http://twitter.com/merveillesxx และ http://www.facebook.com/merpage
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
27 พฤศจิกายน 2549
 
All Blogs
 
ทริปเสม็ด 2006 : ตอน “เสม็ดเสร็จกู!”

โดย merveillesxx





เสม็ด! เสม็ด! เสม็ด!
เราไม่ได้ไปเสม็ดมาเกือบ 2 ปีแล้ว...

พอรู้ว่าจะได้ไปเสม็ดอีกครั้ง เราก็รีบเคลียร์งานทุกอย่าง ยอมสละทุกสิ่ง ไม่ว่าจะยอมโดดเรียนโทเฟล ยอมอดดูหนัง (ไม่ว่าจะงาน Open Fest, งานหนังอัลไซเมอร์, งานหนังสยองของฟิล์มไวรัส) หรือกระทั่งยอมตกเป็นของเธอ ...อุ๊ย ไม่ใช่สิ ...นั่นแหละ ช่วงที่ผ่านมาจิตใจก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไร ใครพูดอะไรก็ไม่ได้ยิน เพราะในหูมีแต่เสียงคลื่นลมทะเล (เว่อร์ไปป่าววะ)

และแล้ววันนี้ที่รอคอยก็มาถึง...


เสาร์ 25 พ.ย. 2549

ป้าแนนนัดหมายเราที่เอกมัย เวลา 05.00 นั่นทำให้เราต้องแหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ ตี 4 (ในขณะที่คืนก่อนหน้านั้น ตี 4 เนี่ยกูเพิ่งเข้านอน) ไอ้เราก็รีบอาบน้ำ แต่งตัว อย่างด่วนเลย แต่ป้าเมย์ก็โทรมาบอกว่าตอน 04.30 ว่าตอนนี้อยู่ที่เอกมัยกันแล้ว มีรถรอบ 05.00 ถ้าไม่ทัน อีกรอบจะเป็น 06.00 เลย

ชิบหายแล้วไง

ว่าแล้วกูก็ต้องกระโจนออกจากบ้าน โดยที่ยังไม่ได้เป่าผมด้วยซ้ำ วิ่งออกไปหน้าปากซอย (ระยะ 600 เมตรครับท่าน) โบกแท็กซี่ไปเอกมัย แต่ราวกับว่าคุณพี่โชเฟอร์จะรับรู้รัศมีอาฆาตของเราได้ แกเลยเหยียบซะ 120 เลย แล้วในที่สุดก็ถ่อจากลาดพร้าวไปถึงเอกมัยได้ในเวลา 20 นาที (ปกติแม่งยังไม่พ้นแยกรัชดาเลย)

พอไปถึงเอกมัย พี่ๆ ป้าๆ ที่เหลืออีก 3 คนก็ยืนรออยู่แล้ว ...งั้นก็ขอแนะนำสมาชิกทั้ง 4 คนของทริปนี้เลยละกัน

1. ป้าแนน : เหรัญญิกประจำทริป

2. ป้าเมย์ : ผู้ลงทุนนั่งรถ 3 ชั่วโมง จากนครสวรรค์มากรุงเทพเพื่อทริปนี้

(รู้จัก ป้าแนน และป้าเมย์ เพิ่มเติมได้ที่ บล็อกงาน Fat Festival 6)

3. พี่โจ้ : ผู้ลงทุนกว่า เพราะต้องนั่งรถ 8 ชั่วโมง (!) จากอุดรมากรุงเทพเพื่อทริปนี้ (คาดว่าตูดของพี่โจ้คงแกร่งยิ่งกว่าแอร์แบ็คไปแล้ว)

4. น้องต่อ (กูเอง) : สมาชิกที่เอ๊าะที่สุดในทริป

นี่คือ การรวมตัวอันยิ่งใหญ่ที่สะเทือนทุกวงการ ขนาด Girly Berry และ 2007 Show Girls ก็ยังต้องหนาว เพราะพวกเรา 4 คน แนนซี่ เมย์อี้ โจอี้ และต๊อทตี้ คือวงเฉพาะกิจนามว่า “เกิร์ลรี่ เบอเริ่ม”


