The Blog To Love @ First Click - - ความเหงาไม่เคยทำร้ายใคร มีแต่เจ้าของหัวใจที่ทำร้ายตน-- รักแรกคลิก
ชามตราไก่ของย่า

เมื่อวานฉันออกไปตระเวนถ่ายรูปในตัวเมืองชลบุรี ( ซึ่งจะนำมาเล่าให้ฟังเร็วๆนี้) แล้วเลยซื้อก๋วยเตี๋ยวเจ้าอร่อยใส่ถุงมากินกับพ่อที่บ้าน

ตอนจัดสำรับ ฉันหยิบชามตราไก่ในตู้ถ้วยชามออกมา แล้วนึกถึงเรื่องหนึ่งที่ฉันเขียนไว้นานแล้ว จึงเอามาเล่าสู่กันฟัง



เรื่อง ชามตราไก่ของย่า

พ่อและแม่ของฉันมีลูกมาก ที่บ้านจึงจำเป็นต้องมีจานชามหลายใบไว้พอสำหรับใส่อาหารให้สมาชิกทุกคน

สมัยฉันยังเด็กจำได้ว่าชุดจานชามที่ใช้สอยในบ้านมีหลายชนิด ชุดถ้วยชามสวยๆที่มีลวดลายวิจิตรมักถูกเก็บเรียงอย่างดีในตู้ จะเห็นก็ต่อเมื่อมีงานทำบุญหรืองานมงคลเท่านั้น

ขณะที่ชุดภาชนะใส่อาหารที่คนในบ้านใช้ประจำจะเป็นชุดเมลามีนธรรมดาเรื่อยลงไปถึงชามสังกะสีใบโต แต่ไม่มีภาชนะไหนจะตรึงใจฉันเท่าชามตราไก่

ถึงมันจะเป็นชามหนาๆ ไม่มีราคาค่างวดมากมาย แต่ลวดลายพู่กันตวัดเป็นรูปไก่หวัดๆข้างชามของมันทำให้ฉันรู้สึกว่าถ้ากินข้าวหรือเอาอาหารใส่ชามตราไก่แล้ว รสชาติจะดีขึ้นอย่างบอกไม่ถูก

ฉันไม่เคยพบคุณย่าเพราะท่านเสียไปตั้งแต่ฉันยังไม่เกิด แต่เรื่องเล่าเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับย่าและชามตราไก่ที่พ่อเคยเล่าให้ฟัง ทำให้ฉันนึกทีไรก็ภูมิใจเสียยิ่งกว่าได้กินข้าวในชามตราไก่ ...

พ่อเล่าว่าราวปี 2480 หรือกว่าเจ็ดสิบกว่าปีมาแล้ว พอถึงหน้ามะม่วงย่าจะระดมพลลูกจ้างให้ช่วยกันขนมะม่วงคุณภาพดีในสวนพายไปขายในเมืองหลวง โดยจะพายเข้าไปขายในคลองมหานาคจนสิ้นสุดที่ตลาดสะพานหัน

สมัยนั้นตึกรามบ้านช่องยังไม่หนาแน่นและการจราจรยังอาศัยทางน้ำเป็นหลัก

ตึกเก้าชั้นซึ่งถือว่าสูงที่สุดในย่านเยาวราชสมัยนั้น ใครได้ขึ้นก็นับว่าโก้มากแล้ว ซึ่งย่าก็มีโอกาสขึ้นลิฟท์ที่ชักรอกด้วยโซ่ไปเที่ยวตึกที่ว่าเหมือนกัน

ดีที่ย่าไม่ใช่คนช่างพูด ไม่อย่างนั้นพ่อคงมีเรื่องเล่าเรื่องย่ากับตึกเก้าชั้นแถมมาให้สนุกอีกเรื่องหนึ่ง

พอธุระเรื่องค้าขายเสร็จสิ้น ย่ามักหาซื้อของใช้จำเป็นกลับบ้าน ครั้งหนึ่งย่าอยากซื้อชามกระเบื้องและของใช้จิปาถะอื่นๆ จึงเดินเข้าร้านชำในย่านสำเพ็ง

