ความทรงจำเก่า ๆ ก่อนจะลืมเลือนหายไปกับกาลเวลา
Group Blog
 
<<
กันยายน 2561
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
30 กันยายน 2561
 
All Blogs
 

Bächle of Freiburg ทางน้ำยุคกลางที่กลายเป็นจุดนัดพบ






Bächle in Freiburg



Freiburg เมืองชายขอบ Black Forest
ยังมีแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจ คือ
ทางน้ำไหลผ่านเมืองที่ไหลผ่านช่องแคบ ๆ
ที่จมลง/ฝังลึกลงลงไปในทางเท้า
ในช่วงวันที่อากาศร้อนซึ่งมีหลายวันในเมือง Freiburg
จะสามารถมองเห็นผู้คนที่ผ่อนคลายความร้อนจากทางน้ำเหล่านี้
ด้วยการจุ่มเท้าลงไปแช่ในน้ำเย็นในทางน้ำ
ขณะที่พวกเด็ก ๆ ชอบแช่ตัวในทางน้ำ กระโดดเล่นในทางน้ำ
วิ่งเล่นบนทางน้ำ ลอยเรือกระดาษแข่งกันในทางน้ำอย่างมีความสุข
และถ้าคนต่างถิ่นเกิดพลัดตกลงในทางน้ำ
มีความเชื่อชาวบ้านในยุคโบราณว่า
จะได้แต่งงานกับคน Freiburger


ทางน้ำที่ไม่เหมือนใครในเมืองแห่งนี้รู้จักกันในชื่อ Bächle
เพราะแต่เดิมเป็นการผันน้ำจากแม่น้ำ Dreisam มาใช้ในเมือง
เพื่อเลี้ยงปศุสัตว์และเผื่อไว้ดับไฟไหม้ในเมือง
Bächle มีการบันทึกไว้ในเอกสารครั้งแรกในปี ค.ศ. 1220
แต่จากการขุดค้นทางโบราณคดีชี้ให้ร่องรอยว่า
Bächle มีอยู่อย่างน้อย 100 ปีก่อนหน้าที่จะตั้งเมือง Freiburg ขึ้นมา


1.





การก่อสร้างทางน้ำให้ไหลเข้าเมือง
มีการทำให้เหมือนหลักการไหลตามธรรมชาติ
เพราะในสร้างเมืองยุคแรกมีการสร้างให้สอดคล้องกับทางลาด
ซึ่งทำให้น้ำไหลลงได้สะดวกตามหลักแรงโน้มถ่วง
แต่เมื่อเมือง Freiburg ขยายตัวออกไปมากขึ้น
จึงกลายเป็นเรื่องยากสำหรับน้ำที่จะไหลไปถึง
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองที่ตั้งขึ้นใหม่
มีระดับความสูงเฉลี่ยมากกว่าเขตเมืองเก่าถึง 3 เมตร
จึงต้องสร้างการยกระดับน้ำ Bächle ขึ้นมาจากเดิม


ทางน้ำ Bächle ไม่ได้มีไว้สำหรับการดื่มแต่เพียงอย่างเดียว
แต่ใช้เป็นน้ำดื่มสำหรับปศุสัตว์ และการชลประทาน
หลังจากที่มันได้ไหลผ่านเมืองไปแล้ว
ยังทำหน้าที่เป็นรางน้ำฝนที่พัดพาสิ่งสกปรกออกจากท้องถนน


หนึ่งในคำอธิบายที่ถึงสภาพที่แย่ที่สุดของ Bächle เมือง Freiburg
มาจากนักวิชาการ Erasmus of Rotterdam ในศตวรรษที่ 16
ในจดหมายที่เขียนถึง Gaspar Schetz นักการเมืองและรัฐบุรุษชาวดัตช์
" ที่นี่สกปรกอย่างมากเลย ถนนทุกสายมีทางน้ำที่สร้างขึ้นมาไหลผ่าน
ทำให้เต็มไปด้วยเลือดสัตว์จากคนฆ่าสัตว์ ส่งกลิ่นเหม็นเน่าไปหมด
ขยะจากบ้านก็ทิ้งลงในทางน้ำ อุจจาระและปัสสาวะจากบ้านพักก็ไหลลงที่นี่
เพราะบ้านเหล่านี้ไม่มีห้องน้ำในบ้านแต่อย่างใด
น้ำจากทางน้ำนี้จึงใช้ทำความสะอาดทุกอย่าง
แม้กระทั่งแก้วไวน์ หม้อไหที่ใช้ปรุงอาหารในบ้าน "


