Group Blog
 
All blogs
 
คำสาบดอกไม้ทองคำ: ทุกข์ของคนรวย



บล็อคนี้ไม่มีสปอยล์ครับ อ่านได้สบายมาก

เคยมีเพลงของ นีล เซดาก้า อยู่เพลงนึงที่ผมชอบเนื้อเพลงมาก ชื่อเพลง The Hungry Years

เนื้อเพลงพูดถึงความคิดของผู้ชายคนนึงที่เคยยากจนข้นแค้น อดอยากมาก่อน
ถึงวันนี้ วันที่มั่งมีด้วยทรัพย์สินเงินทอง เขากลับรำพึงรำพันว่า "คิดถึงช่วงขวบปีที่อดอยาก(ว้อย)"

ทั่วไปแล้ว .. เรามักจะรู้สึกว่า เป็นคนรวยดีกว่าเป็นคนจน เพราะคนรวยมีความสุขมากกว่า
ยิ่งมีบ้านใหญ่ๆ เงินเยอะๆ รถสวยๆ กิจการใหญ่ยักษ์ ยิ่งมีความสุข

มันก็จริงสักครึ่งเดียวนะครับ.. เพราะผมอยากบอกว่า บางที ทรัพย์สินกับความสุขทางใจ
มันก็ไม่ได้สัมพันธ์ในทิศทางเดียวกันเสมอไปหรอก เผลอจะมีทุกข์มากขึ้นเสียอีก

ไม่เชื่อ ต้องลองไปดู Curse Of The Golden Flower ดูนะครับ
ดูแล้วผมนึกถึงตระกูลเศรษฐีตระกูลหนึ่งในบ้านเรา ที่พี่ฆ่าน้อง น้องฆ่าพี่ หลายซับหลายซ้อน
จนป่านนี้ก็ยังบาดหมางกันไม่จบ คบกันไม่สนิทใจ ไม่พูดจา
สายเลือดเดียวกันต้องกลายเป็นศัตรู เพราะไอ้คำว่าเงินตัวเดียว

ดูไปถึงตอนท้ายเรื่อง ผมนึกขึ้นมาว่า.. ถ้าพระราชา ที่แสดงโดยโจวหยุนฟะ
ยังเป็นขุนนางธรรมดา ไม่ใช่พระราชา เรื่องพวกนี้ ก็อาจจะไม่เกิด

แต่ก็อีกนั่นแหละ.. สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

คนจน ก็ทุกข์ได้แบบคนจน คนรวยก็ทุกข์ได้แบบคนรวย
คนฐานะปานกลางแบบผม ก็ทุกข์แบบคนฐานะปานกลาง

ไปอ่านบล็อค คุณ Q Nuh เพื่อนข้างบ้าน อ่านสนุก ภาพสวย รวยความคิด วันนี้มา
แล้วก็พาลมองเห็นว่า.. เออ.. เมื่อก่อนตอนไม่มีปัญญาจะซื้อบ้าน ผมก็ทุกข์อย่างนึง

พอตอนนี้ เริ่มมีปัญญาขึ้นมา ผมก็ทุกข์อีกอย่างนึง

สมัยไม่มีเลย.. เราก็ไปดูบ้านด้วยความรู้สึกว่า เมื่อไหร่จะมีปัญญา
พอเริ่มมีปัญญา .. เราก็ไปดูบ้าน ด้วยความรู้สึกว่า ทำไมกระเป๋าเรามันโตไม่ทันราคาบ้าน(ดีๆ)วะ

วันก่อนผมไปจองสิทธิคอนโดสร้างเสร็จก่อนขาย ของแลน แอนด์ เห่า มา
คนไทยนี่รวยจังเลยนะครับ แย่งกันจองยังกะห้องละ เจ็ดแปดแสน
ขนาดผมว่าผมเงินเดือนเยอะแล้วนะธนาคารโทรมาแจ้งผลการประเมิน ตัวเลข ยังไม่พอซื้อเลย

ใจจริงน่ะ อยากได้บ้านที่มีที่ดินสักหน่อย ไม่ต้องใหญ่ก็ได้ 35 วา ผมก็พอแล้ว
แต่ไปดูมากี่โครงการ ก็จะเน้นตัวบ้านใหญ่ๆ ที่ว่างๆเหลือนิดเดียว 3 นอน 3 น้ำ
ผมก็ไม่รู้จะเอาแมวที่ไหนมาอยู่ เพราะดูอนาคตแล้ว โชคดีที่สุด ก็คงได้อยู่ 2 คน

