Group Blog
 
<<
เมษายน 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
1 เมษายน 2552
 
All Blogs
 
เชิญวิญญาณของนักบินมาสอบถามครั้งที่สอง 28/3/52

28 มีนาคม 2552 ผมได้ไปที่อุทยานโป่งก้อนเส้าอีกครั้ง เพราะคิดว่าเป็นที่เหมาะในการสื่อสารกับวิญญาณนักบินที่สุด เพราะที่นี่เคยจัดทำบุญให้นักบินทั้งสอง และมีการเส้นเจ้าที่ด้วย เจ้าที่น่าจะให้ความร่วมมือดี

ตัวหนังสือสีปกติคือ คำบรรยายส่วนตัวของผม ไม่ได้ถามออกมาจริงๆ
ตัวหนังสือสีน้ำเงินคือ คำถามที่ผมถามออกไปจริงๆ
ตัวหนังสือสีแดงคือ คำตอบจากสิ่งที่มองไม่เห็น?

ขอเชิญเจ้าที่และวิญญาณของนักบินมาสถิต ณ.ที่นี้ด้วยเถิด ขอเรียนถามเจ้าที่ก่อนน่ะครับ ว่าที่นี่มีวิญญาณของนักบินคนใดคนหนึ่งมา ณ. ที่นี้หรือไม่ ผมเอารูปนักบินทั้งสองให้ท่านดู ท่านวนอยู่นานมาก(เหมือนลังเลมาก) แต่ผมก็ร้อนใจพอสมควร แต่ก็พยายามทนดู เป็นครั้งแรกที่ท่านจิ้มรูปรณพ แต่เหมือนท่านลังเลมาก ผมบอกเจ้าที่ซ้ำว่า ขอให้ท่านอย่าให้วิญญาณนักบินอื่นที่ไม่ใช่สองคนนี้มา ขอให้มาเฉพาะสองคนนี้เท่านั้น ผมนำรูปลงให้ท่านดูซ้ำ ท่านจิ้มรูปทั้งสองคน ผมถามว่าท่านไม่รู้ว่าวิญญาณนักบินที่มา คือคนไหนในรูป ใช่ไหมครับ ใช่ (สงสัยว่าสภาพวิญญาณจะไม่เหมือนในรูปซะแล้ว) งั้นผมขอคุยกับวิญญาณของนักบินโดยตรงน่ะครับ หากมีวิญญาณของนักบินฝึกหัดทั้งสองท่านนี้ท่านใดท่านหนึ่งอยู่ที่นี้ ขอให้มาเข้าสิงที่ปากกาด้ามนี้ด้วยเถิด คุณคือนักบินใช่ไหม ใช่ ผมนำรูปของนักบินทั้งสองมาวาง ถามว่าคุณคือคนไหน ปากกาจิ้มรูปรณพอย่างไม่ค่อยแข็งแรง ผมถามซ้ำก็ยืนยันว่า ใช่ ช่วยเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังหน่อยครับ ว่าเครื่องบินไปไหน วันนี้ผมมีเวลาให้ถึงเย็นเลย? (การมาสื่อสารคราวนี้ ผมตั้งความหวังว่าจะได้เห็นข้อความบรรยายยาวๆ จากนักบิน เพื่อจะได้เป็นเบาะแสในการตามเครื่อง) ปรากกฎว่ารณพวนนานซะจนผมเปลี่ยนคำถามว่า เครื่องบินไปไกลถึงเขื่อนแห่งหนึ่งจริงหรือ ใช่ (แต่ชี้ไม่ค่อยแข็งแรง) คุณเสียชีวิตทันทีที่เครื่องตกใช่ไหม ใช่ ร่างของคุณอยู่ในเครื่องบินใช่ไหมครับ เราร้องไห้อยู่ คุณร้องไห้ต่อการตายของตัวเองใช่ไหมครับ ใช่ ร่างของคุณอยู่ในเครื่องบินใช่ไหมครับ วนอยู่นานแล้วตอบว่า ใช่ เห็นวิญญาณภาคินอยู่ที่นี่ไหม เห็น เนื่องจากผมเห็นรณพคุยไม่ค่อยรู้เรื่องครับ เลยลองให้ภาคินมาคุยดู เพราะอย่างน้อยๆก็เคยคุยกันรู้เรื่องมาก่อนครับ งั้นผมขอถามภาคินต่อน่ะครับ ขอเชิญรณพไปพักผ่อนก่อนน่ะครับ
