กันยายน 2559

 
 
 
 
1
2
4
5
6
7
8
9
10
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
พาเที่ยว พิพิธภัณฑ์ชาวบางกอก ค่ะ



พาเที่ยว พิพิธภัณฑ์ชาวบางกอก  ค่ะ 

เมื่อเร็ว ๆ นี้  มีข่าวดังมากข่าวหนึ่ง  เพื่อน ๆ ชาวบล็อกก็คงได้
ทราบจากสื่อทางโทรทัศน์ วิทยุ มาบ้าง ค่ะ นั่นก็คือ 
เรื่องของ พิพิธภัณฑ์ชาวบางกอก 

ความเป็นมาของข่าว  เกิดเพราะมีนายทุนได้มาซื้อที่ดินที่อยู่ติด
กับ พิพิธภัณฑ์ชาวบางกอก  เพื่อสร้างคอนโดหลายสิบชั้น
ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้น ก็จะบดบังทัศนียภาพของพิพิธภัณฑ์
อย่างแน่นอน  นี่เป็นสาเหตุให้ ร.ศ.อาจารย์ วราพร สุรวดี
ซึ่งเป็นเจ้าของพิพิธภัณฑ์แต่ได้ยกให้กับกรุงเทพมหานครไปแล้ว 
ต้องการซื้อที่ดินผืนนี้ไว้เพื่อทำประโยชน์อย่างอื่นที่ไม่ทำให้
ทัศนียภาพของพิพิธภัณฑ์ถูกบดบังไป  

ที่ดินแปลงนี้ เจ้าของจะขาย 50 ล้าน แต่ต่อรองได้เหลือ 40 ล้าน
อาจารย์วราพร ได้ใช้เงินส่วนตัวมัดจำไป 30 ล้าน ยังขาดอีก
10 ล้าน ที่จะต้องหามาให้ได้ภายในเวลา 1 เดือน 
มิฉะนั้น เงิน มัดจำจะต้องถูกนายทุนริบไปตามสัญญา
ลูกศิษย์ลูกหาของอาจารย์ เสนอแนะให้ อาจารย์ออกสื่อ
เพื่อขอบริจาค  อาจารย์ยินยอมออกสื่อเพื่อบอกจุดประสงค์
ในการขอบริจาค ไม่รบกวนมาก ขอแค่ช่วยกันคนละ 100 บาท
ประชากรชาวไทย มีประมาณ 60-70 ล้านคน  10 ล้านบาท
คนละ 100 บาท เท่านั้นก็พอเพียงแล้ว 

ผลปรากฏว่า ประชาชนชาวไทยมีน้ำใจดีมาก ประมาณ 1 สัปดาห์
ผ่านไป ก็มีผู้มาบริจาค ครบ จำนวน 10 ล้านบาทแล้ว

ส่วนฉัน อ.เสริมจิต ซึ่งเป็นเพื่อนรุ่นพี่ของฉันและเป็นเพื่อน
ที่เรียนทีจุฬามาพร้อมกันกับ อ.เสริมจิต ได้โทรมาหาฉันและขอให้ฉันช่วย
เชิญชวนลูกศิษย์ของฉันร่วมกันบริจาคในงานครั้งนี้ด้วย 
ฉันก็ยินดี บอกบุญไปยังลูกศิษย์ของฉัน เพื่อนบ้าน ก็ได้เงิน
บริจาคมาประมาณ เกือบ 5000 บาท

วันที่ 13 สิงหาคม 59  ลูกศิษย์ของฉันคนหนึ่งมาจากญี่ปุ่น 
ฉันเลยพาเขาไปชมพิพิธภัณฑ์ ชาวบางกอก และร่วมบริจาคด้วย
ถือโอกาสมาชม พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ และนำเงินที่รวบรวมได้มาบริจาค
ที่นี่ ด้วย  อาจารย์ ได้มีบัตรเล็ก ๆ พร้อมลายเซ็น ขอบคุณให้ 
ฉันนำบัตรขอบคุณมาฝากให้ชมด้วย ค่ะ 





เรา ครูและลูกศิษย์นัดเจอกันที่สถานีรถไฟฟ้า ทองหล่อ  
นั่งรถไฟฟ้าไปลงที่สถานีตากสิน แล้วจ้างรถแท็กซึ่ไป
ที่พิพิธภัณฑ์ ชาวบางกอก ซึ่งตั้งอยู่ที่ ซอยเจริญกรุง 43
ถนนเจริญกรุง  แขวงสี่พระยา เขตบางรัก  กรุงเทพฯ 10500

