The Blog To Love @ First Click - - ความเหงาไม่เคยทำร้ายใคร มีแต่เจ้าของหัวใจที่ทำร้ายตน-- รักแรกคลิก
Woody the Alzheimer conqueror - โชคดีไหมที่เราได้อยู่ด้วยกัน



เพลง Shooby Doing
นำร้องวงประสานเสียงโดย วูดดี้ ไกส์ ผู้ป่วยอัลไซเมอร์อายุ 82 ปี
ผู้เป็นแรงบันดาลใจให้สาวป้ำเป๋อ
ผู้มักจำในสิ่งไม่ควรจำ และลืมในสิ่งไม่ควรลิม...อย่างฉัน



สองเดือนก่อน ฉันเปิดทีวีและไล่ช่องหารายการถูกใจไปเรื่อยๆ จนพบรายการสารคดีชิ้นหนึ่งโดยบังเอิญชื่อ The Alzeimer Project

สารคดีชิ้นนี้นำเสนอเรื่องราวของผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์เป็นตอนๆ ซึ่งแต่ละคนก็มีเกร็ดชีวิตน่าสนใจต่างกันไป

แต่ตอนที่ฉันประทับใจมากจนต้องคว้าปากกามาจดรายละเอียดเก็บไว้คือตอนของคุณลุงวูดดี้ ไกส์ (Woody Geist) วัย 82 ปี

วูดดี้ทรมานด้วยโรคหลงลืมมากว่า 14 ปีแล้ว เวลาภรรยาและลูกๆไปเยี่ยมเขาที่ศูนย์ดูแลฯ บ่อยครั้งต้องทบทวนความสัมพันธ์และเล่าเรื่องในอดีตให้วูดดี้ฟังซ้ำๆ แต่ดูเหมือนพวกเขากลับกลายเป็นคนแปลกหน้าซึ่งกันและกันในทุกครั้งที่พบ

โรสแมรี่ ภรรยาของวูดดี้เอาภาพสมัยยังหนุ่มของเขามาอวด พร้อมบอกเล่าลักษณะนิสัยสุภาพและเป็นสุภาพบุรุษของสามี ทั้งยังเล่าถึงกิจกรรมร้องเพลงประสานเสียงที่วูดดี้เคยโปรดปรานให้ฟังแอย่างภาคภูมิใจ


ภาพในอดีตของหนุ่มวูดดี้หล่อเหลา ดวงตามีประกายสดใสเหมือนจะประกาศให้รู้ว่า ชายผู้นี้มีความสุขตลอดเวลา

โรสแมรี่มองภาพนั้นนิ่ง นาน ก่อนจะบอกเบาๆว่า
- ฉันประมาณไม่ได้เลยว่าฉันสูญเสียอะไรไปมากแค่ไหน -

ช่วงต่อมา สารคดีพาเราเดินทางพร้อมวูดดี้ ภรรยาและลูกเพื่อไปร่วมปาร์ตี้พิเศษงานหนึ่งนอกศุนย์ดูแลผู้ป่วยฯ ระหว่างทาง วูดดี้เอ่ยถามภรรยาและลูกตลอดเวลาว่าเรากำลังจะไปไหนกัน


ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงงาน สมาชิกของวงประสานเสียงเดอะ กรันยอนส์ ( The Grunyons) กลุ่มเพื่อนเก่าที่วูดดี้รักใคร่รอเขาอยู่บนเวทีแล้ว

วูดดี้ไม่รู้ว่าตัวเขาถูกพามาที่นี่ทำไม
และผู้คนที่กำลังรายล้อยเขาอยู่เป็นใคร
แต่เมื่อเขาได้รับเชิญขึ้นเวที
และพิธีกรบอกเขาเพียงว่า
'ต่อไปนี้เราจะร้องเพลงShooby Doing กันละนะครับ'

เพียงดนตรีขึ้นไม่กี่วินาที วูดดี้ก็สามารถร้องเพลงนำวงประสานเสียงนั้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ



ฉันนั่งดูมินิ คอนเสิร์ตเฉพาะกิจของวูดดี้และเพื่อนอย่างทึ่ง

ผู้ชมในฮอลล์วันนั้น คงรู้สึกไม่ต่างกับฉัน

แม้วูดดี้จะสูญเสียความทรงจำเกี่ยวกับข้อมูลทั่วไปของตัวเอง

แม้เขาจะไม่สามารถรำลึกถึงหลายสิ่งหลายอย่างในอดีต

แต่ก็น่าอัศจรรย์ที่ว่าในรอยหยักความทรงจำของเขายังเก็บรักษาข้อมูลเกี่ยวกับเพลงโปรดไว้ครบถ้วน

และสามารถเรียกคืนความทรงจำทั้งมวลส่งผ่านมาสู่ปากของวูดดี้ได้ในทันทีที่ได้ยินเสียงคอรัสเริ่มต้น

ตอนสุดท้ายของสารคดี ขณะที่ภรรยาและลูกนำวูดดี้มาส่งที่ศูนย์ดูแล วูดดี้เฝ้าพูดแต่คำว่า
'WE are lucky. Aren't we nice to be together' -
เราโชคดีจริงๆ มันเยี่ยมเลยนะที่เราได้อยู่ด้วยกัน...


ก่อนนี้ ฉันเคยยืมหนังสือThe Notebook สำนวนหวานหยดโดยนิโคลาส สปาร์ค เจ้าพ่อนิยายรัก มาอ่านแก้เบื่อช่วงปิดเทอม

มันเป็นหนังสือที่กล่าวถึงหญิงชราคนหนึ่งที่ป่วยเป็นอัลไซเมอร์ และกิจวัตรของเธอคือการนั่งฟังชายแปลกหน้าคนหนึ่งอ่านบันทึกรักของหนุ่มสาวคู่หนึ่งให้เธอฟังทุกวัน




โดยหารู้ไม่ว่าชายแปลกหน้าคนนั้นคือสามีของเธอเอง

ระหว่างอ่าน ฉันมักอุทานในใจบ่อยๆว่า เฮียสปาร์คเขียนได้เว่อร์มั่กๆ....
ใครมันจะรักแท้แน่เหนียว เหมือนเคี่ยวน้ำเชื่อมหมดโรงงานน้ำตาลขนาดนั้น

ต่อเมื่อฉันนั่งดูสารคดีชีวิตจริงของคุณลุงวูดดี้และภรรยาใน The Alzheimer Project นี้ ฉันก็พอจะเห็นเค้าลางของความเป็นไปได้
และเห็นด้วยกับพวกเขาเหลือเกินว่า

Yes, YOU are so lucky.


คุณลุงวูดดี้และลูกสาว - ขอบคุณภาพจากกูเกิ้ล




หมายเหตุ : จากการสืบค้นเพิ่มเติม อากู๋ ( google) บอกฉันว่าคุณลุงวูดดี้เพิ่งเสียชีวิตไปเมื่อหกเดือนก่อน ในงานศพของเขา มีการนำสารคดีชุดนี้มาเปิดเพื่อรำลึกถึงคุณลุงวูดดี้ด้วย นับเป็นชายผู้โชคดีที่ได้ร้องเพลงกล่อมแขกในงานศพของตนเอง

อ่านเรื่องราวบางส่วนของคุณลุงวูดดี้เพิ่มเติมได้ที่นี่

(ขอบคุณพี่ yyswim ที่ส่งวิธีทำลิงค์แบบข้างบนมาให้เป็นวิทยาทานค่ะ ทำเป็นแล้ว ดีใจจัง )


Create Date : 08 กรกฎาคม 2553
Last Update : 8 กรกฎาคม 2553 13:58:36 น. 23 comments
Counter : 891 Pageviews.

 
เจ้าของบล็อกจะไม่อยู่สามสี่วัน อัพบล็อกเอาไว้แทนความคิดถึง ไว้เจอกันใหม่วันอังคารนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ


โดย: Love At First Click วันที่: 8 กรกฎาคม 2553 เวลา:14:03:41 น.  