ขออัญเชิญวิญญาณของภาคิน มาที่นี่ด้วยเถิด และขอให้เจ้าที่ช่วยป้องกันวิญญาณแปลกหน้าไม่ให้เข้ามา ภาคินมาแล้วใช่ไหม ใช่ ภาคินครับ เราต้องการทราบเบาะแสว่าเครื่องไปไหนครับ เราร้องไห้อยู่ ร้องไห้อีกแล้วเหรอครับ เราจะพยายามช่วยคุณ ถ้าคุณให้เบาะแสได้กระจ่างน่ะครับ ขอให้คุณสะกดข้อความยาวๆเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดมาให้เลยครับ ภาคินวนอยู่นานอีกแล้ว เอาอย่างงี้ คุณเคยบอกผมว่า คุณโดนหมีทำร้ายใช่ไหมครับ ใช่ ที่คุณเจอหมีหนะ เป็นทางน้ำไหลหรือเปล่า ใช่ (แต่ก่อนผมไม่ได้ถามว่าโดนหมีทำร้ายที่ไหน เพราะไม่รู้ว่าเป็นจุดไหนของป่า แต่ถ้ารู้ว่ามีน้ำ น่าจะช่วยให้การค้นหาลดกรอบได้มากขึ้น) คุณเจอหมีในร่องน้ำไหลใช่ไหม ใช่ หมีมากินน้ำเหรอ ใช่ (ตอบแบบไม่แน่ใจ) เครื่องบินๆไปถึงเขื่อนแห่งหนึ่งจริงหรือเปล่าครับ ใช่ สุดท้ายเครื่องก็ตกใช่ไหม ใช่ ตกน้ำใช่หรือไม่ ใช่ ไหนแต่ก่อนบอกตกในป่า? สรุปว่า เครื่องบินๆไปที่เขื่อนลำแซะจริงๆใช่ไหม ใช่ น้ำที่เครื่องบินไปตก เป็นน้ำตื้นๆเหรอครับ ใช่ หลังจากตกแล้ว คุณยังสามารถออกมาจากเครื่องบินได้อยู่ใช่ไหมครับ ใช่ ตกลงมีแอ่งน้ำแน่นอนใช่ไหมครับ ใช่ น้ำนิ่งหรือน้ำไหลครับ นิ่งคือเป็นบ่อ ไหลคือเป็นทางยาวๆ นิ่ง เครื่องตกน้ำจมมิดลำเลยใช่ไหม ไม่ใช่ น้ำนี่เกี่ยวอะไรกับเขื่อนลำแซะไหม ไม่ใช่ เครื่องตกในท่าปกติ คือเอาล้อลงใช่หรือไม่ ใช่ รณพยังอยู่ในเครื่องใช่ไหม ไม่ใช่ (ตอบไม่เหมือนรณพ) ทั้งสองคนออกมาจากเครื่องหมดเลยใช่ไหม ใช่ ได้แยกทางกันไหม ได้ ทำไมถึงแยกทางกันหละ วิ่ง... อ่า วิ่งหนีเสืออย่างที่เคยบอกผมใช่ไหม ใช่
ผมเอาภาพภายในห้องเครื่องบินและภาพเครื่องวัดทั้งสองให้ภาคินดู อยากถามว่าอุปกรณ์อะไรที่เสีย ภาคินคิดอยู่นานแล้วไปจิ้มที่รูป เครื่องวัดบอกท่าทาง เครื่องบินหลงสภาพหรือไม่ ถ้าใช่ให้ไปที่คำว่าหลงสภาพ(ในหนังสือ) หลงสภาพ
เครื่องบินไปถึงเขื่อนลำแซะหรือไม่
ใช่ หลงทางไปใช่หรือไม่ ใช่ หลังจากเขื่อนลำแซะ คุณบินต่ออีกประมาณกี่นาที เครื่องถึงตก 8 แปดนาทีเลยเหรอ(รู้สึกว่านาน) สุดท้ายเครื่องตกเพราะน้ำมันหมดหรือเปล่า ไม่ใช่ คุณตัดสินใจเอาเครื่องลงจุดตกเองหรือไม่ ไม่ใช่ เครื่องตกเองเหรอครับ ใช่ เครื่องตกรุนแรงหรือไม่ ไม่ใช่ ช่วงที่คุณเดินป่า ได้ยินเสียงเครื่องบินกู้ภัยค้นหาหรือไม่ ไม่ได้ ไม่มีเสียง ไม่เห็นอะไรตามหาเลยใช่หรือไม่ ใช่ จุดนี้ลองพิจารณาดูว่า วันแรกๆของการค้นหา ที่ใดบ้างที่เครื่องบินค้นหาไม่ได้ผ่านไปบ้าง