เนื่องจากย่ามาในบทบาทแม่ค้า ย่าจึงสวมเสื้อแขนกระบอกและนุ่งโจงกระเบนเพื่อความทะมัดทะแมงแบบชาวสวน

เจ้าของร้านชำที่เป็นคนจีน ส่งเสียงดังสั่งลูกน้องหน้าร้านเป็นภาษาแต้จิ๋วได้ความว่า ‘ ลูกค้าคนนี้มัน ฉั่นปานั้ง ( หมายถึง คนท้องไร่ท้องนา) บอกราคาแพงไว้ก่อน เดี๋ยวมันก็ต่ออีก’

สมัยนั้นเวลาซื้อจานชามเขามักซื้อกันยกเถา ไม่ค่อยซื้อปลีกทีละใบสองใบ ย่าจึงเดินถามราคาของชามแต่ละแบบว่าเถาละเท่าไรไปเรื่อยๆอย่างใจเย็น

พอถามราคาจนพอใจ ย่าก็ถามลูกจ้างหน้าร้านเป็นภาษาจีนแต้จิ๋วชัดถ้อยชัดคำว่า

‘ เมื่อกี้บอกราคาคนท้องไรท่องนา แล้วถ้าราคาคนเมืองล่ะขายเถาละเท่าไร’

พอได้ยินอย่างนี้ ลูกจ้างหน้าร้านก็ทำหน้าเหลอหลา ขายต่อไม่ถูก จึงตะโกนล้งเลี้ยงเรียกเถ้าแก่มาดำเนินการต่อเอาเอง

ย่าได้ยินเสียงลากรองเท้าดังเชียะๆออกมาจากโต๊ะไม้ขนาดใหญ่หลังร้านจนมาหยุดประจันหน้าที่ย่า ย่าจึงพูดประโยคเดิมกับเถ้าแก่เป็นภาษาจีนแต้จิ๋วอีกครั้ง

เจ้าของร้านเห็นย่าแต่งกายเรียบๆแบบชาวสวนไม่นึกว่าย่าจะฟังภาษาจีนออก ซึ่งในความเป็นจริง ย่ารู้ภาษาจีนชนิดที่สามารถพูดไทยกับคนทางซ้ายและสับสวิชต์มาพูดจีนกับคนทางขวาได้คล่องแคล่ว เพราะต้องใช้สื่อสารกับลูกสวนชาวจีนที่มารับจ้างทำงานในสวน

เจอเข้าอย่างนี้ เจ้าของร้านจึงโอบหลังโอบไหล่พามาดื่มน้ำชาในร้านและพูดคุยอย่างอารมณ์ดี

วันนั้นย่าอุดหนุนถ้วยชามของเถ้าแก่สำเพ็งร้านนั้นไปหลายเถา ซึ่งถึงแม้ชามพวกนั้นจะไม่อยู่รอดตกทอดมาถึงรุ่นฉันแต่เรื่องเล่าเกี่ยวกับย่าและชามตราไก่ยังเล่าขานอย่าสนุกสนานมาจนถึงรุ่นฉัน และคงสืบทอดถึงรุ่นต่อไป





Create Date : 07 มิถุนายน 2553
Last Update : 7 มิถุนายน 2553 12:55:35 น. 19 comments
Counter : 8577 Pageviews.

 
บ้านแป้งก็ชอบใช้ชามตราไก่ ^3^


โดย: INDYINDARE.IC วันที่: 7 มิถุนายน 2553 เวลา:13:22:46 น.  

 
ชามตราไก่...รุ่นแรกเลยหายากมากครับ..ที่มีขายเดี๋ยวนี้ออกแบบเรียบร้อย ทันสมัย คุณค่าแตกต่างจากของเก่าแบบลิบลับ...ของเก่าๆมีคุณค่าให้เล่าเรื่องราวประกอบแบบประทับใจได้อย่างนี้แหละครับ


โดย: panwat วันที่: 7 มิถุนายน 2553 เวลา:13:58:04 น.  

