Group Blog
 
All blogs
 
1-2 Go! เหตุผลที่คนควรเตรียมพร้อม







อย่างที่เคยเล่าไปในบล็อคเก่าๆโน้นว่า.. ผมเชื่อในการเตรียมพร้อมจะตายอยู่เสมอ
เพราะผมเชื่อ และเคยเห็นมาแล้วว่า ความเป็นกับความตาย มันอยู่ห่างกันแค่เสี้ยววินาที

ผมเคยเจออุบัติเหตุแรงๆในชีวิตอยู่สองครั้ง

ครั้งแรก ผมขับรถไปคว่ำที่ภูเขาแห่งหนึ่งแถบๆพะเยา
คว่ำแบบรถหมุนๆๆพลิกคว่ำพลิกหงายสามรอบ เหมือนในหนังน่ะ
ถึงจะไม่ได้ห้อยจตุคาม ก็อนุมานว่ายังมีบุญมาคุ้ม ผมมีแค่รอยถลอกที่แขนซ้าย แต่รถพังยับ

ตำรวจที่สถานี แกบอกว่า ผมโชคดีที่รถไม่ลงอีกฟากของถนนที่เป็นเหวลึก
เพราะโค้งนั้นเพิ่งมีรถตกเหวอีกฟากถนนไปตาย ก่อนหน้าผมไม่ถึงเดือน

ครั้งที่สอง ผมนั่งเครื่องกลับจากเชียงใหม่ เครื่องบินไม่มีอะไรครับ
แต่พอถึงดอนเมือง ผมอาศัยรถแฟนของเพื่อนรุ่นพี่ กะจะติดรถไปลงในเมือง

สมัยนั้น (ฟังดูแก๊...แก่ ) วิภาวดียังไม่ได้สร้างโทลเวย์ ส่วนขยาย
เกาะกลางถนนเลยยังไม่ได้เป็นกำแพงสูงอย่างทุกวันนี้

แฟนของเพื่อนรุ่นพี่ที่ว่า เธอขับไป คุยไป แล้วพยายามหยิบแว่นกันแดดมาใส่
ปรากฏว่าถนนเลนที่ชิดเกาะกลางมันเป็นคลื่น ด้วยความที่วิ่งเร็วรถเลยสะบัด จนเธอตกใจ

แทนที่จะจับพวงมาลัยให้ตรงๆนิ่งๆ เธอไปกระชากพวงมาลัยจนรถเสียหลักแฉลบ
รถปีนขึ้นเกาะกลางถนน ชนอะไรบนนั้นสักอย่างแล้วพลิกคว่ำโดยพุ่งมาอีกฝั่ง ซึ่งเป็นฝั่งขาออกจากกรุงเทพ

คนกรุงเทพฯ ที่คุ้นเคยกับถนนวิภาวดีเป็นอย่างดี คงรู้ว่า มันหวาดเสียวขนาดไหน
คือไอ้รถคว่ำว่าแย่แล้ว แต่ที่พุ่งข้ามไปขวางอีกฟากถนนนี่ สุดเสียวเลยครับ

เดชะบุญ อีกแล้ว.. ตอนนั้นถนนฝั่งตรงข้ามของผม โดนปิดการจราจรพอดี
เพราะกำลังจะมีขบวนเสด็จ รถที่ผมนั่งไป เลยนอนแอ้งแม้งโดยไม่มีสิบล้อหรือรถบัสที่ไหนวิ่งมาเสย

แถมยังมีตำรวจมาช่วยดูแลทันใจ โดยไม่ต้องโทรเรียกปอเต็กตึ้ง
แล้วก็โชคดีอีกเช่นกัน ผมไม่เป็นอะไร มากไปกว่ารอยถลอกที่แขน นิดเดียว
ในขณะที่เพื่อนกับแฟน หัวร้างข้างแตก แขนหัก เย็บกันระนาว

วันเวลาผ่านไป.. ผมยังจำได้ดีว่า
ไอ้วินาทีที่มันจะวัดว่า เราจะอยู่หรือไป มันเป็นยังไง

ผมถึงบอกทุกคนเสมอว่า.. มีโอกาสทำบุญทำกุศล ให้รีบทำ อย่าประมาท
อย่าคิดว่า เราอายุน้อยแล้วจะตายไม่ได้
อย่าคิดว่า เราอยู่ได้ อยู่ดีมาสิบปี ยี่สิบปี สามสิบปี แล้วจะได้อยู่จนครบสี่สิบ ห้าสิบ หรือหกสิบ