ผมย้อนกลับไปถามเรื่องเดิมๆ สรุปว่าแยกกัน เพราะวิ่งหนีเสือใช่หรือไม่ ใช่ แถวที่เครื่องตกมีเสืออยู่หรือไม่ ไม่ใช่ ผมคิดว่า ไม่ว่าเสือหรือหมีหรือสัตว์ใดๆ น่าจะวิ่งกระเจิงหมดแล้วเมื่อเครื่องตก คุณเดินมาระยะนึงแล้วถึงเจอเสือเหรอ ใช่ กว่าจะเจอเสือได้ ต้องเดินทางข้ามวันหรือเปล่า ใช่ หลังเครื่องตกแล้ว รณพได้ร่วมเดินทางมากับภาคินหรือไม่ ไม่ได้ สรุปว่ารณพเสียชีวิตแล้วใช่ไหม ใช่ รณพเสียชีวิตในทันทีที่เครื่องตกใช่หรือไม่ ไม่ใช่ รณพออกมาเสียชีวิตข้างนอกใช่หรือไม่ ใช่ คุณเดินทางมาตามทางน้ำไหลใช่หรือไม่ ใช่ คุณเจอเฉพาะหมีใช่ไหมในทางน้ำไหลใช่หรือไม่ ใช่ ถ้าหมีทำให้คุณตายทันที ให้ไปที่เลขหนึ่ง ถ้าทำให้คุณบาทเจ็บสาหัสให้ไปที่เลขสอง 2 บาดเจ็บสาหัสใช่ไหมครับ ใช่ ขณะบาดเจ็บสาหัส คุณยังสามารถเคลื่อนย้ายตัวเองไปได้อยู่หรือไม่ ใช่ ผมสงสัยว่า คนเจ็บจะเคลื่อนย้ายตัวเองเข้าไปแอบในที่หลบภัยหรือไม่ จึงถามว่าคุณเคลื่อนย้ายตัวเองเข้าซอกหิน หรือถ้ำเล็กๆหรือเปล่า ไม่ใช่ ผมย้อนกลับไปถามเรื่องรณพอีกครั้ง คุณเห็นวาระสุดท้ายของรณพหรือไม่ เห็น คุณเห็นว่ารณพเสียชีวิตแล้วใช่หรือไม่ ใช่ รณพเป็นอะไรครับ แต่เดิมรณพบาดเจ็บอยู่แล้วใช่ไหม ใช่ รณพเสียชีวิตเพราะความบาดเจ็บนั้นใช่ไหมครับ ใช่ ผมวกกลับมาถามภาคินอีกครั้ง ร่างของคุณอยู่ในทางน้ำไหลหรือไม่ ใช่ ร่างของคุณอยู่ในน้ำ หรือริมน้ำ ถ้าอยู่ในน้ำให้ไปเลขหนึ่ง อยู่ริมน้ำให้ไปสอง ห่างจากน้ำไปไกลๆให้ไปสาม 2 อยู่ริมน้ำน่ะ แน่ใจว่าเป็นทางน้ำไหล มันมีน้ำไหลใช่ไหม มี น้ำตื้นหรือลึก สามารถเดินลงข้ามไปอีกฝั่งได้หรือไม่ ไม่ได้ ร่างของคุณ ยังคงใส่ชุดนักบินโดยสมบูรณ์ใช่หรือไม่ ใช่ ร่างของคุณถ้านั่งพิงอะไรอยู่ให้ไปเลขหนึ่ง ถ้านอนอยู่ให้ไปเลขสอง 2 ท่านอนใช่ไหม ใช่ ผมก็ลืมถามให้ละเอียดไปว่า นอนหงายหรือนอนคว่ำหรือนอนตะแคงซ้ายขวา คุณเจอหมีตอนฟ้าสว่างไปเลขหนึ่ง ฟ้ามืดไปเลขสอง 2 เจอหมีตอนมืดใช่ไหม ใช่ คุณเสียชีวิตในคืนนั้นเลยใช่ไหม ไม่ใช่ คุณยังมีชีวิตอยู่มาจนฟ้าสว่างของวันใหม่เลยใช่ไหมครับ ใช่ และคุณเสียชีวิตในวันฟ้าสว่างของวันใหม่ใช่ไหม ใช่

