สรรพสิ่งล้วนเกี่ยวพัน
<<
ตุลาคม 2564
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
25 ตุลาคม 2564

ตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 288 "เมื่อคิดถึงเรื่องเที่ยว คุณคิดถึงอะไร"

ถนนสายนี้ .. มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 288
"เมื่อคิดถึงเรื่องเที่ยว คุณคิดถึงอะไร"

โจทย์โดย คุณ อุ้มสี  

เพิ่งกลับมาจากเที่ยวนาน12วัน 11คืนค่ะ
เริ่มต้นที่คิดถึงเรื่องเที่ยว คือ
ที่ๆจะไปเขาปิดหรือเปล่า
โทรถามทุกแห่งล่วงหน้าทุกวันก่อนไป

แต่แล้วสถานที่ ที่ตั้งใจและคิดถึงมากๆ
คือนาขั้นบันได ที่บ้านป่าบงเปียง
คิดถึงนาข้าวกำลังออกรวงระบัดใบเขียวสวยงาม
ไปตามหลั่นขั้นบันได
อากาศสดชื่น สายฝนเบาๆ
สายหมอกรุมเร้ารอบตัว
แต่....
โทรถามก่อนไปแค่ 2 วัน
ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมไม่โทรถามให้นานกว่านี้
อาจเป็นเพราะคิดไปเอง ว่าในที่ห่างไกลชุมชน
อากาศถ่ายเทขนาดนั้น
คงไม่ปิด 
คิดผิดมาก!!

แต่ก็ได้จำไว้เป็นบทเรียน
ก่อนออกเดินทางท่องเที่ยวครั้งต่อไป
ครั้งนี้พลาดไปถนัดใจ อดๆๆๆๆๆๆๆๆ
ก็เลยต้องเป็นทริปตายายสายแค้มป์ปิ้งที่ชื่อว่า
Go No Plan  !!!

คิดถึงเรื่องเที่ยว  Camping แบบแม่ตะลี
ก็ต้องคิดถึงการทำอาหาร ปิ้งย่าง
หมูกะทะมาเป็นอันดับต้นๆละค่ะ
มันเป็นของคู่กัน ตัดกันไม่ขาด

ครั้งนี้ประสบการณ์ตรง
กางเต๊นท์ที่ขั้นบันไดชั้นบน
เลือกแบบที่โล่งๆ ไกลผู้คนแล้วค่ะ
แต่ แต่ แต่ พอใกล้คำ่
มีผู้คนมากๆมาย ทะยอยขับรถเช้ามาเวียนดูที่ใกล้ๆเต๊นท์เรา
แล้วปักหลักตรงขั้นบันไดชั้นล่าง
กางเต๊นท์ห้องครัวก่อนเพื่อน
ซึ่งตรงกับเต๊นท์นอนของเราเป๊ะ
และแล้วขณะที่เราตายาย นั่งกินอาหารที่ทำเสร็จแล้ว
ควันไฟจากฟืนและถ่านจากเต๊นท์ด้านล่าง
ก็ถูกลมโชยมา เข้าเต๊นท์หูตาปากคอจมูกเรา
โอ๊ย!!!!! สนุกกันละค่ะ
กินข้าวเคล้าควันไฟ
แต่ก็อดทนเอา เพราะคิดว่า ไฟติดดีแล้ว
ก็คงไม่มีควันอะไรมารบกวนแล้วละ
เรานั่งกินข้าว  ต่อไป
การณ์มิได้เป็นเช่นนั้น

เมื่อไฟติดดี หมูหมึกกุ้ง ก็ลงปิ้งย่าง
ทั้งกลิ่นทั้งควัน ทำให้เรากินข้าวแล้วอ้าปากงับควันกันไปด้วย
กลิ่นหมูหมึกกุ้งรัญจวนใจเสียจริง
ถ้ามาแต่กลิ่นเราคงชอบ หอมดี
แต่ควันจากมันหมูที่หยดลงเตาไฟแดงๆเสียงแฉ่ ๆๆๆๆๆ
โอ๊ย...ควันโขมงก็อยู่ไปตลอดมิได้สร่างซา
เพราะนับสมาชิกของกลุ่มนี้ได้ 6 คน
กินกันเยอะอยู่จากการมองลงไปเห็นอาหารที่เตรียมมา
และที่ปิ้งย่างอยู่บนเตา 2 เตา
นาน จนเราขึ้นนอนก็ยังไม่จบ


