http://twitter.com/merveillesxx และ http://www.facebook.com/merpage
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2552
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
30 ธันวาคม 2552
 
All Blogs
 
ประสบการณ์ระทึก!! : การสอนหนังสือในช่วงข้ามปี

โดย merveillesxx



(หมายเหตุ : เทอมการศึกษานี้ จขบ. ไปเป็นอาจารย์พิเศษ ด้านภาพยนตร์ ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง)


สมัยเรียนมหาลัย วันที่ 28-29-30 ธันวาคม คุณไปเรียนหรือไม่?

จะบ้าเหรอ! ใครจะไปเรียน!! ...เชื่อว่านี่คงเป็นคำตอบประมาณ 99.99%

ใช่ครับ สมัยที่ผมยังเรียนมหาลัย ไอ้สามวันที่ว่าผมก็โดดเรียนเช่นกัน แต่ส่วนใหญ่อาจารย์จะรู้ตัวและจัดการงด sec ไปโดยปริยายอยู่แล้ว แต่อาจารย์ที่ทำอารยะขัดขืนดึงดันจะสอนต่อไป ก็มักพบกับชะตากรรม “ห้องหลอน วิญญาณหลอก” เช่น ห้องบรรยายระดับพันคน แต่มีคนมาเรียนแต่ 5 คน เป็นต้น (เหตุการณ์นี้เคยเกิดขึ้นจริงมาแล้ว)

อย่างที่เขาว่า เวรรกรรม มีจริง (ศึกษาเพิ่มเติมได้ในรายการ ‘บันทึกกรรม’) บัดนี้ผมมาเป็นอาจารย์กับเขาแล้ว และสัปดาห์ก่อนปีใหม่ มหาลัยก็ไม่ยอมหยุด! โอ้ว แล้วมันจะมีนักศึกษาหน้าไหนโผล่มาเรียนมั้ยล่ะเนี่ยยยย....ระหว่างที่ตั้งคำถาม ภาพในหัวก็แฟล็ชแบ็คไปฉากที่เราโดดเรียนอย่างไม่แคร์หัวอกอาจารย์

เนื่องด้วยมหาลัยแห่งนี้ นศ. 80% เป็นเด็กต่างจังหวัด ดังนั้นมีแนวโน้มสูงมากที่น้องๆ จะแห่กลับบ้านกันหมด ซึ่งอันที่จริงแล้ว ถ้าไม่มี นศ. มาเรียนเลย ผมก็สามารถเซ็นชื่อ (เพื่อยันยันว่าตัวเองมาสอน และได้รับเงินค่าชั่วโมงไป) แล้วเปิดตูดกลับบ้านไปได้เลย แต่นั่นก็รู้สึกว่ามันจะ ABSURD เกินพิกัดไปหน่อย

แน่นอนว่าไอ้การจะบังคับให้เด็กมาเรียนนั้นเป็นไปไม่ได้ แล้วผมเองก็เข้าใจ นศ. ดีว่าอยากกลับบ้านไปเยี่ยมบุพการีบ้าง (หรือจริงๆ คือมันไปเที่ยวเสม็ดกับเพื่อน?) แต่ผมก็เลือกใช้กลยุทธ์ทางจิตวิทยาเล็กน้อย เริ่มจากการประกาศก้องในคลาสก่อนหน้าว่า “วันที่ 28-29 ธันวา เรียนและเช็คชื่อตามปกตินะจ๊ะ หนูๆ” แน่นอนว่ามีเสียงบ่นโอดครวญ หรือบางคนก็ชัดเจนในจุดยืน ตะโกนสวนมาเลยว่า “หนูไม่มาเรียนนะคะ อาจารย์” (โอเคจ้ะ ตามสบาย)

ระหว่างสัปดาห์ผมเริ่มโจมตีและคุกคาม นศ.เล็กน้อย ด้วยการส่ง SMS ไปหาน้องๆ ว่า “จันทร์ที่ 28 / อังคารที่ 29 เรียนและเช็คชื่อตามปกติ ฝากบอกเพื่อนๆ ด้วย” (ไม่ได้ส่งทุกคน ส่งเฉพาะคนที่มาเรียนบ่อยๆ และพวกที่เป็นหัวโจก) โดยหวังว่า SMS อันนี้จะเกิดปรากฏการณ์ฮิตเป็น VIRAL กับเค้าบ้าง

และแล้ววันตัดสินชะตาก็มาถึง เริ่มด้วยวันจันทร์ที่ 28 ธันวา ที่เมื่อเปิดประตูเข้าไปปุ๊บก็เห็น นศ. สาว นั่งรออยู่คนเดียว และเมื่อผ่านไป 5 นาทีก็แล้ว 10 นาทีก็แล้ว 15 นาทีก็แล้ว 20 นาทีก็แล้ว จำนวน นศ. ก็ยังมีคนเดียวต่อไป (กรี๊ด!) วินาทีนั้นก็รู้สึกหลอนระดับเอ็กซ์ตรีม เพราะแม้แต่ นศ. ที่นั่งแถวหน้า 3 คน ที่มาเรียนไม่เคยขาดก็ยังไม่มาซะงั้น ณ จุดนั้นเลยทำใจแล้วว่าสงสัยจะได้สอนแบบตัวต่อตัว