อยากรู้พิกัดของเครื่องบินในป่า คุณรู้ไหม รู้ รบกวนช่วยสะกดให้ผู้มีความรู้เฉพาะด้านเข้าใจหน่อยครับ xym936 ครบหมดแล้ว แต่ต่อมาๆสะกดต่อ onwr78 ใช่ เลขที่ให้มา ทำให้สามารถค้นหาเครื่องบินได้ใช่ไหม ใช่ (เขาตอบอย่างมั่นใจ)

คุณมีความพยายามกลับมาเส้นทางบินเดิมหรือไม่ ไม่ใช่ คุณมีความพยายามจะเอาเครื่องลงอย่างฉุกเฉินมากกว่าใช่ไหม ใช่ คุณคิดจะย้อนกลับเข้าป่าเขาใหญ่อีกหรือไม่ (ภาคินวนนานจนผมเปลี่ยนคำถาม) ยังลังเลมากใช่ไหม ว่าจะไปไหนต่อ ใช่ เราร้องไห้อยู่ ไม่ทราบว่าตอนอยู่บนเครื่องเวลานั้น ภาคินร้องไห้ด้วยหรือเปล่า ตอนคุณบาดเจ็บสาหัส คุณร้องไห้ตลอดเหรอ ใช่ ระหว่างหาเครื่องบิน กับหาภาคิน อะไรง่ายกว่ากัน หาเครื่องบินไปหนึ่ง หาภาคินไปสอง 2 หาภาคินง่ายกว่าเหรอ ใช่ คุณเดินจากเครื่องบินมาไกลมากเลยเหรอ ใช่ เครื่องบินปีกหักหรือไม่ ไม่ใช่ ปีกยังอยู่สมบูรณ์สองข้างใช่หรือไม่ ใช่ จุดที่ตก เป็นป่าทึบกี่เปอร์เซ็นต์ ถ้า 100% หมายถึงทึบจนมองไม่เห็นเลย ถ้า 0% หมายถึงโล่งมองเห็นได้เลย ไม่ทราบว่าประมาณกี่เปอร์เซ็นต์ 60 มีต้นขี้เหล็กหรือไม่ เขาวนอยู่นาน ไม่ได้สังเกตใช่ไหม ใช่ มีกระทิงบ้างหรือไม่ มี คุณเห็นกระทิงเหรอ เห็น คุณมีความพยายามไปเข้าฝันเด็กชายคนหนึ่งหรือไม่ ไม่มี ที่เครื่องลงเป็นเพียงพื้นที่ชื่นแฉะหรือครับ ใช่ เครื่องค้างต้นไม้อยู่หรือไม่ ไม่ใช่ เครื่องบินเสียบต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งหรือไม่ ไม่ใช่ เครื่องบินอยู่ในสภาพหัวทิ่มหรือไม่ ทิ่มในที่นี้หมายถึง เครื่องบินเอียงเกิน 45 องศาขึ้นไปถือว่าหัวทิ่ม เครื่องบินหัวทิ่มหรือไม่ ใช่ เครื่องบินเอียงประมาณกี่องศา 60 ประมาณหกสิบองศาใช่หรือไม่ ใช่ ตลอดเวลาจนถึงเครื่องตก ใบพัดเครื่องบินยังหมุนอยู่ตลอดใช่หรือไม่ ใช่ คุณยังบังคับเครื่องไม่ให้เสียบกับต้นไม้ได้ใช่หรือไม่ ไม่ได้ เครื่องควบคุมไม่ได้แล้วใช่หรือไม่ ใช่ คุณตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไหม ใช่ คุณมีเจตนานำเครื่องบินเข้าเมฆฝนหรือไม่ ในช่วงแรกๆ ไม่ใช่ ในหนังสือบอกว่า เครื่องบินเหมือนจะเข้าหาเมฆฝน ผมเลยนำมาถามดู คุณจะหนีเมฆฝนใช่หรือไม่ ใช่ คุณมีอะไรจะบอกอีกไหม เราร้องไห้อยู่