(อาหารของเรา ก็กลิ่นใช่ย่อย ช่อน สลิดแดดเดียวแบบเนี๊ยะ
 ดีที่ทำเสร็จก่อนที่เต๊นท์อื่นๆจะมาถึง และเราจอดรถที่ขั้นบันไดสูงสุด ควันลอยไปบนฟ้าค่ะ...ข้ออ้างเข้าข้างตัวเองเห็นได้ชัด)



เราหนีไปไหนไม่ได้
เพราะเป็นเต๊นท์ที่ติดหลังคารถ 
กางแล้วต้องแช่อยู่แบบนั้น
ต้องอดทนอดกลั้น ปิดหน้าต่าง ประตูเต๊นท์
แง้มๆไว้นิดเดียว ใช้พัดลมช่วยเป่าควันเอา
ดีที่อากาศหนาวเย็น 
มิฉะนั้นเราสองคนตายายคงสำลักควันตายไปแล้ว
***ที่ว่างหน้าแคร่ ชั้นถัดไปนี่แหละค่ะ วงปิ้งย่าง***
*** แม่ตะลียืนถ่ายจากหน้าเต๊นท์ตัวเองลงมา*** 



เราไม่ได้ตำหนิติเตียนเขาค่ะ
แค่อยากย้ายเต๊นท์หนี แต่ทำไม่ได้
เราเข้าใจดีว่า การออกมาแค้มป์ปิ้ง
สิ่งที่ขาดไม่ได้คือปิ้งย่าง ควันโขมง
เราก็ทำตลอดๆ 
ถ้าทุกเต๊นท์ ทำเหมือนๆกัน
มันก็สนุกดีในการเดากลิ่นอาหารของเพื่อนเต๊นท์
ว่าปิ้งอะไร
ซึ่งเดาไม่ยาก แค่กลิ่น หมูเนื้อหมึกกุ้ง

แต่หากทั้งลานมีปิ้งย่างอยู่แค่เต๊นท์เดียว
แล้วเต๊นท์อื่นๆ นั่งกินลมชมวิว คืนเดือนหงายสว่างฟ้าแบบนี้
โห...หมดมู๊ดกันทีเดียวเลย
ไม่เป็นไร แค่ครึ่งคืนเอง กว่าวงหมูเนื้อหมึกกุ้งจะเลิก
55555 ตา ยาย แอบกระซิบกันตลอดๆๆ
ว่า...เมื่อไหร่จะอิ่มกันสักทีหนอ  
จะได้เลิกกลืนน้ำลายเสียที
ก็กลิ่นหมูเนื้อหมึกกุ้งย่าง
มันหอมชวนน้ำลายหยดอ่ะ!!!!



เข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่า ทำไม
ตามลานกางเต๊นท์ในอุทยานแห่งชาติ
จึงห้ามมิให้ผู้ที่ไปกางเต๊นท์ทำอาหารปิ้งย่างหน้าเต๊นท์ตัวเอง
ให้ไปทำในที่ ที่อุทยานจัดไว้ให้เท่านั้น

เหมือนคนไม่สูบบุหรี่ ต้องทนทรมาน
กับควันบุหรี่ยังไงยังงั้นเลยค่ะ




​​​​​​​สวัสดี




Create Date : 25 ตุลาคม 2564
Last Update : 25 ตุลาคม 2564 9:12:03 น. 10 comments
Counter : 326 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร, คุณทนายอ้วน, คุณThe Kop Civil, คุณเริงฤดีนะ, คุณtoor36, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณnewyorknurse


 
ภาพที่นำมาฝากกันสวยมากค่ะแม่ตะลี



โดย: หอมกร วันที่: 25 ตุลาคม 2564 เวลา:9:29:44 น.  

 
เพื่อนในเฟสไปเที่ยวน่านช่วงวันหยุดเยอะมากกกกก แต่ก็คนเยอะมากเหมือนกันครับ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 25 ตุลาคม 2564 เวลา:11:57:16 น.  