ใกล้ๆ ตีห้า เรา 4 คนก็ทยอยกันขึ้นรถ เนื่องจากเป็นรถรอบเช้ามืด คนก็เลยไม่ถึงครึ่งคัน หลังจากที่นั่งของพวกเราแล้ว ก็ไม่มีใครนั่งเลย (เพราะงั้นถ้าคราวนี้เจอผีถีบเบาะ ก็เป็นผีของจริงแล้วล่ะค่ะ) รถออกปุ๊บ ป้าๆ ทั้ง 3 คนก็พร้อมใจกันหลับทันที ส่วนตัวเรานอนไม่หลับ ก็เลยนั่งมองวิวทิวทัศน์ไปเรื่อยๆ (พระเอกโคตร) ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นชัดๆ ในรอบ 2 ปีก็วันนี้แหละ

พอรถเข้าถึงตัวจังหวัดระยอง เราทั้ง 4 คนก็ตื่นมามองหน้ากัน และพร้อมใจกันพูดว่า “กูหิววววววว” (ข้าวนะ ไม่ใช่ผู้ชาย) แต่อีกคงอีกนานเหมือนกันกว่าจะถึงท่ารถ สุดท้ายก็ได้ขนมโมจิของพี่โจ้ช่วยชีวิตไว้



โมจิเพื่อนยาก (แล้วทำไมป้าแนนต้องทำมือป้านๆ แบบเปตรวัดสุทัศน์)


พอมีของตกถึงท้อง ป้าๆ หลานๆ ก็เริ่มมีแรงเม้าท์ทันที คาดว่าคงสร้างความรำคาญแก่คนที่นั่งหน้าๆ มิใช่น้อย (แต่ก็ดี แม่งเป็นคู่แฟนกัน กูหมั่นไส้) แถมเรายังทำตัววุ่นวาย ย้ายฟากที่นั่งกันด้วยเพราะแดดมันส่อง แต่อนิจจาเพียงแค่เวลาไม่ถึง 1 นาที แดดก็ย้ายฝั่งตามเรามาด้วย กรรมจริงๆ (แต่จากตรงนี้สรุปความได้ว่าเราทั้งสี่เป็น ”ผู้มีบารมี” ค่ะ)

ประมาณ 8 โมงกว่าๆ เราก็มาถึงท่ารถบ้านเพ มองดูแล้วร้านรวงแถมนี้ก็เปลี่ยนไปเยอะเหมือนกัน (ข้อสังเกตคือ ร้านไหนที่เรามากินคราวก่อน มันจะเจ๊งไปแล้ว ฮ่าๆๆๆ) แม้จะหิวจนไส้กิ่ว แต่ป้าแนนก็แนะนำว่ารีบไปหาที่พักในเกาะเสม็ดในเรียบร้อยก่อนดีกว่า เพราะวันนี้วันเสาร์ ช่วงสายๆ คนจะยิ่งเยอะ ว่าแล้วเราก็เลยเดินไปซื้อตั๋วเรือ



ท่าเรือจากบ้านเพสู่เกาะเสม็ด



ลีลาระหว่างรอขึ้นเรือ (แขนดำๆ ดูไร้สกุลรุนชาติทางขวานี่ของใครก็ไม่รู้)


รออยู่สักพักเค้าก็เรียกให้ขึ้นเรือ ก่อนจะขึ้นก็แอบอึ้งไปพักนึงเหมือนกัน เพราะการจะขึ้นเรือได้นั้น เราต้องเดินไปบนไม้ที่เค้าพาดเอาไว้ระหว่างท่าเรือกับตัวเรือ และไม้มันก็ดูบอบบางจนไม่น่าจะรับมวลสารของตัวกูได้เลย (แล้วเรายังกระแดะไปยืนรอคนแรกด้วยนะ) แต่ในที่สุดแล้วก็ผ่านด่านนี้ไปได้ พอขึ้นนั่งบนเรือป้าๆ ก็พร้อมใจกันหลับอีกแล้ว ส่วนตัวกูนี้นอนไม่หลับเพราะแดดมันส่องมาทางตู (บารมีแรงอีกแล้ว) ไข่แม่งจะสุก