โอเค ผมจะนำเรื่องนี้แจ้งแก่ญาติพี่น้องของคุณน่ะครับ


ความคาดหวังที่จะได้บทความยาวๆจากนักบิน ก็เป็นอันหมดไปครับ เพราะเขาวนอยู่นานจริงๆ จนผมต้องถามคำตอบคำ ประเภท ใช่ หรือ ไม่ใช่ เท่านั้น เหมือนมาถามอีหรอบเดิมๆ ได้คำตอบเดิมๆ แต่คราวนี้ได้อะไรที่ละเอียดยิ่งขึ้นไปอีก แต่ว่าเขาอยู่ส่วนไหนของป่านี่สิ ไม่รู้จะตอบยังไงดี


อย่างไรก็ดี หากพบเครื่องบินแล้วแต่ไม่พบนักบิน และญาติๆมีมติที่จะทำการค้นหาร่างของนักบินต่อไป ยังไงช่วยพาผมไปยังซากเครื่องบินด้วยน่ะครับ ผมอาสาจะสื่อให้ว่า นักบินเดินทางไปทิศทางไหนต่อ และก็ไปดูในแผนที่ว่า ทิศทางนั้นไปแล้วจะพบกับแหล่งน้ำไหลหรือไม่ ก็ให้เดินตามแหล่งน้ำไหลลงไป และน่าจะพบกับร่างของนักบินในที่สุดครับ




อย่างไรก็ดี ก่อนหน้านี้ผมเคยได้เดินทางเข้าไปยังน้ำตกเจ็ตคต ด้วยคิดว่าเป็นจุดที่ลึกที่สุดของป่าที่จะเข้าใกล้ได้ สามารถเดินทางเข้าได้สะดวก และสามารถสื่อสารกับเจ้าป่าเจ้าเขาที่อยู่ใกล้กับจุดเกิดเหตุมากที่สุด (ถ้าหลังจากนั้นเครื่องบินไม่ได้มุดหลบเรด้าห์ไปไหนไกล) และที่สำคัญ ถ้าเจ้าที่ให้เบาะแสที่เป็นตำแหน่งที่ดูค่อนข้างน่าเชื่อ และไม่ไกลจากน้ำตกมากนัก ผมก็ตัดสินใจชวนเพื่อนไปเดินป่าเพื่อหาดูครับ
26 กุมภาพันธ์ 2552

