ความทรงจำเก่า ๆ ก่อนจะลืมเลือนหายไปกับกาลเวลา
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2561
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728 
 
10 กุมภาพันธ์ 2561
 
All Blogs
 

ลอยอังคารครั้งที่สอง





7 สิงหา สู้บนทางปืน



" แม่ ไปได้แล้วนะ "
เสียงพ่อบอกแม่เพื่อให้พร้อมเดินทาง

" จ๊ะ พ่อ แล้วนุ่นอยู่ไหนละ "
แม่ถามพ่ออีกครั้ง

" รอในรถยนต์แล้ว "
พ่อตอบกลับให้แม่ทราบ

ความคิดคำนึงย้อนกลับคืนมาอีกครั้ง
ความทรงจำที่อยากจะลืมเลือน
แต่ก็ไม่อาจจะลืมได้ตลอดกาล
ตราบจนสิ้นลมหายใจในที่สุด

สิ้นวันที่เกิดเหตุการณ์ 6 ตุลาคม ในปีนั้น
ยังจำได้ว่าไก่ ลูกชายที่เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีตรัง
ได้กลับมาที่บ้านเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้ากับนำเสื้อผ้าไปบางส่วน
บอกแม่ว่าจะไปพักกับเพื่อนที่ต่างจังหวัดสักช่วงหนึ่ง
แม่ก็บอกว่า รีบไปรีบกลับนะ เพราะแม่เป็นห่วง
ไก่บอกไปไม่นานหรอกแม่ อยากจะไปพักผ่อนเท่านั้นเอง
มหาวิทยาลัยก็ปิดการเรียนการสอนและหยุดสอบหนึ่งเดือน
เพราะเหตุการณ์จราจลฆ่ากันตายในเมืองหลวง
ตามด้วยการรัฐประหารที่มีการประกาศปิดมหาวิทยาลัยทุกแห่ง
ทางบ้านนอกก็ทราบข่าวไม่แน่ชัดมากนัก
นอกจากกระบอกเสียงรัฐบาลว่า ปราบคอมมิวนิสต์
นักศึกษาเป็นคอมมิวนิสต์ ฆ่าคอมฯไม่บาป เหมือนแกงปลาถวายพระ

ไก่เดินไปหาพ่อแล้วบอกลาพ่อ
" ขอเงินไปเที่ยวหน่อยครับ พ่อ "
พ่อเลยหยิบเงินให้หนึ่งพันบาท
บอกใช้จ่ายประหยัด ๆ หน่อยนะลูก
ตอนนี้งานตัดเย็บเสื้อผ้าในค่ายทหารก็ไม่ค่อยมี
เพราะงบประมาณหมดแล้วต้องรอปีหน้า
รวมทั้งค่าใช้จ่ายนายทหารมากตอนสิ้นปีงบประมาณ
เพราะต้องเลี้ยงรับเลี้ยงส่งเจ้านายกันมากช่วงนี้

" ขอบคุณ ครับพ่อ
ไปแล้วนะ แม่
ไปแล้วนะ พ่อ " ไก่บอกลาพ่อแม่
แล้วหอมแก้มนุ่นน้องสาวก่อนไป
พร้อมกับมอบเงินให้นุ่นหนึ่งร้อยบาท
ก่อนเดินออกไปจากบ้าน

พฤษภาฟ้าพรายกลางสายฝน
แว่วข่าวว่าไก่ไปเป็นทหารป่า
แต่ไม่รู้ว่าอยู่เขตไหนของสยาม
เพราะมีนายทหารจาก กอ.รมน. มาสอบถามที่บ้าน
บอกว่า ถ้าไก่กลับมาให้ไปรายงานตัวด้วย
พร้อมกับมีหนังสือแจ้งรีไทร์ไก่ตามมา
เพราะไม่ได้ลงทะเบียนเรียนกับเข้าเรียนเข้าสอบอีกเลย
หลังจากมหาวิทยาลัยเปิดเรียนได้หนึ่งปีแล้ว