นั่งเรือประมาณ 40 นาที ก็ถึงที่หมายของเรา...เกาะเสม็ดจ๋า ฉันมาแล้ววววว



ป้ายที่หน้าด่าน อ่านว่า “ชาวเกาะเสม็ดยินดีต้อนรับ”


คราวนี้เราก็ตั้งใจว่าจะไปที่ อ่าววงเดือน เช่นเดียวกันคราวที่แล้ว สาเหตุที่เลือกที่นี่ก็เพราะ ไม่ใกล้ไม่ไกลเกินไป หาดก็สวยใช้ได้ น้ำก็ยังใส และที่สำคัญคนไทยน้อยดี (ฮา) ส่วนใหญ่คนที่มาหาดนี้จะเป็นฝรั่ง ถึงแม้จะเป็นอารมณ์ฝรั่งวัยเกษียณแล้วก็ตาม

การที่ไปถึงอ่าววงเดือนได้นั้น เราต้องนั่งรถสองแถวเปิดประทุนเข้าไป ที่แอบอึ้งเล็กๆ ก็คือ รถสองแถวทั้งเกาะกลายเป็นสีเขียวไปหมดแล้ว อืม...ไม่รู้จะเกี่ยวกับเรื่องรัฐประหาร 19 กันยา รึป่าวนะ (นั่นพูดจาเข้าหาคุกซะแล้วกู)



น้องต่อ ป้าแนน และพี่โจ้ ก่อนที่รถสองแถวจะออกเดินทาง (ท่าสิ้นคิดจริงๆ)



นั่งรถไปนิดนึงก็เจอทางเข้าอุทยาน ต้องเสียตังค์ 40 บาทนะ


สำหรับใครที่ใฝ่หาความตื่นเต้นเร้าใจในชีวิต อิชั้นก็แนะนำให้ไปขึ้นรถสองแถวบนเกาะเสม็ดนี่แหละค่ะ เพราะแรงสั่นสะเทือนของรถอาจประมาณ 7.5 ริกเตอร์เห็นจะได้ เนื่องจากภูมิประเทศบนเกาะนี้เต็มไปด้วย เนิน หลุม และบ่อค่ะ แถมตอนนั่งรถนี้ป้าเมย์แกก็ถ่ายวิดีโอเก็บเอาไว้ด้วย พอมาเปิดดูแล้ว ภาพมันไหวๆ สั่นๆ เหมือนหนังเรื่อง Blair Witch Project เลยว่ะ ฮ่าๆๆๆ



แม้รถจะโขยกเขยกเพียงใด น้องต่อกับป้าแนน ก็ไม่ลืมเก๊กรูป


ระหว่างความสั่นสะเทือนในการเดินทาง เรา 4 คนก็ยังคงตะโกนโหวกเหวกโวยวาย สร้างความชิบหายอย่างไม่หยุดหย่อน เช่น

“โอ๊ย หลังกูจะหักแล้ว” ป้าแนนคราง

“ถึงกูจะมากับแฟนนะ แต่เจอรถนี่เข้าไป กูก็หมดอารมณ์แล้ว” น้องต่อให้ความเห็น

ซึ่งบทสนทนาของพวกเราก็ทำให้คนอื่นๆ บนรถกลั้นขำแทบตาย (แอบเห็นนะตัวเอง) หรือบางคนก็ปล่อยฮาก๊ากออกมาเลย (สรุปแล้ววงเกิร์ลรี่ เบอเริ่ม นี่ไม่ใช่วงเกร์ลแบนด์นะ แต่เป็นตลกคาเฟ่) และยังไม่พอ เรายังแสดงความเต่าถุยออกมาอีก เมื่อรถจอดปุ๊บ เราก็กระโดดลงอย่างมาดมั่นทันที จากนั้นเราก็เริ่มสังเกตแล้วว่า คนอื่นบนรถเค้าทำหน้างงๆ กัน แล้วพี่คนขับแกก็เดินมาบอกเสียงเรียบๆ ว่า

“เอ่อ...พี่ครับ วงเดือนยังไม่ถึงครับ อันนี้อ่าวทับทิม”

เพล้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง !!!