ไม่แน่หรอกนะครับ

ส่วนตัวผมเอง ไม่เคยนั่ง วัน ทู โก แต่เวลาขึ้นเครื่องบินทีไร ก็ทำใจทุกที
ว่าไปแล้วอาจจะไม่ได้กลับมา หรืออาจจะไม่ได้ออกจากเครื่องแบบตัวเป็นๆ

อย่าว่าแต่เครื่องบินเลย เอาแค่ขับรถทุกวันๆ ก็ยังประมาทไม่ได้
เพราะไม่รู้วันดีคืนดี จะมีคานรถไฟฟ้าที่ไหนหล่นมาทับ หรือรถแก๊สเบรกแตกมาชนท้ายเมื่อไหร่

ที่พูดนี่ ไม่ได้ให้กลัวตายหรอกนะครับ อย่ากลัวในสิ่งที่เราเลี่ยงไม่ได้
แต่พูดเพราะไม่อยากให้เห็นกรณี วัน ทู โก เป็นเรื่องใหญ่โตสยองขวัญจนไม่เป็นอันใช้ชีวิต


เพราะทุกวันนี้ ความตายเขาก็อยู่ข้างๆเรา ทุกลมหายใจเข้าออก
เราเดินไปไหน เขาก็เดินข้างเราในทุกฝีก้าวอยู่แล้ว

เอาแค่.. แสดงความเสียใจให้ครอบครัว ญาติมิตร ของผู้ล่วงลับ
อุทิศส่วนกุศลผลบุญไปให้ท่านเหล่านั้นก็พอ

ที่เหลือ ที่ควรทำคือใช้ชีวิตทางโลกให้เป็นสุข แต่ไม่ประมาท
ทำบุญ ถือศีล ภาวนาหาโอกาสศึกษาเรียนรู้ ความรู้ที่พระพุทธเจ้าท่านบอกทางไว้

บางที ผมรู้สึกว่า ชีวิตอันเล็กจ้อยของเรา มันสั้นและเปราะบาง
คล้ายแดดที่พาดผ่านสนามหญ้าในรูปข้างบนนี่แหละ

แดดออกอยู่ดีๆ จะมีเมฆพาพายุฝนมาบดบังจนมืดครึ้มเสียเมื่อไหร่ก็ไม่รู้

สิ่งที่แน่นอนที่สุดในชีวิต คือความไม่แน่นอน
กว่าจะได้เวียนมาเกิดเป็นมนุษย์ได้เจอพุทธศาสนา
ได้มีตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจที่ใช้การได้ มีสติปัญญาครบถ้วน ไม่ง่ายเลยนะครับ

บางคนอยู่ๆ ไม่รู้นึกยังไง คลิกมาอ่านบล็อคนี้ ได้อ่านในสิ่งที่อยากอ่านบ้าง ไม่อยากบ้าง
ผมเรียกว่า กรรมจัดสรรครับ เราคงเคยทำบุญทำกรรมอะไรร่วมกันมาก่อนแหละ

อ่านแล้วคิดดี เข้าใจ ก็ดีไป อ่านแล้วคิดไม่ดี ไม่เข้าใจ ก็ช่วยไม่ได้

ตัวใครตัวมันนะครับ

One.. Two.. ไปล่ะครับ






Create Date : 18 กันยายน 2550
Last Update : 27 กันยายน 2550 0:42:57 น. 28 comments
Counter : 980 Pageviews.

 
ขอแสดงตัวว่าเข้ามาอ่าน

แต่ไม่ขอแสดงความคิดแล้วกันค่ะ

555 เพราะชะตาชอบเล่นตลกกับชึวิตอยู่เรื่อย



โดย: >>> (แม่เจ้าปัน ) วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:13:18:51 น.  

 
สิ่งที่แน่นอนที่สุดในชีวิต คือความไม่แน่นอน

:


ทำดีไว้ก่อนเพราะไม่รู้ว่าความตายจะพรากเราไปจากคนที่รักวันไหน




โดย: random-4 วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:14:55:44 น.  

 
นอนไม่หลับ
แวะมาอ่านด้วยอะไรสักอย่าง
คิดว่าคราวนี้คงนอนหลับแล้วล่ะค่ะ

ขอบคุณเหมือนทุกครั้งที่ได้อ่านเรื่องดีๆจากปลายปากกาของคุณค่ะ


โดย: SevenDaffodils วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:15:16:14 น.  

