The Blog To Love @ First Click - - ความเหงาไม่เคยทำร้ายใคร มีแต่เจ้าของหัวใจที่ทำร้ายตน-- รักแรกคลิก

โลกของคนเป็นโรคชอบเขียน



ฉันพกกล้องถ่ายรูปไปด้วย แต่ไม่รู้จะวานใครให้ถ่ายรูปให้เพราะฉันเดินทางไปคนเดียว จึงต้องอาศัยรูปจากเวปไซต์มาแปะที่บลอกก่อน
ฉันยืนอยู่คนที่สามจากขวา ข้างๆคุณผุสชา ดูตัวลอยๆเหมือนผีเพราะชุดของฉันกลืนหายไปกับฉากด้านหลังอย่างแนบเนียน คล้ายเงาไร้ขา บ่ายนี้ฉันเลยว่าจะเอาภาพส่งไปหนังสือ 'แปลก' เสียหน่อย


โรคคนชอบเขียน...

ฉันรู้ตัวว่าเป็นโรคประหลาดนี้มาตั้งแต่เริ่มหัดประสมตัวอักษรเป็นคำสำเร็จ

อาการของคนเป็นโรคชอบเขียน มักเสพติดตัวหนังสือเป็นกิจวัตร เมื่ออ่านออกก็อยากเขียนบ้าง

คล้ายคนชอบกินที่มักสนใจเรื่องการทำอาหาร เมื่ออร่อยบ่อยเข้า ก็อยากทำจานเด็ดไว้ชิมเอง ชิมไปชิมมา อยากแบ่งให้คนรอบข้างชิมบ้าง ไปๆมาๆก็ริอ่านเปิดเป็นร้าน มีความสุขกับอาหารตลอดเวลา จนเสพติดสุขนั้นไปโดยไม่รู้ตัว

คนชอบเขียนก็แบบนั้น

ฉันไปร่วมงานรับรางวัล ‘ โครงการประกวด บันทึกชีวิต’ ที่กรมส่งเสริมการส่งออก ในจดหมายเชิญเขานัดหมายให้ไปถึงเวลา 12.45 น แต่ผู้ประสานงานโทรบอกว่าออกจากบ้านเร็วหน่อยก็ดี เกรงว่ารถจะติดแถวถนนรัชดาภิเษก เพราะช่วงนี้เขาปิดสะพานรัชโยธินเพื่อปรับปรุง

ฉันปฏิบัติตามอย่างดี เมื่อไปถึงหน้างาน บนหน้าปัดนาฬิกาที่ข้อมือฉันบอกเวลา 10.00 น แปลว่ามาเนิ่นไปกว่าสามชั่วโมง

ฉันอมยิ้ม อยากเขกหัวตัวเอง สมน้ำหน้า ทำตามคำขอดีเกินไปนิดนึง...

งานนี้ ทีแรกฉันคิดว่าเป็นงานเล็กๆ จัดกันแบบสมถะเรียบง่าย ผู้จัดงานและผู้ร่วมงานมานั่งเรียงกัน รอประกาศขานชื่อแล้วก็ทยอยเดินออกไปรับรางวัลทีละคน แบบเวลารอเรียกชื่อรับยาที่เคาเตอร์เวชระเบียนในโรงพยาบาล

แต่เมื่อเวลาเริ่มงานงวดเข้ามา ฉันเริ่มเอะใจกับคนแบกกล้องบันทึกภาพ คนสะพายกล้องถ่ายรูปที่มีมากมายเต็มงานไปหมด เขาจะมาทำข่าวประท้วงกันแถวนี้หรือเปล่านะ ฉันนึก

ฉันไม่ค่อยถนัดใจกับบรรยากาศสื่อมวลชนคึกคักแบบนี้ ทั้งที่ฉันเองก็ทำงานเกี่ยวกับสายสื่อมวลชนและประชาสัมพันธ์ อาจเพราะในเวลางานฉันอยู่เบื้องหลัง คอยจัดแจงคนอื่น คอยถ่ายรูปคนอื่น คอยทำข่าวคนอื่น

แต่วันนี้ฉันต้องมายืนอยู่ข้างหน้า และโดนคนอื่นมาจัดแจงบ้าง แต่จะว่าไปก็สนุกดีเหมือนกัน

พิธีการเริ่มขึ้นแล้ว มีคนถูกเรียกชื่อให้เดินขึ้นบนเวทีคนแล้วคนเล่า พอถึงชื่อของฉัน ฉันเดินขึ้นเวทีสูงชันไปหาคุณผุสา โทณวณิก ( สุขวัฒน์) เพื่อรับรางวัลกับมือเธอ คุณผุสชาพูดอะไรกับฉันสั้นๆ ฉันได้ยินไม่ถนัดเพราะเสียงของเธอหวานมากจนฉันเคลิ้ม

“ เมื่อก่อนเธอและัฉันเราต่างเป็นเพื่อนกัน ส่วนตัวเรานั้นเราเข้ากันได้ดี...”