รถไปจอดยังที่หมาย ประตูเข้าพิพิธภัณฑ์เป็นประตูไม้มีป้ายชื่อว่า
พิพิธภัณฑ์ชาวบางกอก
BANGKOK  JAN MUSEUM

เรามาถึงหน้าประตูนี้ ประมาณ 9.00 น.ได้  เปิดประตูเล็กเข้าไป 
พบเจ้าหน้าที่ที่นั่งประจำเพื่อให้ผู้มาเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์
ลงชื่อเข้าชม พิพิธภัณฑ์ด้วย พวกเราเซ็นชื่อเป็นคนแรกเลย 



เซ็นชื่อแล้ว  เราก็เดินชมบริเวณทางเข้า รู้สึกร่มรื่นมาก 
เพราะมีต้นไม้ใหญ่ ๆ มากมายทีเดียว  อาคารที่เห็น เป็นอาคารไม้
เราเดินไปถึงเรือนไม้ที่ใช้เป็นสำนักงาน มีเจ้าหน้าที่นั่งอยู่ 
ฉันกับชุติมา ลูกศิษย์ นำเงินที่รวบรวมได้จากลูกศิษย์ จากเพื่อน 
เพื่อให้เจ้าหน้าที่ และรับบัตรที่ อาจารย์เซ็นชื่อไว้ และเขียน
คำขอบคุณ เพื่อที่จะได้ไปมอบให้กับคนที่บริจาคเงินมา





ความร่มรื่นในบริเวณที่ตั้ง พิพิธภัณฑ์


อาคารในบริเวณพิพิธภัณฑ์ มี 4 หลังใหญ่ ๆ 


เป็นอาคาร ที่จัดแสดงภาพวาด ภาพถ่ายเก่าแก่มากมาย 



อาคารหลังนี้  มีสิ่งของต่าง ๆ ที่จัดแสดงในอาคารนี้มากที่สุด
ทั้งชั้นล่างและชั้นบนค่ะ 

ก่อนจะไปชม สิ่งของต่าง ๆ ในพิพิธภัณฑ์  เรามาทราบประวัติ
ความเป็นมาของพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ก่อนนะคะ
(ฉันย่อความมาจาก โบว์ชัวร์แนะนำพิพิธภัณฑ์ที่ได้มา ค่ะ )

พิพิธภัณฑ์แห่งนี้  ประกอบด้วยอาคารใหญ่ 4หลัง
อาคารหลังแรก สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2479 ลักษณะ
เป็นเรือนไม้สองชั้น  สถาปัตยกรรมได้รับอิทธิพลจากยุโรป
หลังคาเป็นทรงปั้นหยา มุงด้วยกระเบื้องว่าว  เรียกว่า 
"เรือนปั้นหยารุ่นปลาย"  โดยลดลวดลายฉลุที่ชายคาให้น้อยลง
กว่าเรือนปั้นหยารุ่นก่อน  เรือนหลังนี้  จัดแสดงเครื่องใช้ที่สะท้อน
ให้เห็นสภาพชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบางกอกที่มีฐานะปานกลาง
ในช่วงก่อนและหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เรือนหลังนี้ 
แต่เดิม ครอบครัวของ สุรวดี เคยใช้เป็นที่อยู่อาศัย  มีห้องน้ำโบราณ

อาคารหลังที่ 2  เดิมที เรือนหลังนี้ ตั้งอยู่ที่ซอยงามดูพลี
ทุ่งมหาเมฆ สร้างเมื่อ พ.ศ.2472  ต่อมา อาจารย์ วราพร  ผู้รับ
มรดกบ้านและที่ดินของมารดา  ขาดสภาพคล่องในการจัด
พิพิธภัณฑ์  จึงได้ขายที่ดินผืนนี้ไปและรื้อบ้านหลังนี้มา
ปลูกไว้ที่บางรัก นำเงินที่ขายที่ดินไปจัดสร้างพิพิธภัณฑ์ต่อไป
บ้านหลังนี้  มีห้องจัดแสดงสิ่งของต่าง ๆ ของนายแพทย์ฟรานซิส
(ซึ่งเป็นสามีของคนแรกของคุณแม่ ของ อาจารย์วราพร ) เพื่อ
เป็นอนุสรณ์อีกทั้งมีรูปหล่อของนายแพทย์ฟรานซิส  ซึ่งรูปหล่อนี้
เป็นผลงานของ ศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี บรมครูศิลปกรรม
ร่วมสมัยของประเทศไทย 