ช่วงฤดูแล้งนี้ ไม่ค่อยมีน้ำตกเลยครับ
เมื่อเข้าไปถึง ก็ปลอดคนดีครับ เพราะเขาคงทราบกันดีว่าฤดูนี้ไม่เหมาะจะเที่ยวน้ำตก ผมก็จัดการเชิญเจ้าป่าเจ้าเขา ณ ที่แห่งนี้ มาให้กับตอบกับผมด้วยเถิด เมื่อท่านมาแล้วผมก็ถามก่อนว่า
* ท่านเป็นเจ้าป่าเจ้าเขา ณ ที่แห่งนี้ใช่หรือไม่?
ท่านยังไม่ตอบ แต่พาเอามือจับปากกานั้นวนเวียนมาที่หน้าตัวผม ที่จริงผมก็เคยเจออะไรลักษณะนี้มาก่อน คือไม่ตอบแล้วมาวนเวียนที่เรา และที่ผ่านมาผมมักจะบังคับมือตัวเองกลับไปที่กระดาษดังเดิมและถามคำถามซ้ำ แต่คราวนี้ผมลองให้ท่านทำอะไรก็ได้ตามใจ เมื่อท่านวนที่หน้าตัวผมซักครู่ก็กลับไปจิ้มที่กระดาษว่า “ใช่”
ผมจึงเดาได้ว่า ลักษณะอย่างงี้เหมือนการที่เราเป็นคนแปลกหน้าแล้วไปถามว่าเค้าคือใคร แล้วเค้าไม่ได้ตอบเลยแต่มองหน้าเราก่อน แล้วจึงตอบว่า ใช่ (มีอะไรหรือ คุณเป็นใคร) เป็นต้น แต่ผมก็ถามท่านก่อนว่า ท่านมาวนเวียนเพื่อดูหน้าผมก่อนใช่ไหม ท่านก็ตอบว่า ใช่ ตามที่ผมเข้าใจ

