ความทรงจำเก่า ๆ ก่อนจะลืมเลือนหายไปกับกาลเวลา
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2555
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
23 ตุลาคม 2555
 
All Blogs
 
ฟ้าผ่าเจ็ดครั้ง รอดทุกครั้ง

รอย ซี ซัลลิแวน - ถูกฟ้าผ่า 7 ครั้ง แต่รอดชีวิตได้ทุกครั้ง

1942/2485 - ครั้งแรกเมื่อเขาอยู่ในหอคอยสังเกตการณ์ สายฟ้าฟาดไปที่ขา และเขาต้องเสียเล็บนิ้วหัวแม่เท้าของเขา

1969/2512 - ครั้งที่สอง สายฟ้าฟาดเขาขณะอยู่ในรถบรรทุก บนเส้นทางในบริเวณภูเขา ทำให้เขาหมดสติและไฟไหม้เผาคิ้วของเขา

1970/2513 - ครั้งที่สาม ฟ้าผ่าที่ไหล่ซ้ายของเขา ขณะอยู่ที่สนามหญ้าหน้าบ้าน

1972/2515 - ครั้งที่สี่ เกิดขึ้นในสถานอุทยานป่าไม้  ฟ้าผ่าทำให้ผมลุกไหม้เป็นไฟ ก่อนที่เขาจะเทเหยือกน้ำดับไฟบนหัวของเขา

1973/2516 - ครั้งที่ห้า ฟ้าผ่าฟาดลงบนศีรษะของเขา ทำให้เขากระเด็นออกจากรถยนต์ และอีกครั้งที่ผมของเขาลุกไหม้เป็น
ไฟ

1974/2517 - ครั้งที่หก เขาถูกฟ้าผ่าในค่าย และได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้า

1977/2520 - ครั้งที่เจ็ดและครั้งสุดท้าย ฟ้าผ่าเขาขณะที่กำลังตกปลา  ต้องส่งเข้าโรงพยาบาลเพราะมีรอยแผลไฟไหม้ที่หน้าอกและที่ท้อง

ข้อมูลเพิ่มเติมจาก wikipedia  วันที่ 24 ตุลาคม 2555 เวลาประมาณ 22.30 น.

Roy Sullivan หรือ RoyCleveland Sullivan

ชาตะ 7 กุมภาพันธ์ 1912/2455
ที่
Greene County รัฐ Virginia
มตะ28 กันยายน 1983/2525 (อายุ 71)
สัญชาติอเมริกัน
ชื่ออื่น ดูม "Dooms"
เชื้อชาติคอเคเซียน

เป็นเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติใน
Shenandoah National Park ในรัฐเวอร์จิเนีย
ระหว่างปี
1942/2485 และ 1977/2520 
เขาถูกฟ้าผ่าเจ
ดครั้งในสถานที่แตกต่างกันและรอดชีวิตทุกครั้ง
ด้วยเหตุนี้เขาได้รับฉายาว่า "มนุษย์สายล่อฟ้า" หรือ "มนุษย์แท่งล่อฟ้า"
เขาได้รับการบันทึกประวัติใน
GuinnessWorld
ว่าเป็นคนถูกฟ้าผ่ามากกว่ามนุษย์คนอื่
เขาเสียชีวิตจากบาดแผลกระสุนปืนที่ยิงตนเอง
ตอนอายุจาก
71 ปีเพราะความรักที่ไม่สมหวัง

Sullivan ซัลลิแวน เกิดในกรีนเคาน์ตี้ รัฐเวอร์จิเนีย
Greene County, Virginia เมื่อ 7กุมภาพันธ์ 1912/2455
เขาเริ่มทำงานเป็นเจ้าหน้าที่วนอุทยานแห่งชาติใน
Shenandoah National Park ในปี 1936/2479 
ซัลลิแวนได้รับการบรรยายว่า​​เป็นผู้ชายที่แข็งแรง
ใบหน้ากว้าง แต่ผิวหน้าขรุขระคล้าย
นักแสดงยีน แฮคแมน
Gene Hackman