บางโครงการสร้างบ้านเดี่ยวแล้วดูเหมือนห้องแถว เพราะแทบจะไม่เหลือที่ด้านข้างไว้เลย

ที่สำคัญ ไอ้ที่พอซื้อได้ ก็ไกลมาก ไอ้ที่ไม่ไกลมาก ไม่ต้องเข้าซอย
ก็ลอยสูงเกินเอื้อมไปหน่อย ..ประเภท เริ่มต้นเพียง 7 ล้าน

แค่เริ่มต้น "เพียง" ผมก็ฝันสลายแล้ว..

ตอนนี้เลยแอบเล็งๆ ชุมชนที่เงียบๆหน่อย ไม่ไกลมาก ถนนหนทางดี สภาพแวดล้อมดี
บ้านใหม่ซื้อไม่ได้ ไปหาบ้านเก่าเอาดูที เผื่อจะมีโชค

ที่พูดมาส่วนท้ายๆนี่.. ทุกข์นี้จะหมดไปทันที ถ้าผมไม่มีเงินเลย
คือไม่ต้องคิดว่า จะหาได้ถูกใจในวงเงินที่มีไหม

บอกแล้ว.. คนจนก็ทุกข์แบบคนจน คนรวยก็ทุกข์แบบคนรวย คนปานกลางก็ทุกข์แบบคนปานกลาง

คิดได้แล้ว ก็รีบวางทุกข์ไว้ก่อน เหมือนตอนที่ธนาคารโทรมาแจ้งผลการประเมิน
คือรีบตั้งสติเลยว่า.. ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เก็บเงินไปก่อนละกัน

ตอนนี้ยังมีที่อยู่ฟรี พ่อให้อยู่ ก็อยู่ไปก่อน เย้...

ฟังเพลงแอนด์แฮปปี้ฟรายเดย์ (วันทอด) นะครับ

ขอให้ผมหายหวัดซะทีเถอะเพี้ยงงงงง




Create Date : 16 กุมภาพันธ์ 2550
Last Update : 20 กุมภาพันธ์ 2550 8:37:01 น. 27 comments
Counter : 1467 Pageviews.

 
หาเนื้อเพลงมาแถมให้ครับ

Girl we made it to the top
We went so high we couldn't stop
We climbed the ladder leading us no where
Two of us together, building castles in the air

We spun so fast we couldn't tell
The gold ring from the carousel
How could we know the ride would turn out bad
Everything we wanted, was everything we had

I miss the hungry years, The once upon a time
The lovely long ago, We didn't have a dime
Those days of me and you, We lost along the way

How could I be so blind, Not to see the door
Closing on the world, I now hunger for
Looking through my tears, I miss the hungry years

We shared our daydreams one by one
Making plans was so much fun
We set our goals and reached the highest star
Things that we were after, were much better from afar

Here we stand just me and you
With everything and nothing too
It wasn't worth the price we had to pay
Honey, take me home, let's go back to yesterday

I miss the hungry years, The once upon a time
The lovely long ago, We didn't have a dime
Those days of me and you, We lost along the way

How could I be so blind, Not to see the door
Closing on the world, I now hunger for
Looking through my tears, I miss the hungry years
I miss the hungry years

อ่านแล้วเศร้า ก็รู้ทันว่าจิตทำงานนะครับ


โดย: aston27 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:9:21:04 น.  

 
หยิบเรื่องหนังมาโยงเข้ากับสังคมและสถานการณ์รอบตัวได้ดีทีเดียวครับ
ซึ่งผมว่าเป็นนิสัยคล้ายกันอย่างนึงทั้งผมทั้งคุณแอสตัน
และข้าใจว่ารวมทั้งอีกหลายๆคน
คือผมดูหนังแต่ก็ไมได้ดูแค่หนัง
หลายซีน หลายชอตตามเนื้อหาในเรื่อง
ดูไปก็คิดตามแล้วขยายผลความคิดต่อไปยังเรื่องที่ได้รับรู้ รับฟัง มา
ก็ไม่รู้ว่าแบบนี้เป็นนิสัยการดูหนังที่ดีหรือไม่ดีกันแน่
บางคนอ่านแล้วอาจจะบอกว่าไอ้พวกนี้คิดมาก ก็ได้เนาะ