ผมเป็นหนึ่งในผู้ช่วยค้นหาเครื่องบินตก ซึ่งเขาคิดว่าเข้ามาตกในป่าในที่ของท่าน ท่านเคยเห็นเครื่องบินอย่างงี้ในป่าแห่งนี้บ้างหรือไม่ ผมเอารูปเครื่องบินในหนังสือให้ท่านดู
ท่านดูอย่างพินิจพิจารณาตั้งนาน ซึ่งจุดนี้ผมคิดว่า เป็นอาการของการที่ไม่เคยเห็นเครื่องบินอย่างงี้มาก่อนแน่ และท่านเพิ่งจะมาเห็น จึงพิจารณาดูอย่างสนใจ เพราะถ้าท่านรู้มาก่อนว่ามีเครื่องบินมาตก ท่านคงตอบว่า “เห็น” ในทันที
แต่ท่านก็ยังมีความพยายามในการช่วยหา สิ่งที่ท่านทำคือ นำมือและปากกาผมลงไปจิ้มดิน กระแทกดินบ้าง กระแทกหินบ้าง กระแทกรากไม้บ้าง ผมจึงหาเศษไม้แถวนั้นมาจับแทนปากกา เพราะเกรงว่าปากกาจะพัง อาการอย่างงี้ถ้าเป็นคนที่เพิ่งจะเริ่มเล่นอย่างงี้ คงคิดว่าเค้าออกนอกประเด็น และยิงคำถามเดิมซ้ำๆ แต่ผมมีประสบการณ์ในระดับนึง เห็นว่านี่เป็นการพยายามหาคำตอบในวิธีของเค้า ผมไม่ทราบว่าในโลกของเค้าแล้ว การกระแทกพื้นลงครั้งนึงนี่ สะเทือนแผ่ไปบริเวณกว้างเลยหรือเปล่า (เหมือนแผ่ญาณ) หรือว่าท่านกำลังสื่อสารกับแม่ธรณี ผมให้ท่านทำอย่างงั้นอยู่ตั้งนานโดยไม่ได้คาดคั้นอะไร จนกระทั่งท่านกลับมาชี้ที่รูปเครื่องบินอีก ผมคิดว่าท่านคงกลับมาดูเฉยๆ แต่เมื่อลองยิงคำถามซ้ำว่า
* ท่านเห็นเครื่องบินแล้วใช่หรือไม่ “ใช่”
ผมดีใจมากที่ได้เห็นคำตอบในลักษณะนี้
* เครื่องบินมีอะไรบังอยู่หรือไม่ เช่นมีผีสางเทวดา หรือใบไม้ ต้นไม้ อะไรบังอยู่หรือไม่ “หิน”
ท่านสะกดว่า หิน นี่เป็นคำเดียวที่ท่านสะกด ในทุกๆถามที่ผ่านมา ผมมักถามว่า ใช่ หรือ ไม่ใช่ แต่นี่เป็นคำเดียวที่ท่านสะกด และไม่ได้อยู่ในตัวเลือกที่ผมยกตัวอย่างมา เป็นอีกเครื่องแสดงว่า การเลื่อนของผีปากกานี่ไม่ใช่เพราะความคิดของผู้เลื่อน
เมื่อได้ทราบว่ามีหินบัง ผมก็คิดไปในทางไม่ค่อยดีว่า
* เครื่องบินเข้าไปในซอกหินหรือเปล่า “ไม่ใช่” (เพราะถ้าเครื่องเข้าซอกหินจริง นักบินคงจะรอดได้ยาก)
* มีก้อนหินอยู่กี่ก้อน “1”
* ก้อนหินนี้ยาวกี่เมตร เอิ่ม ท่านรู้จักหน่วยวัดที่เรียกว่า เมตร หรือไม่ “รู้”
* ก้อนหินนี้ยาวกี่เมตรครับ “5”
* และกว้างเท่าไร ด้านแคบหนะครับ “4”
* และก้อนหินสูงจากพื้นกี่เมตรครับ “3”

หินยาว 5 เมตร กว้าง 4 เมตร สูง 3 เมตร จึงเป็นเบาะแสใหม่ที่ได้จากการสื่อสารคราวนี้ครับ ยังไงก็ลองมองๆหาหินที่มีขนาดประมาณนี้ดูน่ะครับ

ผมได้ถามถึงต้นไม้ที่น้องมอสฝันถึง แต่ทว่า ผมจำผิดเป็นต้นพุทธา ท่านตอบว่ามีสองต้น ภายหลังมาทราบว่าผมจำผิด อ่าว แล้วที่ถามไปนั่นจะยังไงหละเนียะ - -!
ส่วนต้นไผ่ตามความเห็นของพระธุดงค์ ก็มีเหมือนกันครับ

* เครื่องบินยังอยู่ในสภาพเกือบสมบูรณ์ใช่หรือไม่ “ใช่”
* ในเครื่องบินมีศพนักบินหรือไม่ (ท่านวนไปวนมา)
* ท่านมองไม่เห็นในเครื่องใช่หรือไม่ “ใช่”

คำถามอื่นๆ
* มีเมืองลับแล เมืองบังบด หรือเมืองอะไรแฝงอยู่หรือไม่ “ไม่มี”

