สรรพสิ่งล้วนเกี่ยวพัน
<<
มกราคม 2567
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
27 มกราคม 2567

ถนนสายนี้สายนี้ มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 344 "ไม่เคยพอ"

ถนนสายนี้ มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 344 "ไม่เคยพอ"
โจทย์โดยคุณ จันทราน็อคเทิร์น  

อย่างที่เคยทราบๆกันแล้วว่า
แม่ตะลีชอบออกทริปแค้มป์ปิ้ง 
และออกทริปกันแค่2คนกับโชเฟอร์ขาซิ่งคู่ใจ
 มานาน10กว่าปีแล้ว
อันนี้ไม่นับแค้มป์ปิ้งลูกเสือเนตรนารีสมัยเด็กๆนะคะ
จากที่เคยมีแค่เต๊นท์เล็กๆของไทยราคาพอหาซื้อได้
เสื่อรองนอน ผ้าห่ม จากครั้งแรกที่เราออกทริปกัน
เต๊นท์รุ่นนั้น ใช้มานานหลายปี เสาหักบ้างยางยืด
เทปกันน้ำร่อน น้ำฝนซึม เวลาเข้าไปก็ต้องย่อตัวบ้าง คลานบ้าง






ก็เปลี่ยนเป็นหลังใหญ่ขึ้น คุณภาพดีกว่าเดิมบ้าง
ครั้งนี้เต๊นท์หลังคาสูง เดินเข้าได้สบายๆ
ได้สีที่ถูกใจขึ้น
จากสีน้ำเงินเบสิค สีเดียว
ก็เป็นสีเขียว - น้ำตาล ทูโทนละ คิดว่าเก๋แล้วค่ะ
ใช้ไประยะหนึ่งก็ต้องซ่อมบ้าง ยางยืดในเสามันยานท่อกแท่ก
รั้งเต๊นท์ไม่ค่อยอยู่ ซ่อมไปแล้วใช้ต่อ
นานเข้า เทปที่กันน้ำซึมก็เสื่อม กางหน้าฝนคือ ได้เป็นผู้อพยพแน่นอน
แก้ไขโดยการซื้อแผ่นหลังคา(ทาร์ป)มากางคลุมไว้
ก็เป็นพลาสติกที่เขาปู้พื้นกันน่ะค่ะ
เบาๆ ราคาถูกดี







มาหลังๆ โห...มันขึงลำบาก
เริ่มไม่พอใจ อยากหาที่มันเบาๆ 
ก็ได้ทาร์ปไนล่อน เบา หลากสีมาอีก คลุ่มเต๊นท์ได้ง่ายขึ้น
ผ่านไป ผ่านไป เราเริ่มขี้เกียจกางเต๊นท์กัน
เพราะอายุมากขึ้น เรี่ยวแรงในการแบกเต๊นท์ขึ้นเนิน ลงบันได
เพื่อไปให้ถึงจุดกางเต๊นท์ที่วิวสวยๆ มันไกล
ก็มีเต๊นท์ติดรถหลังคาออกสู่ตลาด
โห...เปิดยูทูปรีวิวสินค้ากันอยู่พักใหญ่
เปรียบเทียบราคา ข้อดีข้อด้อยของแต่ละค่าย
กว่าจะตัดสินใจซื้อได้
ต้องเสียเงินเตรียมเหล็กนั่งร้านหลังคารถ
เพื่อวางเต๊นท์อีกที จนพร้อม
จึงไปที่ร้านขาย เพื่อติดตั้ง
ได้มาแล้วก็ทดลองใช้ครั้งแรกที่หาดวนกร ประจวบคิรีขันธ์
โอ้โฮแฮะ...มันกางง่าย เก็บง่าย ใช้เวลาไม่เกิน3นาทีก็เสร็จ
ถ้าช่วยกัน2คนก็แป๊บเดียวเอง ยิ่งเร็วเข้าไปใหญ่





