คิดถึงทุกวัน : เราเดินผ่านคนกี่คนในชีวิต กว่าจะพบว่าอะไรที่อยู่ใกล้หัวใจมากที่สุด

คิดถึงทุกวัน
พิมปาย เขียน

มีหนังสือไว้ให้ " ใครๆ " ในวันแห่งความรักหรือยังคะ ถ้ายังไม่มี ขอแนะนำเล่มนี้เลยค่ะ ไม่ต้องพูดอะไรด้วยค่ะ แค่เห็นชื่อหน้าปกคนรับก็คงจะรู้แล้วล่ะค่ะ ว่าผู้ให้ต้องการ "สื่ออะไร" กับผู้รับ

ถ้าประเมินจากชื่อหนังสือดูราวกับว่าหนังสือเล่มนี้ว่าด้วยความรักหวานแหวว แต่จริงๆ หนังสือเล่มนี้นำเสนอความรักที่หวาน แต่ไม่เลี่ยนนะคะ อ่านแล้วก็อมยิ้ม แถมบางทีก็หม่นๆ เศร้าเล็กๆ (ไม่มากค่ะ แบบเดียวกับความรัก ที่บางทีก็มีเรี่องเศร้าบ้าง ถ้าเราปล่อยใจให้ความสัมพันธ์ )
"คิดถึงทุกวัน " เล่มนี้พัฒนาขึ้นมาจากหนังสือทำมือค่ะ บรรณาธิการคนหนึ่งได้อ่านหนังสือเล่มนี้ ตอนเป็นหนังสือทำมือ (ซึ่งขายดีมาก ที่เชียงใหม่-คนเขียนจบจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่) อ่านไปก้ยิ้มไป ดูจากสำนวนภาษาแล้ว ก็ตอบได้ทันทีว่า หนังสือเล่มนี้ "อยู่บนแผง" ได้สบาย หลังจากนั้น บรรณาธิการก็บอกให้พิมปายไปทำงานเพิ่มเติม อันนี้คือบทเริ่มต้นของหนังสือเล่มนี้ค่ะ แต่กว่าที่หนังสือเล่มนี้จะเสร็จลง พิมปาย ก็เข้าสู่วงการหนังสืออย่างเต็มตัวไปแล้ว

"พิมปาย" ไม่ใช่นักเขียนหน้าใหม่ในวงการหนังสือ เธอมีหนังสือรวมเล่มมาก่อนหน้านี้แล้ว (แต่คิดถึงทุกวัน นี้ถือได้ว่าเป็นเล่มแรกๆ สำหรับงานเขียนของเธอ) เคยได้รับรางวัลนักเขียนเรื่องสั้นจากเว็บไซด์ Thaiwriter.net ความเรียงที่นำมาเพิ่มเติมในหนังสือเล่มนี้ หลายชิ้น เคยถูกตีพิมพ์ในนิตยสารแพรวสุดสัปดาห์
นอกจากนี้เรื่องสั้นบางเรื่องของเธอได้เคยนำไปถูกตีพิมพ์รวมเล่มกับนักเขียนเรื่องสั้นคนอื่นๆด้วย ตอนนี้พิมปาย กำลังทำงานประจำในฐานะกองบรรณาธิการนิตยสารผู้ชายที่มียอดจำหน่ายมากที่สุดของประเทศไทย (ทราบ ใช่ไหมคะว่าเล่มไหน)

โดยส่วนตัว จขบ.ชอบความเรียงที่ชื่อว่า "ทำไมคนบางคนไม่น่ารัก" ค่อนข้างมาก เพราะความเรียงชิ้นนี้พยายามทำความเข้าใจ "คนที่แตกต่างจากเรา" พิมปายนำเอาบรรยากาศการถกเถียงในชั้นเรียนวิชาสังคมวิทยาของเธอเมื่ออาจารย์พูดถึง มนุษย์เผ่าหนึ่งที่นิยมล่าหัวคน อาจารย์อธิบายจากมุมมองของนักมานุษยวิยา ว่าทำไมเขาถึงเป็นแบบนั้น สาวน้อยพิมปายเมื่อครั้งเป็นนักศึกษา ก็เข้าใจไม่ได้ถึงวิธีคิดแบบนี้ (ใครจะเข้าใจการล่าหัวมนุษย์กัน ) แต่อยากให้ลองอ่านความเรียงชิ้นนี้ดูค่ะ บางทีเราอาจจะนำมาปรับใช้กับชีวิตประจำวันได้ และเข้าใจว่า ทำไม คนบางคนถึงไม่น่ารัก

