อายุเป็นเพียงตัวเลข(จริง) รึเปล่า?


ซองขาวเบอร์ 9
Location :
นราธิวาส Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 36 คน [?]




เป็นคุณแม่ลูกสี่ ตอนนี้เป็นคุณยายหลานห้าแล้วค่ะ



สัมภาษณ์ซองขาวเบอร์ 9


New Comments
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2553
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
10 สิงหาคม 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ซองขาวเบอร์ 9's blog to your web]
Links
 

 
ถนนสายนี้มีตะพาบ โครงการ 13





โจทย์โดย : เป็ดสวรรค์

โจทย์แบบแรก เป็นภาพ

ภาพนี้





เขาใช้วิธีการลากเส้นขยุกขยุยปุ้ยเปะ
แล้วเติมสีลงในช่องระหว่างจุดตัดแต่ละเส้น
ออกมาเป็นภาพแนวแอ๊บแตก ชวนให้ตีความไปหลายแง่หลายง่ามเสียจริงๆ
ปล่อยจินตนาการให้โบยบินไปกับสีสัน แล้วกลั่นมันออกมา
เป็นตัวอักษรเถิดเอย

โจทย์ตัวเลือกที่สอง เป็นโจทย์ที่เปิดกว้าง
กว้างเหมือนเกาะช้าง กว้างเหมือนเกาะภูเก็ต
เพราะโจทย์ที่สองนี้ คือ “ เกาะ “

ให้ตะพาบน้อยใหญ่ทุกท่าน เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับเกาะ
จะเป็นประสบการณ์การไปเที่ยวเกาะ
การถูกปลิงเกาะ
การพบเห็นแมงดาเกาะผู้หญิงกิน
ประสบการณ์ติดเกาะกลางถนน
ก็ได้ตามสะดวกนะจ๊ะ








รอบนี้ได้โจทย์จากคุณเป็ดสวรรค์ มาสองข้อ
ข้อแรกมีแค่รูปภาพประเภทคัลเลอร์ฟูล
ข้อสองให้เขียนอย่างเปิดกว้างแบบเกาะ เกาะ
คำว่าเกาะมันก็กว้างจริงๆ เกาะที่แปลว่า แผ่นดินที่มีน้ำล้อมรอบ
เรามักจะนึกไปถึงเกาะกลางทะเล
ความจริงทะเลกว้าง เกาะมีทั้งกว้าง แคบ เล็ก และยาว
เกาะอีกความหมายหนึ่ง ที่แปลว่า จับหรือยึดสิ่งใดไว้เพื่อทรงอยู่
เช่น เกาะเอว เกาะแขน เกาะขา
หรืออาการที่เข้าไปติดแน่น เช่น ปลิงเกาะ เดินเกาะกลุ่ม
ยังมีเกาะอีกหนึ่งเกาะ ที่แปลว่า เสียงเคาะ
ตกลงความหมายมันก็กว้างจริงๆ อย่างที่เจ้าของโจทย์เขาบอก
ที่นี้ก็ต้องเอามาขึ้นตาชั่งล่ะซิ เขียน ข้อหนึ่งหรือสองดีล่ะ
ข้อแรกก็ดีน่ะ ไม่กว้าง แต่มานึกว่า มันเป็นศิลปะ
ศิลปะมันก็คิดได้กว้างเหมือนกัน
บางทีมันกว้างจนเราตามไม่ทัน เหมือนมันดิ้นได้
ศิลปะแต่ละชิ้น ถ้าให้คนสิบคน มาวิจารณ์
มันก็กว้างไปสิบแบบ วิจารณ์ออกมาสิบอย่าง
เฮ้อ..มันกว้าง.....หง่ะ