ใช้ไปได้สัก2-3ครั้ง
ไม่พอใจ เพราะตรงบันไดไม่มีอะไรกันฝน
ตอนฝนตกหรือน้ำค้างลง มันลื่น
เอ้า....เสาะหาทาร์ป มาเชื่อมต่อกับตัวเต๊นท์เพิ่ม
เสียเงินทั้งนั้น แต่ก็สะดวกสบายขึ้นเยอะเลย
ไปกางช่วงฝนหรือหนาวน้ำค้าง หมอกลงจัด
ก็ขึ้นลงบันได้สบาย
มีที่นั่งเล่นใต้ทาร์ปได้ ไม่ต้องไปกางอีกผืน
ออกทริปกับเต๊นท์บนหลังคานี้ได้ 70ทริป








หัวเข่าเสื่อม เริ่มมีปัญหาในการขึ้นลงบันได
คุณเขาก็เริ่มไม่พอใจ ไปซื้อเต๊นท์รูปแบบใหม่
หลังใหญ่เท่าบ้าน(น้อยๆ) มาอีก
มีห้องนอน และห้องนั่งเล่นในตัว
กันยุงกันแมลง ก็ปิดลงเหลือแต่มุ้งลวด
กลางวันก็เปิด เพื่อให้ลมโกรก
เดินเข้า-ออกสบาย ทั้งสูงทั้งใหญ่
และหนัก! ค่ะ หนักมาก ต้องใช้รถเข็นช่วย







แล้วขบวนการแค้มป์ปิ้ง
ก็ต้องเอาทั้งเต๊นท์เล็ก เต๊นท์ใหญ่ติดไปด้วย
เผื่อเหลือเผื่อขาด
พื้นที่ไม่มีให้จอดรถกางเต๊นท์หลังคา
เราก็กางเต๊นท์เล็กบ้าง ใหญ่บ้าง
พื้นที่ในรถไม่เหลือให้ซื้อของกลับบ้าน
เพราะอัดเต็มหมดทุกซอกหลืบ!!!

ส่วนเครื่องใช้ไม้สอยในการออกแค้มป์ปิ้ง
ไม่ต้องพูดถึงค่ะ ไม่เคยพอ...
มันงอกมาเรื่อยๆ ออกทริปแต่ละครั้งเหมือนย้ายบ้าน
ทั้งตู้เย็น ทั้งแอร์เคลื่อนที่ พัดลมคนละตัว
เก้าอี้คนละตัว เก้าอี้ตั้งของ
โต๊ะกลางที่เปลี่ยนเรื่อยๆ กระติกน้ำแข็ง
แผ่นปูนอน 
แต่ที่ไม่ค่อยเปลี่ยน คือ คุณโชเฟอร์ของอิฉัน
ต้องพกหมอนข้างประจำตัวไปทุกทริป
เวลาลากหมอนข้างออกจากรถ
อิฉันละก็ อ๊าย...อาย สายตาเพื่อนชาวแค้มป์เสียจริงๆ
บางครั้งต้องนอนโรงแรมระหว่างทาง
เขาให้อิฉันหอบหมอนข้างของเขาเข้าโรงแรมค่ะ
ตัวเขาอาย
แล้วอิฉันไม่อายหรือคะ ปั้ดโถ๋!!!!

สวัสดี



 



Create Date : 27 มกราคม 2567
Last Update : 27 มกราคม 2567 13:44:51 น. 8 comments
Counter : 391 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณกะว่าก๋า, คุณhaiku, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณหอมกร, คุณดอยสะเก็ด, คุณtoor36, คุณkae+aoe, คุณThe Kop Civil, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณอุ้มสี


 
สายแคมป์ปิ้งด้วยกันก็ดีนะคะ ถึงไหนถึงกัน
เป็นคนติดหมอนข้างเหมือนกันค่ะ ใช้คนเดียว 2 ใบด้วย



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 27 มกราคม 2567 เวลา:20:22:00 น.  