อาคาร 3 เป็นอาคารที่ติดเครื่องปรับอากาศทั้งหลัง มีสิ่งของต่าง ๆ 
ที่จัดแสดงมากมาย  ชั้นบนจัดแสดงนิทรรศการภาพรวมของกรุงเทพมหานครที่แสดงถึงพัฒนาการการเปลี่ยนแปลง
ทางการเมืองสังคม วัฒนธรรมของบางกอกและบางรักตั้งแต่
เป็นเมืองหน้าด่านสำคัญในสมัยอยุธยาจนถึงปัจจุบัน 
โดยเฉพาะบทบาทของ บางรักในฐานะชุมชนหลากวัฒนธรรม
เป็นศูนย์รวมของชาวต่างชาติ
โถงด้านนอกจัดเป็นห้องสมุดหนังสือหายากของ  
อาจารย์วราพรที่เปิดให้ผู้มาเยือนได้ศึกษาหาความรู้ 

อาคารหลังที่ 4 เป็นบ้านไม้ชั้นเดียวใต้ถุนสูง ปัจจุบันใช้เป็น
ร้านขายของที่ระลึก และเป็นสำนักงาน 

สรุป ว่า พิพิธภัณฑ์ชาวบางกอกจัดตั้งขึ้นมาตามวัตถุประสงค์
และความตั้งใจของ ร.ศ.อาจารย์วราพร  สุรวดี  ซึ่งนำบ้าน
และทรัพย์สิน อันได้มรดกจากผู้เป็นแม่  มาจัดเป็นพิพิธภัณฑ์
เพื่อให้เยาวชนรุ่นหลังและผู้ที่มีความสนใจได้เข้ามาศึกษา
เมื่อจัดพิพิธภัณฑ์เสร็จได้ทำเรื่องยกพิพิธภัณฑ์ ให้เป็น
สมบัติของกรุงเทพฯมหานคร โดยโอนกรรมสิทธิ์
แก่กรุงเทพมหานครเมื่อวันที่ 1  ตุลาคม  2547

ต่อไปนี้  ฉันได้รวบรวม ถ่ายภาพสิ่งของต่าง ๆ ที่จัดในพิพิธภัณฑ์
ในอาคารต่าง ๆ มาให้เพื่อน ๆ ชาวบล็อกได้ชื่นชม ค่ะ 






























ห้องส้วมในสมัยก่อน  
















































จัดเป็นนิทรรศการแสดงวัฒนธรรมในสมัยก่อนและหลังสงครามโลก
ครั้งที่ 2 


















เป็นตู้เย็นในสมัยก่อน โดยเอาน้ำแข็งและของแช่ไว้ในลังนี้

















หลังจากที่ชื่นชมและถ่ายรูปสิ่งของต่าง ๆ ที่จัดแสดงอยู่ใน
พิพิธภัณฑ์แล้ว  เราก็ยังกลับไม่ได้  เพราะต้องรอพบอาจารย์ วราพร
เนื่องจาก รับปาก อาจารย์เสริมจิตไว้ว่า  จะนำความคิดถึง
ของอาจารย์เสริมจิต มาบอกท่านด้วย  

รอประมาณชั่วโมงกว่า จะ11.00 น.แล้ว ต้องขอร้องให้เจ้าหน้าที่
ช่วยไปเรียนอาจารย์ว่า เพื่อนอาจารย์ที่ชื่อ เสริมจิต จะฝาก
ความคิดถึงถึงท่าน  (ตอนมาถึงใหม่ ๆ ท่านพักผ่อนอยู่ 
เนื่องจาก รับแขกที่มาเยี่ยมเยือนพิพิธภัณฑ์ ถึงเย็น ค่ำ) 
เจ้าหน้าที่เห็นเรารอหลายชั่วโมง จึงยอมไปบอกท่าน  ประกอบกับ
ยังมีลูกศิษย์ของอาจารย์และพวกที่จะมาถ่ายทำ พร้อมสัมภาษณ์
อาจารย์อีกคณะหนึ่ง  ซึ่งก็มารอหลังเราสักพักใหญ่ 