คนทั่วไปมักจะหลีกเลี่ยงในการอยู่ใกล้ชิดกับเขาชั่วชีวิต
เพราะก
ลัวว่าพวกเขาจะถูกฟ้าผ่าไปด้วย
และเรื่องนี้นำความเศร้าสลดให้กับเขา
ครั้งหนึ่งเขาเคยเล่าเรื่องในอดีตว่า
"ต
​​ัวอย่างเช่น ผมกำลังเดินกับหัวหน้าวนอุทยานในวันหนึ่ง
เมื่อมีฟ้าแลบให้เห็นจะจะ
. หัวหน้ากล่าวว่า 'แล้วเจอกันภายหลัง.'"
ในวันที่ 28 กันยายน 1983/2525
เขาเสียชีวิตเมื่ออายุ71 จากบาดแผลที่ยิงตนเอง
เป็นบาดแผลแถวกระเพาะอาหาร
(น่าจะมาจากแผลติดเชื้อหรือทะลุจุดสำคัญ)
หมวกของเขาที่แสดงว่าเป็นเจ้าหน้าทีอุทยานจำนวนสองใบ
ได้แสดงอยู่ที่ ห้องนิทรรศการของ
Guinness World Exhibit Halls
ในนิวยอร์กซิตี้และเซาท์แคโรไลนา New York City and South Carolina

ฟ้าผ่าเจ็ดครั้ง

ฟ้าผ่าครั้งแรกที่มีการบันทึกไว้คือ เกิดขึ้นในเมษายน1942
เขาต้องหลบซ่อนตัวจากพายุฝนฟ้าคะนองในหอคอยตรวจการณ์ระวังไฟ
หอคอยนี้เพิ่งจะสร้างขึ้นใหม่และแต่ยังไม่มีสายล่อฟ้าในเวลานั้น
ฟ้าผ่าประมาณเจ็ดหรือแปดครั้งที่ตัวหอคอย
ไฟได้ลุกโชติช่วงไปทั่วทุกแห่งในหอคอย
เขาต้องวิ่งออกมาและแต่เพียงแค่ไม่กี่ฟุต
ก็ได้รับสิ่งที่เขาคิดว่าเป็นสายฟ้าฟาด
เป็นครั้งแรกครั้งที่เลวร้ายที่สุด
เพราะสายฟ้าได้เผาแถบครึ่งนิ้วตลอดขาขวาของเขา
ถูกที่เท้าของเขาและทำให้รองเท้าเป็นรู

ฟ้าผ่าครั้งที่สองในกรกฎาคม 1969/2502
มันน่าแปลกมากที่เขาถูกฟ้าผ่าขณะที่อยู่ในรถบรรทุก
ขณะที่ขับรถบนถนนสายเลียบภูเขา
ปกติตัวถังโลหะของยานพาหนะ
จะป้องกันมนุษย์จากกรณีดังกล่าว
โดยทำหน้าเหมือนกรงฟาราเดย์
Faraday Cage
ฟ้าผ่าครั้งแรกที่ต้นไม้ใกล้กับรถบรรทุก
แล้วกิ่งไม้ที่หักหันเหเอียงเข้าไปในหน้าต่างรถบรรทุกที่เปิดอยู่
ไฟฟ้าได้ชอร์ตเขาทำให้หมดสติ
และเผาไหม้ขนคิ้ว
,ขนตา และผมส่วนมากของเขา
เขาไม่สามารถควบคุมรถบรรทุกได้
ในขณะที่มันกำลังวิ่งไหลไปข้างหน้า
กว่ารถบรรทุกจะหยุดเองก็ใกล้ขอบหน้าผา(ขอบเหว)

ในปี 1970/2513 เขาถูกไฟฟ้าผ่าขณะที่อยู่ที่สนามหน้าบ้าน
ฟ้าผ่าที่หม้อแปลงไฟฟ้
​​าในสถานที่ใกล้เคียง
และจากที่นั่นไฟฟ้าได้กระโดดไปที่ไหล่ซ้ายของเขา
ทำให้มันเป็นแผลไ
หม้

ครั้งที่สี่ที่เกิดขึ้นในปี 1972/2515
ในขณะที่กำลังทำงานอยู่ภายในที่ตั้งอุทยานแห่งชาติใน
Shenandoah NationalPark
ฟ้าได้ผ่าที่ผมของจนลุกเป็นไฟ
เขาพยายามที่จะดับเปลวไฟกับเสื้อของเขา
จากนั้นเขาก็รีบวิ่งไปที่ห้องน้ำ
แต่ไม่สามารถยืนใต้ก๊อกน้ำประปาได้
จึงต้องใช้ผ้าขนหนูเปียกแทน