สรุปแล้วไอ้คนที่ต้องลงน่ะ คือพวกที่เหลือต่างหาก แหะๆ

หลังจากกระโดดกลับขึ้นบนรถ นั่งโขยกเขยกอีกพักนึง คุณพี่เค้าก็พาเรามาปล่อยแถวป้าย “วงเดือนรีสอร์ท” (สงสัยคงมีการโคกันระหว่างบ้านพักกับคุณพี่คนขับเล็กน้อย) เค้าบอกว่าเดินลงไปตามทางหน่อยก็จะถึงหาด


ยังไม่รู้หรอกว่าจะพักที่นี่มั้ย แต่ขอถ่ายรูปไว้ก่อน



ป้าเมย์ ป้าแนน และน้องต่อ กับทางเดินสู่ชายหาด (โปรดไว้อาลัยให้กับท่าของป้าเมย์)


ไหนๆ พี่เค้าก็อุตส่าห์มาปล่อยเราที่วงเดือนรีสอร์ทแล้ว ก็เลยแวะเข้าไปถามข้อมูลสักหน่อย ซึ่งที่นี่ก็น่าสนอยู่ เพราะบ้านพักเป็นบ้านไม้ดูสวยดี แต่ทว่าบ้านที่เค้าพาเราไปดูนั้น มันเป็นบ้านปูนๆ เก่าๆ โทรมๆ เหมือนบ้านผีสิงยังไงไม่รู้ แถมมองเข้าไปเห็นปลั๊กไฟห้อยโตงเตงลงมา หัวหน้าทริปอย่างป้าแนนเลยบอกเซย์โนบ้านหลังนี้

ถัดมาเราลองไปดูบ้านที่ วงเดือนวิลล่า ที่มีคนแนะนำมา ที่นี่ดูในรูปที่เค้าแปะไว้ก็สวยดี แต่ปัญหาก็คือบ้านพักมันอยู่บนเนินนู่นนนนนนนนนนน คือแบบว่าไกลมากอ่ะ ถึงแม้วิวจะสวยขนาดไหนก็ไม่เอาอ่ะ ลงมาซื้อของที่มินิมาร์ททีคงตายห่า (แค่เค้าชวนขึ้นไปดูบ้านยังคิดหนัก) อันนี้ก็เลยเซย์โนไปอีกอัน

สุดท้ายเราก็เลยมาที่ Sea Horse ซึ่งป้าแนนกับป้าเมย์เคยมาพักแล้ว ราคาก็ 1500 มีแอร์ มีทีวี แต่ไม่มีน้ำอุ่น ห้องกว้างมาก ประมาณว่าเตะตะกร้อกันได้ แถมมีตั้ง 3 เตียง (อัดจริงๆ คงได้ 7-8 คน) จะเสียก็ที่ห้องน้ำไม่ค่อยดีเท่าไร แต่ก็ตกลงใจเอาบ้านนี้แหละ เพราะ 1. สีหน้าพี่โจ้ดูอ่อนล้าโรยแรงประหนึ่งถูกข่มขืนมา และกำลังทำหน้าว่า “เอาๆ สักบ้านเถอะมึง กูไม่ไหวแล้ว” 2. เราทุกคนอยากกินข้าวจะตายห่ะอยู่แล้ว! (อย่าลืมว่าเรายังไม่ได้กินอะไรกันเลยตั้งแต่ที่เอกมัย)

