- - - - - - - - - - - - แพร์ซโพลิส1-2 อิสระภาพและความขมขื่น --------------------------
![](//bp1.blogger.com/_LukK6W2QQNQ/SJbEIpxLtvI/AAAAAAAAB4c/sqQcQMCYiOk/s400/PP1B.jpg)
![](//bp1.blogger.com/_LukK6W2QQNQ/SJbHjZDkixI/AAAAAAAAB4s/XP3rWP6iMo4/s400/PP2B250.jpg)
เมื่ออ่านหนังสือภาพสองเล่มนี้จบลง ดิฉันพบว่า เราเกิดและเติบโตในประเทศที่อะไรๆ ก็เป็นเรื่องสบายๆ ไปหรือเปล่าหนอ ในขณะที่อีกที่หนึ่ง ผู้หญิงคนหนึ่งเกิดและเติบโตในประเทศที่แต่งตัวอย่างที่ตัวเองอยากจะแต่งออกจากบ้านก็ไม่ได้ แต่งหน้าไม่ได้ วิ่งก็ไม่ได้ ( ก้นจะกระเพื่อมขึ้นลง เป็นการยั่วยุทางเพศ ) และถ้าฝ่าฝืนกฏเหล่านี้ ผู้หญิงคนนั้นจะถูก จนท.ของรัฐเรียกไปอบรมหรือขังคุกได้
โชคดีที่มาร์จอเน่ คนเขียนหนังสือเล่มนี้เกิดและเติบโตจากครอบครัว Elite มีพ่อเป็นวิศวกร มีแม่เป็นคนออกแบบเสื้อผ้า ยายสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าชาห์ที่ถูกโค่นราชบัลลังก์ ทำให้ชีวิตเธอมีทางเลือกมากกว่าผู้หญิงคนอื่นๆ ในอิหร่าน เมื่อสถานการณ์ในอิหร่านแย่ลง พ่อแม่ของเธอตัดสินใจส่งเธอไปเรียนมัธยมที่เวียนนา ทำให้เธอรู้จักอิสระเสรีที่ประเทศตะวันพึงมี ที่นี่เธอได้เรียนรู้ชีวิตมากมาย เป็นต้นว่าทะเลาะกับเจ้าของหอพัก รู้จักปาร์ตี้ รู้จักความรักครั้งแรก และรู้จักแม้นกระทั่งการกินนอนข้างถนน
เล่มสองบอกเล่าความคิดการเป็นสาวสะพรั่งของเธอ ตั้งแต่แต่การเรียนในระดับปริญญาตรีที่นักศึกษาศิลปะในกรุงเตหะรานต้องเผชิญ ( แน่นอนว่าพวกเขาไม่สามารถวาดนางหรือนายแบบนู้ดได้แน่ๆ ) ความรักที่สุกงอมจนกระทั่งถึงการแต่งงาน สถานการณ์สงครามอิรัก อิหร่าน ความคิดเห็นทางการเมืองของผู้เขียนถูกกล่าวถึงบ่อยมาก แต่มันไม่ได้ถูกพูดถึงอย่างแห้งแล้ง แต่มันมาจากปากของสาวเปรี้ยว ซ่าส์ ขบถ และอ่อนไหว และจากปากของผู้หญิงคนหนึ่งที่เวลาจะออกจากบ้านต้องคลุมหน้าออกมาทุกครั้ง มันจึงเต็มไปด้วยเรื่องของผู้หญิงคนหนึ่งที่มี พ่อ แม่ ยาย คนรัก เพื่อนฝูง ผู้ควบคุมกฎระเบียบของบ้านเมือง และมีฉากหลังเป็นสถานการณ์บ้านเมืองอันแสนเข้มข้นของกรุงเตหะราน
...
จากเว็บของสนพ.กำมะหยี่
![](//4.bp.blogspot.com/_LukK6W2QQNQ/SL0g9YoH9NI/AAAAAAAACL4/POpZi2gF4Xw/s400/Majane.jpg)
มาร์จอเน่ ซาทราพิเกิดเมื่อปี 1969 ในเมืองราชท์ ประเทศอิหร่าน เติบโตที่กรุงเตหะราน ก่อนจะเดินทางไปกรุงเวียนนา โดยต่อมาจบการศึกษาด้านศิลปะที่เมืองสตราสบูร์ก ประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบัน มาร์จอเนใช้ชีวิตอยู่ที่กรุงปารีส ออกผลงานภาพประกอบอย่างสม่ำเสมอ ทั้งยังเขียนวรรณกรรมเด็กหลายเล่ม ผลงานภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง Persepolis ที่เธอสร้างร่วมกับแวงซองต์ ปารงโนด์ ได้รับรางวัลจูรีไพรส์ จากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมืองคานส์ และอีกหลายรางวัลทั่วโลก
มาร์จอเน่มองตัวเอง
ฉันโง่มากตอนอายุยี่สิบ ฉันคิดเลขเก่งมากจนคิดว่าตัวเองฉลาดเป็นกรด แต่ฉันไม่ฉลาดในการใช้ชีวิต ฉันก้าวร้าวเกินไป ตัดสินใจผิดตลอดเวลา เชื่อว่าตัวเองเป็นคนดีทั้งที่จริงๆ ไม่ใช่ คิดว่าตัวเองเป็นคนร้ายกาจทั้งที่จริงๆ ไม่ใช่ ทุกอย่างที่ฉันคิดผิดไปหมด แต่พออายุมากขึ้น อะไรๆ ก็ดีขึ้น
"โลกนี้ซับซ้อนมาก ในหนังสือฉันเขียนถึงมูลลาห์ที่ดี คนที่ให้ฉันผ่านการสอบสัมภาษณ์เข้ามหาวิทยาลัย เขารับฉันเข้าเรียน ฉันจึงไม่อาจเขียนว่า มูลลาห์ทั้งหมดไม่ดี เพราะมีคนที่เชื่อในความซื่อสัตย์อยู่ มันง่ายกว่าถ้าจะบอกว่าพวกเขาทั้งหมดเลวร้าย ชีวิตฉันก็คงง่ายขึ้น แต่ทุกอย่างซับซ้อนกว่านั้น มีความดีมากเหลือเกินในความชั่ว และมีความชั่วมากเหลือเกินในความดี"
ไปรู้จักมาร์จอเน่มากกว่านี้ได้ที่นี่
//gammemagie.blogspot.com/2008/09/blog-post.htmlป.ล.เมื่อวานนี้การ์ดเล็กๆ พร้อมด้วยของน่ารักๆ และเสียงกริ่งประตูหน้าห้อง ทำให้จขบ.นี้สดชื่นมาก ขอบคุณน้องแพรมากๆ เลยจ้า
![](//www.bloggang.com/data/a-wild-sheep-chase/picture/1223346824.jpg)
สงสัยจะได้ซื้อในงานหนังสือ
เอาติดมือไปอ่านบนรถไฟกลับบ้านแน่ๆ สองเล่มนี้