 
เตรียมพร้อมเอาไว้ทุกวันกับการดับ การลาค่ะ
ไม่กลัวแต่ก็ไม่ประมาท เพราะว่าสักวันเราก็จะต้องไป

... แต่ข่าวเรื่อง One (way) Two Go นี่ก็เศร้ามากนะค่ะ
เพราะไม่คิดว่าการบินสั้นๆ แบบนี้จะทำให้มีผู้เสียชีวิต
ได้เยอะขนาดนี้ ...


โดย: JewNid วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:16:28:44 น.  

 
ขอเหมาเอาว่าเป็นบุญนะคะ
..
เพราะเข้ามาอ่านบลอคพี่ทีไร
มักจะได้แต่แง่คิดดีๆกลับออกไป
..

..
เรื่องความตายของตัวเองกลับไม่กลัวเท่า
ความตายของคนที่รักและผูกพันค่ะ


โดย: azamiya วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:21:17:15 น.  

 
ความไม่แน่นอน มันเกิดขึ้นได้ตลอดเวลากับชีวิตมนุษย์ที่แสนเปราะบาง

ทุกวันนี้ก็พยายามเตรียมตัวอยู่เสมอแล้วล่ะครับ เพียงแต่เราไม่รู้ว่าสิ่งที่เราเตรียมไว้มีมากพอแล้วหรือยัง



โดย: Tony KooN (tk_station ) วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:22:31:54 น.  

 
เราพยายามคิดและบอกตัวเอง ให้อยู่อย่างมีสติ อยากทำอะไรที่ไม่เดือดร้อนใครก็จงรีบทำเสีย ปุบปับตายไป จะได้ไม่ต้องล่องลอยอยู่ในความมืดหรือยังติดอยู่กับโลกนี้ไม่ไปไหน 55



โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:0:57:44 น.  

 
มรณานุสสติสำคัญกว่าที่เคยคิดไว้เยอะ

ยิ่งวัน ยิ่งได้อ่านข่าว ยิ่งได้รู้เรื่องต่างๆ

ไม่มีใครหนีพ้นหรอก

เตรียมตัวรับมันดีกว่า

จริงมั้ยคะ




โดย: gluhp วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:7:43:32 น.  

 
พร้อมที่จะอยู่...พอพอกับ
พร้อมที่จะไป...อยู่แล้วอ่ะค่ะ
...
...
โชคในการพบสิ่งที่ต้องการโดยบังเอิญเนี่ย
ความหมาย คล้ายกันกับ กรรมจัดสรร นะคะ


โดย: Serendipity_t วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:20:33:34 น.  

 
สิ่งที่แน่นอนที่สุดในชีวิต คือความไม่แน่นอน
กว่าจะได้เวียนมาเกิดเป็นมนุษย์ได้เจอพุทธศาสนา
ได้มีตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจที่ใช้การได้ มีสติปัญญาครบถ้วน ไม่ง่ายเลยนะ


คัดมาจากข้อเขียน จขบ
เตรียมพร้อมสำหรับการ....อยากเรียกว่าการกลับบ้านเก่า....จำได้พ่อเคยพูดทำนองนี้เวลานี้พ่อกลับบ้านเดิมแล้วนานนับสิบปี


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket


โดย: Yoawarat วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:0:46:45 น.  

 
ไฟล์ทยอดนิยมเลยค่ะ คุณเอ็ด

OG269 พี่ขายบ่อยมากกก
ตอนแรกที่ได้ยินข่าวว่า ไถลออกนอกรันเวย์

ก้อยังเฉยๆเพราะไถลกันบ่อย...หน้าฝน

แต่วันนั้นไม่โชคดี

แต่โชคดีของออฟฟิสพี่ที่ไม่มีลูกค้าในไฟล์ทนั้น

จากเหตุการณ์วันนั้น พี่ยังไม่ได้ขาย1 2 GO แม๊แต่ใบเดียว

แถมหมอดูบอกว่า จะหล่นอีกตอนปลายปี

หมอดูคู่หมอเดาเทิ๊ด

เพราะพี่จ่ายค่าตั๋วเที่ยวปลายปีหมดแล้ว

บินวันที่31ธันวาฯพอดิบพอดี


โดย: ฟ้าคงสั่งมา วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:11:41:59 น.  

