The Blog To Love @ First Click - - ความเหงาไม่เคยทำร้ายใคร มีแต่เจ้าของหัวใจที่ทำร้ายตน-- รักแรกคลิก

แพะตะลุง




ฉันเป็นเด็กต่างจังหวัดก็จริง แต่เกิดในย่านชุมชนและใกล้ตลาด จึงไม่ค่อยได้สัมผัสธรรมชาติแบบในเรือกในสวนใกล้ชิด

ตอนเด็กๆ เวลาพ่อขับรถพาออกไปไหน ถ้าผ่านทุ่งนาฉันมักชอบมองวัวและควาย พลางหวังว่าสักวันคงได้ขี่ควายเท่ๆแบบที่เห็นตัวเอกพระ-นางเขายืดอกผึ่งผายในละครแผลเก่า

ไปครั้งไหนก็เห็นแต่วัว กับควาย จึงคิดว่าในทุ่งนามันมีสัตว์สี่ขาแค่สองชนิด

แต่วันหนึ่ง พ่อพาซ้อนมอเตอร์ไซค์ไปทำธุระ เส้นทางช่วงหนึ่งต้องผ่านทุ่งนาที่แวดล้อมด้วยดงต้นตาลและทุ่งขจรจบริมทาง ฉันตกใจกับเจ้าสี่ขาตัวประหลาดที่ยืนเล็มหญ้าแถวนั้นอยู่สามสี่ตัว ฉันตะโกนถามพ่อเสียงตื่นเต้น แหวกอากาศตรงเบาะหน้ารถมอเตอร์ไซค์ออกไปว่ามันคือตัวอะไร

พ่อคงละเหี่ยใจไม่น้อยว่าเลี้ยงลูกสาวเปลืองข้าวสุกไปหลายกระสอบแล้ว คุณเธอยังไม่รู้จักแพะ...พอพ่อบอกว่าเจ้าสี่ขาที่มีหนวดหลิมๆน่าหมั่นไส้แถวคางนั้นคือแพะ ฉันก็ยิ่งงงเข้าไปใหญ่ เพราะแพะที่ฉันเคยเห็นในหนังสือนิทานนั้น หน้าตามันน่ารักกว่าแพะของจริงหลายเท่า

เพื่อสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตลูกสาว ไม่นานฉันเลยได้ลิ้มรสนมแพะอุ่นๆ ที่พ่ออุตส่าห์ไปตามหาแขกเลี้ยงแพะและขอซื้อปันมาครั้งละขวด แม้จะได้ดื่มนมแพะไม่บ่อยนัก แต่ฉันก็ซึ้งใน ‘ค่าน้ำนมแพะ’ และนึกเห็นใจลูกแพะอยู่บ้างที่ฉันเคยแย่งนมของแม่มันมาดื่มในบางวัน

พอโตขึ้น ฉันได้ข่าวคราวของพี่น้องแพะอยู่เนืองๆ ตามข่าวในทีวี ทั้งสกูป ข่าวการเมือง ข่าวอาชญากรรม ฯลฯ นึกขันที่บุคคลในข่าวเหล่านั้นเป็นคนอยู่ดีๆวันนี้ วันต่อมากลายเป็น ‘แพะ’ ไปเสียแล้ว

ฉันไม่คิดว่าจะได้เจอแพะตัวเป็นๆแบบใกล้ชิดติดเคราอีก กระทั่งวันที่ฉันไปเยี่ยมหมู่บ้านบ่อเจ็ดลูก- หมู่บ้านเล็กๆในจังหวัดสตูล และได้เจอฝูงแพะโดยบังเอิญที่นั่น

ฝูงแพะฝูงนี้เป็นแพะของชาวเลที่เขาเลี้ยงไว้แบบบุฟเฟ่ต์ กล่าวคือพี่ๆชาวเลแถวนั้นเขาเลี้ยงแบบให้แพะหากินกันเองริมหาด ดูๆไปช่างน่าอิจฉาฝูงแพะัฝูงนี้ที่มันมีโอกาสได้ดินเนอร์ริมทะเลทุกวัน ได้เห็นพระอาทิตย์ตกดินทุกเย็น