พอเราอยู่ในบ้านพักไป ก็พบว่ามีปัญหามากขึ้นเรื่อยๆ เช่น ไม่มีที่แขวนผ้าเปียกหน้าบ้าน ในห้องไม่มีตู้เสื้อผ้า แถมในห้องน้ำก็ไม่มีที่แขวนผ้า แต่ที่ฮาคือ เพดานห้องเสือกทำเป็นลายฉลุแบบยุคโรมัน (คือถ้ามึงมีเงินขนาดนั้น ช่วยแบ่งไปทำห้องน้ำใหม่ได้มั้ย) แต่ก็ไม่เป็นปัญหาสำหรับอัจฉริยะอย่างพวกเรา สุดท้ายก็ลากเก้าอี้หน้าบ้านมาทำที่แขวนผ้า ส่วนในห้องน้ำก็ใช้เก้าอี้โต๊ะเครื่องแป้งเป็นที่วางเสื้อผ้า (อนาถจริงๆ)


หลังจากจัดของเข้าที่เรียบร้อย สิ่งที่เรารอคอยก็มาถึง นั่นคือ อาหารมื้อแรกบนเกาะเสม็ดนี้ ร้านที่เราเลือกประเดิมคือ ร้าน Bell House นั่งปุ๊บ ก็สั่งแหลก ทั้งข้าวผัดปู (จานยักษ์) ต้มยำทะเล ปลาหมึกทอดกระเทียม ผัดเปรี้ยวหวาน สั่งไปแล้วก็รอนานเหมือนกัน แถมอยู่ดีๆ ผู้ชายคนนึงในร้านยังเสือกร้องเพลงซึนามิขึ้นมาอีก ห่าจริงๆ

พออาหารมา (ซึ่งเค้ารอเอามาพร้อมๆ กัน มิน่าเลยช้า แต่ก็ดี) ทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าก็หายไปอย่างรวดเร็ว พี่โจ้ถ่ายวิดีโอตอนนี้เก็บไว้ด้วย กะให้เราไปส่งประกวดหนังสั้นแฟตฟิล์มปีหน้า โดยใช้ชื่อว่า “เขมือบ”



ซากอารยธรรม และโฉมหน้าของผู้ทำลายล้าง


หลังจากอิ่มหนำสำราญ เราก็พากันเดินเข้าบ้าน แต่ก็ไปสะดุดกับลูกหมาน้อยน่ารัก 2 ตัวแถวนั้น ถามคนแถวนั้นจึงได้ความว่าตัวสีน้ำตาลนั้นชื่อ “แบล็ค” ส่วนตัวสีขาวชื่อ “ไอ้ขาว” (ทำไมตั้งชื่อได้ดับเบิ้ลแสตนดาร์ดขนาดนี้หว่า)



เจ้าแบล็ค



ไอ้ขาว


พวกป้าๆ ก็ถูกใจหมา 2 ตัวนี้มาก ก็รุมทึ้งมันใหญ่ จนไอ้แบล็คคงทนไม่ไหวเดินหนีเข้าไปในห้องน้ำแถวนั้น แล้วสงสัยว่าคุณลุงเจ้าของหมาเค้าคงอยากเอาใจพวกเรา แกก็เลยพยายามเรียกไอ้แบล็คออกมา

“ไอ้แบล็คออกมาเนี่ย” (ยังไม่ยอมออก)

“ไอ้แบล็คออกมา!” (ยังไม่ยอมออกอยู่ดี)

“ไอ้แบล็คบอกให้ออกมานี่!!” (ยังคงไม่ออกมา)

และทันใดนั้นเอง

โครม!! พลั่ก!! กลุกๆๆๆ !!


ภาพที่เราเห็นก็คือไอ้แบล็คถูกคุณลุงโยนกลิ้งโค่โล่ออกมาหน้าห้องน้ำแบบงงๆ ...โห ลุงขาไม่ต้องเอาใจหนูขนาดนั้นก็ได้ (นี่หมามันคงแค้นเคืองพวกเราอยู่ในใจน่ะเนี่ย) ว่าแล้วพวกเราเลยรีบเดินเข้าบ้าน เพราะไม่งั้นไอ้แบล็คอาจเจ็บตัวกว่านี้