อ่อ และอยากจะทราบที่ๆเครื่องตก ผมได้ทำวงกลม 5 วง ที่แตกละวงมีขนาดแทนด้วย 1 กิโมเมตร จึงได้ 5 กิโลเมตร และมีกำหนดทิศต่างๆเอาไว้ ขอให้ท่านชี้ว่าเครื่องอยู่ห่างจากที่นี่ไปเท่าไร และทางทิศไหน ท่านวนอยู่นานแล้วไปจิ้มที่ทิศใต้ ห่างไป 5 กิโลเมตร ผมคิดว่าคงไม่มีอะไรเป๊ะขนาดนั้น ท่านคงจะประมาณเอา และถ้าจริงผมคงไม่จำเป็นต้องเข้ามาเริ่มต้นที่น้ำตกเจ็ตคต เพราะการเข้ามาน้ำตกแห่งนี้เป็นการเดินเท้าเข้าไปทางทิศเหนือ เบาะแสนี้ยังไม่ค่อยถูกใจพอ ผมเลยตัดสินใจไม่เดินป่าครับ ^ ^

แต่คำให้การจากเจ้าป่าเจ้าเขาน้ำตกเจ็ตคตนี่ ผมมาพิจารณาดูแล้ว หากท่านไม่เห็นมาตกในที่ของท่านจริง และท่านดูด้วยญาณหรือฤทธิ์อย่างใดอย่างหนึ่ง ความน่าเชื่อถือคงไม่ต่างจากการดูด้วยญาณของคนเป็นๆครับ แถมคนเป็นๆยังสื่อสารเป็นคำพูดได้ดีกว่าอีก


Create Date : 01 เมษายน 2552
Last Update : 16 มีนาคม 2557 14:31:25 น. 3 comments
Counter : 655 Pageviews.

 
แล้วจะเจอเครื่องมั๊ยอ่ะ


โดย: Mermaid AI วันที่: 1 เมษายน 2552 เวลา:20:05:45 น.  

 
เรื่องราวน่าสนใจดีค่ะ ขอให้เจอเร็วๆนะคะ


โดย: sundaysama วันที่: 1 เมษายน 2552 เวลา:22:56:51 น.  

 
เขายังไม่ตาย แต่เขาหลงเข้าไปในมิติที่ ซับซ้อนต่างหาก ตอนนี้เขากำลังหาทางกลับมา อีกยังออกมาไม่ได้


โดย: บี IP: 118.174.17.240 วันที่: 24 พฤษภาคม 2552 เวลา:12:43:20 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
สมภพ เจ้าเก่า
Location :
นครราชสีมา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 25 คน [?]




รูปภาพทั้งหมดในนี้ สามารถนำไปใช้ได้ฟรีนะครับ แต่ไม่ควรลบสัญลักษณ์แสดงความเป็นเจ้าของในรูปออกไป รูปใดไม่มีสัญลักษณ์ อยากให้ช่วยอ้างอิง จาก sompop.bloggang.com ด้วยครับ
Blog ล่าสุด
* สัมภาษณ์เทวดาในพระแก้วมรกต 18 มิ.ย. 60
* การสำรวจหินลอยได้ที่เขาคิชฌกูฏ 3 มี.ค. 60
* บทสัมภาษณ์เจ้าพ่อหลักเมือง กทม. 16 ธ.ค. 59
เรื่องเล่าบอกต่อ
* บั้งไฟพญานาค ถ่ายจากโดรนมุมสูง
* เชิญโหลด 7 ภาพยนต์เฉลิมพระเกียรติ
* เช็คอันดับ Blog ของคุณกับ truehits
Blog แนะนำ
* บทสัมภาษณ์เจ้าพ่อหลักเมืองกรุงเทพฯ 19 ก.ย. 57
* ยานพาหนะที่แล่นตามและทวนน้ำได้โดยไม่ใช้พลังงานอื่น
* ปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์ปี 2012
New Comments
Friends' blogs
[Add สมภพ เจ้าเก่า's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.