The Blog To Love @ First Click - - ความเหงาไม่เคยทำร้ายใคร มีแต่เจ้าของหัวใจที่ทำร้ายตน-- รักแรกคลิก
สมมติว่า ประเทศไทย เป็น ซา ลา เปา

ได้รับเมล์จากเพื่อนฉบับหนึ่ง เป็นเรื่องส่งต่อกล่าวถึงบ้านเรือปราณรีสอร์ท ที่ต ปากน้ำปราณ อ ปราณบุรี จ. ประจวบคีรีขันธ์


ตัวอย่างหน้าตารีสอร์ทของลุงช้อง ที่ส่งมาให้พร้อม forward mail


เจ้าของคือคุณลุงช้อง ที่เป็นชาวเลโดยกำเนิดและเป็นคนพื้นที่ดั้งเดิมของเมืองปราณ

คุณลุงกำลังจะสิ้นลมปราณ ไปกับ บ้านเรือปราณของลุง เพราะรีสอร์ทของลุงไม่ค่อยมีคนเข้าพัก อาจเพราะภาวะเศรษฐกิจและการไม่รู้จักกลไกการโฆษณาหรือการตลาดของลุง ทั้งที่รีสอร์ทของลุงลงทุนตกแต่งสวยงาม และตั้งใจทำอย่างดี


ภาพที่พักในรีสอร์ท การตกแต่งเรียบๆแต่น่ารักทีเดียว


ฉันอ่านเมล์นี้ เพราะหัวข้อเขาบอกว่า - - อ่านหน่อยเถอะ สงสารลุง
อ่านจบแล้วยิ่งสงสาร แต่ยังไม่อยากไปปราณบุรีตอนนี้ เพราะคิดถึงซา ลา เปา ก่อน

คุณอาจสงสัยว่า คุณลุงที่กำลังจะสิ้นลมปราณ ที่บ้านเรือปราณ จะมาพ้องพานอะไรกับ ซา ลา เปา ???

ในยุคภาวะศก. และ การเมืองผันผวนตอนนี้ คงมีอีกหลายคนในประเทศไทยที่กำลังลำบาก

ซึ่งก็น่าแปลกใจว่า ทำไมข่าวบางข่าว เช่น เด็กลูกครึ่งตามหาพ่อชาวญี่ปุ่น กลับได้รับการสนใจและประโคมข่าวกันได้ทุกวัน

สมมติว่าประเทศไทยเป็น ซา ลา เปา

ข่าวของเด็กคนนี้กำลังเป็น จุดแดงๆเล็กๆกลางลูก ที่สื่อก็ช่วยกันวิจารณ์จุดแดงๆนี้กันใหญ่ จุดแดงบนพื้นขาว ... มันสื่อถึงธงขาติญี่ปุ่นแน่ๆ เด็กคนนี้จะได้พบหน้าพ่อไหม ต้องติดตามกันต่อไป สู้เขานะ จีบัน....เอ๊ย เค อิ โงะ

การช่วยเหลือเกื้อกูลเป็นอารยะที่ดีของคนไทย แต่สื่อ ( หรือกลุ่มคนบางกลุ่มในสังคม) อาจลืมไปว่า นอกเหนือจากจุดแดงเล็กอันนั้น ข้างในลูกซ่าลาเปา ยังมีรายละเอียดอื่นๆต้องใส่ใจอีกเยอะแยะไปหมด

และจุดเขียวๆเล็กๆ ที่ภาษาชาวบ้านเรียก เชื้อรา กำลังเริ่มกระจายไปทั่วลูก ซา ลา เปาแล้ว

คุณลุงที่บ้านเรือปราณ เป็นตัวอย่างของ รายละเอียดในไส้ ซา ลา เปา และในเนื้อแป้งซา ลา เปายี่ห้อประเทศไทยที่คนไทยไม่ควรทิ้งกัน



Create Date : 26 พฤษภาคม 2552
Last Update : 26 พฤษภาคม 2552 16:42:59 น. 7 comments
Counter : 1162 Pageviews.

 




สวัสดียามเช้าค่ะคุณรักแรกคลิก
วันนี้เข้าเน็ตสายกว่าทุกวัน เคลียร์หน้าร้านเสร็จก็มาหน้าจอ
อย่างนี้จะเรียกอาการบล็อกแอดดิกได้ไหมหนอ 55