พูดเรื่องบ้านแล้วก็อยากโอดครวญด้วยคนว่า
ทำมายยย ตังค์ในกระเป๋า(กรู)มันโตไม่ทันราคาบ้านและอสังหาฯ ฟระ
เมื่อวานเห็นป้ายแขวนอยู่ที่ประตูบ้านหลังนึง ริมถนนสายหลักสายนึงย่านฝั่งธน
ประกาศขายบ้านพร้อมที่ดินและตึกแถว 3 คูหาด้านหน้า
ผมเห็นแล้วตาลุกเลยครับ
อยากได้ อ่า
แต่ตังค์ไม่มี เหอ เหอ

ป.ล.
เดี่ยวกลับมาอ่านเนื้อเพลงอีกที รอบนี้ฟังอย่างเดียวคัรบ


โดย: กุมภีน วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:9:42:09 น.  

 
พี่เอ็ดยังไม่หายหวัดอีกหรือครับ หายเร็วๆ นะ

เมื่อวานเห็นหน้าพี่แว้บๆ ในรายการตะลุยปาร์ตี้ของยูบีซี (งาน listen to the radio นั่นแหละ) ในทีวีดูพี่หน้าแดงๆ ยังไงไม่รู้ เหมือนกำลังเมาเลย


โดย: ปืนกล IP: 203.131.220.50 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:9:45:57 น.  

 
สวัสดีครับ

ผมก็อยากมีปัญญาซื้อบ้านเช่นกัน แต่รู้สึกว่าคอนโดมิเนียมเหมาะกว่า จะมีห้องไหนขายต่อถูกๆบ้างไม๊น้อ(สงสัยมีแต่แบบเจ้าของตายคาห้อง)

หายหวัดเร็วๆครับพี่ จะได้ไปสนทนากันอีก


โดย: เครา IP: 58.8.62.36 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:9:59:15 น.  

 
ยังเช่าบ้านอยู่ค่ะ นึกไปอีกทีก็ดีทุกข์น้อยหน่อย จ่ายค่าเช่าแล้วก็จบกัน...
คนมีบ้าน (แถวที่อยู่ตอนนี้) ต้องจ่ายภาษีบ้านทุกปี บ้านใหม่ๆหน่อยราวๆปีละห้าหกพันเหรียญ แถมยังต้องมีค่าส่วนกลาง ต้องบำรุงรักษา ต่อเติม ทุกๆปีต้องทาสีบ้าง เปลี่ยนหลังคาบ้าง เพราะไม่งั้นเวลาขายต่อไม่ได้ราคา

ตอนจ่ายเงินภาษี และอื่นๆปีละเยอะๆนี่ ขนร่วงพิลึกเหมือนกันเนอะ ยิ่งตอนนี้ราคาบ้านตกกราวรูดเลย...

แต่ก็ยังอยากมีบ้านชนิดทำสวนครัวได้อยู่นะคะ แหม เวลาเด็ดใบโหระพาปลูกเองมาใส่แกงป่า เด็ดพริกขี้หนูปลูกเองมาตำน้ำพริกนี่มันมีความสุขจังค่ะ

หายป่วยเร็วๆนะคะ



โดย: SevenDaffodils IP: 71.251.52.132 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:10:29:45 น.  

 
เรื่องซื้อบ้าน สำหรับผมยังเป็นเรื่องไกลตัวมากเลยครับ
แหะๆ

อีกอย่าง ผมยังไม่รู้ว่าอนาคต ชีวิตจะไปปักหลักที่ไหนเลยอ่ะครับ
แต่อยู่ที่ไหนก็ได้ครับ ขอให้มีพื้นที่ให้สุนัขวิ่งเล่นก็พอ


โดย: King Of Pain วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:10:31:23 น.  

 
บางที หากลองลดสเปคลงมา ความทุกข์ก็คงจะลดลงอีกเยอะนะคะ

ส่วนตัวแ้ล้วคงไม่ค่อยทุกข์กับเรื่องนี้เท่าไหร่ เพราะก็วางแผนให้ตัวเองไว้แล้วในเรื่องที่อยู่อาศัย และความสวยของบ้านไม่ค่อยมีผลต่อดัชนีความสุขซักเท่าไหร่ แต่ผีกับไฟไหม้นี่มีผลมากเลยค่ะ

ขอให้หายหวัดเร็วๆ นะคะ


โดย: 35k IP: 203.147.18.139 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:11:49:43 น.  