 
อ่านเพลินจังเลยค่ะ.. เล่าเรื่องสนุกดี.. ชอบๆๆ

ชามตราไก่ก็ชอบค่ะ ชอบที่มันให้อารมณ์เก่าๆดี

มีติดบ้านไว้เล็กน้อย ^ェ^


โดย: coco-wine วันที่: 7 มิถุนายน 2553 เวลา:14:54:49 น.  

 
อ่านแล้วอยากให้คุณพ่อ มาเล่น blog จังเลย เพราะคุณพ่อมีเรื่องเก่าๆมาเล่ากันอยู่เรื่อยๆ เลย
ได้ภาษาจีนด้วยวันนี้ "ฉั่นปานั้ง" ถึงจะเป็นภาษาไทยคำว่า "คนท้องไร่ท้องนา" ก็แทบจะไม่ได้ยินแล้วนะคะ เพราะทุกวันนี้ไม่ค่อยจะมีแล้ว ที่มีก็มาชุมนุมกันซะหมด แต่ตอนนี้กลับไปแล้ว กลายเป็นคนกรุงกันหมดแล้วคะ555
เห็นชามคราไก่เป็นมัดๆ เลยทำให้นึกเหมือนกันว่าเมื่อหลายปีก่อนนะคะ เคยซื้อถ้วยน้ำจิ้มเยอะเลย เอาไว้แจกปีใหม่เด็กที่ทำงานคะ ตอนนี้ก็ยังเหลืออยู่ 2-3 มัดแนะ
ไม่มีน้ำจิ้มจะใส่คะ อิอิอิ


โดย: cengorn วันที่: 7 มิถุนายน 2553 เวลา:15:08:14 น.  

 
ตอนเด็กๆที่บ้านต่างจังหวัด มีชามตราไก่

แต่ระดับเถา จะมีเฉพาะ ปิ่นโต

มีไม่เยอะครับ

@ คาเฟ่ เบลอ

แซวแล้นน... แซวแล้นน ...

รู้ ครับ รู้ ว่า ไม่ยอมเผยความงาม

นำรูปหาดจันทบุรี (รูปใหญ่) ไปฝากขออภัยไว้ครับ



โดย: yyswim วันที่: 7 มิถุนายน 2553 เวลา:18:51:10 น.  

 
จริงหรอคะ ดีใจจัง นานๆจะเจอคนที่ทำงานที่ระยองค่ะ
จริงๆ ตระกูลแป้งอยู่ที่นี่เป็นคนพื้นที่เลย
แต่แป้งอยู่กรุงเทพตั้งแต่เด็กๆ ไปๆมาๆตลอด เพิ่งจะย้ายกลับมาทำงานที่บ้าน(ระยอง)แบบอยู่ถาวร ยังไม่ถึงสามเดือนเลยค่ะ เลยมีเวลาตระเวณถ่ายรูปบันทึกความทรงจำเอามาลงบล็อกด้วยเลย

ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ อิอิ ^_^



โดย: INDYINDARE.IC วันที่: 7 มิถุนายน 2553 เวลา:19:08:48 น.  

 
แม่เรายังเก็บอยู่เลยค่ะ แต่เหลือน้อยแล้ว


โดย: opleee วันที่: 7 มิถุนายน 2553 เวลา:23:52:24 น.  

 
ที่บ้านส่วนใหญ่ใช้จานกระเบื้อง มีชามตราไก่สมาชิกใหม่
มาอยู่ด้วยหลายใบ เราซื้อเข้าบ้านเองเมื่อหลายปีก่อน เพราะรู้สึกเหมือนกับคุณรักแรกคลิก ใช้ตราไก่แล้วกินข้าวอร่อย

ตอนนี้ก็ยังรักชามตราไก่อยู่เหมือนเดิม ความอร่อยจะ
เพิ่มขึ้นอีกหลายเท่า ที่เรามองไปแล้วเห็นคนที่ตักข้าวให้เป็นท่านแม่ คนที่เรานั่งกินข้าวด้วยเป็นสมาชิกในครอบครัว : ) แล้วซักพัก ก็มีเด็ก ๆ มามองตาละห้อย มาร้องเมี้ยว ๆ อยากกินด้วยอ่ะ ๆ 5555


**** เข้าต้นฤดูฝนแล้วคิดถึงเพลงนี้เลย "รักปอนปอน"


โดย: 1 IP: 167.67.140.51, 203.146.20.17 วันที่: 8 มิถุนายน 2553 เวลา:2:03:18 น.  