จะเอาไงดี.... ลองนั่งดูภาพคัลเลอร์ฟูล
แบบว่านั่งจินตการเล่นๆ จ้องนาน นาน ภาพอดีตเริ่มชัด
ไอ้รูปแนวนี้จำได้น่ะ ชั่วโมงเรขาคณิต
(สมัยเป็นนักเรียน โง่มาก ไม่เคยเข้าใจวิชานี้เลย)
เบื่ออาจารย์ที่สอนที่ซู๊ดดดดด.....
โชคดีที่นั่งหลังห้อง ก็เลยเอาวงเวียนมานั่งหมุนเล่น
มีทั้งวงเล็กทับวงใหญ่ วงกลางทับวงเล็ก เต็มหน้าสมุด
แก้เซ็งไปได้ หายเบื่อหน้าอาจารย์ไป
ตอนนั้นอารมณ์ยังไม่เกิด พอถึงวิชาศิลปะ
อาจารย์บอก นักเรียนวาดรูปอะไรก็ได้
วันนี้อาจารย์ขี้เกียจสอน
นักเรียนก็ขี้เกียจเหมือนกัน เลยหยิบเอาสมุดเรขาคณิต
มาระบายสีตามช่อง แบบคัลเลอร์ฟูลเหมือนคุณเป็ดสวรรค์
ภาพก็เลยออกมาแนวเดียวกัน เพิ่งรู้ว่ามันเป็นศิลปะแบบง่ายๆ
ซึ่งคุณเป็ดสวรรค์ บอกว่า เป็น ภาพแนวแอ๊บแตก
แอ๊บก่อนแล้วจึงจะมาแตก คงเช่นนั้นล่ะมั๊ง
เรื่องศิลปะ บางทีมันว่ายาก แต่งบางทีดูแล้วมันแสนง่าย
ทำให้นึกไปถึง ศรีธนญชัย เมื่อคราวโดนท้าให้วาดรูป
คู่แข่งวาดรูป มังกรตัวใหญ่ แสนวิจิตรพิศดาร
แต่ศรีธนญชัยของเราเก่งกว่า วาดงูได้ 5 ตัว
ท่านจิ้มหมึกครั้งเดียว ด้วยปลายนิ้ว ทั้งห้า
แล้วลากไปมาลงบนแผ่นหนัง (แบบพู่กันเดียว ของคุณกะว่าก๋า เลยอิ อิ)
คู่แข่งไหนเลยจะสู้ได้ เพราะได้แค่ตัวเดียว
เห็นไม๊ล่ะ...ว่ามันง่ายๆ ก็เป็นศิลปะได้
เราแหงนหน้าขึ้นมองดูเมฆบนท้องฟ้า
เราก้มหน้าลงไปมองดูทะเล
หรือเรามองสีกระด่างกระดำบนฝาพนังของห้องน้ำสาธารณะ
เราจินตนาการให้เป็นศิลปะได้
ตกลงว่ามันก็กว้างมากกว่าเกาะไปซะแล้ว
หรือว่าเราเป็นแค่สินละเปรอะ เพราะคิดแบบมั่วๆ
ไม่ได้การ ขืนเขียนเรื่องศิลปะแบบนี้
คนคงคิดว่าความรู้แค่หางอึ่ง
แต่ดันทุรังจะเป็นปราชญ์
อย่ากระนั้นเลยเปลี่ยนใจมาเขียนเรื่องเกาะดีกว่า



อ้าว....มานั่งชั่งว่าเขียนข้อหนึ่งหรือข้อสองดี
หน้ากระดาษเต็มพอดีพี่น้อง เต็มโควต้า !!!!
เอาตัวรอดแบบศรีธนญชัย คงไม่ว่ากัน 55555









คุยกันท้ายเรื่อง



แอบขโมยกุศโลบายที่คล้ายๆของ "น้องแพม (mastana)" มาใช้

แถมยังมีแซว "คุณกะว่าก๋า" อีกหน่อย อย่าถือสานะคะ

พอดีงานเข้าตั้งสองสามงาน หัวหมุนเหมือนกันค่ะ

นิ้วระบมเพราะจิ้มโหวดหลายงาน เลยจิ้มงานเขียนไม่ค่อยไหว

เอาไว้ค่อยแก้ตัวงานหน้าแล้วกัน

สวัสดีค่ะ พี่น้อง

(เห็นไม๊ว่ามาแนวเพื่อชีวิตซะด้วย อิอิ)








ขอบคุณ BG สวยจากเย็นตาโฟ





Create Date : 10 สิงหาคม 2553
Last Update : 10 สิงหาคม 2553 5:27:22 น. 22 comments
Counter : 2855 Pageviews.

 
5555555.......
เอาตัวรอดเก่งมากค่ะคุณแม่
แต่เพียงบรรยาย เรื่อง ที่มา ที่ไป ..ความกว้างก็ถือว่าได้คิดแล้วน่ะค่ะ
อ่านแล้วก็คิดได้เหมือนกันค่ะ......

ต้องมองอะไรให้กว้าง ให้ลึก ให้ละเอียด
มันจะบรรยาย และ แฝงอะไร ได้มากกว่าที่คิดจริงๆๆ ค่ะ

อ่านแล้ว...ชอบแล้วค่ะ


โดย: ก้อยค่ะ (Gunpung ) วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:5:49:01 น.  