 


คนเรา ก็ทุกข์ต่างกันเนอะ



โดย: jengly วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:14:17:22 น.  

 
โอ้โห.. พี่เอ๊ดยังไม่หายหวัดอีกหรอคะ?
ขอให้หายเร็วๆ นะคะพี่

ปล. เพลงนี้ดีจังเลยค่ะ
ปล. รอบสอง พี่เอ๊ดได้โปสการ์ดเรารึเปล่า? ส่งไปนานแล้ว ลืมถามอ่ะ


โดย: อรุ IP: 58.9.26.197 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:18:07:26 น.  

 
หายเปื่อยเร็วๆนะคะ

พรุ่งนี้พี่จะได้ฟัง ด๊าววววววทาวววววววว


โดย: ฟอ รอ ฟัน..โช๊ะๆ IP: 58.8.2.21 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:18:27:14 น.  

 
เพิ่งไปดูมาเมื่อวันจันทร์ค่ะเรื่องนี้ก็เกิดคำถามนิดหน่อยว่าอะไรกันเนี่ย
แต่แล้วก็แค่นั้น ดูจบก็จบไม่ได้เอามาคิดต่อ
ส่วนเรื่องบ้าน ตอนนี้ก็อาศัยปัญญาของพ่อและแม่อยู่ค่ะ
^^


โดย: I am just fine^^ วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:19:18:15 น.  

 
แอบยิ้มพออ่านถึง ราคาเริ่มต้นเพียง 7 ล้าน
บางที่แพงขึ้นมา (อีกหน่อย) "เพียง 15 ล้าน" (แค่นั้นเอง)
ทำไมเราถึงไม่เคยได้ใช้คำว่าเพียงบ้างล่ะ
ใช้แต่คำว่า "ตั้ง *** ล้าน" ทุกที


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:21:24:12 น.  

 
ผมเคยได้เป็นพิธีกรสัมมนาครั้งนึงในงานปัจฉิมนิเทศของเด็กปี 4 ที่ผมสอน

มีคำถามที่เด็กตั้งขึ้นมาถามวิทยากรว่า "อาจารย์ครับ...เมื่อไหร่ที่เราควรซื้อบ้านเป็นของตัวเองสักที"

เป็นคำถามพื้นๆ แต่เป็นคำถามที่ตอบยากมากครับ เพราะเป็นเรื่องที่ต้องอาศัยความรู้ทั้งเรื่องการเงิน การลงทุน และการใช้ชีวิต ประกอบกันหลายๆเรื่องทีเดียว

เล่นเอาวิทยากรอ้ำอึ้ง ตอบไม่ถูกเหมือนกัน เพราะวิทยากรที่ผมเชิญมาก็ยังอาศัยอยู่กับพ่อแม่อยู่เลย

วันนั้นผมคุยกับ นศ. คนนั้นอีกที ถามเค้าแบบละเอียดๆว่าทำไมถึงอยากซื้อบ้าน เขาตอบว่าเขาไม่อยากรบกวนพ่อเลี้ยง ไม่อยากอยู่บ้านพ่อเลี้ยง

ผ่านไปปีนึงหลังจากเรียนจบ ผมเจอ นศ. คนนี้โดยบังเอิญ เลยถามถึงเรื่องบ้าน เขาตอบผมว่าตอนนี้เขาเลิกล้มความตั้งใจเรื่องบ้านแล้ว เพราะไกลเกินฝัน ลำพังเงินเดือนหมื่นต้นๆยังใช้เดือนชนเดือน

เขาบอกว่าตอนนี้อยู่หอ และมีความสุขดี ไม่ต้องรบกวนพ่อเลี้ยง เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว

ก่อนจากกันผมให้กำลังใจเขา และให้คำแนะนำไป 2-3 ข้อ แต่เรื่องนี้ทำให้ผมย้อนกลับมาคิดว่า การมีบ้านแท้จริงแล้วมีความสุขจริงหรือ หรือการมีบ้านคือการสร้างทุกข์กันแน่ (สำหรับคนที่ไม่พร้อม)