พ่อกับแม่ได้แต่เงียบงัน
ไม่รู้จะตอบนุ่นว่าอย่างไร
ว่าพี่ชายหายไปไหน ทำไมไม่กลับบ้าน
นายทหารในค่ายก็มองแบบงง ๆ กึ่งสงสัย
ที่มีข่าวลือว่า ลูกคนในค่ายทหารไปเป็นคอมมิวนิสต์

พ่อกับแม่ทำมาหากินในค่ายทหาร
ด้วยการเป็นช่างตัดเย็บเสื้อผ้าในค่ายทหาร
ซึ่งเป็นสวัสดิการภายในส่วนหนึ่งให้ครอบครัวทหาร
กับได้รับงานจ้างเหมาของส่วนราชการ
ในการตัดเย็บชุดทหารประจำปี
และซ่อมแซมเสื้อผ้าของทหารภายในค่าย
พ่อแม่ผูกพันกับสถานที่แห่งนี้ยาวนานมาหลายสิบปีแล้ว
แล้วทางกองทัพก็ให้พักอาศัยในค่ายทหารเพื่อทำอาชีพนี้
พร้อม ๆ กับบางคนที่ทำร้านอาหารในค่ายทหาร
เพื่อเป็นสวัสดิการภายในค่ายทหารด้วยเช่นกัน




คำสั่งที่ 66/2523 ของนายกรัฐมนตรี
ให้นิสิต นักศึกษา และทหารป่าทุกคน
มารายงานตัวกับทางการภายในเร็วพลัน
จะถือว่าไม่มีความผิดประการใดทั้งสิ้น
และขอเชิญตัวเข้าค่ายฝึกอบรมหนึ่งเดือน
พร้อมกับให้กลับไปเรียนหนังสือได้ตามปรกติ
ไม่ถือว่าขาดการเรียนหรือถูกรีไทร์

พ่อกับแม่ได้แต่รอว่า ไก่จะกลับมาหรือไม่
แม่กระวนกระวายในเรื่องตามหาไก่มากกว่าพ่อ
แม่จึงไปตามหาไก่ที่มหาวิทยาลัย
จนเจอเพื่อนสนิทไก่ที่เข้าป่าแล้วกลับมาเรียนใหม่อีกครั้ง
คำตอบที่ทำให้หัวใจแม่กับพ่อสลายในวันนั้น
ไก่ถูกกับระเบิดตายในสนามรบหลังจากเข้าป่าไม่กี่ปี
ตอนจะเข้าปะทะกับทหารที่ค่ายแห่งหนึ่ง
ศพไก่ถูกลากออกมาได้
แล้วเผาศพพร้อมโปรยกระดูกลงแม่น้ำไปแล้ว

แม่กับพ่อได้แต่ขอร้องให้เพื่อนไก่
ช่วยพาไปจุดที่ไก่ตายได้ไหม
ก็ต้องรอวันเสาร์อาทิตย์จึงไปได้
แต่จุดที่ไก่ตายก็จำไม่ได้แล้ว
จุดที่เผาก็จำไม่ได้แล้ว
เหลือแต่ลำธารสายน้ำที่ลอยอังคารไก่ที่พอเห็นอยู่

แม่กับพ่อและนุ่นได้แต่จุดธูปเทียนโปรยดอกไม้อำลา
พร้อมกลับบ้านทำบุณย์ให้ไก่ตามประเพณีทางศาสนาพุทธ
ใครถามก็ได้แต่ร้องไห้ ไม่กล้าบอกว่าเรื่องอะไร
เพราะน่าอับอายและน่าหวาดกลัวเรื่องนี้
ในการที่มีลูกชายไปเป็นทหารป่า/ทหารคอมมิวนิสต์