ในที่สุด อาจารย์ก็ลงมาจากชั้นบน  ตัวเล็ก ๆ แต่งกายตามสบาย ๆ 
ไม่ถือตัว พูดคุยสนุก ฉันได้นำคำพูด ความคิดถึงของพี่เสริมจิต
มาแจ้งให้ท่านทราบ  ท่านยิ้มและบอกว่า จำได้ เพื่อนกันตั้งแต่
สมัยเรียน จุฬาด้วยกัน  อิอิ แล้วชวนฉันกับชุติมา ไปถ่ายรูปกับท่าน
พร้อมทั้งให้มีการถ่ายทำจากคณะที่มารอสัมภาษณ์ และถ่ายรูป
กับลูกศิษย์ของท่านด้วย  มาดูรูปของพวกเรา ค่ะ 





เป็นอันว่า ฉันได้ทำหน้าที่ สะพานบุญ เสร็จสิ้นไปแล้วสำหรับ
กิจกรรมนี้  ในวันนี้ ค่ะ 

พวกเราได้อยู่พูดคุยกับท่านอีกพักใหญ่ ๆ  พวกที่รอถ่ายทำ
ก็จะได้ทำงานต่อไป  กลัวพวกถ่ายทำจะหมั่นไส้ ไม่พอใจ
เพราะเวลาของเขาเป็นเงินเป็นทอง ส่วนเราก็ต้องไปไหว้พระ
อีกหลายแห่ง ใกล้เที่ยงอีกด้วย  จึงกราบลาอาจารย์วราพรไป

ฉันขอชื่นชมความดีงามของอาจารย์วราพร ที่ได้ยกมรดกที่ได้รับ
ตกทอดมาจากคุณแม่ และได้จัดแสดงสิ่งของต่าง ๆ อันเป็น
มรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่า  เพื่อให้ชนรุ่นหลังได้ศึกษา
หาความรู้ และเป็นการรักษาสมบัติของประเทศชาติไว้
แสดงให้เห็นถึงความเป็นคนสมถะของอาจารย์วราพร  ไม่ยึดมั่น
ในสมบัติต่าง ๆ เอาไว้ กลับยกให้เป็นสมบัติของประเทศชาติไป

จึงสมควรที่เราทุกคนควรจะสดุดีท่านไว้ ณ โอกาสนี้ค่ะ 
ขอให้ท่านสุขภาพแข็งแรง ทำคุณประโยชน์แก่ประเทศชาติต่อไป
ตราบนานเท่านาน ค่ะ 




Create Date : 11 กันยายน 2559
Last Update : 16 กันยายน 2559 16:58:44 น.
Counter : 2051 Pageviews.

25 comments
  
เวลาเม้นท์ลงบล็อกผมพิมพ์ลงใน notepad ก่อนครับ จะได้อ่านไปพิมพ์เม้นท์ไปได้ ไม่งั้นบล็อกใครยาวๆผมลืม (เช่นบล็อกอาจารย์เป็นต้น 555)
เลยอดอ่านเลยว่าอาจารย์เม้นท์ไว้ว่าไรมั่ง ความสุขของคนอัพบล็อกคือการอ่านคอมเม้นท์นะครับ!

ว่าแล้วก็ขอตามเที่ยวพิพิธภัณฑ์ชาวบางกอกด้วย คนไทยใจดีนะครับ รวมพลังกันแป๊บเดียวได้ 10 ล้านนี่สุดยอดจริงๆ ขนาดว่าข่าวเรื่องนี้ไม่ค่อยจะดังนะ
ผมสนใจของเก่ากว่าสมัยรัตนโกสินทร์ครับ อันนี้อายุไม่ถึง 100 ปีด้วย ไม่ผ่านๆ 555 *พลัวะ!* อาจารย์เขาอุตส่าห์เอามาเรียงเรียงให้อ่าน ชาวบ้านนอกอย่างชีริวที่ไม่ค่อยได้มีโอกาสเข้าไปกรุงจะได้เปิดหูเปิดตา
ชอบดูวิทยุเก่าๆ โทรทัศน์เก่าๆนะครับ (มีคนตะโกนบอกว่าที่บ้านก็มี.... ของบ้านผมมันไม่เก่าขนาดนั้น!) ได้เห็นวิวัฒนาการของข้าวของเครื่องใช้ดี บางอันผมเคยเห็นที่บ้านคุณยาย ไม่ต้องไปดูไหนไกลเลย
ร้านข้าวแกงบ้านสวนแถวที่ทำงานที่ผมแวะกินข้าวบ่อยๆเขาก็มีของเก่าๆวางโชว์เยอะนะครับ กินข้าวเสร็จก็เดินชมของเก่าฟรี ^^

นานๆทีอาจารย์จะลงรูปเยอะขนาดนี้ ปกติเน้นบรรยาย แสดงว่าชอบของเก่าจริงๆนะครับ ได้คิดถึงวัยเด็ก อิอิ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อาจารย์สุวิมล Travel Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: ชีริว วันที่: 16 กันยายน 2559 เวลา:21:02:42 น.
  