เมื่อท้องอิ่ม พวกเราก็เริ่มคึกอีกครั้ง ป้าๆ ก็เริ่มเม้าท์แตกทันที และตอนที่เราอยู่ในห้องน้ำก็ได้ยินเสียงหัวเราะเสียสติของป้าๆ ทั้งสามดังกึกก้องกัมปนาทจนพาลฉี่ไม่ออก (คิดแล้วเศร้าใจจริงๆ ปกติแล้วเวลามีผู้หญิงรอเราอยู่ในห้องนอนถึง 3 คนมันคงเป็นเรื่องดีใจ แต่กรณีนี้กูอยากขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำไปตลอดชีวิต) พอออกมาจึงได้รู้สาเหตุว่าที่ฮากันขนาดนั้นเพราะป้าแนน + ป้าเมย์ เต้นเพลงโบ-จอยซ์ให้พี่โจ้ดู (โชคดีเหลือเกินที่กูปวดฉี่พอดี)

จากนั้นผีช่างกล้องก็กลับมาเข้าสิงป้าเมย์อีกครั้ง ป้าแกเป็นคนที่มีความพยายามมากในการเอากล้องไปวางตรงนู้นตรงนี้เพื่อจะได้ตั้งเวลาถ่ายพร้อมกัน 4 คนได้ มีจังหวะนึงที่เราจัดของอยู่ แล้วหันไปเห็นพวกป้ากำลังตั้งท่าถ่ายรูปกัน เราเลยกระโดดข้ามเตียงไปแจมด้วย ก็ถ่ายสำเร็จนะ แต่ทว่ารู้สึกว่าแรงกระโดดของเราจะทำให้เตียงของพี่โจ้หักไปเลยอ่ะ



นี่แหละ รูปที่ทำให้เตียงพี่โจ้หัก


หลังถ่ายรูปกันสมอารมณ์หมาย ป้าแนนก็สั่งให้พวกเรานอนเอาแรงกันสัก 2 ชั่วโมง ประมาณสักบ่ายสองค่อยตื่นมาเล่นน้ำทะเลกัน เราก็จัดแจงตั้งนาฬิกาปลุกในมือถือ (เพราะถ้าตื่นมาแล้วกลายเป็นหกโมงเย็น คงเป็นเรื่องที่ชิบหายมากๆ กลายเป็นว่ามาเสม็ดเพื่อเปลี่ยนที่นอน) แล้วก็เข้านอน
.
.
.
2 ชั่วโมงผ่านไป

เวลา 14.00 แม้มือถือจะส่งเสียงร้องแล้ว แต่พวกเราก็ยังคงพร้อมใจกันหน้าด้านนอนต่อไป สิริรวมแล้วกว่าจะเลื้อยออกมาจากบ้านได้ ก็ปาเข้าไปเกือบบ่ายสาม …3 สาว (?) กับ 1 หนุ่ม จึงได้ฤกษ์เดินเฉิดฉายไปตามชายหาด และเมื่อได้ใต้เงาร่มไม้เป็นที่ปักหลักแล้ว ก็ได้เวลา...แน่นอน...ถ่ายรูป



เกิร์ลรี่ เบอเริ่ม ภาค On The Beach (VCD วางจำหน่ายเร็วๆ นี้)



สามสาว "ก็อป แองเจิ้ล" แข่งกับวง "ป็อป แองเจิ้ล" (เข้าใจรึยังครับว่าทำไมผมกลับจากเสม็ดทีไรก็ยังบริสุทธิ์อยู่)


พวกเรานั่งมองทะเล มองคลื่นอยู่สักพัก แล้วก็พบว่าเสม็ดคราวนี้ร้อนเหลือเกิน ไม่มีลมพัดสักแอะ สงสัยว่าฤดูหนาวเมืองไทยคงหายไปพร้อมกับรัฐบาลพรรคไทยรักไทยเสียแล้ว (เอ๊ะ ทำไมตูต้องวกเข้าเรื่องนี้เรื่อย) แล้วอีกอย่างที่ค้นพบก็คือ อ่าววงเดือนนั้นมีเพียง 2 สิ่ง คือ ฝรั่งแก่ๆ กับ...เกย์ (เฮ้อ)