ยังยืนยันว่าความเรียง 25 ชิ้นที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้ยังว่าด้วยความรักอยู่ค่ะ นี่คือชื่อความเรียงบางชิ้นที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้ ...คนดีจ๋า ลอยกระทงในอินเตอร์เน็ท ภาษาของสิ่งที่เรียกว่ารัก กรณีหลงรักผู้ชายอินดี้ วันที่ฉันหูหนวกและเขาตาบอด... ฯลฯ
พิมปายบอกเอาไว้ในคำนำว่า "ฉันเขียนเรื่องนี้อย่างซื่อสัตย์ที่สุด ความรักที่เป็นจริง ความคิดถึงที่รุนแรง ความอยากรู้อยากเห็นจิตใจคนอื่น อาการจะเป็นจะตาย และความพยายามจะทนให้ได้บ้างมันคืออารมณ์คลาสสิคของหญิงสาวทุกคน ฉันอยากจะเชื่ออย่างนี้
เมื่อมองย้อนกลับไป ฉันพบว่าหญิงสาวคนนั้นเธอคงต้องเหนื่อยไม่น้อยกับถนนสายนี้ มันคือส่วนหนึ่งของการเดินทางเพื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ที่บางคนทำได้และบางคนยากที่จะทำ
หากขอพรได้สองข้อ ข้อหนึ่งเธออยากจะคิดแบบผู้ใหญ่ ข้อสอง เธออยากมองโลกแบบเด็กๆ ..."

ส่วนข้างล่างนี่เป็นคำนิยมที่อยู่หลังปกหนังสือเขียนโดยวรพจน์ พันธุ์พงศ์ นักเขียนหนุ่มโรแมนติคขวัญใจของหลายๆ คนแถวนี้
" คิดถึงทุกวัน ผมชอบคำนี้ ของพิมปาย มันเป็นคำธรรมดาที่มีกลิ่นหอม ผมไม่ใช่ผู้หญิง ผมไม่รู้ว่าผู้หญิงคนหนึ่งสามารถรู้สึกอย่างนี้จริงๆ หรือว่าเป็นแค่ความอ่อนไหว ยามที่หัวใจเธอมีรัก
ผมคิดว่าคงดีถ้ามีใครสักคนใช้คำนี้กับเรา และน่าจะดียิ่งขึ้นกว่าถ้าใครคนนั้นรู้สึกแบบนี้จริงๆ เพราะถึงแม้จะต้องตาย ก็เป็นความตายที่อบอุ่น" เฮ้อ โรแมนติคซ้า

เห็นเส้นที่หยักๆ ตรงหน้าปกหนังสือไหมคะ คนออกแบบเขาคิดจากเส้นชีพจร เวลาเรามีความรักหัวใจเราจะเต้นแรง เส้นชีพจรก็จะพุ่งปรี๊ด ...



ป.ล. มีความรักแล้วก็แสดงพลังทางการเมืองได้นะคะ ถ้าอยากถอดถอนนายกรัฐมนตรีคนนี้ เข้าไปดาวน์โหลด ร่วมลงชื่อ 50,000 ชื่อ เพื่อถอดถอนนายกรัฐมนตรี ได้ที่นี่ค่ะ คลิกเลยๆ

Create Date : 10 กุมภาพันธ์ 2549 Last Update : 31 สิงหาคม 2557 16:10:41 น. Counter : 2521 Pageviews.		109 comments
Share Tweet

	2603 : อิจิโตะคุณหมอหัวใจเทวดา : โซสุเกะ นัตสึคาวะ มาช้ายังดีกว่าไม่มา (21 ม.ค. 2569 13:00:35 น.)		รีวิวภาพยนตร์ "Panor II" พนอ 2 หลอนสมการรอคอย นายแว่นขยันเที่ยว (23 ม.ค. 2569 21:14:57 น.)
	: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ – วันละเรื่อง : กะว่าก๋า (16 ม.ค. 2569 04:39:40 น.)		ชุดคำถาม ที่จะเอาไปให้ คนทดลองต่อ วันอาทิตย์นี้ peaceplay (16 ม.ค. 2569 10:33:54 น.)