www.facebook.com/ibehindyou

ทุก comment ที่คุณให้มา ทำให้เรารู้ว่า เราไม่ได้สนุกกับการเขียน blog แล้วอ่านอยู่คนเดียว

The Karate Kid - อีกหนึ่งหนังสูตรสำเร็จที่ประสบความสำเร็จในความสนุก



... สารภาพตามตรงว่า เวอร์ชั่นต้นฉบับที่คนชื่นชม ก็เคยดูผ่านๆทางช่องเคเบิ้ล จำอะไรไม่ค่อยได้แล้ว ไม่ได้ปลื้มเหมือนหลายๆคน

ก่อนหน้ารู้ผลวิจารณ์หรือรายรับ เอาเฉพาะหน้าหนังสไตล์นี้ก็ไม่คิดจะดูอีกเหมือนกัน แม้จะมี ลูกของ วิล สมิธ มาปะทะ เฉินหลง แต่ดูแววแล้วท่าทางจะเป็น หนังเด็ก เหมาะสำหรับคุณหนูๆดูสนุก แถมเข้าชนกับหนังฟอร์มยักษ์เรื่องอื่นก็เลยคิดรอแผ่น

แต่เพราะ การเปิดตัวแซงหนังสนุกสุดๆอย่าง The A-team เข้าเส้นชัยในสัปดาห์เปิดตัวแบบทิ้งช่วงห่างเป็นสิบๆล้านเหรียญ บวกกับ คะแนนจากนักวิจารณ์กับคนดูที่เลิศหรู จึงเปลี่ยนใจ อยากไปพิสูจน์ด้วยตัวเองให้รู้ว่า ‘คาราเต้ (คิด)สมิธ’ มีดีอะไร

ซึ่งก็ปรากฎว่า หนังก็มีดีจริงตรง ความสนุก ที่สามารถเข้าถึงคนดูได้แบบทั่วถึงทุกกลุ่ม

ซัมเมอร์ปีนี้ หนังฟอร์มยักษ์ส่วนใหญ่ ไม่ค่อยมีหนังที่ออกแนวสร้างปรากฎการณ์หรือพอจะฝากความแปลกใหม่ได้ จะมีก็แค่ Kick-Ass ที่แบกความแปลกใหม่ไปเลียแผลกับรายรับที่น่าผิดหวัง กับ Inception ที่ต้องลุ้นว่าจะแปลกจนคนไม่ดูกันหรือเปล่า

ตัวอย่างหนังที่ออกฉาย ไม่ว่าจะเป็น เจ้าชายเปอร์เซีย , ทีมเอ , อีธานฮันต์เวอร์ชั่นรั่ว ทั้งหลายทั้งปวงเป็น หนังสูตร คือ เดาได้ ไม่มีอะไรแปลกใหม่ ทุกอย่างดำเนินไปตามขนบของหนังแนวนั้นที่มีล่วงหน้ามาก่อน

แต่ จุดร่วมในทางดีของแต่ละเรื่องที่ว่ามา คือ ทุกเรื่องเดินตามสูตรแต่ก็ยังสามารถรักษา 'ความสนุก' ให้สนุกมากพอจนคนดูไม่รู้สึกซ้ำซากจำเจ



The Karate Kid ก็เช่นกัน เล่าเรื่องไป ใครก็เดาสเต็ปดำเนินเรื่องได้ไม่ยาก จากจุดเริ่มต้นของ เด็กคนหนึ่งย้ายโรงเรียนไปอยู่ในที่ใหม่ ถูกรุมแกล้ง

โชคชะตาพาไปพบ ผู้เฒ่าที่เหมือนไม่มีวิชา แต่กลับเป็นอาจารย์จอมเก๋าที่ไม่โอ้อวด สอนเคล็ดลับวิชาศิลปะการต่อสู้ เริ่มต้นจาก การฝึกพื้นฐานที่เหมือนจะไม่ได้ใช้ในการสู้ จนตัวเอกเบื่อ อาจารย์จึงเฉลยว่ามันมีความสำคัญอย่างไร