 
อ่านแล้วสรุป(เอง)ค่ะว่า ได้เขียนแล้วทั้งสองหัวข้อเลย

จริง ๆ นะคะ
.....


โดย: MeMoM วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:10:28:08 น.  

 
ตกลงว่าศิลปินกำลังติด "เกาะ" ใช่ไหมคะ

ไม่ได้ติด "อ่าง" นะคะ

อิ อิ




โดย: addsiripun วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:10:32:03 น.  

 
ตามมาอ่านแบบด่วนๆเลยครับคุณแม่ หุหุหุ

วันนี้ไม่มีเวลาได้ทำลิ้งค์เลยครับ แหะๆๆๆ

ดูแลท่านพญาลิงจนปวดเนื้อเมื่อยตัวไปหมดเลยครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:11:17:17 น.  

 
อ่านโจทย์แล้วตีความ
ลากเลื้อยตัวอักษรไปตามอารมณ์
ก็ได้เรื่องราวมาครบถ้วนทั้งสองข้อ
ยอดเยี่ยมค่ะ


โดย: คล้ายดาว วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:11:58:31 น.  

 
งานเขียนคุณซองฯ วันนี้ ดีครับ

อ่านสบาย ๆ สำนวนลื่นไหล ง่าย ๆ แต่สนุก

การเขียนเรื่องให้ดี ไม่จำเป็นต้องเขียนด้วยภาษาทางการ

ก็เราเขียนเรื่องให้เพื่อน ๆ อ่านนี่

ไม่ใช่ร่างหนังสือราชการ

คิดอะไรก็เขียนไปตามนั้น

และไอ้ตอนเขียน เราก็อาจจะแวะตรงนั้น หยุดตรงนี้ ต่อไปตรงโน้นได้เท่าที่หัวใจเราอยากไป

แต่ต้องไม่ลืมแก่นแกนของเรื่องที่กำลังเขียนอยู่

เดี๋ยวจะเข้ารกเข้าพงไป

การเขียนทำนองนี้ แม้ดูง่าย ๆ

แต่จะเขียนให้ดียากชะมัด

กระเจิดกระเจิงไป ก็ไม่ได้

ครั้นจะเขียนตรงแน่วเป็นไม้บรรทัด

ก็อ่านไม่สนุก

ต้องฝึกครับ ต้องฝึกหนักด้วย

เขียนบ่อย ๆ หมั่นสังเกตเสียงตอบรับ

อันไหนดี อันไหนคนบ่น

เราก็เอามาอ่าน แล้วสรุปเป็นบทเรียนเฉพาะตัว

สำหรับงานวันนี้

อยากจะให้จบให้คมกว่านี้สักนิด

ตอนเขียนถึงตอนใกล้จบ

อาจต้องนั่งมองท้องฟ้านึกอะไรให้มันลึกและคมกว่านี้สักหน่อย

บางทีมุกหรือพล็อตมันก็อยู่บนท้องฟ้า หรือเพดานห้องนั่นแหละ

และมันมักจะโผล่มาตอนเราเหม่อมองมันเสียด้วย

ไม่เชื่อครั้งหน้าคุณซองฯ ลองเอาวิธีนี้ไปใช้ดู

ส่วนว่า คิดแล้วแค่ไหนมันจะพอดีพอเหมาะ

ง่าย ๆ เลย

ลองคิดถึงพวกตลกค่าเฟ่ที่เราเคยดูกันบ่อย ๆ

พอถึงมุกที่เขาอยากให้เราหัวเราะปั๊บ

จะมีเสียงกลอง ชึ่งโป๊ะ...

คนดูก็............ฮา

นั่นแหละ ใช่เลย

จบเรื่องให้ ชึ่งโป๊ะ

รับรองคน ฮา แน่.


โดย: ลุงแว่น วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:11:59:32 น.  

 
สวัสดีค่ะแม่ซอง ...

ศิลปะมันแล้วแต่คนมองนะค่ะ
หนูเองก็ไม่มีความสามารถใดๆ เลย
กับเรื่องของศิลปะ ได้แต่มองแค่ว่า
มันสวย แต่รายละเอียดอย่าถามกันเลยค่ะ
เพราะว่าอธิบายไม่ได้จริงๆ ค่ะ วัดได้จากคะแนน
ศิลปะตอนเรียนประถม ได้ทีละนิด ทีละหน่อย
คะแนนน่าร้ากกก ค่ะ







โดย: JewNid วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:12:48:03 น.  

