สรรพสิ่งล้วนเกี่ยวพัน
<<
มีนาคม 2566
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
8 มีนาคม 2566

ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกม.ที่ 322 : เพลงไหนที่ตรงกับชีวิตคุณ

ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 322
"เพลงไหนตรงกับชีวิตคุณ"

โจทย์โดย คุณ โอน่าจอมซ่าส์ 

ช่วงชีวิตหนึ่ง
ตอนที่ต้องแยกกันอยู่กับสามี
เป็นเวลา2-3ปี
เพราะย้ายที่ทำงานแล้วย้ายตามทันทีไม่ได้
ระยะทางไกลกัน 1400 กม. ไกลเหลือเกิน
สมัยโน้น เมื่อ 40กว่าปีที่แล้ว
เรายังไม่มีโทรศัพท์มือถือหรือแพ็กลิงค์ใช้กัน
มีแต่โทรศัพท์ทางไกล ที่ต้องไปจองคิวโทร
เสียเงินเป็นนาที จำไม่ได้แล้วว่านาทีละกี่บาท
ต้องโทรตอนกลางคืนด้วยเพราะราคาจะถูกกว่า
สิ่งที่จะติดต่อสื่อสารหากันได้ คือจดหมาย
เราเขียนจดหมายถึงกันทุกวัน
ยังเก็บจดหมายไว้เป็นปึกๆ
เป็นความทรงจำที่ดี
แต่ก็แฝงด้วยความเศร้า
สิ่งที่ทำได้นอกจากเขียนจดหมายแล้ว
ก็ร้องเพลงให้ตัวเองนี่แหละ
อยู่คนเดียว มันเหงามาก เศร้ามาก
และระแวงใจไปเรื่อยๆ
เพลงนี้ตรงกับความรู้สึกช่วงนั้นเป็นที่สุด
แม่ตะลี ร้องเก็บเสียงไว้400กว่าเพลงแล้ว
เปิดฟังเอง วนไปค่ะ
เพลงนี้ "คิดถึงเธอแล้วอยากร้องไห้"







Create Date : 08 มีนาคม 2566
Last Update : 8 มีนาคม 2566 9:47:30 น. 19 comments
Counter : 626 Pageviews.  

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณtoor36, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณกะว่าก๋า, คุณเนินน้ำ, คุณ**mp5**, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณสองแผ่นดิน, คุณnonnoiGiwGiw, คุณRain_sk, คุณกิ่งฟ้า, คุณnewyorknurse, คุณเริงฤดีนะ, คุณkae+aoe, คุณThe Kop Civil


 

เสียงแม่ตะลีไพเราะและกินใจมากๆค่ะ
ฟังแล้วฟิน..อินตาม

วันหน้ามาส่งกำลังใจค่ะ
สุขสันต์วันสตรีสากล


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 8 มีนาคม 2566 เวลา:10:10:06 น.  

 
เข้าใจเลยครับ สมัยก่อนการสื่อสาร การคมนาคมยังไม่ดี จะเดินทางไปหาก็ลำบาก (เดี๋ยวนี้ก็ใช่ว่าจะสบาย แต่ดีกว่าสมัยก่อน)

โทรศัพท์ทางไกล จองไม่ว่าคนเยอะด้วย คุยก็กลัวว่าจะแพงต้องรีบๆ คุย กดดันมันทุกทางเลย สมัยก่อน จดหมาย ไม่ก็ไปรษณีย์ถูกสุดแล้วล่ะ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 8 มีนาคม 2566 เวลา:10:28:39 น.  

 
ระยะทางไกลเหลือเกิน เห็นภาพเลยค่ะ ต้องใช้เวลาช่วงกลางคืนโทรจริงๆ และไม่โดนกดดันจากคนรอต่อคิวด้วย ค่าเงินสมัยก่อน หนึ่งบาทยังซื้อลูกอมกินได้ตั้งแปดเม็ด แต่เดียวนี้หนึ่งบาททำอะไรไม่ได้เลย นอกจากซื้อของใช้แล้วมีเศษบาทโผล่ พนักงานต้องถามว่า พี่ๆมีเศษเหรียญบาทมั้ยค่ะ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 8 มีนาคม 2566 เวลา:11:04:39 น.  

 
สวัสดีค่ะแม่ตะลี
ร้องเพลงได้ไพเราะมาก ๆ ค่ะ เหมือนนักร้องอาชีพเลยค่ะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 8 มีนาคม 2566 เวลา:11:16:04 น.  

 
คิดถึงเธอแล้วอยากร้องไห้
เพิ่งเคยฟังค่ะ
ขิอบคุณที่แนะนำ


โดย: อุ้มสี วันที่: 8 มีนาคม 2566 เวลา:11:24:56 น.  

 
ระยะทางไกล
ใจก็คิดถึงกันจริงๆครับพี่
เพลงที่พี่ร้องน่าจะแทนความรู้สึกได้ทั้งหมดเลย

ผมนึกถึงสมัยตัวเอง
ก็ชอบเขียนจดหมายหาเพื่อนครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 มีนาคม 2566 เวลา:11:30:42 น.  

 
เพลงเพราะมากเลยครับพี่
ผมเพิ่งเคยฟังเหมือนกันครับ
แต่ก่อนผมชอบเขียนจดหมายเหมือนกันครับ โทรศัพท์ทีนึงต้องแลกเหรียญไว้เยอะเลยครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 8 มีนาคม 2566 เวลา:12:52:02 น.  