แม้ว่าเขาจะไม่เป็นคนขี้กลัว
แต่หลังจากฟ้าผ่าครั้งที่สี่แล้ว
เขาเริ่มเชื่อว่ามีพลังบางอย่าง
กำลังพยายามที่จะทำลายเขา
เขาจึงเริ่มเกิดความกลัวตาย
เป็นเวลาหลายเดือนทีเดียว
เมื่อใดก็ตามที่เขาติดอยู่ในพายุฝน
ขณะกำลังขับรถบรรทุกของเขา
เขาจะหยุดรถยนต์ไม่ห้เคลื่อนไหว
แล้วนอนลงบนที่นั่งด้านหน้า
จนกว่าพายุผ่านพ้นไป
เขาก็เริ่มที่จะพกพากระติกน้ำไปด้วย
เพราะเขาเชื่อว่าตัวเขาเอง
คงจะเป็นสายล่อฟ้า
แม้ว่าเขาจะยืนอยู่ในฝูงชน

วันที่ 7สิงหาคม 1973/2516
ในขณะที่เขาออกไปลาดตระเวน
ในสวนสาธารณะ/วนอุทยาน
เขาเห็นเมฆฝนพายุกำลังก่อตัว
เขาจึงรีบขับรถบรรทุกหนีออกไปอย่างรวดเร็ว
แต่เขากล่าวในภายหลังว่า
ดูเหมือนเมฆจะตามเขาไปตลอด
จนในที่สุดเมื่อเขาคิดว่าเขาไปได้เร็วกว่าเมฆแล้ว
เขาจึงตัดสินใจว่ามันปลอดภัยแล้วที่จะออกจากรถบรรทุก
หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ถูกฟ้าผ่า

เขายืนยันว่าเขาเห็นกับตาจริง ๆ ว่า
ไฟฟ้าจากฟ้าผ่าผ่านที่ตัวเขา
ฟ้าผ่าผมของเขาจนลุกเป็นไฟ
แล้วย้ายลงแขนซ้ายของเขา
และขาซ้ายและทำให้รองเท้าหลุดกระเด็น
แม้ว่าจะไม่ได้แก้เชือกผูกรองเท้าเลย
จากนั้นไฟฟ้าก็ข้ามไปที่ขาขวาของเขา
ลงไปเพียงใต้เข่า
แต่เขายังมีสติอยู่
จึงรีบคลานไปรถบรรทุกของเขา
และสามารถเทน้ำซึ่งเขามักจะถูกเก็บไว้ที่นั่น
ลงบนหัวของเขา(เพื่อดับไฟ)

วันที่ 5มิถุนายน 1976/2519
เขาก็ถูกฟ้าผ่าเป็นครั้งที่หก
ทำให้บาดเจ็บที่ข้อเท้า
มีรายงานว่าเขาเห็นก้อนเมฆ
และคิดว่ามันกำลังตามเขา
เขาพยายามที่จะวิ่งหนีสุดชีวิต
แต่ก็ถูกฟ้าผ่าในที่สุด

ในเช้าวันเสาร์ที่ 25 มิถุนายน 1977/2520
ขณะที่เขากำลังตกปลาในแหล่งตกปลาน้ำจืด
เมื่อเขาถูกฟ้าผ่าครั้งที่เจ็ด
ฟ้าผ่าลงบนหัวของเขา
ไฟฟ้าผ่านเส้นผมของเขา
และไหลลงไปเผาไหม้ที่หน้าอกและท้องของเขา
เขาหันกลับไปที่รถของเขา
แล้วอีกครั้งหนึ่งสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
มีหมีตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมา
และพยายามจะขโมยปลาเทราท์
จากปลายสายเบ็ดของเขา
เขามีความแข็งแกร่งและความกล้าหาญ
จึงตีหมีด้วยกิ่งไม้กิ่งหนึ่ง
เขาอ้างว่าครั้งนี้เป็นครั้งยี่สิบสองแล้ว
ที่เขาตีหมีด้วยไม้ในชีวิตของเขา

การถูกฟ้าผ่าทั้งเจ็ดครั้ง
ถูกรับรองโดย
R.Taylor Hoskins
เจ้าหน้าที่ระดับสูงสุดของ Shenandoah National Park
และถูกตรวจสอบโดยแพทย์หลายคน
(ที่ตรวจร่างกายของ ซัลลิแวน)