แล้วทั้งคู่ก็เริ่มต้นฝึกฝนวิชา เพื่อเข้าสู่การแข่งขัน ต่อสู้กับคนที่เคยแกล้ง ในเวทีประลองใหญ่สุดตอนท้าย



หากจะมีอะไรใหม่มาบ้างใน The Karate Kid เวอร์ชั่นนี้ คือ หนังไม่ได้ผูกปมไว้เฉพาะที่ตัว ลูกศิษย์ แต่ อาจารย์ ก็มีปมในใจของตัวเอง ที่ผูกขมวดไว้โดยไม่มีใครรู้

และ การฝึกฝนวิชากังฟู ก็นำไปสู่ มิตรภาพต่างวัย และช่วยในการก้าวข้ามผ่าน ความกลัว และ ความรู้สึกผิด ที่ติดอยู่ในใจของคนทั้งสองคน เหมือน เชือกที่เดรดึงอาจารย์ออกจากหลุมแห่งความเศร้า และ คำตอบของเดรตอนท้ายที่ตอบคำถามอาจารย์ว่า เพราะอะไรถึงยังสู้ต่อ ? (ช็อตนี้ ทรงพลังใช้ได้)





สิ่งที่ชอบ


1.ลูกชายวิล สมิธ ... ตอน pursuit of happiness ก็ว่ามีแววเล่นหนังดี แถมมีพ่อช่างปั้น มาเรื่องนี้ การแสดงก็ยังคงดีอยู่ไม่เซอร์ไพรส์ไปกว่าเก่าเท่าไหร่ แต่ที่ประทับใจมากกว่า คือ เวลาเล่นฉากแอคชั่นดูดีมาก หุ่นให้ ลีลาผ่าน ฉีกแข้งฉีกขาได้ทะมัดทะแมงน่าเชื่อถือ เวลาเจ็บก็ตีหน้าเจ็บได้ทรมานสมจริง



2. ผกก. Harald Zwart ... เป็นงานกำกับที่ช่างต่างจากผลงานเรื่องก่อนอย่างสิ้นเชิง ดูจากเรื่องก่อนอย่าง The Pink Panther 2 ก็ดูแค่หนังคอมิดี้พื้นๆ (และจะว่าไป ภาคสองยังฮาไม่ค่อยจะออกอีกต่างหาก) แต่เรื่องนี้เหมือน ผู้กำกับเป็นคนละคน เป็นก้าวกระโดดที่ดีอย่างใจหาย ทุกจังหวะที่ต้องการลุ้น หรือ ทุกจังหวะที่ต้องการบีบอารมณ์ เขาทำได้สำเร็จเสมอ

3.การถ่ายทำ ... ดูดี มีชาติตระกูล ฉากแอคชั่นแต่ละมุมทั้งมุมกล้องทั้งจังหวะทั้งดนตรีที่ใส่เข้ามา มันเป๊ะไปหมด , ฉากฝึกซ้อมหรือฉากโชว์สถานที่เช่น บนเขา ในวัด ก็ดูสงบเยือกเย็น อลังการสมความตั้งใจนำเสนอ



4.ไอ้หนูตัวร้าย ... หน้าให้ เล่นดี โหดแบบนี้ มีอนาคต

5.Taraji P. Henson ... ตัวแม่ของจริง เล่นบทแม่เมื่อไหร่ ดูเหมือน แม่ๆในชีวิตจริง เช่นใน The Curious Case of Benjamin Button มาสู่เรื่องนี้ ขอยกรางวัลชนะเลิศรางวัลแม่เนียนเด่นในจอ

6. เฉินหลง ... เป็นอีกครั้งที่ เน้นบทดราม่าล้วนๆไม่หลุดฮาเหมือนคราว Shinjuku incident ซึ่งเขาก็ทำได้ดี