สวัสดีค่ะอาจารย์
ได้อ่านข่าวและร่วมบริจาคไปอยู่เหมือนกันค่ะ
แต่ยังไม่เคยไปเลย ไว้ต้องหาโอกาสไปสักครั้งหนึ่งค่ะ
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
multiple Literature Blog ดู Blog
Raizin Heart Movie Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Travel Blog ดู Blog
kae+aoe Literature Blog ดู Blog
mambymam Home & Garden Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
อาจารย์สุวิมล Travel Blog ดู Blog
โดย: เนินน้ำ วันที่: 16 กันยายน 2559 เวลา:21:38:22 น.
  
โหวต Travel Blog ครับอาจารย์

หลายอย่างผมทันเห็น ทันได้ใช้
บางอย่างก็ไม่เคยเห็น เช่น ชักโครกอันนี้ ดูเก่าแก่ คลาสสิกมากครับ

น่าดีใจแทนอาจารย์วราพรที่ได้รับการช่วยเหลือ
จากประชาชน ในที่สุดก็สามารถระดมทุนได้อย่างรวดเร็ว

น่าเสียดายที่ภาครัฐไม่ได้เข้ามาให้การช่วยเหลือเลยนะครับ
ทั้งไที่สิ่งต่างๆเหล่านี้เป็นประวัติศาสตร์ เป็นวิถีชีวิตที่คนรุ่นหลัง
สามารถใช้เป็นบทเรียนศึกษาความรู้นอกห้องเรียนได้เป็นอย่างดีครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 กันยายน 2559 เวลา:21:48:46 น.
  
วิ่งหูดับมาดูมุมกล้องก่อนครับ แง๊

ทำไมพลาดไปได้

ขออภัยครับอาจารย์
โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 16 กันยายน 2559 เวลา:23:41:35 น.
  
โอ้ววว เยอะมากเลยคาของเก่าเพียบ
เห็นส้วมสมัยก่อนเป้นแบบนั้นต้องยกไปเทเองหรือป่าวคะเนีย
ชอบใช้น้ำเยอะด้วยสิ กลัวเต็มเร็ว แหะๆ

ของเก่าพียบ ในกรุงด้วย เก็บรักษาได้ดีมากๆ เลยค่า
ชอบภาพเขียน ดุมีศิลปะงดงามของคนวาดมากๆ เลยค่า


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อาจารย์สุวิมล Travel Blog ดู Blog



โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 17 กันยายน 2559 เวลา:0:12:59 น.
  
ผมมาเห็นคอมเม้นต์ของชีริว แต่ละคนก็มีวิธีคอมเม้นต์ที่ไม่เหมือนกันนะครับ ของผมก็คล้ายๆ คุณชีริว หลายๆ คนอาจจะสังเกตได้ว่าหลายๆ ครั้ง ผมคอมเม้นต์ 10 บล็อกภายในเวลาไม่ถึง 5 นาที ทั้งที่เนื้อหาแต่ละบล้อกยาว แต่เคยโพสคอมเม้นต์ผิดบล็อกเหมือนกันนะ (ต้องบอกให้เจ้าของบล็อกช่วยลบ)

ที่นี่นี่เองที่เป็นข่าว ของที่จัดแสดงถือเป็นของที่มีความทรงจำครับ หลายๆ ชิ้นผมไม่เคยเห็นแต่หลายๆ ชิ้นเคยผ่านตา อย่างโทรศัพท์ขององค์การโทรศัพท์ จำได้ว่าสมัยก่อนขอเบอร์ยากมาก แลพราคาประมาณ 50,000.- บาท หลายคนอาจบอกว่าไม่ได้แพงอะไรมาก แต่ที่น่าสนใจมันอยุ่ที่สมัยก่อนที่ผมพูดถึง ก๋วยเตี๋ยวชามละ 8.- บาทครับ

คนไทยใจดีครับ ช่วยเหลือกันได้ก็ช่วยกันไป คนเดียวอาจช่วยไม่ได้แต่หลายๆ คนช่วยเหลือคนละนิดคนละหน่อย รวมกันเป็นพลังมหาศาล ส่วนหนึ่งต้องขอบคุณเทคโนโลยีสมัยนี้ด้วยล่ะครับที่ทำให้เราสามารถติดต่อและรู้ข่าวสารกันได้อย่างรวดเร็ว ทำให้การช่วยเหลือเป็นไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

อาจารย์สุวิมล Travel Blog
+
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 17 กันยายน 2559 เวลา:1:07:34 น.
  