เราดูเวลาที่คุณอัพบล็อกคือ 4 โมงเย็นไปแล้ว
ปกติเราใช้เน็ตตั้งแต่แปดโมงถึงบ่านสามโมงเย็นน่ะค่ะ
เพราะหลังจากนี้เป็นเวลาที่คนพลุกพล่านและเราต้องรับผิดชอบหลายอย่าง
รวมไปถึงดูแลเด็ก ๆ สอนการบ้านและอยู่กับเขา
ที่บ้านเราไม่มีเน็ตใช้หรอกค่ะ นอกจากเวลางานเท่านั้น
จึงเหมือนรอเพื่อจะเข้ามาในทุกเช้าเพื่อหาอ่านอะไรที่อยากอ่าน
ช่วงนี้เป็นเวลาของรักแรกคลิกเลยก็ว่าได้
ขอบคุณสำหับการตอบรับให้เป็นวีไอพีของที่นี่
ด้วยความรู้สึกที่ดีและมีต่อกัน
เราก็คิดว่ามิตรภาพที่ค่อยเป็นค่อยไปจะยืนยาวนะ
เชื่อแบบนั้นน่ะค่ะ


อ่านเอนทรี่นี้แล้ว อยากจะเล่าให้คุณฟังบ้างว่า
เราเพิ่งอ่านกระแสข่าวในหลายความคิดเห็นเกี่ยวกับน้องเดอิโงะ
ไม่รู้สิ นานาจิตตังจริง ๆ
แต่มีนักเขียนหญิงท่านนึง เขียนได้ขื่นมาก จนไม่อยากอ่านน่ะ
ไม่อยากเอ่ยชื่อเธอด้วย แปลกนะ เราก็ชอบคนเขียนหนังสือ
ที่มีลายเซ็นเฉพาะในแบบของตัวเขา แต่อย่างหนึ่งที่ไม่ถูกจริตคือ
นักเขียนคนนั้นเขียนหยาบ หยาบนี่ต่างกับคำว่าแรงนะคะ
เลี่ยงได้เป็นเลี่ยง
เพราะฉะนั้น งานแบบคุณ มีตัวตน มีชั้นเชิงและไม่ธรรมดา
อยากให้คนอื่นได้อ่านงานคุณเยอะ ๆ ยิ่งอ่านเราก็ยิ่งชอบในวิธีคิด
น่าสนใจ น่าติดตาม อยากรู้ว่าคุณจะนำเสนออะไร ประมาณนั้น

เรารู้สึกเห็นใจลุงที่ทำธุรกิจคล้ายจะหมดลมปราณเอา
เคยมีคนเอาทฤษฎี 3m นะมาใช้
man money management
แต่ก็ไม่ใช่สูตรสำเร็จหรอก
สำหรับเรา เรายังนึกถึงเรื่องดวงอีกแน่ะ ไม่รู้คุณเชื่อมั้ย
คืออย่างอื่นน่ะ ผ่านหมดแล้ว แต่ที่เหลือคือเรื่องที่เราไม่สามารถคาดเดาได้
แม้ไม่เชื่อเรื่องแบบนี้ แต่ก็อดพาดพิงไม่ได้น่ะค่ะ


ตอนนี้เพียงแต่นึกเห็นภาพเมืองไทยเหมือนซาลาเปา
หลากไส้และไม่มีใครอยากจะหยิบมากิน
หรือไม่ก็กินซาลาเปาแป้งบูดจนไม่รู้ว่า
ที่มันไม่บูดน่ะเป็นแบบไหนมากกว่า
เริ่มต้นจากแป้งหมักแล้ว มันก็ดูจะเป็นอะไรที่ต้องรีบจัดแจง
จัดการเสียโดยเร็วนะ

วันนี้คงมีลูกครึ่งตามหาญาติอีกเยอะน่ะคุณ
ถึงว่าซาลาเปายี่ห้ประเทศไทยนี่นา


ปล.อำเภอเล็ก ๆ ที่เราอยู่ก็มีปัญหาเรื่องผลผลิตของชาวไร่ชาวสวน
ยามที่อุปสงค์กับอุปทานมันไม่สัมพันธ์กันน่ะค่ะ
สาวผิวบาง หน้าแตก แก้มช้ำ หัวมีหนอน เปราะบางอย่างลิ้นจี่
จึงนอนตากแดดกร้านลมแห้งกรังกลางถนนทุกบ่อย
การรอใครมาแก้ปัญหาให้นี่ยากเอาการนะ

แฮ่ ๆ เบื่อหรือยังเนี่ย ฟังมแม่ค้าบ่นแต่เช้า^^
พอแค่นี้ก่อนนะคะ ไว้แวะมาโม้ใหม่ค่ะ


โดย: ภูเพยีย วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:8:51:29 น.  