เขาจำได้ว่าครั้งแรกที่เขาถูกฟ้าผ่า
ไม่ได้อยู่ในช่วงปี
1942 แต่ก่อนหน้านั้นมาก
เมื่อเขายังเป็นเด็ก
ขณะที่ช่วยพ่อของเขาเกี่ยวข้าวสาลีในทุ่งนา
เมื่อสายฟ้าฟาดที่เคียวของเขา
แต่เขาไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด
แต่เพราะเขาไม่สามารถพิสูจน์/ยืนยันได้ว่าเป็นจริงหรือไม่
ดังนั้นเขาไม่เคยอ้างถึงมันอีกเลย

ภรรยาของซัลลิแวนก็เคยถูกฟ้าผ่า
เมื่อพายุฝนมาถึงอย่างรวดเร็ว
ในขณะที่เธอออกไปแขวนเสื้อผ้าที่สนามหลังบ้าน
สามีของเธอได้ช่วยเธอในเวลานั้น

แต่ก็ไม่ได้รับอันตรายแต่อย่างใด



ด้านบน แผนที่โลกแสดงความถี่สัมพัทธ์ของฟ้าผ่า 



แผนที่สหรัฐอเมริกา
แผนที่แสดงที่ตั้งของรัฐเวอร์จิเนียที่มีอัตราฟ้าผ่าค่อนข้างสูง

โอกาสของการถูกฟ้าผ่าสำหรับคน
ในช่วงก่อนอายุ
80ปี ประมาณอย่างหยาบ ๆ ว่า 1:10000
ฟ้าผ่าเป็นปรากฏการณ์ที่เป็นอิสระ
ความน่าจะเป็นของการถูกฟ้าผ่าถึงเจ็ดครั้งจะเท่ากับ
1:100007
ตัวเลขเหล่านี้ค่อนข้างนำไปใช้กับซัลลิแวนไม่ได้
อย่างไรก็ตาม โดยพื้นที่ทำงานของเขา
ในเขตพื้นที่ธรรมชาติ
มีรายงานว่ามีการเกิดพายุโดยเฉลี่ยมากกว่าที่อื่นๆ
รัฐเวอร์จิเนียที่เขาอาศัยอยู่เฉลี่ยมีพายุฝนฟ้าคะนอง
ระหว่าง
35 ถึง 45 วันต่อปี
ส่วนใหญ่ตกอยู่ในช่วงเดือนมิถุนายนกรกฎาคมและสิงหาคม

ในระหว่างปี
1959 และ 2000 ในรัฐเวอร์จิเนีย
ฟ้าผ่าทำให้คนตาย 58 คนและ
ได้รับบาดเจ็บอย่างน้อย
238 คน


ในประเทศสหรัฐอเมริกา
มีคนจำนวน
3,239 คนถูกฟ้าผ่าตาย
และได้รับบาดเจ็บจำนวน
13,057 คน
ในช่วงเวลาเดียวกัน

คนที่ถูกฟ้าผ่า
ส่วนใหญ่มักจะเป็นเพศชาย
ระหว่างอายุ
20-40 ปี
และมักจะถูกฟ้าผ่าขณะที่อยู่ในกลางแจ้ง



เรียบเรียงจาก Interesting Facts

Roy C. Sullivan - The person who was struck by lightening 7 times but survived.

1942 – Sullivan was hit for the first time when he was in a lookout tower. The lightning bolt struck him in a leg and he lost a nail on his big toe.

1969 – The second bolt hit him in his truck when he was driving on a mountain road. It knocked him unconscious and burned his eyebrows.

1970 – The third strike burned his left shoulder while in his front yard.

1972 – The next hit happened in a ranger station. The strike set his hair on fire. After that, he began to carry a pitcher of water with him.

1973 – A lightning bolt hit Sullivan on the head, blasted him out of his car, and again set his hair on fire.

1974 – Sullivan was struck by the sixth bolt in a campground, injuring his ankle.

1977 – The seventh and final lightning bolt hit him when he was fishing. Sullivan was hospitalized for burns in his chest and stomach.




Create Date : 23 ตุลาคม 2555
Last Update : 7 กุมภาพันธ์ 2557 17:33:49 น. 6 comments
Counter : 798 Pageviews.

 
ต้องอยู่ห่าง ๆ ไว้ค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 23 ตุลาคม 2555 เวลา:21:26:43 น.  