แต่ที่ผมมั่นใจคือความสุขนั้นอยู่ที่ใจ เกิดได้จากจิตใจที่สามารถตัดความอยาก ดังเช่นที่พี่เอ๊ดเคยบอกใน Blog ที่ผ่านๆมา อยู่ที่ไหนก็มีความสุขได้

ปล.ขอโทษทีที่ Comment ซะยืดยาวครับ เผอิญฉุกคิดขึ้นได้จริงๆเลยอยากเล่าครับ อิอิอิ
มา Comment ส่งท้ายครับ จะเดินทางพรุ่งนี้เช้าแล้ว


โดย: Tony KooN (tk_station ) วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:22:19:37 น.  

 

เลี่ยงไม่ให้น้ำตาไหลยากจัง..
เพลงนี้เคยมีคนเปิดให้ฟังค่ะ
เพราะมากจริงๆ..หลงรักเพลงนี้ตั้งแต่วันนั้น

คิดถึงหลายปีที่ผ่านมา..
ใจคนเปลี่ยนไปได้อย่างที่คุณเคยบอกจริงๆ

ขอให้คุณแอสตั้นมีความสุขตามแบบที่คุณอยากให้เป็นค่ะ


โดย: Z IP: 58.8.189.97 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:23:41:04 น.  

 
ขอให้คุณ ED หายหวัดไวไวนะค่ะ

ส่วนตัวเองโรคเก่าก้อเพิ่งกำเริบเพราะหวัดนี่แหละ .....แย่จัง

เรื่องบ้านนี่ ดูเป็นปัญหาของคนรุ่น 30 ขึ้นจิงหนอ

เดี๋ยวนี้หาทำเลในเมืองดีดีไม่ค่อยมีแล้วนะค่ะ
คนทีทำงาน พอจะมีตังค์ซื้อบ้านก้ออยู่ชานเมืองกันซะส่วนใหญ่ ......ขับรถเหนื่อย

ถ้าไม่คิดมาก ได้ทำเลดีแต่เป็นบ้านมือสองก้อดีค่ะ

แต่ความสุขที่เราต้องการ มันอยู่ที่ใจเราต่างหาก อ้อไม่พอต้อง positive attitde ด้วย







โดย: nichaboon3000 IP: 203.118.64.100 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:11:35:12 น.  

 
ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้ อั่งเป่าตั่วๆไก๊นะคะ

ขอให้หายหวัดเร็วๆค่า


โดย: Hobbit วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:13:19:04 น.  

 
สว้สดีค่ะ...คุณเอ๊ด : )
แจงแวะมาบล๊อกนี้ตลอดเลย
เพียงแต่ไม่ได้ทิ้งข้อความไว้ค่ะ แฮ่ๆ
ช่วงนี้...คอมพ์ พังอยู่ค่ะ
เลยง่อยๆไปหน่อย

ช่วงนี้บล๊อกคุณเอ๊ดมีเพลงโปรดแจงเยอะเลย
ทั้ง everybody hurt และ don't dream it's over
เวลาอ่านทุกเรื่องของคุณเอ๊ด
แจงจะมีความรู้สึกเหมือนมีได้อะไรดีๆ
ไปใช้ในชีวิตจริงๆทุกครั้งเลย...อิอิอิ

จะซื้อแล้วเหรอคะ...คอนโด อะ
อย่าลืมเอารูปมาอวดด้วยน้า


โดย: แจง-Jme IP: 203.121.153.40 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:13:55:36 น.  

 
เรื่องซื้อบ้านนี่ ถึงคนรอบข้างบอกว่ามันถึงเวลาแล้ว
แต่ผมก็ยังไม่มีปัญญาอยู่ดี ก็เลยไม่ค่อยคิดถึงหนี้ก้อนโตนี้เท่าไหร่
เพื่อนผู้หญิงเลยชอบเรียกแบบแซวแกมประชดว่า พ่อพวงมาลัยบ้าง พ่อผักตบบ้าง 55
ความจนมันก็เป็นทุกข์อย่างหนึ่งของมนุษย์จริงๆนะครับ เฮ้อ

สวัสดีปีใหม่จีนครับ เทศกาลนี้พี่น่าจะอินนะครับ


โดย: sTRAWBERRY sOMEDAY วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:14:58:32 น.  