 
ค่ะ เห็นใจและเข้าใจความรู้สึกของคนรอบข้างค่ะ
เพราะคุณพ่อของป้าแอ๊ดเอง ก็จำลูกๆ และคนรอบข้างไม่ได้
ก่อนที่จะจากไปประมาณ 2 เดือน ด้วยโรคเบาหวาน โรคหัวใจ เมื่ออายุได้ 80 ปีค่ะ



โดย: addsiripun วันที่: 8 กรกฎาคม 2553 เวลา:15:11:58 น.  

 
พอคอมเม้นท์เสร็จแล้ว พบว่าไม่ได้ตอบน้ำอ้อยว่า
ผู้ที่จัด ภัสสรสัยจรนั้น คือ คุณจุลภัสสร พนมวัน ณ อยุธยา
เป็นประธานชมรมสยามทัศน์ และผู้เชียวชาญด้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ค่ะ

ไปคราวนั้นได้ความรู้มากมายค่ะ
อยากไปอีกค่ะ ถ้ามี น้ำอ้อยจะไปด้วยไหม..?



โดย: addsiripun วันที่: 8 กรกฎาคม 2553 เวลา:17:13:05 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับคุรน้ำอ้อย

อ่านแล้วประทับใจมากเลยนะครับ
เคยดูหนังเกาหลีเรื่องนึง
ก็คล้ายๆๆแบบนี้เลย
คือ นางเอกจะค่อยๆลืมพระเอกไปเรื่อยๆ
แต่เขาก็ตกหลุมรักเธอใหม่อีกครั้งซะเลย
รักครั้งที่สองกับคนๆเดิม
ผมว่ามันโรแมนติกดีนะครับ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:6:56:10 น.  

 
เปิดเข้าบล็อกมาครั้งนี้อ่านข้อความของคุณ จขบ ก่อนที่จะดูวีดีโอ
พอเปิดวีดีโอดูแล้ว เห็นคุณลุงวู๊ดดี้ร้องเพลง แล้วน้ำตาไหลมาเฉยเลย
ไม่รู้ว่าทำไมนะคะ แต่มันเศร้าจัง

ตอนนี้อยากอ่านหนังสือเรื่อง The Notebook จังเลยค่ะ

ปล เข้ามาอ่านอยู่เสมอนะคะ แต่ไม่ได้เมนต์อ่ะ


โดย: BeachBum IP: 122.104.122.27 วันที่: 9 กรกฎาคม 2553 เวลา:14:20:49 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับ


แวะมาดูบล้อกให้
ในระหว่างที่ จขบ.ไม่อยู่ครับ อิอิอิ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 กรกฎาคม 2553 เวลา:6:57:29 น.  

 
โชคดีไหมที่เราได้อยู่ด้วยกัน -- ชอบ

จะมีอะไรดีไปกว่านี้ ^ ^


โดย: 1 IP: 167.67.140.51, 203.146.20.17 วันที่: 10 กรกฎาคม 2553 เวลา:21:48:44 น.  

 
เราก็มักเป็นสาวป้ำเป๋อเหมือนกัน
จำในสิ่งไม่ควรจำ และลืมในสิ่งไม่ควรลืม ^0^


โดย: ฟ้าใส หลักสี่ IP: 58.8.104.44 วันที่: 10 กรกฎาคม 2553 เวลา:22:07:42 น.  

 
Germany 3:2 Uruguay คะ
555 หมึก Paul ถูกอีกแล้วคะ

ที่จริงเป็นเกมสูสี คะ เกมพลิกไปมา ผลัดกันนำ
เยอรมันมีโอกาสยิงหลายครั้งแต่มัวรอหาจังวะเพื่อจะส่งให้เพื่อนทำให้พลาดโอกาศดีๆ ไป 2 ครั้ง แต่เยอรมันมาเล่นดีขึ้นในช่วงหลังนี้เอง ตอนแรก เจาะไม่เข้า uruguay เลยคะ

Match นี้ คนที่เด่นน่าจะเป็น Forlan เพียงแต่ว่าแพ้ไป แต่ถ้า uruguay ชนะ Forlan คงได้ man of the match แน่เลยคะ


โดย: cengorn วันที่: 11 กรกฎาคม 2553 เวลา:4:18:17 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับคุณน้ำอ้อย








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 กรกฎาคม 2553 เวลา:7:36:36 น.  

