![](../images/spacer.gif) |
|
- - - - ก่อนราตรี ( จะ) มหัศจรรย์ ( บรรยากาศงานคนอ่านและไม่อ่านมูราคามิ) - - -- - --
![](//www.bloggang.com/data/a-wild-sheep-chase/picture/1219291965.jpg) ป้ายทางเข้างาน เห็นป้ายนี้แล้วรู้ว่าไม่หลงแน่ๆ
![](//www.bloggang.com/data/a-wild-sheep-chase/picture/1219292063.jpg) กิจกรรมของแขกก่อนได้เวลาบนเวที โลเลก็ชอบอ่านมูราคามิเหมือนกัน
![](//www.bloggang.com/data/a-wild-sheep-chase/picture/1219292132.jpg) ความที่พร็อบในร้านเยอะมาก เลยมีใครบางคนแอบถ่ายแบบฆ่าเวลา
![](//www.bloggang.com/data/a-wild-sheep-chase/picture/1219292262.jpg) สองหนุ่มแฟนเฮียมูราคามิ
![](//www.bloggang.com/data/a-wild-sheep-chase/picture/1219292326.jpg) เจ้าของสำนักพิมพ์ อธิชา เธอเป็น "รานี" มากวันนี้
![](//www.bloggang.com/data/a-wild-sheep-chase/picture/1219292404.jpg) แขกที่รับเชิญมาพูดบนเวที หลบเข้ามุมมืดกันหมด ปล่อยให้ พอล เฮง สู้กับสปอตไลท์ไปคนเดียว
![](//www.bloggang.com/data/a-wild-sheep-chase/picture/1219292465.jpg) บางส่วนของคนฟัง
![](//www.bloggang.com/data/a-wild-sheep-chase/picture/1219292570.jpg) คนพูดและคนฟัง
![](//www.bloggang.com/data/a-wild-sheep-chase/picture/1219292649.jpg) เมื่อการพูดจบบนเวทีจบลงบรรยากาศบาร์แจ๊สก็เริ่ม ( เซ็กซี่มาก รูปนี้ -ผู้หญิงกับแซกโซโฟน )
สรุปการพูดบนเวทีมาให้ฟังแล้วกันค่ะ ประเด็นที่น่าสนใจที่สุดอยู่ที่ คุณอนุสรณ์ ติปยานนท์ ซึ่งในวันนั้นบอกว่า ผมกลายเป็นกระบอกเสียงหนือโฆษกของมูราคามิไปแล้ว อ.ต้นเล่าให้ฟังว่า ก่อนหน้าเล่มนอร์วีเจียน วูด ที่ญี่ปุ่น มีคนอ่านมูราคามิกันไม่มาก เป็นนักอ่านกลุ่มเล็กๆ อินดี้ๆ หน่อย แต่พอหลังจากเล่ม นอร์วีเจียน วูด ชื่อไทยคือ ด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย ออกมาแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป นักอ่านให้การต้อนรับมูราคามิอย่างแน่นหนา มูราคามิกลายเป็นพระเจ้าของวัฒนธรรมป๊อบญี่ปุ่น ( อันนี้ดิฉันพูดเอง ) ร้านหนังสือทุกร้านมีนอร์วีเจียน วูด วางอย่างเด่นหน้าร้าน ทุกคนคลั่งไคล้มูราคามิ แฟนเล็กๆ กลุ่มเดิมออกอาการรับไม่ได้ ที่นักเขียนอินดี้ของตัวเอง กลายเป็นนักเขียนในวัฒนธรรมป๊อบกระแสหลักไป มูราคามิเอง ก็ต้องถึงกับต้องเดินทางออกนอกประเทศ เพื่อทบทวนความดังของตัวเอง หาโอกาสให้ตัวเองอยู่นิ่งๆ ทบทวนกระแสคนอ่านที่ถาโถมมาหาตัวเอง
มีคำถามจากคมสันว่า ทำไมถึงชอบอ่านมูราคามิ ทั้งสามคนคือ อนุสรณ์ พอล และดวงฤทัย ตอบคล้ายๆ กันว่า มันเป็นสิ่งที่พูดได้ยาก มันเหมือนกับเราถูกดูดเข้าไปในหนังสือ ลืมทุกอย่างตรงหน้าหมดเมื่ออ่านงานมูราคามิ พอล เฮง ใช้คำว่า รู้สึกเหมือนมีความมืดเข้าปกคลุมเมื่ออ่านงานของมูราคามิ พอล เฮง บอกว่าเขาชอบ มนุษย์แกะมาก คมสัน บอกเพิ่มอีกว่า ตอนที่อ่านแกะรอยแกะดาวไปถึงครึ่งเล่ม แล้วมันมีจุดเปลี่ยนของเรื่อง ตอนอ่านเขาถึงกับทิ้งหนังสือกับพื้น ลุกขึ้นมาอุทานว่า "ไอ้ ...เชี่ย เล่นอย่างงี้เลยหรือวะเนี่ยะ"
คำถามบังคับตอบอีกข้อหนึ่งคือ ถ้าทั้งสามเจอมูราคามิ จะถามว่าอะไร ดวงฤทัยบอกว่า คงไม่กล้าถามอะไร คงยืนมองเฉยๆ หรือไม่ก็เป็นลมไปเลย พอล เฮง ตอบแบบมาโช่มาก เขาบอกว่า จะถามมูราคามิว่า คุณเสพสังวาสครั้งสุดท้ายเมือ่ไหร่ ส่วนคมสัน บอกว่าจะถามว่า แผ่นเสียงเพลงแจสที่คุณฟังล่าสุดคือแผ่นไหน
อ.ต้นบอกว่า ปรากฏการณ์มูราคามิ มาพร้อมกับปรากฏการณ์ของหนังหว่องการ์ไว เมื่อหลายปีก่อน มันมาพร้อมกับความเหงา ( แต่ตอนนี้บนเวทีเห็นตรงกันว่า ความเหงาทั้งหลายในหนังสือ ในหนัง มันเป็นปรากฏการณ์ที่ผ่านไปแล้ว ตอนนี้เหงาแล้วไม่เท่แล้วนะคะ หนังสือเล่มใหม่ของมูราคามิ "ราตรีมหัศจรรย์" ก็ไม่เหงาแล้ว )