 

อุ้มแวะมาอ่านเป็นบ๊อกที่ 3 ค่ะ
เรื่องศิลปะสีสันนี่คะแนนเต็มตลอดค่ะ
จะชอบสีสันตัดกันฉูดฉาดมากๆ
โหวตเป็นวันสุดท้าย
สงครามยังไม่จบอย่าเพิ่งจับกบมาทำอาหาร
อิอิอิ เกี่ยวกับภาพน้องเป็ดไหมหนอค่ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:14:57:02 น.  

 
อย่างนี้เค้าเรียกว่าจบแบบดื้อ ๆ หรือเปล่าค่ะ ป้าซอง


โดย: magic-women วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:17:09:02 น.  

 


พูว่าก็ได้แนวคิดของคุณแม่ทั้งสองหัวข้อนะคะ
ของพูยังเลือกเพียงหัวข้อเดียว แบบว่า


ไม่ได้เรื่องกับภาพแอ๊บสแตร๊กน่ะค่ะ อิอิ

การลงแข่งขัน เพื่อสนุกสนานและมิตรภาพนะคะ
แม้ตกรอบเรื่องคะแนน แต่พูว่า..
คุณแม่ได้ทั้งความสนุกและมิตรภาพไปเต็มๆ ค่ะ



โดย: พธู วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:20:20:07 น.  

 
ฮ่าๆๆ

ฉึ่งโป๊ะครับ คุณแม่ซองขาวครับ

เอิ้กๆ



โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:21:37:29 น.  

 
วันนี้คุณแม่สบายๆดีจัง
อายุน่าจะประมาณสัก 28-29 อิๆๆ
วันรุ่นอ่ะ...ชอบๆบางอันนึกว่าตัวเองเขียนเองนะเนี่ยะ ง่ายๆดี


โดย: โจนบ้ากับป้าแก่ๆ วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:21:45:41 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

แวะมาสวัสดีวันฝนตกค่ะ
ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ


โดย: ท่านหญิงน่าเกลียด วันที่: 11 สิงหาคม 2553 เวลา:8:34:44 น.  

 

เอากล้วยหอมทอดมาฝากค่ะ



ขอให้คุณแม่ทุกๆท่านมีความสุข
และสุขภาพแข็งแรงค่ะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 11 สิงหาคม 2553 เวลา:10:19:49 น.  

 
อภัยทานัง อามิสทานัง ชินาติ
การให้อภัยทานย่อมชนะเสียซึ่งการให้ทั้งปวง

มีความสุขกับการให้อภัย ตลอดไป...นะคะ



คุณแม่ซอง.ฯ...เขียนเก่งมากเลย..ค่ะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 11 สิงหาคม 2553 เวลา:10:49:13 น.  

 
สวัสดีตอนสาย ๆ ค่ะ ถ้านิ้วหายระบมแล้วจะได้มาอ่านงานใหม่ ๆ นะคะ



โดย: MeMoM วันที่: 11 สิงหาคม 2553 เวลา:10:55:25 น.  

 
คงพอแวะเวียนเข้ามาแก้คิดถึงกันได้
บ้างหรอกครับ ใช่ว่าจะอยากหายไปเลย
หุหุ ได้ลงแดงตายสิครับ คุณอา อะโด่
มะรู้ใจหลานรักเล้ยยยย



โดย: nulaw.m วันที่: 11 สิงหาคม 2553 เวลา:11:29:34 น.  

 
...วันที่แม่ เจ็บเหลือ เจือ "ยิ้ม" ได้
ลูก"ร้องไห้" ฟูมฟาย สืบสายศักดิ์
แม่เจ็บปวด เปลืองกาย เพื่อทายทัก
"ลูกที่รัก" ... แสนประเสริฐ ... เจ้า "เกิด" มา...


... ท่านถนอม กล่อมเกลี้ยง เลี้ยงพวกหนู
คอยอุ้มชู เหนื่อยแสน ทั้งแขนขา
ทั้งเช็ดอึ เช็ดฉี่ เช็ดขี้ตา
คอยลูบหน้า กอด-หอม "จอมราวี"...


...วันที่เจ้า -วายร้าย ร่ายแผลงฤทธิ์
แม่ใช้สิทธิ์ "อบรม" ข่มวิถี
บางครั้งหือ ดื้อด้าน แม่ค้าน-ตี
เจ้าถือดี เถียงแม่ เพียงแถ-ลาม ...