 
หมึก Paul เอ้ย เป็นเทพพระเจ้าพยากรณ์ไปแล้วตอนนี้ 5555


โดย: cengorn วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:4:16:45 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับคุณน้ำอ้อย









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:7:23:59 น.  

 
สวัสดีค่ะป้าแอ๊ด

โรคภัยพรากคนรักของเราไป แต่ก็เอาความทรงจำของบุคคลเหล่านั้นไปจากเราไม่ได้ จริงไหมคะ

คุณก๋า
ขอบคุณที่มาช่วยดูบล็อกให้ตอนไม่อยู่ คุณพ่อน้องหมิงน่ารักจริงๆ หนังเกาหลีเรื่องนั้น ชื่อเรื่องอะไรคะ เผื่อเราจะไปหามาดูบ้าง


พี่หนู 1
อยู่กับคนที่เรารัก และรักเรา มันดีที่สุดเนอะ

ฟ้าใสคนดี
ลืมอะไรลืมได้ แต่อย่าลิมเพื่อนคนนี้นะ : )

คุณ cengorn
หมึกพอลเก่งจัง ดังจริง หลานสองขวบของเรายังรู้จักเลยค่ะ
ช่วงนี้ถามหลานว่าอยากกินอะไร หลานมักตอบว่า อยากกินปลาหมึกพอล...



คุณ Beachbum

ขอบคุณที่เข้ามารายงานตัว สบายใจแล้วค่ะ...
เรายังนึกๆอยู่นะว่าคุณสบายดีไหม เห็นหายไป
เรื่องราวของคุณลุงวูดดี้ซาบซึ้งค่ะ ไม่แปลกที่คุณจะมีน้ำตา เราอ่านบทความเรื่องอื่นที่เกี่ยวข้อง เขาว่าโปรเจคนี้ประสบความสำเร็จมาก มีผูชมหลายล้านคนทั่วโลก และหลายคนกลับไปดูแลให้ความสำคัญกับคนสูงวัยที่บ้านมากขึ้นค่ะ



โดย: รักแรกคลิก (love at first click) IP: 125.27.18.213 วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:10:27 น.  

 


อ่านเอนทรี่นี้ตั้งแต่วันศุกร์แล้ว
รู้สึกประทับใจและแอบเศร้า น้ำตารื้น..
นึกถึงหนังเรื่องความจำสั้นฯขึ้นมา
นึกถึงพ่อ..



--
ชอบอ่านงานของนิโคลัส สปาร์คนะ
เล่มนี้อ่านแล้วด้วย^^



โดย: ภูเพยีย วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:22:59 น.  

 
ไม่อยู่ตั้งหลายวัน คิดถึงจัง


โดย: psyche IP: 220.118.141.254 วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:24:22 น.  

 
สวัสดีครับรักแรกคลิก

วันก่อนเข้ามาดูอ่านคร่าวๆ
วันนี้อ่านอย่างละเอียดและฟังเพลง

ชอบมากและซาบซึ้งกับเอ็นทรี่นี้เป็นพิเศษ
ขอบคุณที่นำมาแบ่งปันกัน


โดย: พ่อพเยีย IP: 124.121.20.159 วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:11:05:35 น.  

 
ผมจำชื่อหนังไม่ได้แล้วครับ
แต่นางเอกน่ะเป็นนางเอกที่ผมชอบมาก
เธอแสดงในเรื่อง The Classic หนังในดวงใจตลอดกาลของผมครับ


ปล. หมื่นตาตอนที่คุณน้ำอ้อยชอบนั้น
ผมจำมาจากคำสอนของอาแปะครับ
อาแปะเป็นพี่ชายของพ่อผมและผมก็เรียนรู้ธรรมจากท่านน่ะครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:11:13:26 น.  