มาเที่ยวด้วยค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Rinsa Yoyolive Travel Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
เป็ดสวรรค์ Photo Blog ดู Blog
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
อาจารย์สุวิมล Travel Blog
โดย: newyorknurse วันที่: 17 กันยายน 2559 เวลา:1:33:26 น.
  
สวัสดีค่ะอาจารย์

ชื่นชมอาจารย์วราพรด้วยค่ะ เพราะมีคนแบบนี้
ถึงยังมีมรดกทางวัฒนธรรมให้ลูกหลานได้เรียนรู้ต่อไป
พิพิธภัณฑ์ชาวบางกอกเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ร่มรื่นมาก
และอยู่กลางเมืองกรุงด้วย เมืองกรุงสมัยนี้หาที่สงบ ร่มรื่นน้อยลงเรื่อยๆ
ยิ่งเป็นบ้านไม้ด้วยเข้ากับของเก่ามากค่ะ
ของเก่าเยอะมาก ห้องส้วมในสมัยก่อนมีนั่งแบบนี้ด้วย
อาจารย์ถ่ายรูปมาให้ชมจุใจเลยค่ะ

อาจารย์สุวิมล Travel Blog


** เฟสกาญทำใหม่แล้วค่ะ แต่ไม่ค่อยได้เข้าไปดู ต้องเลือกเล่น
เพราะช่วงนี้กาญไม่ค่อยมีเวลา เล่นหลายอย่างไม่ไหวค่ะ แฮ่ๆ
โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 17 กันยายน 2559 เวลา:3:37:59 น.
  
ผมมาช้าหน่อยนะครับครู.....

เห็นภาพของโบราณ แล้ว นึกถึงตอนเป็นเด็ก..ได้ใช้บางอย่างด้วย
555 แสดงว่าเป็นคนโบราณเหมือนกัน

แต่ส้วมแบบนั้นไม่เคยใช้นะครับครู... เกินฐานะ

อาจารย์วราพร ผมเห็นในทีวี ผมชอบท่านครับ ท่านพูดตรงดี
แบบฉะฉานด้วย...

อาจารย์สุวิมล Travel Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 17 กันยายน 2559 เวลา:5:46:25 น.
  

สวัสดียามเช้าครับอาจารย์


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 กันยายน 2559 เวลา:6:42:36 น.
  
สวัสดีเช้าวันเสาร์ค่ะ

ชื่นชมอาจารย์วราพรนะคะที่เสียสละเพื่อคนรุ่นหลัง

ดีใจที่ยังรู้ว่ามีคนทำเพื่อส่วนรวมมากกว่าที่จะเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน

พิพิธภัณฑ์บางกอกรุ้งยังไม่เคยไปชมเลยค่ะ

เห็นจากภาพที่อาจารย์ถ่ายมาให้ชม น่าสนใจมากค่ะ

ไว้จะหาเวลาว่างชวนคุณพ่อคุณแม่ไปเที่ยวมั่ง



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

อาจารย์สุวิมล Travel Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 17 กันยายน 2559 เวลา:9:30:54 น.
  
ที่บอกว่าอดอ่านคือเม้นท์เก่าที่บล็อกไม่ให้เม้นท์ครับ เสียดายทั้งคนเม้นท์ทั้งเจ้าของบล็อกอดอ่านคอมเม้นท์ แต่เนื้อหาเหมือนอันที่กดส่งผ่านไปแล้วนี่ป่าวครับ?
notepad เป็นโปรแกรมที่ติดมากับคอมอยู่แล้วครับ ไม่ใช่ตัวแท็บเล็ตแบนๆนะ อาจารย์เปิดโปรแกรมข้างๆเลยครับ แล้วเวลาอ่านบล็อกไปก็พิมพ์ไป สะดวกขึ้นเยอะ ไม่ต้องกลัวเม้นท์ไม่ผ่านด้วย ก้อปลงใหม่ได้ง่ายดาย ^^

โดย: ชีริว วันที่: 17 กันยายน 2559 เวลา:10:42:48 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ดูรายการที่อาจารย์ต้องไปแล้ว
เชื่อแน่ว่าไม่มีเวลาให้เหงา
หลายงานติดกันเลยนะครับ 555

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 กันยายน 2559 เวลา:12:14:13 น.
  