Bächle เมือง Freiburg ในยุคแรกวิ่งผ่านกลางถนน/ใจกลางเมือง
ซึ่งยังสามารถเห็นได้ที่ถนน Market ในทุกวันนี้
แต่เพราะการเพิ่มจำนวนประชากรและการสัญจรไปมาทางถนน
ทำให้ Bächle กลายเป็นสิ่งที่น่ารำคาญและกีดขวางทางจราจร
ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19
Bächle จึงถูกย้ายไปที่ขอบถนน
และส่วนมากถูกปิดทับด้วยแผ่นไม้หรือเหล็ก
หรือสร้างขอบหินทางลาดเอียง หรือฝังท่อน้ำแทน


ทางน้ำที่ไหลผ่านใจกลางเมืองมีมากในยุคกลาง
Antonio de Beatis นักเดินทางชาวอิตาลีในศตวรรษที่ 15
ได้เขียนเกี่ยวกับถนนใน Innsbruck ว่า
ในเมือง Goslar มีทางน้ำกว้างและหลายแห่งมาก พอ ๆ กับน้ำพุ
แม่น้ำ Gose ได้เปลี่ยนเส้นทางผ่านกลางเมืองในปี ค.ศ. 1200
และมีการจัดหาระบบน้ำดื่มให้กับประชาชน
ตามเมืองและนครในเยอรมนีหลายแห่งนอกจาก Freiburg
ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ Freiburg’s Bächle


ในเดือนพฤศจิกายน 1945
Wolfgang Hoffmann นายกเทศมนตรี
ต้องการรื้อฟื้นทางน้ำ Bächle อีกครั้ง แต่ก็ไม่ได้ผลตามที่ต้องการ
เพราะปัญหาเรื่องการทำความสะอาดและทางน้ำที่ไม่เป็นระบบ

ในปี 1950 Bächle จึงเริ่มไหลในเขตเมืองบูรณะใหม่

ในปี 1952 FAC ('Freiburger Automobil-Club')
ได้เรียกร้องให้ Bächle ไม่เป็นอุปสรรคจราจรอีกต่อไป

ในปี 1956 นักท่องเที่ยวเรียกร้องให้มีป้ายบอกสถานที่ Bächle
และพ่อค้ารายหนึ่งฟ้องร้องเมือง Freiburg เรียกค่าเสียหาย 2,360 DM
เพราะทางน้ำทำลายกำแพงบ้าน แต่ศาลตัดสินให้ยกฟ้อง

ในปี 1964 นักเดินทางรายหนึ่งฟ้องร้องเมือง Freiburg
เพราะขาหักข้างหนึ่งหลังจากพลัตตกลงที่ Bächle ตรง Adelhauser Street
แต่ศาลมีคำสั่งให้จ่าย 1/3 ของค่ารักษาพยาบาลด้วย
เพราะ Bächle ทำให้นักเดินทางเหม่อลอยกับความงามจนลืมตัวไป

ในปี 1973 ใจกลางเมือง Freiburg ได้ทำเป็นถนนคนเดินพร้อมกับรถราง
Bächle จึงไม่กลายเป็นอุปสรรคในการจราจรอีกต่อไป
เพราะผู้คนสามารถใช้ประโยชน์ได้ทั้งความงามและการเดินทาง
เครือข่ายทางน้ำ Bächle ระหว่าง Rempartstraße กับ Martinstor มีการปรับปรุงเพิ่มเติม

ในปี 1986 Bächle ระหว่าง Universitätstraße กับ Niemensstraße ที่ปิดไปแล้วมีการรื้อฟื้นเปิดใหม่อีกครั้ง

ในปี 2000 Bächle ที่ Innenstadtkonzept 86 (City Centre Concept 86) ใกล้กับ Neue Messe
มีการวางแผนไว้ แต่เกือบจะยุติลงเพราะวิกฤติทางการเงิน/งบประมาณในการทำ
แต่ประชาชนและหน่วยงานธุรกิจใน Freiburg ต่างยอมสนับสนุนในการพัฒนา
Bächle ในอัตรา 500 DM ต่อ 1 เมตร และมีการสร้างยาวถึง 2 กิโลเมตร

ในปี 2007 มีเทศบัญญัติในเรื่องการรักษาความสะอาด Bächle
ที่รางน้ำและข้างเคียงจะต้องไม่ให้สกปรกด้วยขยะหรือหิมะ
ทำให้ Bächle เป็นสถานที่พักผ่อนและท่องเที่ยวจนทุกวันนี้


เรียบเรียง/ที่มา


https://bit.ly/2xMWRLy
https://bit.ly/2xLFN8L




2.