 
สวัสดีจ้ะรักแรกคลิก

โอ้โอ....บล็อกนี้มาแรงจริงๆ
สมกับที่เจ้าของบล็อกเป็นคนหนุ่มสาว
ขยันและเล่าเรื่องทุกเรื่องได้น่าฟัง

ไม่อยากอวดหรอกว่าที่บ้านก็มีชามตราไก่เก่าแท้
เหลือเก็บไว้ใบหนึ่งเป็นที่ระลึก
ของเก่าแท้ๆตัวไก่จะต้องออกสีส้มหรือสีแสดจัด

ยิ่งเก่ายิ่งสวย


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 8 มิถุนายน 2553 เวลา:6:48:55 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับคุณน้ำอ้อย

เขาบอกว่าถ้วยก๋าไก่ ของแท้ผลิตที่ลำปาง
คนเหนือเรียกว่า "ถ้วยก๋าไก่" นะครับ
ไม่ได้เรียกชามตราไก่

แต่เวลาได้ยินคำว่า "ตราไก่"
ผมจะนึกถึงทีมฟุตบอลทีมชาิติฝรั่งเศศเสมอครับ










โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 มิถุนายน 2553 เวลา:7:28:22 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทุกท่าน

เวลาแวะเข้ามาบล็อกตัวเองแล้วมีเพื่อนๆเข้ามาพูดคุยในประเด็นที่เราเขียน เราจะมีความสุขทุกครั้ง

เหมือนเช้านี้ ที่หน้าเรา บานกว่าเส้นรอบวงของชามตราไก่ไซส์ใหญ่สุดในร้าน

ขอบคุณที่แบ่งปันเรื่องเล่าเกี่ยวกับชามตราไก่ เอ๊ หรือจะเรียก ชามก๋าไก่ แบบจาวเหนือดีนะ...



โดย: Love At First Click วันที่: 8 มิถุนายน 2553 เวลา:8:06:10 น.  

 
ภาพชุดดอกบัวนี้ผมถ่ายเอาไว้ที่วัด
แต่ไม่อยกาเขียนเรื่องธรรมะครับ 55
เปิดภาพมา
เอ้า -- เขียนความรักแบบเศร้าๆดูบ้างดีกว่า
ประมาณว่าหยดน้ำพลัดพรากจากใบบัวน่ะครับ 555

พรุ่งนี้มีต่ออีกบล้อกครับ
สำหรับภาพชุดนี้




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 มิถุนายน 2553 เวลา:8:10:00 น.  

 
เป็นอีกเรื่องที่อ่านเพลินจังจ้ะอ้อย อ่านเรื่องที่เกี่ยวกับบรรยากาศเก่าๆ แล้วชวนให้นึกถึงหนังสือ เมื่อคุณตาคุณยายยังเด็กเลย หนังสือนอกเวลาเล่มนี้ขึ้นแท่นหนังสืออ่านนอกเวลาที่ชอบที่สุดเล่มหนึ่งของเราเลยล่ะ :)


โดย: จอย IP: 117.121.211.102 วันที่: 8 มิถุนายน 2553 เวลา:9:14:35 น.  