ทราบซึ้งใจในสิ่งที่อาจารย์ทำมากๆ เลยค่ะ รวมทั้งคนไทยที่มีจิตกุศลที่ดี ช่วยกันบริจาคเงินมากจนครบ

ขอผลบุญของอาจารย์ทำให้อาจารย์สุขภาพแข็งแรงตลอดไปค่ะ
โดย: Sai Eeuu วันที่: 17 กันยายน 2559 เวลา:13:56:30 น.
  
อยู่บ้านป่าค่ะอาจารย์ เน็ตช้า ภาพไม่ขึ้น
ส่งกำลังใจก่อนนะคะ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ซองขาวเบอร์ 9 Literature Blog ดู Blog
เริงฤดีนะ Movie Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Travel Blog ดู Blog
Sai Eeuu Food Blog ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
กิ่งฟ้า Literature Blog ดู Blog
kae+aoe Parenting Blog ดู Blog
Close To Heaven Travel Blog ดู Blog
ชลบุรีมามี่คลับ Literature Blog ดู Blog
อาจารย์สุวิมล Travel Blog ดู Blog

ขอบคุณโหวตด้วยค่ะ

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 17 กันยายน 2559 เวลา:18:59:01 น.
  
ดีจังเลยค่ะอาจารย์ ได้ร่วมซื้อด้วยดีมากๆเลยค่ะเป็นสะพานบุญที่ดีจริงๆเลยนะคะ




บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ต้นกล้า อาราดิน Literature Blog ดู Blog
life for eat and travel Food Blog ดู Blog
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
ชีริว Cartoon Blog ดู Blog
The Kop Civil Travel Blog ดู Blog
ข้ามขอบฟ้า Home & Garden Blog ดู Blog
สายหมอกและก้อนเมฆ Photo Blog ดู Blog
สาวไกด์ใจซื่อ Book Blog ดู Blog
อาจารย์สุวิมล Travel Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: จี๊ดจ๊าด (บ้านต้นคูน ) วันที่: 17 กันยายน 2559 เวลา:23:57:54 น.
  

สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 กันยายน 2559 เวลา:6:04:59 น.
  
ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
คนสวยที่ไม่เคยสวย Travel Blog ดู Blog
Mitsubachi Food Blog ดู Blog
mariabamboo Photo Blog ดู Blog
Close To Heaven Travel Blog ดู Blog
อาจารย์สุวิมล Travel Blog ดู Blog


มีของเก่าจำนวนมากเลยนะคะ ตามไล่ดูจนตาลายเลย
ชืนชมท่านเจ้าของสถานที่มาก ที่ลงทุนลงแรงทุกอย่าง
จนพิพิธธภัณฑ์ที่มีค่ายิ่งแห่งนี้เกิดขึ้นมาให้พวกเราได้มี
โอกาสย้อนอดีตกลับไปนายหลายสิบปี ขอปรบมือให้ค่ะ
โดย: ดอยสะเก็ด วันที่: 18 กันยายน 2559 เวลา:21:07:44 น.
  
สวัสดีค่ะ

เห็นชื่อบล็อกก็คลิกเข้ามาเลย
ได้ดูข่าวนี้เหมือนกัน รู้สึกชื่นชมและศรัทธาอาจารย์วราพรมาก ๆ
อยากไปชมพิพิธภัณฑ์แต่ยังไม่สบโอกาสสักทีค่ะ
ขอบคุณอาจารย์มากที่กรุณาเก็บภาพมาฝากกัน
ต้องขอบคุณท่านและคนไทยด้วยที่ร่วมกันบริจาคเงินจนครบจำนวน
ผ่านตาข่าวนี้แล้วนึกถึงกรณีคล้าย ๆ กันที่ครูจักรพันธุ์ขอความช่วยเหลือเมื่อปี ๕๑
เคยอัพ บล็อก ช่วยท่านบอกข่าว
ตอนนั้นกำลังจะมีโครงการสร้างคอนโดสูงสามสิบกว่าชั้นติดกับมูลนิธิของท่าน
ท้ายสุดก็ลงเอยด้วยดี โครงการสร้างคอนโดล้มเลิกไป
เพิ่งเข้าไปอ่านในเวบ ท่านไปสร้างพิพิธภัณฑ์แถวสายไหม คิดว่าต้องหาเวลาไปชมให้ได้เลยค่ะ
กดไลค์กับโหวตให้ค่า
โดย: haiku วันที่: 18 กันยายน 2559 เวลา:23:16:11 น.
  