 
สวัสดีประจำวันค่ะ คุณภูเพยีย - มหามิตรบลอกแกงค์

คุณภูเพยียทำธุรกิจอะไรคะ เราเองก็ลูกแม่ค้า เข้าใจบรรยากาศดีว่าเวลายุ่ง มันยุ่งขิงจริงๆ

เราชอบมิตรภาพแบบค่อยเป็นค่อยไป อย่างที่คุณและเราเป็นอยู่นี้ เคยเขียนไว้ครั้งหนึ่งว่า

ความสัมพันธ์ที่ค่อยๆเติบโต เหมือนไม้สัก มักเข้มแข็งและยั่งยืนกว่าความสัมพันธ์ชั่วแล่นแบบถั่วงอก

ส่วนทฤษฎี 3 M ที่คุณภูเพยียว่ามา มันเป็นหลักพื้นฐานการตลาดที่บางสถานการณ์ M ไหนๆก็ใช้ไม่ได้นอกใจ M เดียว คือ Mind ค่ะ


โดย: รักแรกคลิก IP: 204.136.218.8 วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:12:18:06 น.  

 


หวัดดีตอนบ่ายค่ะ
ตะลอน ๆ อ่านโน่นนี่ ก็ย้อนมาดูว่าวันนี้ จขบ.ไปไหนหนอ
สงสัยจะงานเยอะ
เราขายของชำค่ะ เฝ้าบ้านน่ะ ออกจากงานมาเลี้ยงลูก
เหงา ๆ แฟนกลัวเป็นอัลไซเมอร์ก็เลยได้เล่นเน็ตเหมือนชาวบ้านเค้า
ดีใจจะตาย มีเพื่อนคุยด้วย เพราะเพื่อนเก่า ๆ เค้าก็ทำงาน มีสังคมน่ะค่ะ
ช่วงเย็นเลิกงาน คนเยอะนะ มือระวิงเลย
ตัดออกจากโลกไซเบอร์ไปเลย

อืมใช่นะ 3 Mที่คุณพูดเราเข้าใจนะ
แต่เวลาทำอะรมันก็ต้องมีใจเหมือนคุณว่าก่อน
แต่บางทีมีแต่ใจไม่มีคนมาเสริมกำลังใจก็ไปไม่รอดน่ะ
ประสบการณ์ร้านเรานะ หนึ่ง ทำเล /สอง ทำเล/ สาม ก็ยังทำเลอีก
หาที่ทำมาหากินยากเหมือนกันค่ะ
แต่เราก็อยู่กันสบาย ๆ นะ บางทีเหลือเวลาทำเรื่องไร้สาระมั่ง
ในโลกแห่งทุนมันก็สวนกระแสดี

เราน่ะอยากเปิดร้านกาแฟ ร้านหนังสือ
แต่ไปไม่รอดค่ะ สำหรับเมืองที่เราอยู่
อยากบอกว่ามีใจจะลงทุนกับสิ่งที่เรารักมานานแล้ว
แต่ก็ดูเหมือนจะรางเลือนเต็มที

ขออนุญาตถามนะคะ ไม่ตอบก็ได้ถ้าไม่สะดวกใจ
คุณทำงานหลักอะไรหรือเปล่า นอกจากงานเขียนอาชีพน่ะ
เราเพิ่งเคยอ่านงานคุณน่ะค่ะ ไม่ทราบว่ามีหนังสืออื่นของคุณ ที่จะชวนเราไปอ่านบ้างมั้ย
อยากอ่านนะคะ เราอาจจะชอบหนังสือมากกว่าหน้าจอ
เพราะนอนกลิ้งอ่านบนพื้นที่ที่เราชอบได้ไง
ชอบจับรูปเล่มหนังสือ
นี่ถ้าลูกสาวคนโตอยู่ เราคัดลอกงานบนบล็อกของคุณ เข้าเล่มไปนอนอ่านที่บ้านแล้วล่ะ จริงนะ


เรื่องการคบหากันฉันมิตร เราเห็นด้วยกับคุณนะ
สบาย ๆ ทั้งสองฝ่าย เราเหนค่าความรู้สึกตรงนี้


ขอออกความคิดเห็นนิดนึงนะคะ
เราอยากให้คุณจัดหัวข้อที่คุณเขียนบทกลอนของคุณ
ทั้งสองภาษาไว้หน้านึง เพราะคุณเขียนได้งดงาม
และแปลความได้สวยไม่แพ้กัน
น่ารวบรวมเป็นเล่มนะคะ
หรือเป็นเพราะเราชอบอ่านกลอนและบทกวี


ว่าง ๆ เราจะเข้ามาอีกค่ะ

^)^



โดย: ภูเพยีย วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:13:46:14 น.  