 
โชคดีมากๆเลยครับพี่ที่ชอบเหมือนกัน
เต๊นท์หลังใหญ่เหมือนห้องขนาดย่อมๆเลยนะครับ
ดูแล้วน่าจะนอนสบายมากๆ



ปล. ทุกข์อันใหญ่หลวง
เวลาเราเข้าใจทุกข์
และพ้นทุกข์นี้ได้
ก็เปรียบเหมือนอิสระอันใหญ่หลวงครับพี่
ความหมายคือ ในสุขมีทุกข์
ในทุกข์มีสุข
เพราะมันเป็นสิ่งเดียวกัน
ถ้าเราเข้าใจทั้งสุขและทุกข์
เราก็จะเป็นอิสระทั้งจากสุขและทุกข์ได้
อันนี้ผมอธิบายตามความเข้าใจของผมนะครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 มกราคม 2567 เวลา:22:14:09 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 มกราคม 2567 เวลา:4:53:57 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ค่ะแม่ตะลี
ทำในสิ่งที่ชอบ ทำแล้ว
ไม่มีใครเดือดร้อนใจ ดีทั้งนั้นค่ะ



โดย: หอมกร วันที่: 28 มกราคม 2567 เวลา:6:28:22 น.  

 
สายแคมป์ตัวจริงเลย ของที่ใช้ก็ต้องวค่อยๆ อัปเกรดคุณภาพกันไปครับ แรกๆ อาจไม่ได้จริงจังพอเรารู้ว่าชอบแล้วก็ซื้อแบบที่พวกมือโปรเขาใช้กันได้เลย

ผมมองเทียบเคียงกับการวิ่งครับ แรกๆ ผมก็ไม่ได้จริงจังอะไรมาก อุปกรณ์ก็ไม่ค่อยซื้อ หรือใช้แบบธรรมดาๆ พอรู้ว่าเรามาสายนี้ก็จัดที่เป็นของดีๆ มาใช้ซะเลย

ไปแคมป์แบบนี้มันลำบากตรงที่ถ้าเราเลี้ยงสัตว์ ต้องฝากคนอืื่นให้ช่วยดูแลนี่แหละ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 28 มกราคม 2567 เวลา:21:33:38 น.  

 
เต็นท์บ้านบนรถเท่ห์มากเลยครับพี่ ผมชอบบรรยากาศนอนเต็นท์เหมือนกันครับ เหมือนได้สัมผัสแบบจริง ๆ เลยด้วย


โดย: The Kop Civil วันที่: 29 มกราคม 2567 เวลา:15:12:01 น.  

 
สวัสดีครับแม่ตะลี
สายแคมปิ้งนี่ได้เข้าแล้ว มักติดใจออกไม่ได้ครับ ^^
เพราะมันชิลเหลือเกิน แถมได้บรรยากาศอีกด้วยครับ
แถมหลายคน การซื้ออุปกรณ์เสริมออกแคมปปิ้งนี่ สายรักการออกตั้งเต้นท์นี่หยุดไม่ได้เลย ซื้อกันเพลินๆ
แต่เต้นเดี๋ยวนี้กางง่ายไม่อยากเหมือนตอนเรียนลูกเสือแล้วครับ 5555

ผมชอบเต้นท์แบบวางหลังคารถนะครับดูประหยัดพื้นที่
จอดตรงไหนก็กางนอนได้สบายๆ ดีครับ

จากที่ติดตามอ่านทริปของแม่ตะลี เป็นแคมปปิ้งทุกทริปน่ารัก บรรยากาศดี และมีความสุขมาก ๆครับ
แบบนี้เท่าไหร่ก็ไม่พอจริงๆ ครับ

จากบล๊อก
ผมติดฝีมือคุณแม่ครับ ตอนออกมาอยู่ข้างนอก ตั้งหลักอยู่นานกว่าจะหาอะไรทานที่อร่อยได้
^^


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 29 มกราคม 2567 เวลา:15:55:10 น.  

 
เห็นแล้วอิจฉา
อยากนอนเต็นทฺจุง


โดย: อุ้มสี วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2567 เวลา:13:53:22 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ตะลีกีปัส
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




New Comments
[Add ตะลีกีปัส's blog to your web]