แวะมาเยี่ยมค่ะอาจารย์
ไม่เขียนงานตะพาบเหรอค่ะ
หรือว่าไปสุ่มออกกำลังกายเตรียมตัวเที่ยวค่ะ
โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 19 กันยายน 2559 เวลา:1:29:46 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 กันยายน 2559 เวลา:15:29:13 น.
  
555 สงสัยเจอพี่ซ่าหนักอยู่บ้านน้องเรียวรุ้ง
เดี๋ยวนี้พี่เหลืองานหนักอยู่ก็เรื่องดูแลสวนป่านั่นแหละค่ะ
อยู่กรุงเทพฯก็ทำอาหารตามสั่งประเภทจานด่วนใส่ปาก
ใส่ท้องกันสองคนกับหนึ่งตัวคือไอ้นุ้งเท่านั้น นอกนั้นก็
เจ๊าะแจ๊ะจ๋อแจ๋กับน้องๆนี่แหละ งานเขียนในบล็อกเนี่ย
มันตามอารมณ์เซี้ยวๆไปวันๆ พี่ก็ว่ามันบ้าดี แก้กลุ้ม ถ้า
บ้านที่พี่ไปเขียนไว้เค้าไม่กลุ้มอ่ะนะคะ

ฝนเทแล้วค่ะ เดี๋ยวมาใหม่นะคะ

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 19 กันยายน 2559 เวลา:16:20:35 น.
  
ขอบคุณค่ะอาจารย์

รุ้งเห็นคุณผีเสื้อยิปซีถ่ายทอดเรื่องราวออกมาเป็นจดหมาย อ่านแล้วชอบ

รุ้งเองก็ชอบเขียนจดหมายเลยแต่งตามอย่างบ้างค่ะ

ขอบคุณสำหรับโหวตด้วยค่ะ
โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 19 กันยายน 2559 เวลา:16:23:00 น.
  
ดีใจที่ได้มากดไลค์คนที่ 63 ค่ะ
ไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย ไปมุดอยู่ไหนมาไม่รู้

ยินดีด้วยมากที่อาจารย์วราพรและพิพิธภัณฑ์
ได้รับความช่วยเหลือทันการณ์ จะหาทางไปเยือน
และร่วมบริจาคบ้างค่ะ แถวนั้นก็ถิ่นเดิมของพี่เลย

นั่งอ่านและชมภาพแล้ว รุ้สึกคุ้นเคยกับเรื่องราว
และสิ่งของเครื่องใช้ที่แสดงอยู่ทั้งหมด ดีใจอีกด้วย
ที่สิ่งเหล่านั้นรอดพ้นสงครามโลกครั้งที่ 2 มาได้
พี่จำระเบิดเพลิงทำลายจุดนั้นได้เป็นอย่างดี
เห็นซ้ำซากจนกลัวแล้วเดินไม่ได้ทุกครั้ง จนบัดนี้
เวลากลัวมากๆก็เดินไม่ได้เช่นกัน หลายตระกูล
สูญเสียทรัพย์สินไปในสงครามนั้นมากมาย นึกแล้ว
สลดใจมากค่ะ

รักษาสุขภาพเช่นกันนะคะ

ขอบคุณที่นำมาให้ชมกันนะคะ
โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 19 กันยายน 2559 เวลา:20:04:08 น.
  
สถานที่แห่งนี้ควรค่าแก่การอนุรักษ์จริงๆ อนุโมทนาบุญด้วยครับ
โดย: ไอฟายน้อย (Ces ) วันที่: 23 กันยายน 2559 เวลา:21:25:13 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

อาจารย์สุวิมล
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 45 คน [?]



เป็นครูสอนภาษาไทยที่เกษียณอายุราชการแล้ว สนใจเรื่องการเขียนหนังสือให้ความรู้ ชอบการท่องเที่ยว หากท่านที่เข้ามาชมและอ่านแล้ว มีความสนใจและต้องการสอบถามเรื่องความรู้ด้านภาษาไทย ถ้ามีความสามารถจะให้ความรู้ได้ ก็ยินดีค่ะ
http://i697.photobucket.com/albums/vv337/dd6728/color_line17.gif
New Comments