3.



4.



5.



6.



7.



8.



9.



10.



11.



Erasmus of Rotterdam

12.



Gaspar Schetz

13.



The travel journal of Antonio de Beatis through Germany, Switzerland,
 the low countries, France and Italy, 1517–8  https://bit.ly/2IokAG2


14.



Middle age

15.


19th century

16.



19th to 20th century

17.



20th and 21st century






เรื่องเล่าไร้สาระ


Burg Burgh หรือ บุรี มักจะเป็นชุมชน/เมืองชายขอบ
ที่อยู่ของพวกข้าทาสบริวารในระบบศักดินาเจ้าที่ดินเดิม
เป็นแหล่งพาณิชยกรรมและอุตสาหกรรรมท้องถิ่น
รวมทั้งเป็นบริเวณที่พักครอบครัวน้องชายพี่สาวน้องสาวของขุนนางเจ้าที่ดิน
ที่ให้ย้ายออกมาอยู่ข้างนอกปราสาท/คฤหาสถ์
เพื่อป้องกันการก่อกบฎ/ฆาตกรรมแย่งชิงสมบัติ
เพราะกฎหมายเดิมมรดกทั้งหมดตกทอดกับลูกชายคนโต
ไล่สายจนหมดก่อนจึงให้น้องชายคนรอง
ทำให้พวกฝรั่งชอบผจญภัยหรือไปแสวงหาโชคภายนอกมีมาก
รวมทั้งใช้นามสกุลใหม่ไม่เกี่ยวพันกับตระกูลดั้งเดิม
เพราะเรื่องมรดกตกทอดอย่างหนึ่งกับความขาดแคลนทรัพย์สินส่วนหนึ่ง
รายละเอียดเชิงนวนิยายในเรื่อง ลอร์ดน้อยฟอนเติลรอย


อนึ่ง คนจีน คนญี่ปุ่น ที่มีการอพยพย้ายถิ่นฐานกันมาก
ก็เพราะสาเหตุเรื่องมรดกส่วนหนึ่ง
ที่ตกเป็นของพี่ชายคนโตทั้งหมด
ความอดหยากยากแค้นส่วนหนึ่ง
และบางส่วนเพราะแพ้ภัยทางการเมือง
แบบชนะคือราชา แพ้คือขี้ข้า
หรือเพราะความเชื่อทางศาสนาส่วนหนึ่งด้วย


นักประวัติศาสตร์สายคอมมิวนิสต์เคยวิพากษ์ ขงจื่อ
เรื่องความกตัญญู การเคารพบรรพบุรุษ การเคารพอาวุโส
และการต้องทำพิธีกรรมที่หลุมศพพ่อแม่
ด้วยการอยู่กินและทำนาที่บริเวณนั่นถึง 3 ปี
การมีพืธีกรรมเขงเม้งทุก ๆ ปี ต้องมาให้ได้
อาชีพที่เลวร้ายคือ พ่อค้า
อาชีพที่ดีคือ ชาวนา ช่างตีเหล็ก ครู ขุนนาง
แนวคิดขงจื่อ คิอ ศักดินาสวามิภักดิ์
ทำให้คนไม่กล้าทิ้งถิ่นฐาน เจ้าเมืองเกณฑ์คนได้ง่าย
กอปรกับในอดีต คนเกิดง่าย แก่ง่าย ตายง่าย
แรงงานมักจะขาดแคลนในบางช่วงเวลา
การปลูกฝังแนวคิดขงจื่อจึงสอดคล้องกับนโยบายรัฐ


แม้ว่าเหมาเจ๋อตุงจะพยายามทำลายแนวคิดขงจื่อ
ตั้งแต่ตอนเริ่มเถลิงอำนาจขึ้นเป็นราชันย์ในจีน
ด้วยวาทกรรมหลอกคนจน ปล้นคนรวย แล้วมาแบ่งกัน
มีการวิพากษ์และทำลายล้างแนวคิดขงจื่อหลายต่อหลายครั้ง
รวมทั้งในยุคปฏิวัติวัฒนธรรม ยุคหลอกเยาวชน RedGuards รักษาอำนาจ
แบบทุกอย่างเลวหมด ยกเว้นแต่เหมากับหนังสือปกแดง
และมีการเชิดชูเหมายิ่งกว่าเง็กเซียนฮ่องเต๊


