ราวๆ 50% เลยนะเออ(ปล่อยคันฟรีสลับกับคันเสียเงิน)
แถมปล่อยรถถี่ รอไม่เกินครึ่งชั่วโมงคุณได้ขึ้นฟรีแน่ เชื่อผ๊มมมมม

สาย 68 วิ่งจากแสมดำ วิ่งเส้นพระราม 2 ออกไปบางประแก้ว เลี้ยวไปทางดาวคะนอง ตรงไปยัง สี่แยกโกบ๊อ แล้วเลี้ยวไปทางเดอะมอลท่าพระ
วิ่งตรงยาวไปทางเส้นจรัญ แล้วมาออกแยกปิ่นเกล้า เลี้ยวขวาไปทางสะพานปิ่นเกล้า แล้ววิ่งผ่านสลากกินแบ่ง (คราวหน้าทำทริปนั่งรถ 0 บาทมาซื้อล็อตารี่ดีกว่า -_-')
แล้วก็จบที่ถนนข้าวสารแล้ววกกลับ
ซึ่งถ้าชาวพระราม 2 ต้องการจะเริ่มทริปนั่งรถ 0 บาท
ผมแนะนำให้คุณเริ่มจาก สายนี้ครับ -_-'

ผมก็นั่งรถไปตามเส้นทางจนเกือบสุดสาย ลงป้ายก่อนเลี้ยวไปทางสตรีวิทยา
แล้วก็รอรถ...
จากประสบการณ์ การขึ้นเมล์ฟรีอันยาวนานของผม(มันเพิ่งมีปีกว่าๆ -__-')
จากจุดนี้มีรถเมล์ฟรีที่ผมจะยังจุดหมายคือ 47 และ 15
ทั้งสองสายนี้ก็เป็นสายที่มีสถิติดีในการขึ้นรถฟรี
โดยเฉพาะสาย 47 ผมเห็นรถฟรีมากกว่ารถเสียเงินอีกนะ -_-'

(ผมมีทริปลับมาบอกแหละ ผมทำงานสีลม แล้วเวลาจะไปสยามแบบชิวๆ ผมชอบเดินมาขึ้นรถสาย 47 ตรงป้ายโรบินสันสีลม ไปสยามฟรี -_-'อย่าบอกใครนะ เดี๋ยวผมโดนล้อ)


ผมรอรถสาย 47 ไม่ถึง 5 นาที รถก็วิ่งมา ผมบอกแล้วว่ามันมาบ่อย(แต่จริงๆโชคดีมากกว่า)
แม้ผมจะรอรถฟรีไม่ถึง 5 นาที
แต่ผมก็ยืนแหงกบนรถเมล์เกือบครึ่งชั่วโมง แค่จะไปตรงวัดภูเขาทองเนี่ยแหละ
การจราจรของกรุงเทพฯมันสุดยอดจริงๆ

ผมนั่งสาย 47 ผ่านภูเขาทองแล้วเลยมาหนึ่งป้าย
รถจะจอดที่ร้านกล้องคาเมร่าเซอร์วิส ช่างดำ พอดีเลยละ
แต่วันนั้นไม่ได้แวะเข้าไปร้าน
ผมเดินไปอีกไม่กึงร้อยเมตรก็จะเจอซอยสวนมะลิ 1






เห็นป้ายนี้ก็เข้าไปเลยยยย
เดินไปอีก 100 เมตร(มั้ง) ก็จะเจอกับร้านก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่หน้าสมาคมแพทย์จีน





ร้านนี้เคยเป็นที่ฮือฮาของชาวพันทิพย์ ว่าด้วยกระทู้คั่วไก่ ที่มีคนมาโวยวาย
เพราะมาถามทางจากเว็บแล้วตัวเองดันหาร้านไม่เจอ ฮา


เมื่อก่อนผมกับพวกพี่ๆชาวคลับเหลิมพันทิพย์เราก็นัดมากินร้านนี้หลายๆครั้ง
หลังๆ ก็เงียบหายกันไปหมด
(แอบเมาท์หน่อย เจ๊คนดังที่เป็นตัวตั้งตัวตีในการนัดกินเดี๋ยวนี้ไปกินอาหารญี่ปุ่นแพงๆ แย้ว ฮา)