เนื่องจากตอนนี้แดดยังร้อนมาก เล่นน้ำทะเลไม่ไหว ประกอบกับป้าแนนเหลือบไปเห็นร้านอาหารบนเนินใกล้ๆ พอดี (ทริปนี้ตื่นตัวกับอาหารและผู้ชาย) เราจึงยกขบวนกันไปที่ร้านนั้น เพื่อนั่งฆ่าเวลารอแดดจาง



บรรยากาศก็ดี วิวก็สวย



คู่รักคู่ใหม่ของวงการ พี่โจ้ + น้องต่อ


พวกเราสั่งลูกชิ้น เฟรนช์ฟราย และสารพัดน้ำไป (กลุ่มนี้ไม่มีคำว่า “หยุด” สำหรับเรื่องกิน) รออยู่นานก็ไม่มาสักที ป้าเมย์ก็เกิดไอเดียบรรเจิดว่าลงไปถ่ายรูปตรงโขดหินข้างล่างดีกว่า ว่าแล้วพวกเราก็ลงไปแอ็คท่าอย่างไม่อายฟ้าอายดินอายฝรั่ง



เอ่อ...เรายกนิ้วชี้นะ (โปรดสังเกตลายกางเกงป้าแนน อินเทรนด์มาก)



กูทำอะไรลงไป



ผีจูออนภาค 3



Go! Go! G-boys (เฮ้ย นั่นมันหนังเกย์)



และเมื่อเฟรนช์ฟรายมา แร้งก็ลงทันที


หลังจากถ่ายรูปและกินจนไม่เหลือซาก แดดก็เริ่มร่มๆ บ้างแล้ว พวกเรา 3 คน ป้าแนน ป้าเมย์ และน้องต่อ ก็เตรียมตัวลงทะเล ส่วนพี่โจ้อาสาเป็นหน่วยเฝ้าของ (คาดว่าพี่โจ้คงเป็นพวกกลัวผีทะเล แต่ไม่กลัวผีจับหัว)

ภาพบรรยากาศช่วงลงทะเลขอเซ็นเซอร์ละกัน เอารูปวิวทะเลสวยๆ ไปแทน










เวลาล่วงเลยมาถึงช่วงเย็นๆ สมควรแก่เวลากลับบ้านไปอาบน้ำอาบท่า ซึ่งป้าๆ ก็พร้อมใจกันสละให้เราไปอาบก่อน



รูปนี้ถ่ายเองหลังอาบน้ำเสร็จ กรกฤชมาเองเลยนะเนี่ย (ฮา)


พอสมาชิกทุกคนอาบน้ำ เสริมสวยกันหมดแล้ว ก็ถึงเวลาที่ป้าแนนรอคอยคือ อาหารเย็น พวกเรากินกันที่ร้าน Tom Pizza ซึ่งป้าแนน + ป้าเมย์เคยมากินแล้ว และคอนเฟิร์มว่าพิซซ่าอร่อยมาก แถมพนักงานเสิร์ฟร้านนี้ยังน่ารัก พูดจาดีด้วย เราก็เลยสั่งกันโครมๆ ทั้งหอยแมลงภู่อบ, กุ้งเผา, พิซซ่าซีฟู้ด, บาร์บีคิว, หมึกชุบแป้งทอด (ป้าเมย์เริ่มบ่นว่า “อีแนนกูจะจุกหมึกตายอยู่แล้วนะ”) แม่งเลี้ยงเด็กทวีปแอฟริกาได้ประเทศนึงเลยนะเนี่ย

เช่นเคยระหว่างรอ (ซึ่งค่อนข้างนาน เพราะคนเยอะ) ผีถ่ายรูปก็อาละวาดอีกครั้ง



ลีลาการสั่งอาหารแบบคุณชาย



ลีลาการรออาหารแบบคุณชาย









รูปนี้เหมือนโปสเตอร์หนังเลยแฮะ (อารมณ์หนังชิงรักหักสวาส ผู้หญิง 3 คน แย่งผู้ชายคนเดียวกัน ฮ่าๆๆๆ)


แล้วในที่สุดเวลาที่พวกเรารอคอยก็มาถึง...