แต่แล้วคดีก็พลิก แบบหนัง Twist Ending เมื่อ นศ. ทยอยกันเข้ามาเรียนเรื่อยๆ จาก 1 คน เป็น 3 คน ... 5 คน ...10 คน ...15 คน ...และปิดท้ายที่ 23 คนในที่สุด (จากทั้งหมด 40 กว่าคน) ถึงแม้บางคนเข้ามาตอนอีก 15 นาทีจะหมดคาบก็เถอะ เรียกได้ว่าเซอร์ไพรส์ถล่มทลายยิ่งกว่าตอน ทิลด้า สวินตัน ได้ออสการ์

(อนึ่งจากการสอบถามอาจารย์ท่านอื่นๆ ที่สอนในวันจันทร์ พบว่าห้องหนึ่งมากันแค่ 2 คน เลยงดบรรยายไป ส่วนอีกห้องไม่มีใครมาเลย จึงนับว่าห้องข้าพเจ้าถือเป็นปรากฏการณ์อย่างยิ่ง)

วันจันทร์ผ่านไปด้วยดี แต่ที่หนักข้อกว่าคือวันอังคารที่ 29 เพราะยิ่งใกล้ปีใหม่ จำนวน นศ. ก็จะยิ่งน้อยลง ประกอบกับ sec นี้เริ่มเรียนเวลา 8.30 ซึ่งปกติ นศ. ก็ไม่ค่อยตื่นมาเรียนอยู่แล้ว และเข้าสายกันครึ่งชั่วโมงเป็นอย่างต่ำ (อนิจจา...) ความมั่นใจที่ไม่ค่อยจะมีอยู่แล้ว ยิ่งถล่มทลายไปอีก เมื่อเจอกับคุณแม่บ้าน แล้วเธอก็พูดว่า “อ้าว อาจารย์มาสอนด้วยเหรอคะ หนูนึกว่าอาจารย์งดคาบเสียอีก เนี่ยหนูยังไม่ได้เปิดห้องให้เลย”

หลังจากรอไปได้ 15 นาที ก็มี นศ. หญิงเดินเข้ามาแบบงงๆ 1 ราย และตามด้วย นศ. ชายหน้าง่วงๆ อีก 2 ราย เมื่อมากัน 3 คน ผมก็ตัดสินใจเริ่มสอนทันที ซึ่ง นศ. ก็อึ้งแดก แล้วถามว่า “นี่ อาจารย์จะสอนจริงๆ เหรอคะเนี่ย” (อ้าว สอนสิยะ อุตส่าห์แหกขี้ตาถ่อมาแล้ว) ซึ่งเป็นเวลาเนิ่นนานนับชั่วโมงทีเดียว ที่จำนวน นศ. ค้างเติ่งอยู่ที่ 3 คน จนทำใจแล้วว่าวันนี้คงมีกันแค่นี้จริงๆ แต่ในที่สุดก็มี นศ. ทยอยกันเข้ามาเรื่อยๆ ในที่สุดจำนวนสิริรวมอยู่ที่ 12 คน



สภาพห้องเรียนที่ดาดการณ์ไว้ตอนแรก (กรณี Worst Case)



เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง : โฉมหน้า นศ. ดีเด่นที่อุตส่าห์มาเรียนในวันที่ 29 ธันวา (อนึ่ง เนื่องจากคนเรียนน้อย เลยอนุญาตให้นั่งนอนเรียนกันตามสบาย ภาพจึงออกมาดังที่เห็น)



สรุปแล้ว ประสบการณ์ลุ้นระทึกครั้งนี้ก็ผ่านไปด้วยดี เมื่อจบคาบผมขอบคุณ นศ. ที่อุตส่าห์มาเรียนในวันนี้ พวกเขาเก็บของ และลุกเดินออกไปที่ประตู ก่อนจะหันมาพูดว่า

“สวัสดีปีใหม่นะคะอาจารย์”

ผมพูดอวยพรกลับไปเช่นกัน ก่อนจะก้มลงเก็บข้าวของ และพลางนึกในใจว่าปีหน้าจะเป็นอย่างไรไม่มีใครรู้ แต่ที่แน่ๆ ปีนี้ผมได้พบกับประสบการณ์แปลกใหม่และล้ำค่ามากมาย





Create Date : 30 ธันวาคม 2552
Last Update : 30 ธันวาคม 2552 19:49:34 น. 1 comments
Counter : 726 Pageviews.

 
พี่ว่าเพราะอาจารย์ป๊อปมากแน่ๆ เลย นึกดูถ้าอาจารย์ไม่ป๊อป จ้างให้ก็ไม่ไปเรียนหรอก

ชื่นใจกับนักศึกษาที่มาเนอะ


โดย: เอกเช้า IP: 124.120.193.236 วันที่: 1 มกราคม 2553 เวลา:19:36:25 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

merveillesxx
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 57 คน [?]




สำส่อนทางการดูหนัง ฟังเพลงและเสพวรรณกรรม
New Comments
Friends' blogs
[Add merveillesxx's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.