 
เห็นภาพวันนี้แล้วอยากออกไปเที่ยวเลยครับ
ปลาเค็มน่ากินมากครับ ของชอบผมเหมือนกัน
รถเต็นท์เท่ห์มากครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 25 ตุลาคม 2564 เวลา:11:58:00 น.  

 

แม่ตะลีอธิบายซะจนได้กลิ่น
และเห็นภาพตามค่ะ
ไปcamping ยาวนาน..สมใจที่ได้อิกท่องเที่ยวจริงๆ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 25 ตุลาคม 2564 เวลา:12:00:35 น.  

 
เจอแบบนี้เซ็งครับ ก็พอเข้าใจเขา มันไม่ใช่ความผิดเขาแบบ 100% หรอก ไปพักแบบนี้ผมกลัวพวกเล่นกีต้าร์ หรือเมาโวยวายมากกว่า พวกนี้ยิ่งดึกยิ่งคึกด้วย


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 25 ตุลาคม 2564 เวลา:15:23:32 น.  

 
สวัสดีครับแม่ตะลี

เรื่องเล่าอ่านสนุกมากกกกเลยครับ ชอบๆ
ชอบการแคมปปิ้งของสองตายาย น่ารักมาก ๆ ครับ
เรื่องควันปิ้งย่างนี่ไม่ต้องของใครไกล ของเต้นท์เราเองที่ลมพัดวกเข้ามาในเต้นท์นี่คนไม่อยากดมมาแอบอยู่นี่ก็...... ต้องคิดเหมือนกันว่าเมื่อไหร่มันจะอิ่มกัน มาม่าในมือสั่นหมดแล้ว หรือจะมากินมาม่า ไม่ต้องพิธีเยอะ ใส่น้ำกินได้เลย 55555

บรรยากาศหน้าเต้นท์ดีมากเลยครับ ได้ไปเที่ยวพักผ่อน นอนหนาวๆ มีคนข้างๆ ให้กอด คงไม่มีอะไรอุ่นเท่านี้แล้วเนอะครับแม่ตะลี ^^


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 25 ตุลาคม 2564 เวลา:16:13:32 น.  

 
จากบล๊อก

เรื่องมีเท่านั้นแหละครับแม่ตะลี 5555 คือมีคนได้ยินเสียงร้อง เหมือนคืนเกิดเหตุ แล้วได้ยินกันทุกคน เวลาเดิม
เอาจริงๆ คนที่อยู่ในเหตุการณ์อาจจะเป็นPTSD ได้ยินเสียงกันไปเองก็ได้ครับ
แต่คนฟังนี่กลัวมาก

จริงๆ ผมก็หลับยากครับ มีเสียงหน่อยก็ตื่นเลย
แต่บางวันเหนื่อยๆ ก็เครื่องดับไปเลยเหมือนกันครับ 55555


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 25 ตุลาคม 2564 เวลา:16:47:09 น.  

 
เที่ยวแบบแคมป์ปิ้ง กลิ่นจากอาหาร+ดนตรีจากเต็นท์ข้างๆ มีทุกที่ครับ
ช่วง ต.ค. ขนาดยังไม่เปิดประเทศ คนเริ่มเที่ยวกันแล้ว ฉีดวัคซีนแล้วเลยไม่กลัว
เพื่อนไปเที่ยวนอนเขื่อนที่กาญจน์ คนแน่นเลยครับ
ช่วงโควิด โทรถามทุกแห่งล่วงหน้าก่อนไป สำคัญมากๆครับ





โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 25 ตุลาคม 2564 เวลา:23:41:42 น.  

 

มาเที่ยวด้วยค่ะ
บรรยากาศดีจัง


โดย: newyorknurse วันที่: 26 ตุลาคม 2564 เวลา:4:16:33 น.  

 
คิดถึงจริงๆ
น่าตามไปเที่ยวมากค่ะ


โดย: นกสีเทา วันที่: 27 ตุลาคม 2564 เวลา:11:14:15 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#17


 
ตะลีกีปัส
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




New Comments
[Add ตะลีกีปัส's blog to your web]