ฉันยืนสังเกตุการณ์ดูเงาของฝูงแพะกระโดดโลดเต้นใต้แสงสุดท้ายของวันอยู่เงียบๆ

ภาพซิลลูเอ็ต( ภาพแสงเงาสีดำที่เกิดจากการถ่ายย้อนแสง) ของแพะสองสามตัวที่วิ่งมาชนเฟรมในเลนส์กล้องของฉันข้างหน้า มองดูคล้ายฉากเล็กๆของหนังตะลุง ที่โรงละครนี้ใช้แสงอาทิตย์แทนไฟตะเกียง และใช้ท้องฟ้าทั้งผืนแทนจอ

ชีวิตอิสระของแพะน่าอิจฉา แต่ฉันมีความสุขไปกับแพะเกินกว่าจะไปนึกอิจฉามันจริงๆจังๆ บางครั้งฉันเห็นแพะบางตัวหยุดยืนมองดูฉัน คงแปลกใจว่าเงาตะคุ่มๆของเจ้าสองขาประหลาดนี้มายืนจ้องมันทำไมอยู่ได้ตั้งนาน

หรือเผลอๆ แพะตัวเล็กมันคงร้องถามพ่อของมันเป็นภาษาแพะว่า พ่อๆ นั่นตัวอะไรน่ะ หน้าตาประหลาดจริงๆ...




 

Create Date : 14 กันยายน 2552
3 comments
Last Update : 14 กันยายน 2552 9:28:10 น.
Counter : 1053 Pageviews.

 


เรื่องเล่าน่ารักมาก
ชอบ...ชอบ

 

โดย: iPlus IP: 125.25.241.69 17 กันยายน 2552 19:59:28 น.  

 




แหะ แหะ เราจะเล่าความหลังครั้งยังเด็กทุกปิดเทอมที่บ้านปู่ เราเคยข้ามถนนลูกรังสีแดง ๆ ไปอีกฝั่งนึงซึ่งเป็นเรือกสวนไร่นาของปู่ ครอบครัวทางพ่อเป็นชาวนา ชาวสวน ลูก ๆ ก็ชอบไปดูเขาทำนา แต่ทำนาไม่เป็น เพราะพอเราได้เรียน ที่นาของปู่ย่าตายายก็มีคนมาเช่าที่ทำนาไป เห็นวัว เห็นควาย ไม่เคยกล้าขี่ กลัว แต่ก็ไม่เคยเห็นแพะนะ แยกแยะไม่ได้อีกนั่นแหละตอนนั้น เราเคยถามพ่อว่า ตีนควายเป็นยังไง คือมันไม่รู้จริง ๆ ไม่เคยเห็น วาดรูปวัวควาย ก็วาดไปแต่ไม่มีรายละเอียดน่ะ

คุณเล่าเรื่องแพะ เรานึกไปถึงเรื่องนางกากี ทั้งที่มันไม่น่าจะเกี่ยวกัน มันอาจมาโยงกันได้ตรงที่ คนธรรมดาอย่างเรา ๆ อาจประสบเคราะห์กรรมไปเป็นแพะเมื่อไหร่ก็ได้ เหมือนที่เราเคยเขียนเรื่องนางกากีที่ถูกประณามน่ะ และสุดท้ายนางกากีที่ใครชอบว่าก็แปลงร่างมาเป็น จุด จุด จุดในชุดสีกากีอะ แพะของคุณกับนางกากีของเราอาจมาเจอกันก็คราวนี้เองเนอะ

ขอชมว่าคุณถ่ายรูปนี้ได้สวยมาก แสงสวยมาก ๆ ค่ะ
ปรบมือให้ดัง ๆ

 

โดย: ภูเพยีย 18 กันยายน 2552 12:28:12 น.  

 

ขอบคุณคุณ iplus และคุณภูเพยียที่แวะมาชมแพะริมหาดค่ะ

 

โดย: รักแรกคลิก IP: 204.136.218.8 18 กันยายน 2552 14:09:13 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


Love At First Click
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]




An ordinary woman who loves to write and who loves to know what love is.
Group Blog
 
<<
กันยายน 2552
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
14 กันยายน 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Love At First Click's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.