 
พี่ก็คงบุญคุ้มครองแน่ๆเลยค่ะ ที่รอดมาได้แบบแทบไม่เป็นอะไรเลยแบบนี้
ปุ๊กเคยเจออุบัติเหตุสองครั้งก็เกือบแย่เหมือนกันนะ ครั้งแรกรอดหวุดหวิด แต่ถ้าไม่หวิดคงตายไปแล้ว ส่วนครั้งที่สองบาดเจ็บ แต่โชคดีไม่ตาย

ส่วนที่แต่ละคนได้เข้ามาอ่านที่พี่เขียนเกี่ยวกับพุทธศาสนานี่คงต้องเรียกว่าบุญจัดสรรค่ะ


โดย: Hobbit วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:12:59:37 น.  

 
อ่านบล็อกนี้แล้วผมนึกถึงทฤษฏีบ๊องๆของผมสองอัน
หนึ่งคือ เรื่องกฏการรวมตัวของความซวย ผมเคยนึกเล่นๆว่าเครื่องบินที่จะตกนี่จะต้องมีคนที่กำลังดวงซวยเกินครึ่งลำหรือเยอะกว่าปรกติครับ จึงบันดาลให้เกิดการตกของเครื่องบินลำนั้นๆได้ เรื่องความคิดบ้าๆนี้ถึงกับขนาดเคยไปโพสต์ถามคุณวินทร์ เลียววาริณในเวปเค้า จนโดนอาเค้าบอกว่าอย่าฟุ้งซ่านให้มากจะดีกว่า ^^" 555+ จ๋อยเลย

สอง ผมเคยนึกเหมือนกับพระเอกหนังเรื่อง Big fish ครับว่าคิดว่าตัวเองจะอยู่จนแก่ หนังเรื่องนั้นก็มีแง่คิดดีเหมือนกันนะครับ

แต่ผมนี่ต๊องจริงๆเลย


โดย: อะไรคือสิ่งหายาก แต่ไม่มีค่า วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:13:18:53 น.  

 
หนูจำได้ดีถึงประโยคของพ่อค่ะ
ซึ่งก็เคยเอามาเขียนไว้ในบล็อกแล้ว
ตอนที่แม่ไม่ค่อยสบายหนักๆ
พ่อบอกว่า คนเราอยู่ใกล้ความตายแค่ลมหายใจ
หายใจเข้าไม่หายใจออกก็ตาย
หายใจออกไม่หายใจเข้าก็ตาย
ก็เลยต้องรู้ตัวไว้ว่า
ตอนนี้หายใจเข้า และตอนนี้หายใจออก

ส่วนเหตุการณ์เครื่องบิน ตอนแรกหนูก็รู้สึกว่า
โชคร้ายมากๆ เลยคนที่ตาย
แต่คิดไปอ่านข่าวไปก็มีแต่ทำให้เศร้าใจ
เลยคิดใหม่ว่า คนเราจะถึงที่ตายก็ต้องตาย
ที่อยู่ก็ต้องใช้ชีวิตไป

สุขสันต์วันแดดไม่ออกค่ะ
^^


โดย: I am just fine^^ วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:16:08:48 น.  

 
เออ พูดเรือ่งกรรมจัดสรร อันนี้มันทึ่งจริงๆ คะ

เมื่อก่อนไม่สนใจพุทธศาสนาเท่าไหร่ จนเพื่อน
สนิทคนนึงชักชวนออน กับแฟนไปที่วัด
แห่งหนึ่งซึ่งหลวงพ่อเป็นที่เคารพมาก
ก็กราบไหว้ ทำบุญตามปรกติ ไม่ได้อะไร
จนกระทั่งวันหนึ่งไปหยิบหนังสือ เรื่อง
fruits of karma ที่เคยค้างๆ ไว้ แบบง่วงๆ
พอมาอ่านอีก ก็เอ๊ะจำได้ว่าเป็น
เรื่องราวเกี่ยวกับหลวงพ่อองค์นี้นิ เลยเพิ่มความสนใจทำให้อ่านไปเรื่อยๆเห็นว่าเป็นหนังสือที่
บอกเล่าเกี่ยวกับธรรมะ และ กรรมได้แจ่มแจ้งดี
หลังจากนั้นก็มาเจอคำตอบพี่ในกระทู้ต่างๆ ใน
สวนลุม เลยสนใจ เข้าไปในบล๊อก ยิ่งอ่าน
บล๊อกพี่แล้วกลับไปอ่านหนังสือก็ยิ่งเก็ท เพราะเป็นเรือ่งที่สอดคล้องกัน

คำตอบที่เคยถามเรื่องเกี่ยวกับความเชื่อ
ศาสนา และชีวิตสมัยเด็กๆ ก็เริ่มกระจ่างๆ
ขึ้นเรื่อยๆ เคยเล่าให้แฟนฟัง แฟนบอกว่า
เพื่อนสนิทคงเคยทำกรรมดีกันมาไว้ เลยมา
บอกทางบุญ ทางสว่างให้

กรรมจัดสรรจริงๆ


โดย: นู๋ปิ๋มมี่ วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:17:43:15 น.  