 
อะไรจะโชคดีปานนี้
เป็นแมวเก้าชีวิตรึเปล่าเนี่ย


โดย: czarnol วันที่: 23 ตุลาคม 2555 เวลา:22:22:37 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทำไมโชคดีขนาดนี้ค่ะเนี่ย เป็นไปได้ไหมค่ะที่เค้าจะมีเครื่องประดับอะไรที่ต้านกระแส ทำให้อวัยวะผ่านในไม่ได้รับความเสียหาย อันนี้แบบคิดนะค่ะ ที่เหมือนแม่เหล็กคั้วบวกคั้วลบอะไรแบบนี้นะค่ะ
สงสัยแบบงงๆ เลยถามแบบงง ๆ นะค่ะ


โดย: หนูซายูริ วันที่: 24 ตุลาคม 2555 เวลา:8:44:56 น.  

 
เอ้อเอ้ย!! คนเราน้อ อุตส่าห์รอดมาได้อย่างปาฏิหารย์ในทุกครั้งที่ฟ้าผ่า ดันเอาชนะความทดท้อในหัวใจตัวเองไม่ได้ ถ้าไม่คิดจะยิงตัวเอง จะติดเชื้อจนตายไหมเนี๊ยะ


โดย: คมไผ่ วันที่: 24 ตุลาคม 2555 เวลา:22:34:20 น.  

 
โธ่อย่าคิดมาเลยค่ะเรื่องการแปลและเรียบเรียงใหม่ เอาให้เราๆ ท่านๆ เข้าใจก็ดีมากแล้ว แอบขำคำว่า "มืออาภัพ" จัง ฮ่าๆๆ คิดได้ไงเนี๊ยะ

ยังไงก็ขอบคุณที่เอามาลงให้อ่านกันนะคะ ใครบ่นมากเรื่องภาษาการเรียบเรียง บอกไปเลย "ฉันอยากสวนกระแส AEC มีไรม่ะ" อนุรักษ์ความเป็นไทยเว้ย คริๆ


โดย: คมไผ่ วันที่: 25 ตุลาคม 2555 เวลา:10:33:12 น.  

 
ความน่าจะเป็นในการถูกฟ้าผ่ามีน้อยมาก
และความน่าจะเป็นในการรอดชีวิตจากการถูกฟ้าผ่าถึงเจ็ดครั้งก็น้อยมากเช่นกันนะคะ
คุณซัลลิแวนโชคดีมากค่ะ



สุข สดชื่นตลอดวันนะคะคุณ ravio


โดย: Sweet_pills วันที่: 25 ตุลาคม 2555 เวลา:11:51:47 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ravio
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 30 คน [?]




เกิดหาดใหญ่ วัยเด็กเรียนหนังสือโรงเรียน Catholic คณะ Salesian มีนักบุญประจำโรงเรียน Saint Bosco, Saint Savio ชอบอ่านหนังสือ godfather เกี่ยวกับ Mafio ของพวกซิซีเลียน เคยเล่นเกมส์ Mario แล้วได้คะแนนนำเลยนำสระโอมาต่อท้ายชื่อเป็น Ravio ได้กลิ่นอายแบบ Italino เคยเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อเรียนวิชาชีพทำมาหากิน แต่ไม่ใช่วิชาที่ชื่นชอบมากนัก เรียนอยู่กว่าเจ็ดปี ต้องกลับมาทำงานเป็นกรรมกรที่บ้านเกิด จนเริ่มเกิดความหลงรักชีวิตบ้านนอก และวิถีชิวิตชุมชนท้องถิ่นที่ตนอยู่และไปร่วมวงเสวนา

เกิดเดือนมีนาคม แต่ลัคนาราศรีตุลย์ ชอบไปทุกเรื่อง สุดท้ายทำอะไรที่ได้เรื่องไม่กี่เรื่อง แต่ส่วนมากมักไม่ได้เรื่อง

ชอบขับรถยนต์ท่องเที่ยวชมภูเขา ป่าไม้ น้ำตก แต่ไม่ชอบทะเลหรือชายหาด เพราะรู้สึกอ้างว้าง โดดเดี่ยว เมื่อคิดถึงชีวิตตนเองที่มาเปรียบเทียบกับสองสิ่งสองอย่างนี้ รู้สึกว่ามนุษย์เป็นเพียงชีวิตที่เล็กน้อยมากที่มาอยู่อาศัยในโลกใบนี้

ชอบอ่านหนังสือ ท่องเที่ยวใน Internet ชอบเดินทางท่องเที่ยวแถว ในละแวกท้องถิ่นบ้านเกิด นาน ๆ ครั้งจะขึ้นไปเยี่ยมเพื่อนที่กรุงเทพฯ หรือไปหาซื้อหนังสือแถวสยามสแควร์ ถิ่นเก่าที่อยู่และที่เรียน






Friends' blogs
[Add ravio's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.