ในช่วงเดือนที่ผ่านมา ผมมากินร้านนี้สามครั้งได้แล้ว
ยิ่งพอรู้ว่าร้านอยู่ไม่ไกลจากร้านกล้อง ก็เลยหาเรื่องมากิน
สองครั้งก่อนผมสั่งคั่วไก่รวมมิตร
แต่แอบไปเห็นคนสั่งแบบอบ
ชำเลืองมองแล้ว หน้าตามันจ๊าบดีเว้ย
มาคราวนี้เลยสั่งมั่ง


หน้าตาแบบนี้แหละครับ
"คั่วไก่รวมแบบอบ"






เป็นแป้งทอดเหมือนกับพวกหอยทอดนั่นแหละ
แล้วมีไข่ดาวไม่สุกโป๊ะหน้า
ส่วนถ้าเราตัดแป้งออก ก็จะเห็นเส้นใหญ่อยู่ข้างในแหละ :)
แต่รสชาตินั้น ผมชอบแบบคั่วไก่แบบเดินมากกว่าแฮะ
แบบนี้เส้นมันจะไม่มีรถเท่าไหร่
แต่ชอบตรงไข่ไม่สุกกับแป้งกรอบอะ
สรุปมันก็คนละแบบนะ ถ้ากินสองชามสั่งชามละแบบก็เข้าทีนะเออ


หลังจากกินเสร็จ ผมก็เริ่มกลับมาที่ทริปของเรา
จุดมุ่งหมายต่อไปคือ โพธิ์ทอง
โพธิ์ทองเนี่ย อยู่ห่างจากบ้านผม ประมาณ 4 ป้ายรถเมล์
เพราะฉะนั้นมันเหมือนกับแวะกินของหวานก่อนกลับนั่นแหละ

ตอนกลับผมวางทริปว่าเราจะเดินกลับไปที่ สตรีวิทยา เพื่อขึ้นสาย 68 กลับ

การเดินจากซอยสวนมะลิ เราก็เดินตรงขึ้นมาผ่านแยกตรงวัดภูเขาทอง


ตรงหัวมุมแยกนี้จะเป็นโรงประปาเก่า
ความเก่าของพนังกำแพง แสงสียามค่ำ ดูเปล่าเปรี่ยวดี เหมาะกับการถ่ายภาพ








ป้ายที่อ่านไม่ออกแล้ว






โทรศัพท์แห่งแสงสี ดูเหงาดีไหม






วัดภูเขาทอง อยู่ไม่ไกลเรา แต่เราไม่ได้เข้าไปนานมากละ คงไว้โอกาสดีๆ คงจะได้เข้าไปไหวพระ





ผมเดินตรงมาเรื่อยๆ จำไม่ได้ว่าเรียกว่าแยกอะไร รู้แต่เลี้ยวขวาแล้วตรง
ก็จะมาออกตรงป้อมพระกาฬ
ระหว่างทางมีของกินเยอะแยะมากมายเลยแหละ
คนก็เยอะมากเหมือนกัน



เดินอีกสักพักก็ถึงป้อมพระกาฬครับ






อีกด้านนึงก็เป็นลานเจษฯ






เดินมารอรถฝั่งลานเจษฯ อยู่พักนึง รถ 68 ก็มา
แต่มาแบบเสียเงิน
แน่นอนว่า เราไม่ยอมหลุดคอนเซป 0 บาท
เราเลือกที่จะไม่ขึ้น
จากประสบการณ์ ผมคิดว่าคงอีกสักพักใหญ่กว่าจะมา
เลยจะเดินไปดักที่ป้ายสตรีวิทยา ดีกว่า
พอข้ามถนนถึงสตรีวิทยา ปุ๊บ
รถ 68 แบบฟรีก็ดันมาซะนี่
โชคดี ที่ไฟแดง พอเราโบกมือ เขาก็จอดรับให้ขึ้น (ไม่งั้นคงได้รออีกนานแน่)


ผมนั่ง 68 มาลงโพธิ์ทอง
จุดหมายคือ "หมูสะเต๊ะ และ ขนมปังสังขยา"