 
อ่านแล้วได้บรรยากาศจริงๆคุณแอสตัน
เพราะพรุ่งนี้ต้องเดินทางโดยเครื่องบินอีกแล้ว

หลังจากที่ตอนเครื่องบินตกอาทิตย์ที่แล้ว
เพิ่งโหลดกระเป๋าเช็คอิน ก็ได้ยินเคาน์เตอร์ข้างๆพูดว่า "นักบินเป็นไงบ้าง..." "dead"
เดาว่าเครื่องบินตกที่ไหนแน่ แต่ไม่อยากถามเพราะกำลังจะบินกลับมากรุงเทพฯ
แต่ตอนนั่งรอ ก็ทราบข่าว

คงทำได้แต่เพียง ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
แล้วถ้าจะต้องไป ก็ต้องไป

สงสัยกรรมจัดสรรจะเยอะค่ะ ตามมาอ่านได้ทุกบล็อก


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:0:34:34 น.  

 
เป็นอุบัติเหตุร้ายแรงที่สองครั้งเลยนะคะ กลับไม่เป็นอะไรเลย แน่ใจนะว่าไม่ได้ห้อยจตุคาม emo

น้านนอกเรื่องอีกแล้วเรา

อ่านบทความขอบคุณแอสตันหลายๆบทความ แล้วได้ข้อคิดไปมากมายเลยค่ะ ที่สำคัญ การตั้งมั่นอยู่ในความไม่ประมาท

ขอบคุณกรรมจัดสรรนะคะ ที่ทำให้มาเจอบล้อกนี้



อีกเรื่อง..
วันก่อน ผมทำรายการอยู่ดีๆ
มีคน sms มาบอกว่า.. อย่าไปทำอะไรพื้นที่สีเขียวนะ เค้ายังเด็ก+++++น้าน สงสัยว่าจะมีนัยยะทางการเมือง


โดย: พื้นที่สีเขียว วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:6:08:57 น.  

 
จริงๆก็พยายามเตรียมใจกับความตายเสมอ ไม่ว่าจะเป็นของตัวเองหรือของคนที่เรารัก เพราะว่ามีบทเรียนมาค่อนข้างเยอะ
บางทีคิดมากจนเครียดไปเลย ซึ่งก็ไม่ดีอีก

อ่านย่อหน้าสุดท้ายของพี่แล้ว ก็ต้องบอกตรงๆว่าบางทีอ่านบล๊อกพี่ก็ไม่ได้คิด ไม่เข้าใจ ซึ่งเป็นที่มาว่าก็เลยไม่เขียนคอมเม้นท์อะไร :D
อันนี้คงบุญไม่ถึงกระมัง

ปล.พี่เอ็ดอ่าน OOM ด้วยเหรอคะ อายยังไม่เห็นหนังสือจริงๆเลยค่ะ :)


โดย: DropAtearInMyWineGlass วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:9:51:46 น.  

 
วันที่เขียนบล็อกยาวๆคือวันที่มาเยี่ยมคุณเอ็ดที่บล็อกนี้ครั้งที่แล้วค่ะ

แหะ แหะ คือแทนที่จะปล่อยให้ตัวเองกังวล เป็นทุกข์เลยรวบรวมสมาธิมาเขียนบล็อกแทน
เขียนเสร็จแล้วรู้สึกดีขึ้นมากๆ เหมือนกับว่าเก็บฝุ่นความคิดมาเป็นก้อนความคิดได้

พอดีวันนี้เห็นคอมเม้นท์ของคุณเอ็ด ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่... เรียกว่ารู้คำตอบของเรื่องที่กังวลแล้วกัน เลยได้มาอ่านบล็อกนี้เป็นการทบทวนอีกครั้งหนึ่ง



กรรมจัดสรรของคุณได้ผลมากนะคะ
อย่างน้อยๆก็ได้ผลทั้งสองครั้งล่ะค่ะ



โดย: SevenDaffodils วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:22:24:02 น.  