 
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ


โดย: **mp5** วันที่: 8 มีนาคม 2566 เวลา:16:16:36 น.  

 
ฟังเพลงกินใจมากครับแม่ตะลี... ยอดนักร้องเลยร้องอัดไว้
หลายร้อยเพลง


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 8 มีนาคม 2566 เวลา:18:24:29 น.  

 
เสียงแม่ตะลีเพราะครับ


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 8 มีนาคม 2566 เวลา:20:56:32 น.  

 
ความรู้สึกที่ดีมีต่อกันทำไมฟังเพลงนี้แล้วทำให้คิดถึง
บรรยากาศในหนัง ขวัญและเรียม ก็ไม่ทราบ


โดย: =[]=!!! (Rain_sk ) วันที่: 8 มีนาคม 2566 เวลา:23:07:50 น.  

 
สวัสดียามดึกค่ะ แม่ตะลี มาฟังเพลงเพราะมากค่ะ เสียงดีมากเหมือนนักร้องอาชีพเลยค่ะ การจากกันไกล สมัยก่อนติดต่อกันก็ยาก มีแต่จดหมายติดต่อถึงกันเท่านั้น เข้าใจความรู้สึกเลยค่ะเพราะเคยเป็นเหมือนกัน รักกัน แต่ต้องจากกันอยู่ไกลกันคนละจังหวัด ใช้จดหมายติต่อถึงกันเช่นเดียวกันแต่ไม่นานเขาก็จากไปจริงๆไปอยู่กับคนอื่นที่ใกล้ชิดกว่าเรา จำได้ว่าตอนนั้นเสียใจจนป่วย พอหายป่วยเผาจดหมายทิ้งหมดเลยเป็นกล่องๆค่ะ 555

แต่เดี๋ยวนี้เป็นคนใหม่แล้วไม่เศร้าแล้วค่ะ อิอิ ชอบเพลงนี้เหมือนกันค่ะ


โหวต Friendship Story Blog

หลับฝันดีค่ะ




โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 9 มีนาคม 2566 เวลา:1:14:27 น.  

 
ขอบคุณที่ไปให้กำลังใจบล็อกตะพาบนะคะ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 9 มีนาคม 2566 เวลา:1:23:59 น.  

 
ส่งกำลังใจยามเช้า


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 9 มีนาคม 2566 เวลา:5:03:28 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 มีนาคม 2566 เวลา:5:16:21 น.  

 
เป็นช่วงเวลาที่ทรมานเลยนะคะ แต่พอผ่านมาได้ เราก็มีเพลง..ฟังเยอะเลย อิอิ


โดย: kae+aoe วันที่: 9 มีนาคม 2566 เวลา:8:30:29 น.  

 
แหม ๆ แซวเลยนะ 555

นอนฟังฝนตก คิดถึงบ้านครับตอนอยู่ในป่า เมืองจันท์ ตอนนั้น
เพลงนี้ยังไม่มีคนแต่ง(แต่งปี 2527) เนื้อร้องเปลี่ยนไปบ้างเมื่อ
เปลี่ยนนักร้องและบันทึกเสียงเป็นเทป...

ที่นึกถึงยามจันทร์ทอแสง ตอนนั้นอยู่บนดอยคนเดียวกลางไร่
ขิง 25 ไร่ หนาวมาก ๆ ตอนนอนต้องก่อกองไฟใช้ไม้แห้ง
ในป่าข้างไร่สุมให้ไฟจุดคุไปเรื่อย ๆ นอนนานเข้าด้านหลังเย็น
ต้องหันหลังให้กองไฟแทน.. ชีวิตตอนนั้นรันทดมากเพราะ
ทนทำงานกับ ผู้บริหารชุดใหม่จากช่องทีวีเลยลาออก ได้เงิน
กองทุนที่สระสม+กับเงินที่ค้าขายผ้า 10 กว่าปีไปทำไร

แล้วขาดทุนเพราะขิงเจอเชื้อราเพียงวันเดียวหมดไปหลายไร่
ต้องเรียกรถสิบล้อมา ขนขิงระดมคนงานจากหมู่บ้านต่าง ๆ
มาขุดตัด ขนใส่ถุงปุ๋ย 33 กก. แต่โรงงานเขาคิดให้เพียง 30
กก.เขาว่าตัดดินกับเศษออก ต้องกลำกลืนระทม

โชคดีที่อีกดอยผมลงเผือกไว้ ขุดขายชดเชยเงินที่ลงทุนไป
คนละหลายแสนบาท แบ่งเงินกันแล้วได้เงินกลับคืนคนละ
5 หมื่นบาท หุ หุ.. โชคดีผมถูกเรียกเข้าไปรับงานบัญชีภาษี
ภัตตาคาร

ยาวแล้วครับ 555


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 9 มีนาคม 2566 เวลา:18:59:19 น.  

 
มีความเชื่อในเรื่องความตายสองแบบ
คือหนึ่งตายแล้วเกิด เกิดแล้วตาย ว่ายเวียนไปเรื่อยๆ
กับตายแล้วดับสูญ หรือตายแล้วไปอยู่กับพระเจ้า

แต่ผมเชื่อเรื่องนิพพานครับ
คือตายแล้วไม่เกิดอีกต่อไป



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 มีนาคม 2566 เวลา:21:03:23 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 มีนาคม 2566 เวลา:4:41:34 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ตะลีกีปัส
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




New Comments
[Add ตะลีกีปัส's blog to your web]