แต่สุดท้ายหลังจากที่จีนพัฒนาสู่ระบอบมทุนนิยม
การนำแนวคิดขงจื่อที่ฝังใน DNA คนจีนมาหลายพันปี
สอดคล้องกับผลประโยชน์ระยะยาวของจีนมากกว่า
เลยพยายามรื้อฟื้นหลักคำสอนเดิมของขงจื่อ
ที่สอดคล้องไม่ขัดกับอำนาจรัฐมารับใช้อีกครั้ง
และพยายามส่งเสริมในรูปสถาบันขงจื่อไปทั่วโลก







Cheonggyecheon River history and restoration




คลองชองเกซอน รื้อทางด่วนพลิกน้ำเน่าให้เป็นแหล่งพักผ่อนกลางกรุงโซล



คลองชองเกซอน (Cheonggyecheon)ได้ไหลผ่านประวัติศาสตร์มาอย่างยาวนาน
ในช่วง ค.ศ. 1406-1412 กษัตริย์แทจง (King Taejong)
ทรงริเริ่มปรับปรุงให้คลองชองเกซอนเป็นคลองระบายน้ำ
เมื่อยามที่บ้านเมืองประสบปัญหาอุทกภัย แต่เมื่อคลองเกิดการตื้นเขิน
กษัตริย์ยองโซ (King Yeongjo) จึงเกณฑ์ผู้คนมาขุดคลองขยายต่อ
เพื่อให้ประชาชนมีน้ำใช้อย่างสะอาดและปลอดภัย
กลายเป็นพื้นที่จัดแสดงวัฒนธรรมต่าง ๆ


วิถีชีวิตริมคลองที่งดงามเริ่มเปลี่ยนแปลงไปในช่วงสงครามที่ญี่ปุ่นเข้ายึดเกาหลี
พื้นที่ริมคลองเริ่มมีผู้คนอาศัยหนาแน่นอีกทั้งระบบสาธารณสุขไม่ดีพอ
คลองที่เคยใสสะอาดก็เริ่มเน่าเสียถึงขนาดที่ญี่ปุ่นเปลี่ยนชื่อเป็น
คลองทาเกซอน (Takgycheon) อันหมายถึง สายน้ำที่เน่าเหม็น
จากเดิมที่คลองชองเกซอนเคยมีความหมายว่าสายน้ำที่ใสสะอาด
แทนที่จะปรับปรุงสภาพน้ำให้ดีขึ้น รัฐบาลในสมัยนั้นตัดสินใจกลบคลองปิดทับเป็นทางด่วนยกระดับ
จากวิถีริมคลองสู่วิถีชีวิตที่แออัด เต็มไปด้วยมลภาวะเป็นพิษทั้งทางอากาศและเสียง


ในปี ค.ศ. 2001 เมื่อลีมุงบัค ได้รับเลือกให้เป็นนายกเทศมนตรีของกรุงโซล
หนึ่งในโครงการสำคัญคือการพลิกฟื้นคลองชองเกซองแห่งนี้
ให้คืนกลับเป็นคลองประวัติศาสตร์ที่มากคุณค่าอีกครั้ง
การพัฒนาพื้นที่ริมคลองชองเกซองเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2005
ด้วยเงินลงทุนประมาณหนึ่งหมื่นล้านบาท
แต่สามารถนำประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่เคียงคู่สายน้ำชองเกซองให้คืนกลับมา
กลายเป็นสวนสาธารณะใจกลางเมืองที่เป็นประโยชน์ต่อ
ผู้คนที่อาศัยอยู่ในกรุงโซลและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
ลดมลพิษทางอากาศได้มากถึง 33% มีการสร้างน้ำพุตลอดแนว
พร้อมเขื่อนชะลอน้ำเพื่อลดความเร็วน้ำ
ภาพวาดขบวนเสด็จของกษัตริย์จงโจไปยังสุสานของพระบิดาบนกระเบื้องจำนวน 5,120 แผ่น
มีลานสำหรับจัดกิจกรรมพร้อมประติมากรรมที่สวยงาม
เส้นทางเดินเท้าตลอดแนวและสะพานข้ามคลองกว่า 22 แห่ง
ที่สำคัญยังช่วยกระตุ้นให้เกิดการพัฒนาที่ดิน
และอสังหาริมทรัพย์ตลอดแนวคลองชองเกซอน
และสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจได้มากถึง 750,000 ล้านบาท
เปลี่ยนสัญลักษณ์กรุงโซลเมืองแห่งป่าคอนกรีต
สู่การวางผังเมืองที่ขับเคลื่อนกรุงโซลให้เป็นพื้นที่สีเขียว


แม้ว่าในช่วงการก่อสร้างจะก่อให้เกิดปัญหาการจราจรเป็นอย่างมาก
แต่หลังจากเสร็จสิ้นประชาชนต่างชื่นชมกับประโยชน์ต่าง ๆ
ที่ได้รับโดยเฉพาะสภาพแวดล้อมที่ดีขึ้น

Credit : สุวิทย์ วงศ์รุจิราวาณิชย์ (อ้า)


18.