สิ่งที่ไม่ชอบ


1.หนังยาวไป ... มันมีเป็นพักๆที่รู้สึกว่า หนังยาวจัง

2.เฉินหลง ... ปัญหาไม่ใช่การแสดง แต่อยู่ตรง บทนี้น่าจะเลือกนักแสดงคนอื่นที่ไม่ใช่ เฉินหลง เพราะ เฉินหลง มีกรอบบางประการที่ทำให้เราไม่รู้สึกประหลาดใจ หรือ ไม่รู้สึกว่า อาจารย์ คนนี้มีพลังความสงบเยือกเย็นในเชิงลึก แต่ เฉินหลง เล่นออกมาดูเก่งกังฟู อายุมาก ดูท่าทางกระเสาะกระแสะ ไม่ได้ดูเหมือน เพชรในตมที่เก็บงำของดีไว้เหมือนกับ ตัวอาจารย์ในต้นฉบับ

3.บท ... บทดีในแง่พัฒนาการของ เดร ที่ทำใหเราคล้อยตามในความเก่งกาจ แต่ผมคิดว่าในส่วนอื่นๆหนังยังทำได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ในแง่การกระจายความสำคัญของตัวละครหรือเนื้อหา เมื่อเทียบกับความยาวของหนังที่มากถึงสองชั่วโมงกว่า

เช่น การใส่ตัวละครเด็กฝรั่งที่จู่ๆก็หายไปจากหนัง , ความสัมพันธ์แม่ลูกที่น่าจะลงมากกว่านี้ซักหน่อย , การเน้นการฝึกมากบางช่วงจนน่าเบื่อแต่พอถึงบทสรุปเช่น ส่วนของอาจารย์ , ปมขัดแย้งของพ่อแม่นางเอกที่มีต่อพระเอก ก็คลี่กันได้ง่ายๆทั้งที่เวลาก็มีเหลือเฟือ


สรุป ... เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่เข้าข่าย ความสนุกของหนัง สามารถลบจุดอ่อนในบทภาพยนตร์ที่ดีประมาณพอใช้ ให้หายไปจากความคิดของคนดู เพราะ ตัวหนังทำให้เราสนุก , อิน และ ลุ้นไปกับจังหวะการเล่าเรื่องที่ลงตัว และ การกำกับที่น่าชื่นชม


ป.ล. ตัวหนังก็ออกจะดี ไม่น่าจะป๊อด ตั้งชื่อตามชื่อเก่าเลย สู้ตั้งชื่อใหม่เป็น The Kungfu Kid แล้วบอกว่าได้แรงบันดาลใจ ยังจะดูใจใจมากกว่า




บทความใน blog ที่อ้างอิงถึง

The Pursuit of Happyness , ปัญหาชีวิตก็เหมือน รูบิค - ถ้าทำไม่ได้จะ สู้ต่อ หรือ โยนทิ้ง-
//www.bloggang.com/mainblog.php?id=aorta&month=14-03-2007&group=1&gblog=221

Knight & Day - อีธาน ฮันต์ เวอร์ชั่น กระโดดบนโซฟาโอปร่าห์ & นางฟ้าชาร์ลี เวอร์ชั่น รั่ว
//www.bloggang.com/mainblog.php?id=aorta&month=26-06-2010&group=14&gblog=220

The A-team - มันโคตรจะเว่อร์ เว่อร์โคตรจะมันส์
//www.bloggang.com/mainblog.php?id=aorta&month=21-06-2010&group=14&gblog=218

Prince of Persia – ความสนุกพอไปได้สไตล์ดีสนีย์ ของ เจ้าหญิงวุ่นวายและเจ้าชายชอบกระโดด
//www.bloggang.com/mainblog.php?id=aorta&month=15-06-2010&group=14&gblog=217