 





หวัดดีตอนบ่ายค่ะ
ตะลอน ๆ อ่านโน่นนี่ ก็ย้อนมาดูว่าวันนี้ จขบ.ไปไหนหนอ
สงสัยจะงานเยอะ
เราขายของชำค่ะ เฝ้าบ้านน่ะ ออกจากงานมาเลี้ยงลูก
เหงา ๆ แฟนกลัวเป็นอัลไซเมอร์ก็เลยได้เล่นเน็ตเหมือนชาวบ้านเค้า
ดีใจจะตาย มีเพื่อนคุยด้วย เพราะเพื่อนเก่า ๆ เค้าก็ทำงาน มีสังคมน่ะค่ะ
ช่วงเย็นเลิกงาน คนเยอะนะ มือระวิงเลย
ตัดออกจากโลกไซเบอร์ไปเลย

อืมใช่นะ 3 Mที่คุณพูดเราเข้าใจนะ
แต่เวลาทำอะรมันก็ต้องมีใจเหมือนคุณว่าก่อน
แต่บางทีมีแต่ใจไม่มีคนมาเสริมกำลังใจก็ไปไม่รอดน่ะ
ประสบการณ์ร้านเรานะ หนึ่ง ทำเล /สอง ทำเล/ สาม ก็ยังทำเลอีก
หาที่ทำมาหากินยากเหมือนกันค่ะ
แต่เราก็อยู่กันสบาย ๆ นะ บางทีเหลือเวลาทำเรื่องไร้สาระมั่ง
ในโลกแห่งทุนมันก็สวนกระแสดี

เราน่ะอยากเปิดร้านกาแฟ ร้านหนังสือ
แต่ไปไม่รอดค่ะ สำหรับเมืองที่เราอยู่
อยากบอกว่ามีใจจะลงทุนกับสิ่งที่เรารักมานานแล้ว
แต่ก็ดูเหมือนจะรางเลือนเต็มที

ขออนุญาตถามนะคะ ไม่ตอบก็ได้ถ้าไม่สะดวกใจ
คุณทำงานหลักอะไรหรือเปล่า นอกจากงานเขียนอาชีพน่ะ
เราเพิ่งเคยอ่านงานคุณน่ะค่ะ ไม่ทราบว่ามีหนังสืออื่นของคุณ ที่จะชวนเราไปอ่านบ้างมั้ย
อยากอ่านนะคะ เราอาจจะชอบหนังสือมากกว่าหน้าจอ
เพราะนอนกลิ้งอ่านบนพื้นที่ที่เราชอบได้ไง
ชอบจับรูปเล่มหนังสือ
นี่ถ้าลูกสาวคนโตอยู่ เราคัดลอกงานบนบล็อกของคุณ เข้าเล่มไปนอนอ่านที่บ้านแล้วล่ะ จริงนะ


เรื่องการคบหากันฉันมิตร เราเห็นด้วยกับคุณนะ
สบาย ๆ ทั้งสองฝ่าย เราเหนค่าความรู้สึกตรงนี้


ขอออกความคิดเห็นนิดนึงนะคะ
เราอยากให้คุณจัดหัวข้อที่คุณเขียนบทกลอนของคุณ
ทั้งสองภาษาไว้หน้านึง เพราะคุณเขียนได้งดงาม
และแปลความได้สวยไม่แพ้กัน
น่ารวบรวมเป็นเล่มนะคะ
หรือเป็นเพราะเราชอบอ่านกลอนและบทกวี


ว่าง ๆ เราจะเข้ามาอีกค่ะ

^)^



โดย: ภูเพยีย วันที่: 27 พฤษภาคม 2552 เวลา:13:46:15 น.  

 
เน€เธ„เธขเน€เธซเน‡เธ™เนเธ•เนˆ 4 M เธชเนˆเธงเธ™ 3M เธ™เนˆเธฒเธˆเธฐเน€เธ›เน‡เธ™เธเธฒเธงเธชเธญเธ‡เธซเธ™เน‰เธฒเธ™เธฐ เธ„เธธเธ“เธ เธนเน€เธžเธขเธตเธข


โดย: เธ เธนเธญเธฐเน„เธฃเน€เธญเนˆเธข IP: 125.27.175.117 วันที่: 10 มิถุนายน 2552 เวลา:11:56:44 น.  

 
ทำไมเป็นตัวยึกยือ


โดย: ภูอะไรเอ่ย IP: 125.27.175.117 วันที่: 10 มิถุนายน 2552 เวลา:12:06:57 น.  

 
เน€เธ„เธขเน€เธซเน‡เธ™เนเธ•เนˆ 4 M เธชเนˆเธงเธ™ 3M เธ™เนˆเธฒเธˆเธฐเน€เธ›เน‡เธ™เธเธฒเธงเธชเธญเธ‡เธซเธ™เน‰เธฒเธ™เธฐ เธ„เธธเธ“เธ เธนเน€เธžเธขเธตเธข


โดย: เธ เธนเธญเธฐเน„เธฃเน€เธญเนˆเธข IP: 125.27.175.117 วันที่: 10 มิถุนายน 2552 เวลา:12:07:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Love At First Click
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]




An ordinary woman who loves to write and who loves to know what love is.
Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2552
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
26 พฤษภาคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Love At First Click's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.