19.



20.



21.



22.



23.



24.








ในเมืองไทยเดิมก็มีคลองคูน้ำจำนวนมาก
ก่อนที่จะถมทิ้งกลายเป็นที่ดินและถนน เช่น
คลองอรชร ที่กลายเป็น ถนนอังรีดูนังต์


คลองล่าสุดที่มีการบูรณะน่าจะเป็นที่สะพานเหล็ก
ที่มีการรื้อสิ่งปลูกสร้างและแผ่นเหล็กที่สร้างคร่อมคลองออก
เพื่อทำตามกฎหมาย/พัฒนาเป็นสถานที่พักผ่อนใจกลางเมือง
และทำให้หลายต่อหลายคนต้องเปลี่ยนที่ทำมาหากิน



25.



Credit : https://bit.ly/2OYLabo



มีการศึกษาเรื่องคูคลองในบริเวณกรุงรัตนโกสินทร์
ที่มีการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมในรอบ 100 ปี
ในรายงานผลการศึกษาของ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รายละเอียดใน
ลักษณะและการเปลี่ยนแปลงสัณฐานของเครือข่ายลำคลอง
ในบริเวณกรุงรัตนโกสินทร์ พศ.2450-2550




 

Create Date : 30 กันยายน 2561
2 comments
Last Update : 1 ตุลาคม 2561 0:46:51 น.
Counter : 321 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ

 

 

โดย: tuk-tuk@korat 30 กันยายน 2561 11:04:53 น.  

 

ชอบจัง...ดีจัง
ได้ความรู้เพียบ

 

โดย: อุ้มสี 30 กันยายน 2561 23:55:33 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


BlogGang Popular Award#15


 
ravio
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 30 คน [?]




เกิดหาดใหญ่ วัยเด็กเรียนหนังสือโรงเรียน Catholic คณะ Salesian มีนักบุญประจำโรงเรียน Saint Bosco, Saint Savio ชอบอ่านหนังสือ godfather เกี่ยวกับ Mafio ของพวกซิซีเลียน เคยเล่นเกมส์ Mario แล้วได้คะแนนนำเลยนำสระโอมาต่อท้ายชื่อเป็น Ravio ได้กลิ่นอายแบบ Italino เคยเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อเรียนวิชาชีพทำมาหากิน แต่ไม่ใช่วิชาที่ชื่นชอบมากนัก เรียนอยู่กว่าเจ็ดปี ต้องกลับมาทำงานเป็นกรรมกรที่บ้านเกิด จนเริ่มเกิดความหลงรักชีวิตบ้านนอก และวิถีชิวิตชุมชนท้องถิ่นที่ตนอยู่และไปร่วมวงเสวนา

เกิดเดือนมีนาคม แต่ลัคนาราศรีตุลย์ ชอบไปทุกเรื่อง สุดท้ายทำอะไรที่ได้เรื่องไม่กี่เรื่อง แต่ส่วนมากมักไม่ได้เรื่อง

ชอบขับรถยนต์ท่องเที่ยวชมภูเขา ป่าไม้ น้ำตก แต่ไม่ชอบทะเลหรือชายหาด เพราะรู้สึกอ้างว้าง โดดเดี่ยว เมื่อคิดถึงชีวิตตนเองที่มาเปรียบเทียบกับสองสิ่งสองอย่างนี้ รู้สึกว่ามนุษย์เป็นเพียงชีวิตที่เล็กน้อยมากที่มาอยู่อาศัยในโลกใบนี้

ชอบอ่านหนังสือ ท่องเที่ยวใน Internet ชอบเดินทางท่องเที่ยวแถว ในละแวกท้องถิ่นบ้านเกิด นาน ๆ ครั้งจะขึ้นไปเยี่ยมเพื่อนที่กรุงเทพฯ หรือไปหาซื้อหนังสือแถวสยามสแควร์ ถิ่นเก่าที่อยู่และที่เรียน






Friends' blogs
[Add ravio's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.