สำหรับ ขนมปังสังขยา ที่ผมแวะมากินนั้น
ผมก็ไม่รู้ว่าอร่อยเลิศขนาดไหน
แต่สำหรับผม มันโอเคเลย กำลังดี น้ำสังขยารสไม่หวานจนเกินไป
ที่สำคัญแม่ผมชอบด้วย :)
ผมเคยซื้อตอนที่มาซื้อยาให้แม่ตอนปีใหม่ (ที่โพธิ์ทองมีร้านขายยาราคาไม่แพงอยู่ด้วยนะ)
เลยแวะซื้อร้านนี้ แล้วรสถูกปากบ้านเรามาก
แต่ก็ไม่ได้แวะมาซื้ออีก จนมาทริป เดินทาง 0 บาทเนี่ยแหะ (ทั้งที่มันห่างจากบ้านแค่ 4 ป้ายรถเมล์ -_-')


ความพิเศษอีกอย่างของร้านนี้คือ





มีสส. มาชงโกโก้ให้ผมด้วย จ้ากกกกกกกกกกกกกกก!



^^'
มาดู น่าตาขนมปังและสังขยาเขาดีกว่าครับ




ราคาต่อชุด 20 บาทเองนะ
ตำแหน่งร้านก็หาง่าย เป็นร้านตึกอยู่ปากซอยเลย



ส่วนร้านหมูสะเต๊ะ ก็อยู่ในซอย
ร้านนี้ผมรู้จักมานานมาก ตั้งแต่ผม 10 กว่าขวบเลยละมั้ง
เป็นร้านดังของคนแถวนี้เหมือนกันนะ










ส่วนป้าคนนี้เขามีร้านขายน้ำแข็งใส ขนมหวานด้วยนะ
อยู่ข้างๆกัน แต่ผมไม่ได้ถ่ายมาอะ




เมื่อซื้อของเสร็จ
ผมก็มารอรถต่อ
ทีนี้ก็เกิดปัญหาใหญ่ขึ้น
คือถนนพระรามสองเนี่ย มันจะมีถนนอยู่ 4 เส้น ขาเข้า 2 ขาออก 2
แล้วรถเมล์ที่นี่ผมก็ไม่เข้าใจว่าใช้เกณฑ์อะไรตัดสิน
บางทีนึกจะจอดเลนริมฟุตบาท
บางทีก็ตีออกไปจอดถนนกลาง

ตรงจุดนี้ผมเองก็ชักหวั่นใจว่า "ทริปเดินทาง 0 บาทของเราคงจบสิ้นหรือนี่!"
เพราะผมไม่รู้ว่าควรจะรอจุดไหนดีระหว่างริมฟุตบาท กับ ถนนกลาง

ผมเลือกรอริมฟุตบาท เพราะเห็นเขารอกัน (แต่ตอนผมนั่ง 68 มา มันจอดถนนกลางนะ)
แต่แน่นอน ผมใจเย็นเสมอกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
ผมยืนรอ สลับกับเดินไปถนนกลางเล่นๆ (กลัวมันจะมา) -_-'
ประมาณ 20 นาทีได้
รถเมล์เจ้าของสถิติรถฟรีมากที่สุดแห่งเส้นพระราม 2
สาย 68 ก็วิ่งมาเพื่อปิดทริปเดินทาง 0 บาทของผมได้อย่างน่าประทับใจ?????!!!!


กลับมาบ้าน ขนมปังสังขยา แม่บอกอร่อยมาก วันหลังซื้อมาอีก 2 ชุดเลย
ส่วน หมูสะเต๊ะ น้ำจิ้มอร่อยดี แต่หมูแม่บอกว่า มันชืดๆ ไม่อร่อยเท่าไหร่
-_-' จะบอกแม่ดีไหม ว่ามันถูกปิ้งมา ครึ่งชั่วโมงแล้วอะ!


แล้วพบกันใหม่กับทริปเดินทาง 0 บาท ตอนหน้าผมจะพาคุณไปไหน ก็มาอ่านกัน
หรือใครว่างจัด อยากทำทริปมาแข่งกับผมก็ยินดี(มันจะมีคนบ้าเหมือนผมไหมเนี่ย)