 
อ่านแล้วอึ้ง O_O
พี่เอ็ดโชคดีมากเลยนะคะ ที่เจออุบัติเหตุร้ายแรงขนาดนั้นแล้วปลอดภัยอ่ะค่ะ
พูดถึงเรื่องกรรมจัดสรร...
หนูเชื่อเรื่องนี้เหมือนกันค่ะ ^^
การที่คนเรามีอะไรสนใจคล้ายๆกัน
พูดคุยถูกคอกัน
จนได้มาคบหาร่วมกันหรือรู้จักกัน
หนูคิดว่าคงมีอะไรเบื้องหลังอยู่แน่ๆ

และตอนนี้สัจธรรมที่เพิ่งค้นพบอีกข้อนึงก็คือ
"ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน" ค่ะ



ปล* หนูเล่นเป็นตัวลิงค่ะพี่เอ็ด
ปล2* การแสดงงานโขนเฉลิมพระเกียรติ ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงคงเป็นวันที่ 8 มีนาคม 2551 นี้อ่ะค่ะ (มาโปรโมตในบล็อคนี้ซะงั้น)


โดย: a r i t s u m e m o o n วันที่: 22 กันยายน 2550 เวลา:13:11:10 น.  

 
ข่าววันนี้ วันทูโกเอาอีกแล้วค่ะ คราวนี้เครื่องบินลงจอดแล้วกระแทก ทำเอาผู้โดยสารโวยกันยกใหญ่เลย


โดย: Professional วันที่: 22 กันยายน 2550 เวลา:22:25:34 น.  

 
วันนี้มาลอง log in ดูค่ะ ทำได้แล้ว ดีใจ....

หลังจากเคลียร์ทุกอย่างทั้งการงานและสุขภาพได้คงได้มีโอกาสมาแวะเวียนบ่อยขึ้นนะค่ะ


โดย: Nichaboon (Nichaboon3000 ) วันที่: 23 กันยายน 2550 เวลา:19:55:28 น.  

 
เสริมนะครับผม พระพุทธเจ้าท่านตรัสเตือนว่า มรณานุสติควรแม้กำหนดทุกลมหายใจเข้าออกเชียวครับ


โดย: ดำรงเฮฮา วันที่: 24 กันยายน 2550 เวลา:15:38:53 น.  

 
หวัดดีฮับพี่

สบายดีอ๊ะเป่าemo


โดย: ใครกัน...นั่งอยู่ตรงนี้ วันที่: 24 กันยายน 2550 เวลา:19:43:38 น.  

 
ขอบคุณทุกท่านนะครับ
ช่วงนี้ผมยุ่งๆ เพราะติดซีรีส์ 24 อยู่ 5555

แวะมาอ่านคอมเมนท์ของทุกท่าน ด้วยความยินดีทุกวัน

ตอบรายบุคคลไม่ไหว ผมอาศัยวิธีย้อนกลับไปเยี่ยมท่านที่บล็อคแทนนะครับ


โดย: aston27 วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:14:58:38 น.  

 
^
^
^
HA...HA...HA...


โดย: Q.NUH วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:9:41:56 น.  

 
จขบ.อินเทรนด์ ติดซี่รีส์กับเขาด้วยอ่ะ
^^


โดย: I am just fine^^ วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:11:22:16 น.  

 
อ่านเรื่องเฉียดตายของคุณ aston แล้ว
ทำให้คิดได้ว่าเราก็อยู่ใกล้ความตายขนาดไหน
และก็คิดว่ายังไม่ได้เตรียมพร้อมอะไรไว้เท่าไหร่เลย..


ป.ล. คุณ I am just fine^^
..หายใจเข้าไม่หายใจออกก็ตาย
หายใจออกไม่หายใจเข้าก็ตาย
ก็เลยต้องรู้ตัวไว้ว่า
ตอนนี้หายใจเข้า และตอนนี้หายใจออก..
-->คุณพ่อสอนไว้ดีจังเลยค่ะ


โดย: mint_candy วันที่: 5 ตุลาคม 2550 เวลา:16:16:54 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

aston27
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 215 คน [?]




คนรู้ไม่คิด คนคิดไม่รู้


Emo น้องลิง
Emo น้องเพนกวิน
X
X
New Comments
Friends' blogs
[Add aston27's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.