หลายปีต่อมา
ทางการบอกเลิกการตัดเย็บเสื้อผ้าในค่ายทหาร
เพราะมีการรับเหมารายใหญ่จากกรุงเทพฯ
และต้องการผูกขาดรายเดียวในประเทศ
รวมทั้งเสื้อผ้าสำเร็จรูปเริ่มเป็นที่นิยมกันมากแล้ว
ทำให้ความจำเป็นในเรื่องการตัดเย็บเสื้อผ้าลดลงไปมาก
พ่อแม่ไก่เลยต้องย้ายออกจากค่ายทหาร
เพื่อเดินทางไปทำมาหากินในกรุงเทพฯ
หลังจากนุ่นไปทำงานที่กรุงเทพฯ หลายปีแล้ว

ห้องนอนไก่ยังมีเสื้อผ้าและหนังสือจัดวางอยู่
นานหลายปีแล้วที่ไก่ไม่เคยกลับมาอีกเลย
แม่ได้แต่ทำความสะอาดรออยู่ทุกวี่วัน
เพราะพยายามคิดว่าไก่ยังไม่ตายตามที่เพื่อนบอก
พ่อได้แต่ส่ายหน้าและทำใจเรื่องนี้

พรุ่งนี้ วันสุดท้ายแล้ว
พ่อแม่จะอยู่ในค่ายก่อนย้ายบ้านไปกรุงเทพฯ
นุ่นก็ลาหน่วยงานกลับมาบ้านหนึ่งสัปดาห์
เพื่อมาช่วยพ่อแม่ย้ายบ้านไปอยู่ที่กรุงเทพฯ

พ่อได้แต่แจกจ่ายหนังสือ
กับข้าวของบางอย่างของไก่ให้กับคนที่ต้องการ
เสื้อผ้าไก่ก็บริจาคไปล่วงหน้าแล้ว
ให้กับคนที่ถูกน้ำท่วมในปีที่แล้ว
หลังจากทราบข่าวล่วงหน้าเมื่อปีที่แล้ว
ว่าปีนี้ปีสุดท้ายที่จะอยู่ในค่ายทหารได้

" ไปนะแม่ ไปนะนุ่น
เดี๋ยวไปลอยอังคารไก่ที่ทะเลสาบสงขลา
ทะเลที่ไก่ชอบยืนมองและชอบไปเที่ยว "
พ่อบอกแม่กับนุ่น พร้อมกับขับรถยนต์กะบะออกไป

พ่อกับนุ่นได้พูดคุยกับแม่ให้ทำใจเรื่องไก่
เพราะคงตายแน่นอนแล้วหลังจากผ่านไปหลายปี
ไก่กลับมาที่นี่ก็คงไม่เจอบ้านเก่าแล้ว
เพราะมีข่าวว่าทางการจะรื้อทิ้งสร้างใหม่เป็นบ้านพักนายทหาร
และถ้าไก่กลับมาจริง ไก่ก็คงติดต่อพ่อแม่นุ่นยากแล้ว
ยิ่งถ้าย้ายเข้ากรุงเทพฯเมืองที่กว้างใหญ่ไพศาล
บางทีอาจจะไม่เจอกันอีกตลอดชีวิตแล้ว
สู้พวกเราไปทำพิธีลอยอังคารไก่
แม้ว่าจะไม่มีกระดูก/อังคารไก่เลยก็ตาม
อย่างน้อยก็ได้ยอมรับกันในบ้านว่า ไก่ตายแล้ว

ลาแล้วบ้านเก่า
ลาแล้วความทรงจำในอดีต
ลาแล้วไก่

พ่อแม่กับนุ่น ลอยอังคารไก่ด้วยดอกไม้และกระทง
สมมุติว่าได้ลอยอังคารไก่ไปกับสายน้ำล่วงหน้าก่อนแล้ว
อีกไม่นานครอบครัวเราคงจะมาอยู่ร่วมกันพร้อมหน้าอีกครั้ง


เสียงบอกเล่าความทรงจำชายชรา
พร้อมกับชี้ไปที่แม่ที่เป็นโรคความจำเสื่อม
ส่วนนุ่นก็กำลังพาแม่เดินอยู่ในหมู่บ้าน
ซึ่งเธอทำเป็นประจำในวันหยุดงาน