Kick Ass , 5 ข้อ ที่ขอเชียร์หนังเรื่องนี้
//www.bloggang.com/viewdiary.php?id=aorta&month=04-2010&date=18&group=14&gblog=202


ขอฝาก หนังสือเล่ม 5 ของ "ผมอยู่ข้างหลังคุณ" จ้า
(วางอยู่ตามร้านหนังสือทั่วไทยแล้ว)










อ่านจบแล้ว ชวนมาคุยกันที่นี่ครับ //www.bloggang.com/viewdiary.php?id=aorta&group=18

และ

ความเห็นของ เพื่อนผู้อ่านที่อ่านจบแล้ว และสละเวลาเขียนถึง

//blogs.lumamagic.com/?p=1957



หนังสือ 4 เล่มก่อนหน้าที่ว่าด้วย 'ภาพยนตร์ - จิตวิทยา - พัฒนาตัวเอง(self - development)' ของ "ผมอยู่ข้างหลังคุณ"








สำหรับเพื่อนๆที่เล่น FaceBook หรือ Twitter ณ.บัดนาว "ผมอยู่ข้างหลังคุณ" ขยายสาขาเรียบร้อยแล้วจ้า






Create Date : 30 มิถุนายน 2553
Last Update : 30 มิถุนายน 2553 1:47:27 น. 4 comments
Counter : 6646 Pageviews.

 
ยังไม่ได้ดูหนัง แต่เคยดูต้นแบบ ชอบต้นแบบมาก่อนครับ เพราะตัว อ. (แพท โมริตะ) ดูทำให้เราเชื่อว่าเหมือนคนเก่งปรมาจารย์ที่งำวิชา ไม่ใช้พร่ำเพรื่อ เข้าใจชีวิต จะว่าไปแบบดั้งเดิม ส่วนที่ชอบที่สุดก็คือแพท โมริตะนี่แหละ ไม่ใช่ราลฟ์ แมคคิโอ หรือแทมลิน โทมิตะ(นางเอกในภาคสอง ซึ่งตอนเปิดตัวใหม่ๆก็ฮือฮากันอยู่พักนึงว่าน่ารัก)

ส่วนฉบับใหม่นี่ ได้อ่านเรื่องย่อจากที่อื่นมาก่อนที่จะเข้ามาอ่านในบล็อก ตอนอ่านก็อดอมยิ้มไม่ได้เหมือนกัน คือมันเหมือนเนื้อเรื่องภาคแรกเป๊ะๆเลย แต่ที่สนใจคือ หลายๆคนบอกว่าทำได้ดีมาก บางคนบอกว่ามากกว่าภาคแรกในบางจุดเสียด้วย ก็เลยเก็บไว้ในลิสท์ว่าสักวันคงจะได้ดู


โดย: น้ำใส IP: 118.174.29.223 วันที่: 30 มิถุนายน 2553 เวลา:4:59:52 น.  

 


โดย: นนนี่มาแล้ว วันที่: 30 มิถุนายน 2553 เวลา:7:50:58 น.  

 


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 30 มิถุนายน 2553 เวลา:8:32:58 น.  

 
ป.ล. ตัวหนังก็ออกจะดี ไม่น่าจะป๊อด ตั้งชื่อตามชื่อเก่าเลย สู้ตั้งชื่อใหม่เป็น The Kungfu Kid แล้วบอกว่าได้แรงบันดาลใจ ยังจะดูใจใจมากกว่า

ตรงนี้เห็นด้วยที่สุด กังฟู กะ คาราเต้มันคนละอย่างกันเลย


โดย: slumboyz IP: 118.172.190.190 วันที่: 4 เมษายน 2554 เวลา:22:17:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

"ผมอยู่ข้างหลังคุณ"
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 71 คน [?]




New Comments
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2553
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
30 มิถุนายน 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add "ผมอยู่ข้างหลังคุณ"'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.