 
เข้ามาแล้วไมเจอเจ้าของblog ไว้กลับมาหาตอน จขบ กลับมาดีกว่า อิอิ ไหนๆก็มาแล้วเลยทิ้งหลักฐานไว้ซะหน่อยคะ

คุณป้าที่เคยอยู่ด้วยสมัยเด็กๆก็เป็น Alzeimer เหมือนกันคะ น่าสงสารท่านมากๆคะ สมัยสาวๆท่านเรียนหมอ ดสร็จแล้วถึงที่ต้องเรียนเกี่ยวกับการผ่ากบ ท่านทำไม่ได้คะ เลยหันไปเรียนอื่นแทน จำไม่ได้ว่าเป็นวิทยาศตร์หรืออะไรสักอย่างคะ เสร็จแล้วท่านก็ออกมาเป็นครู แล้วท่านก็เป็นรองอาจารย์ใหญ่โรงเรียนที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งใน กทม นี่หละคะ ตอนนี้ท่านใก้ล 90 แล้ว คะ ตอนแรกๆที่เป็นก็ยังพอจำเรื่องราวสมัยเด็กๆได้คะ แต่ช่วงเป็นปู้ใหญ่แล้วท่านไม่เหลือความทรงจำเลย แต่ก็ยังพอจำบางคนได้นะคะ ต่อมาก็เริ่มลืมใครๆ ที่พอจำได้บ้าง แตจำพี่สาวของท่านได้ และปัจจุบันท่านจำอะไรไม่ได้เลยคะ ถามคำถามซ้ำแล้วซ้ำอีก ถามเสร็จถามคำถามเดิมอีก เป็นอยู่อย่างนี้คะ เรื่องการใช้ชีวิตประจำวันไม่ต้องพูดถึงเลย ต้องมีคนดูแลตลอดเวลาคะ น่าสงสารท่านมากๆคะ เป็นคนธรรมะ ธรรมโม ตั้งแต่สาวๆเลยนะคะ ไมน่าเป็นอย่างนี้เลยคะ

สรุปว่านี่ขนาดจะแว๊ปออกไปก่อนรอ จขบ กลับนะคะ
เล่าซะยาวเลย


โดย: cengorn วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:22:22:14 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับคุณน้ำอ้อย








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 กรกฎาคม 2553 เวลา:7:47:08 น.  

 
สวัสดีค่ะทุกท่าน

เจ้าของบ้านรักแรกคลิกกลับมาแล้ว ขอตัวไปประชุมก่อน แล้วจะกลับมาใหม่
อ่านความเห้นของทุกคนที่ทิ้งเอาไว้ อบอุ่นมากค่ะ

แล้วคุยกันนะคะ


โดย: Love At First Click วันที่: 13 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:56:49 น.  

 
สวัสดีค่ะ..คุณน้ำอ้อย

ทั้งอ่านทั้งฟังเพลงซึ้งจริงๆ เลย
คนที่เค้าเป็นอัลไซเมอร์ เค้าก็คงจะเครียดเหมือนกันเนอะ
จำอะไรไม่ได้เลย
แต่เพลงนี้น่าจะเป็นเพลงที่เค้าชอบมากๆ
ถึงได้จำแน่นฝังใจแบบนี้

หนึ่งเอาครัวมงคลมาฉายแล้วจ้า



โดย: chenyuye วันที่: 13 กรกฎาคม 2553 เวลา:11:36:57 น.  

 
อ่านแล้วนึกถึงเรื่องเดอะโน้ตบุ๊คจริงๆ ด้วยค่ะ อ่านแล้วน้ำตาซึมเลย ขอบคุณที่เอาเรื่องดีๆ อย่างนี้มาแบ่งปันกันนะคะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 13 กรกฎาคม 2553 เวลา:14:47:29 น.  

 
You can definitely see your expertise in the work you write. The sector hopes for more passionate writers such as you who aren't afraid to say how they believe. Always follow your heart.
Cheap Jerseys From China //www.logodesignerdirectory.com/images/header.cfm


โดย: Cheap Jerseys From China IP: 94.23.252.21 วันที่: 12 สิงหาคม 2557 เวลา:20:00:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Love At First Click
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]




An ordinary woman who loves to write and who loves to know what love is.
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
8 กรกฏาคม 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Love At First Click's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.