ฉันได้ยินเสียงเพลงของเธอแว่วมาจากที่ไกล เสียงหวานแบบเดียวกันกับที่ฉันเพิ่งได้ยินเมื่อกี้ แต่ครั้งนี้เสียงที่ว่า ไม่ใช่เสียงร้องเพลง แต่เป็นเสียงที่กำลังพูดกับฉัน


พอพิธีการสิ้นสุด ฉันแอบโล่งใจเพราะจะได้กลับบ้านเสียที แต่ผู้็ประสานงานบอกว่าผู้็ได้รับรางวัลทุกคนขอให้อยู่ที่งานก่อน

ในช่วงสูญญากาศของการรอคอยนั้น ฉันเห็นกล้องที่แปะโลโก้ช่องเจ็ดสีเดินโฉบไปมา เอาไมค์จ่อปากคนที่ยืนถือรางวัลในมือ ราวกับว่าตรงเลนส์กล้องมีเรดาห์จับความเคลื่อนไหว และบอกได้ว่าต้องเดินไปหาคนไหน

ฉันเอารางวัลวางแอบไว้บนเก้าอื้ และทำเีนียนเดินไปหยิบน้ำเปล่ามาดื่ม หาเก้าอี้มุมสงบและนั่งพักเงียบๆ มีความสุขกับการมองคนโน้นคนนี้โดนเอาไมค์มาจ่อปาก สักวันคงมีข่าวออกทางโทรทัศน์ และแน่นอนว่ามันจะไม่มีฉันในสกูปข่าวนั้น

เป็นบุญของช่างตัดต่อ และเป็นบุญของคนดูที่ไม่ต้องเห็นภาพสาวหน้าตาผิดระเบียบหลงอยู่ในฟิล์ม หรือในเนื้อข่าวนั้นด้วย

การที่ฉันได้มาร่วมงานนี้ ฉันรู้สึกดีใจลึกๆว่าไม่ใช่ฉันคนเดียวที่เป็นโรคชอบเขียน เพราะในงานนี้พิสูจน์แล้วว่ายังมีเยาวชนและผู้็คนอีกมากมายที่ชอบการเขียนเหมือนๆกับฉัน

เรื่องราวของผู้ส่งประกวดแต่ละคนล้วนมีแง่งามให้สัมผัส เหมือนมีละครฉากเล็กๆมาฉายให้ดูจนเลือกไม่ถูกว่าจะดูเรื่องไหนก่อน หรือจะร้องไห้ หรือหัวเราะก่อนดี

สำหรับคนชอบเขียน อาการพื้นฐานคือการติดสุขกับการเขียนที่ไม่เนื่องด้วยเวลา สถานที่ กระทั่งไม่เนื่องด้วยสถานการณ์ และแน่นอน เรามักถนัดใช้มือสื่อสารมากกว่าการใช้ปาก

ภาษามือที่เราถนัดใช้ไม่ใช่ภาษามือที่ใช้สื่อสารแบบภาษาของผู้็้พิการทางการได้ยิน

แต่เป็นภาษาจากมือที่เขียนออกมาจากใจ








 

Create Date : 09 กันยายน 2552
8 comments
Last Update : 9 กันยายน 2552 11:57:32 น.
Counter : 729 Pageviews.

 

ยินดีโตยจ๊าดนัก!

แต่คุณรักแรกคลิกคะ ดิฉันออกจะสับสนว่าไอ้เพลงที่ร้องว่า
"เมื่อก่อนเธอและัฉันเราต่างเป็นเพื่อนกัน ส่วนตัวเรานั้นเราเข้ากันได้ดี" นี่มันของคุณพรพิมล ธรรมสารรึเปล่า ของคุณผุสชาน่าจะเป็นเพลงประมาณ
"ได้แต่ฝันหวาน ได้แต่เพ้อไป
ว่าหัวใจแอบรัก ใครคนหนึ่ง
เขาดูคมเข้ม บาดใจรักตรึง
ฝันรำพึงฝากรอย...ซึ้งใจ"
หรือดิฉันจะจำผิด ก็คงจะอย่างนั้น เพราะเกิดไม่ทันจริงๆ แฮ่ม!