 
ฮาๆๆ ประสบการณ์ของคุณย่า ณ ปัจจุบันยังมีให้เห็นอยู่เสมอๆเลยนะคะ

มีอยู่วันหนึ่งพี่ชายที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเราไปซื้อของแถวเยาวราชสำเพ็งอะไรเถือกนั้นค่ะ

เจ้าของร้านก็พูดแต้จิ๋วกับลูกน้องเกียวกับเรื่องราคาเหมือนกัน คงเห็นว่าพี่ชายเราหน้าไทยๆ ไม่รู้ภาษาจีน

หารู้ไม่ว่าครอบครัวเราอ่ะก๋งกะอาม่าจากเมืองจีนแท้ๆ เสียแต่ว่ารุ่นเราเนี่ยพูดกันไม่ได้แล้ว แต่พี่ๆยังฟังกันรู้เรื่อง

ว่างั้นพี่ชายเลยพูดกลับไปเป็นภาษาไทยตอบตอบราคาที่เค้าสื่อสารกันเป็นภาษาจีน เหตุการณ์คงคล้ายๆกับคุณย่าของคุณรักแรกคลิกที่เจอนะคะ

นึกภาพแล้วก็ขำเจ้าของร้านเน๊าะ คงหน้าเหรอตามๆกันเลย อิอิ

ชามตราไก่เนี่ยตอนนี้อยู่ออสมีแต่ถ้วยน้ำจิ้มเล็กๆสามใบเองค่ะ พี่สาวให้มาเมื่อปีที่แล้ว ชอบมากมาย ..


โดย: ฺBeachBum IP: 122.104.122.27 วันที่: 8 มิถุนายน 2553 เวลา:9:35:42 น.  

 
ลืมบอกไปค่ะ ว่าไม่ได้ย้ายไปรัฐไหนหรอกค่ะ ยังอยู่ WA เนี่ยแหล่ะ แค่ย้ายบ้านให้ไกลจากที่ทำงานขึ้นแค่นั้นเอง อิอิ ... ไม่ช่าย.. จริงๆอยากอยู่ใกล้ทีทำงานแต่ตังค์ไม่พออ่ะ :P

ตอนนี้มีบ้านเป็นของตัวเองแล้ว จะได้ทำฝาผนังให้รกๆได้ซะที .. :)


โดย: BeachBum IP: 122.104.122.27 วันที่: 8 มิถุนายน 2553 เวลา:10:06:04 น.  

 
ดีจังที่เรื่องราวครั้งเก่าก่อนของคุณย่าอยู่ในความทรงจำของคุณ และ ยังเอามาเล่าให้ฟังอย่างสนุก นึกภาพตามเลยค่ะ

เห็นชามตาไก่ แล้วฉันคิดถึงขนมจีนผสมน้ำพริก สมัยเด็กๆ ค่ะ และ ก๋วยเตี๋ยว อร่อยๆ แต่รู้สึกไหมว่าชามมันออกจะหนักอยู่นะ


โดย: วีดวาด วันที่: 8 มิถุนายน 2553 เวลา:10:54:45 น.  

 
กลับมารายงานตัวแล้วค่ะ >> กอดๆๆๆ

อัพบล็อกแล้วนะคะ >> ตามคำเรียกร้อง

คิดถึงทุกคนมากมายก่ายกองโพดๆ คิคิ,,


โดย: cd2lucky วันที่: 8 มิถุนายน 2553 เวลา:20:36:54 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับคุณน้ำอ้อย

ผมก็แต้จิ๋วนั้งนะครับ
เสียดายที่พูดไม่ไ่ด้เลย 555

คิดตอนนี้ก็สายเสียแล้ว
เลยฝากความฝันไว้ที่หมิงหมิงครับ 555

ที่ตอนนี้พูดจีนกลางได้แล้ว









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 มิถุนายน 2553 เวลา:8:00:47 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะครับ
ผมก็หวังว่าหมิงหมิงจะเติบโตมามีคุณภาพ
และไม่เป็นภาระกับสังคมครับ


เรื่องภาษาอังกฤษและจีน
ต้องให้แม่เค้าสอนครับ
ภาษาของผมนี่เค้าขั้นย่ำแย่ครับ 5555




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 มิถุนายน 2553 เวลา:8:22:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Love At First Click
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]




An ordinary woman who loves to write and who loves to know what love is.
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2553
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
7 มิถุนายน 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Love At First Click's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.