 





Cool New Graphics - MySpace/Friendster


ซิน เจีย ยู่ อี่ ชิน นี้ ฮั่ว ไช้

ขอให้รวยขอให้เฮ็งค้า



โดย: ป้าหู้เองจ่ะ (fifty-four ) วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:18:45:06 น.  

 
ขอนอกเรื่องนิดนะค่ะ คุณเอ็ด

คุณแม่อ่านคม ชัดลึก ที่เป็นบทสัมภาษณ์ ป้าแต๋ว แล้วมีรูป DJ ทุกคนอยู่ด้วย

คุณแม่ฝากให้บอกว่า คุณเอ็ด เก๊กท่าได้หล่อมาก 555 อันนี้ลูกหัวเราะตามหลัง


โดย: Nichaboon3000 IP: 203.118.64.240 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:19:59:55 น.  

 
อืม จริงๆเหมือนที่พี่เขียนเลยค่ะ ซื้อได้เท่านี้ ก็ยังอยากได้อะไรที่ดีกว่าไปเรื่อยๆไม่มีที่สิ้นสุด

คอนโดเมืองไทยบูมนะคะ รู้สึกอย่างนั้น เพื่อนซื้อกันเยอะ มันเหมาะกับชีวิตคนเมืองมั้งเนอะ


โดย: DropAtearInMyWineGlass วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:21:02:08 น.  

 
เดี๋ยวพรุ่งนี้จะไปซื้อของมาบริจาคให้คนที่ไฟไหม้นะคะพี่

แล้วจาเอาบุญมาฝากค่ะ


โดย: 35kb (Hobbit ) วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:0:37:11 น.  

 
ซื้อบ้านนอกเมืองก็น่าจะพอไหวนะคะน้า
มีเนื้อที่ด้วย .. ไกลหน่อย
แต่กว่าจะผ่อนหมด .. ก็คงรู้สึกใกล้ขึ้นเอง งิงิ


โดย: NNN IP: 72.89.193.148 วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:9:48:03 น.  

 
เมื่อหลายปีก่อนทุบกระปุกตัวเอง (เกือบทุบหัวตัวเองแน๊ะ)
ซื้อคอนโด ห้องเท่าแมวดิ้นตาย มาห้องนึงค่ะ
ก็ภาคภูมิใจในระดับนึง มีความสุขดี อยู่ง่าย
ดูแลง่าย ไม่วุ่นวาย .. พอแถวๆ คอนโดมีโครงการ
ของสำนักงานเดียวกันมาสร้างบ้านจัดสรรอยู่ใกล้ๆ
เฝ้าเมียงมอง ตั้งแต่เค้าเริ่มสร้าง จนสร้างเสร็จ
ได้ยินราคาแล้ว ฝันสลายมลายสิ้น
เริ่มต้นเพียง 7 ล้านบาท อุ๊แม่เจ้า! (เพียง) หรอนั่น
แต่ก็ยังอยากมีบ้านในฝัน บ้านเป็นหลังๆ ที่ซื้อด้วย
น้ำพักน้ำแรงเราสักหลังนึงเหมือนเดิมหละค่ะ
แต่ฝันนี้ไกลเหลือเกิน ไกลแสนไกล .. สงสัยต้อง
ทำงานแบบ 7-11 (24 ชม.)


โดย: moodee IP: 124.120.226.3 วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:19:10:50 น.  

 
ปลงได้ว่า ไม่ว่าคนระดับไหนก็ต้องมีความทุกข์ด้วยกันทั้งนั้น ขึ้นกับว่าเราจะรับมือกับมันได้แค่ไหน

หายหวัดเร็วๆนะครับ


โดย: tpipe วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:11:21:58 น.  

 
ขอบคุณทุกท่านที่ฝากความเห็น และทุกความห่วงใยนะครับ

ทุกข้อเสนอ จะเก็บไว้พิจารณา

ง่า.. คุณปืนกล วันนั้นผมมีไข้ครับ หน้าเลยแดง



โดย: aston27 วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:21:52:49 น.  

 
Take care !



โดย: law of nature วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:21:56:58 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

aston27
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 215 คน [?]




คนรู้ไม่คิด คนคิดไม่รู้


Emo น้องลิง
Emo น้องเพนกวิน
X
X
New Comments
Friends' blogs
[Add aston27's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.