 

โดย: psyche IP: 204.114.196.11 9 กันยายน 2552 12:24:32 น.  

 

ยินดีด้วยค่ะ

เจ้าของบล็อคใช้ภาษาในการเขียน

และนำมาร้อยเรียงได้น่าอ่านจริงๆ ค่ะ

ควรค่าแก่การได้รับรางวัลที่สุดเลยค่ะ

 

โดย: oRanGIsM 9 กันยายน 2552 12:45:09 น.  

 

คุณ Psyche
เหรอคะ สงสัยเสียงคุณผุสชาเพราะมากจนเคลิ้มหนัก เลยนึกถึงผิดเพลง ไม่งั้นก็เครื่องเล่นเทปในสมองเปิดเทปผิดม้วน ( โปรดสังเกตว่าเป็นม้วน ไม่ใช่เป็นแผ่น หรือไฟล์)

คุณ oRanGIsM
ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านค่ะ

 

โดย: รักแรกคลิก (Love At First Click ) 9 กันยายน 2552 14:08:17 น.  

 

personalized greetings





ขอแสดงความยินดีกับนักเขียนคนเก่ง

 

โดย: พ่อพเยีย 9 กันยายน 2552 18:10:22 น.  

 



ตอนเราเริ่มเขียนกลอนใหม่ ๆ ก็อายที่จะให้คนอื่นอ่านด้วย
ครูที่สอนก็พูดคล้าย ๆ คุณเลยค่ะว่า เขียนกลอนหรือเขียนหนังสือก็เหมือนทำอาหารน่ะ แรก ๆ ก็จะขาดหวานนิด เค็มหน่อย เติมนั่นนี่ไปเรื่อย ๆ อาจจะยังไม่อร่อยหรือได้รสกลมกล่อมเท่าที่ควร ทำบ่อย ๆ เข้าก็จะกินได้ขึ้น อร่อยไม่อร่อยก็แบ่งกันชิม มันก็น่าจะมีความสุขกว่ากินคนเดียว

ขอบคุณที่นำความรู้สึกเบื้องหลังของคุณตอนที่ได้รางวัลมาให้อ่าน ชอบคำว่าพื้นฐานการติดสุขกับการเขียนค่ะ รับรู้ได้เลยค่ะว่ามีความสุขมากจริง ๆ โดยเฉพาะเขียนภาษาที่ออกมาจากใจ

ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ :)

 

โดย: ภูเพยีย 11 กันยายน 2552 8:34:04 น.  

 

ขอบคุณพ่อพเยีย และคุณภูเพยียค่ะ

 

โดย: Love At First Click 11 กันยายน 2552 13:48:33 น.  

 

สวัสดีค่ะ เวลาผ่านไปนานแล้ว
ที่นั่งอยู่ในบ้านหลังนี้ค่ะ
วันนี้ ไม่รู้สายลมอะไรพัดพามาทางนี้ (อาจเป็นสายลมจากสาวเรโทรโรแมนติก ชอบคำนี้ของคุณจัง)
และก็ยินดีที่ได้อ่านเรื่องดีๆมากมาย หลายเอนทรี่ ประทับใจมาก
เอนทรี่นี้สุดท้าย ก่อนจากไป (ได้เห็นหน้าตาพอดีค่ะ)
ขอบอกว่าจะมาอีกค่ะ

 

โดย: ยิปซีบูลๆ IP: 124.122.218.11 14 กันยายน 2552 18:48:15 น.  

 

ดีใจด้วยนะจ๊ะ เรามีความสุขเสมอที่ได้เห็นความสำเร็จของเพื่อนรักคนนี้ และอยากจะเป็นกำลังใจให้เพื่อนทำในสิ่งที่ตัวเองรักต่อไปด้วยความมั่นใจ แม้คุณชายลองกองจะไม่ชมต่อหน้า หรือทำเป็นเฉยๆ แต่ลึกๆเรามั่นใจว่าหัวใจของคุณชายจะพองโตกว่าใครเลยล่ะจ้ะ

She's My Everything เป็นงานเขียนที่ดีมากๆ ขอโทษที่บอกช้าไปหน่อย แต่จะรออ่านงานดีๆของเพื่อนคนนี้ต่อไปด้วยใจจดจ่อนะ

 

โดย: C'est un Ku Boi IP: 92.4.140.11 15 กันยายน 2552 1:41:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


Love At First Click
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]




An ordinary woman who loves to write and who loves to know what love is.
Group Blog
 
<<
กันยายน 2552
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
9 กันยายน 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Love At First Click's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.