เขียนขึ้นจากความทรงจำเก่า ๆ
ก่อนที่จะเลือนหายไปกับสายน้ำ





ทุกชีวิตเป็นเช่นนั้นเอง




 

Create Date : 10 กุมภาพันธ์ 2561
2 comments
Last Update : 12 กุมภาพันธ์ 2561 23:49:27 น.
Counter : 447 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณอุ้มสี

 

ทุกชีวิตก็เป็นเช่นนั้นเอง...จริงจริงค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
เริงฤดีนะ Movie Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Music Blog ดู Blog
AppleWi Home & Garden Blog ดู Blog
Sakormaree Diarist ดู Blog
ที่เห็นและเป็นมา Art Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Pet Blog ดู Blog
ซองขาวเบอร์ 9 Home & Garden Blog ดู Blog
กาบริเอล Pet Blog ดู Blog
Quel Klaibann Blog ดู Blog
ravio Diarist ดู Blog

เจิมบอก

 

โดย: อุ้มสี 10 กุมภาพันธ์ 2561 23:36:58 น.  

 

ความเหมือนของดอกไม้ร่วงโรยลงพื้น กับกระดูกที่ถูกลอยอังคารไป เตือนให้เราเข้าใจว่าทุกชีวิตที่เกิดมีโอกาสพบเจอมันแน่ๆ "ความตาย"

"การตายเป็น" ความยุติธรรมที่เท่าเทียม ขึ้นอยูกับว่าเวลาในชีวิตของใครจะหมดลงก่อนกัน (ไม่มีใครได้รับการละเว้น)
ขอบคุณค่ะ



 

โดย: Sakormaree 12 กุมภาพันธ์ 2561 19:09:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


BlogGang Popular Award#15


 
ravio
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 30 คน [?]




เกิดหาดใหญ่ วัยเด็กเรียนหนังสือโรงเรียน Catholic คณะ Salesian มีนักบุญประจำโรงเรียน Saint Bosco, Saint Savio ชอบอ่านหนังสือ godfather เกี่ยวกับ Mafio ของพวกซิซีเลียน เคยเล่นเกมส์ Mario แล้วได้คะแนนนำเลยนำสระโอมาต่อท้ายชื่อเป็น Ravio ได้กลิ่นอายแบบ Italino เคยเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อเรียนวิชาชีพทำมาหากิน แต่ไม่ใช่วิชาที่ชื่นชอบมากนัก เรียนอยู่กว่าเจ็ดปี ต้องกลับมาทำงานเป็นกรรมกรที่บ้านเกิด จนเริ่มเกิดความหลงรักชีวิตบ้านนอก และวิถีชิวิตชุมชนท้องถิ่นที่ตนอยู่และไปร่วมวงเสวนา

เกิดเดือนมีนาคม แต่ลัคนาราศรีตุลย์ ชอบไปทุกเรื่อง สุดท้ายทำอะไรที่ได้เรื่องไม่กี่เรื่อง แต่ส่วนมากมักไม่ได้เรื่อง

ชอบขับรถยนต์ท่องเที่ยวชมภูเขา ป่าไม้ น้ำตก แต่ไม่ชอบทะเลหรือชายหาด เพราะรู้สึกอ้างว้าง โดดเดี่ยว เมื่อคิดถึงชีวิตตนเองที่มาเปรียบเทียบกับสองสิ่งสองอย่างนี้ รู้สึกว่ามนุษย์เป็นเพียงชีวิตที่เล็กน้อยมากที่มาอยู่อาศัยในโลกใบนี้

ชอบอ่านหนังสือ ท่องเที่ยวใน Internet ชอบเดินทางท่องเที่ยวแถว ในละแวกท้องถิ่นบ้านเกิด นาน ๆ ครั้งจะขึ้นไปเยี่ยมเพื่อนที่กรุงเทพฯ หรือไปหาซื้อหนังสือแถวสยามสแควร์ ถิ่นเก่าที่อยู่และที่เรียน






Friends' blogs
[Add ravio's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.