...แต่เยาว์วัย ใครเหมา เฝ้าฟูมฟัก
ด้วยความรัก หวง-ห่วง มิทวงถาม
ทั้งปกป้อง ผองภัย ไม่คุกคาม
เฝ้าสอดส่อง มองตาม มิย่ามใจ...


...แม้นเหน็ดเหนื่อย เมื่อยล้า มิว่า - บ่น
ยิ่งอับจน ยิ่งรัก มิผลักไส
เทพธิดา เทพบุตร สุดดวงใจ
ส่องอำไพ ไออุ่น การุณย์-ปัน..


...เมื่อกระจอ งอแง แม่กล่อมใกล้
เริ่ม "ตั้งไข่" ประคองข้าง อย่างแข็งขัน
ในอ้อมอก อิ่ม-สุข ซน - ทุกวัน
บาดเจ็บพลัน ... ป่วยไข้ ... ได้ป้อนยา...


...ถึง "วัยเรียน" ... วาดรู้ แม่สู้เสริม
ทุนประเดิม - ขนมหวาน - การศึกษา
ตารางสอน ใส่กระเป๋า เคล้าตำรา
ลูกก้าวหน้า ก้าวเด่น เป็นสำคัญ...


...ถึง "วัยเรียน โลก-สลด" ... รับบทหนัก
เหมือนยิ่งรัก อาดูร พูนเสกสรรค์
สอนให้ "สู้" "ดู" โลก "โศก" รายวัน
เปี่ยม "สุข" คั่น ... "ฝันค้าง" ... บ้าง "ทุกข์ทน"....


...ถึง "วัยรัก" ... เริ่มสร้าง แนวทางให้
ยามเติบใหญ่ เหมาะควร ถ้วนเหตุผล
เลี้ยงทั้งตัว หัวใจ ไม่ร้อนรน
แม้นเจ้า "ด้น" ... ถกเถียง ... "อย่าเลี้ยงใจ" !!...


...ด้วย "ทุ่มเท" ชีวิน ไม่สิ้นสุด
จึงมิหยุด ที่จะ "รัก" ... และจะ "ให้"
แม้ลูกน้อย ด้อย - ชรา ล้าเพียงใด
ยังอ่อนวัย ... อยู่อย่างนั้น ... เหมือนวันวาน...


...รักล้นทรวง ห่วงตลอด ปลอดข้อแม้
พร้อมเหลียวแล มิหยุดยั้ง แพ้สังขาร
จาก "ลูกน้อย" ... พลอยประสบ ... ได้พบพาน
น้อม "กราบกราน" ... "แทบเท้าแม่" ..."ทดแทนคุณ"...
.
.
.



โดย: ploythana วันที่: 11 สิงหาคม 2553 เวลา:11:32:23 น.  

 
ผมขออนุญาตเข้ามาขอบคุณนะครับ


น้ำใจที่มีคุณค่าของแม่ซองขาวเบอร์9 ผมจำได้เสมอ ขอขอบคุณมากๆนะครับ





จาก สิน


โดย: yyswim วันที่: 11 สิงหาคม 2553 เวลา:11:56:49 น.  

 
ขอบคุณคำอวยพรจากคุณแม่ด้วยนะครับ



เข้ามาอ่านเม้นท์ของคุณลุงแว่น
ได้ความรู้อีกเช่นเคยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 สิงหาคม 2553 เวลา:12:46:19 น.  

 
โอเค.เช่นเคยค่ะคุณแม่

แค่ใช้ไม้โท กับไม้ตรี ให้ถูกเท่านั้นเอง

อย่างคำว่าที่ซู้ด กับ ละมั้ง เป็นต้นค่ะ

อื่นๆก็อ่านเพลินค่า


โดย: นักล่าน้ำตก วันที่: 11 สิงหาคม 2553 เวลา:18:34:00 น.  

 
ผลงานเขียนของคุณซองฯช่างละมุนละไม
ซ่อนไว้ซึ่งความคิดและประสบการณ์
เหมือนอ่านจดหมายจากเพื่อนสนิท
ที่รู้แล้วถึงความถนัด ความชำนาญของผู้เขียน จากศิลปะที่อยู่บนงานเย็บปักถักร้อยครับ


โดย: Insignia_Museum วันที่: 12 สิงหาคม 2553 เวลา:9:13:44 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.