พอพูดถึงหว่องการ์ไวมีเกร็ดๆ บนเวทีที่น่าตื่นเต้น คือ อ.ต้นบอกว่า ไปเจอหว่องการ์ไวโดยบังเอิญที่ห้องอัดเสียงศรีสยาม เขามาอัดเสียงหนัง Ashes of Time Redux อ.ต้นเลยได้คุยกับหว่องการ์ไวหลายประโยค
มีคำถามอย่างเช่น เฮียเหลียงพูดอะไร ใส่โพรงไม้ ในตอนจบของ In The Mood For Love คำตอบน่าจะเดาได้นะคะ คือถ้าเราไปถามนักเขียน หรือคนทำหนัง หรือศิลปินคนเขียนภาพอะไรก็ตาม คำตอบมักจะเป็นว่า ( เราไม่ได้คำตอบหรอก) มันเป็นสิทธิ์ของคนดู ที่จะตีความ หรือคิดเอง ( นั่น เห็นไหม ในฐานะคนเสพงานศิลปะ เราอยากรู้ว่าคนสร้างงานคิดอะไรอยู่ แต่คนสร้างงานก็มักจะไม่ยอมบอกเรา) อ. ต้นบอกว่า หว่องการ์ไว ตัวจริงสูงมาก แล้วก็ทันสมัยมาก โทรศัพท์คุยกับลูกชายเรื่องเพลงฮิพฮ็อพด้วย ( ดิฉันเพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าหว่องการ์ไว มีลูกชาย-อยากเห็นหน้าจัง )
เริ่มที่มูราคามิ จบที่หว่องการ์ไว แถมาได้อย่างไรเนี่ยะ อ้อ มีข้อเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่งระหว่างหนังของหว่องการ์ไว และหนังสือของมูราคามิ คือ คุณไม่จำเป็นต้องอ่านหรือดูแบบ "รู้เรื่อง" ก็ได้นะ คุณแค่หยิบเอาบางช่วง บางตอนของหนังหรือหนังสือมาอ่าน หรือมาดูก็ได้ ยามใดที่คุณอยากได้ Feel แบบมูราคามิ หรือแบบหว่องการ์ไว
ป.ล. 1 ขอบคุณโลเล และน้องแพร เพื่อนร่วมทางและทำให้ข้าพเจ้าไปถึงงานได้ สถานที่จัดงานไกลเหลือเกิน ให้ไปเองก็คงไปไม่ถูก
ป.ล.2 รูปทั้งหมดเป็นฝีมือการถ่ายภาพของเมอร์ซิเออร์ ฟิลิปป์ กาบูล็อง
ป.ล.3 จริงๆ คนที่อยากให้มาปรากฏตัวในงานมากคือ คุณนพดล เวชสวัสดิ์ มูราคามิเมืองไทย อีกท่านหนึ่ง
Create Date : 21 สิงหาคม 2551 |
Last Update : 28 สิงหาคม 2557 13:53:29 น. |
|
24 comments
|
Counter : 2678 Pageviews. |
|
![](../images/bg-follower.png) |
|
|
โดย: pick IP: 58.137.81.212 วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:10:54:37 น. |
|
|
|
โดย: grappa วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:11:42:30 น. |
|
|
|
โดย: Untrue วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:12:23:22 น. |
|
|
|
โดย: JewNid วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:16:54:13 น. |
|
|
|
โดย: พัท IP: 87.203.124.43 วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:17:15:08 น. |
|
|
|
โดย: นกบป IP: 222.123.162.202 วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:18:59:03 น. |
|
|
|
โดย: fonkoon วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:19:45:14 น. |
|
|
|
โดย: นัทธ์ วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:21:10:34 น. |
|
|
|
โดย: คนขับช้า วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:22:33:44 น. |
|
|
|
โดย: เอกเช้า IP: 124.122.153.113 วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:23:19:39 น. |
|
|
|
โดย: BeCoffee วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:1:29:53 น. |
|
|
|
โดย: estrella IP: 125.25.95.242 วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:1:34:11 น. |
|
|
|
โดย: จขบ. IP: 58.9.192.218 วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:7:37:08 น. |
|
|
|
โดย: cottonbook วันที่: 25 สิงหาคม 2551 เวลา:0:16:21 น. |
|
|
|
โดย: iwalktheline IP: 58.136.60.62 วันที่: 26 สิงหาคม 2551 เวลา:11:30:25 น. |
|
|
|
โดย: วิน IP: 192.193.164.8 วันที่: 4 กันยายน 2551 เวลา:15:29:50 น. |
|
|
|
โดย: พอกลอน ซาเสียง IP: 203.146.136.113 วันที่: 5 กันยายน 2551 เวลา:18:17:33 น. |
|
|
|
| |
|
![](../template/theme/7/images/01blog_06.gif) |
grappa |
|
![](../template/theme/7/images/spacer.gif) |
|
|