พิซซ่าอร่อยมาก ขอบอกกก...



ค็อกเทล บลูฮาวาย กับ บลูอะไรสักอย่าง สั่งมาก็กินไม่หมดเพราะเหล้าแรงเหลือหลาย เสียค่าโง่ไป 150 บาท (ภายหลังต้องให้ป้าแนนช่วยรับช่วงต่อ)



มิตรภาพของคนแก่นั้นแสนยั่งยืน


พวกเรา 4 คนดาหน้าฟาดฟันอาหารตรงหน้าอย่างไม่เหลือชิ้นดี คาดว่าโต๊ะข้างๆ ที่เป็นฝรั่งสองคนคงมองด้วยสายตาประมาณว่า “อีกะเหรี่ยง 4 ตัวนี้ตายอดตายอยากมาจากไหน” แต่นี่เป็นเพียงระลอกแรกเท่านั้น เพราะป้าแนนก็จัดการสั่งเซ็ตสองต่อทันที ประกอบไปด้วย ผัดซีอิ๊วหมึก (อีกลุ่มนี้ล่อปลาหมึกทั้งเกาะเสม็ด) แพนเค้กผลไม้รวม และไอติมช็อกโกแล็ต (อันหลังนี่สำหรับคนคิกขุอย่างต๊อทตี้)

ช่วงนี้ป้าเมย์กับพี่โจ้หันไปเห็นเจ้าแบล็ค-เจ้าขาวพอดี สองคนนี้เลยรีบวิ่งไปกระทำชำเราถ่ายรูปน้องหมาอีกครั้ง (สรุปแล้วไอ้รูปที่ถ่ายมาแม่งเป็นรูปหมาไปซะครึ่งหนึ่ง) ปล่อยให้เรากับป้าแนนนั่งจกไอติมสลับกันผัดซีอิ๊วกันไป (เข้ากันโคตรๆ) ตอนนี้เราก็เลยพูดกับป้าแนนว่า…

“เนี่ย...จริงๆ แล้วชั้นคิดว่าชั้นมากับพวกเธอนี่ดีแล้วล่ะ ถ้ามากับแฟนนะชั้นต้องประสาทแดกตายแน่เลย ไม่ต้องอะไรหรอก แค่เจออีรถสองแถวนั่น แม่งก็ต้องบ่นอยากกลับแล้ว แล้วไหนจะเรื่องบ้านพักอีก แค่เรื่องไม่มีที่แขวนผ้าในห้องน้ำก็โลกแตกแล้ว กูคงต้องยื่นแขนตัวเองให้แม่งแขวนเสื้อแทนแหงๆ แล้วพอเวลาสั่งข้าวนะกูก็มานั่งคิดแทนแม่งอีก ดีไม่ดีตอนกลางคืนแม่งไล่กูไปนอนนอกบ้าน โอย แค่คิดกูก็จะบ้าแล้ว”

จบประโยคของเรา ป้าแนนก็ละปากมันๆ จากผัดซีอิ๊วตรงหน้า แล้วพูดขึ้นมาอย่างมาดมั่นว่า

“แน่สิ ผู้หญิงที่ไหนจะดีเท่าพวกกู เชอะ”

….ให้ตายสิ กูอยากถอนคำพูดทั้งยวงคืนให้หมดเลย


พออาหารเช็ตสองถูกจัดการไปแล้ว ทางร้านเค้าก็มีโชว์ควงกระบองไฟให้ดูด้วย หันไปดูก็แอบอึ้งเหมือนกัน เพราะคนที่ควงไฟก็คือ ไอ้เด็กคนที่เราเพิ่งเรียกมันมาสั่งอาหารเมื่อกี้เอง มิน่าล่ะมันเลยทำหน้างงๆ สงสัยว่าการไปสั่งอาหารกับมันนี่คงถือเป็นการดูถูกมันกลายๆ นะ เพราะมันเป็นเด็กควงไฟง่ะ ไม่ใช่เด็กเสิร์ฟ



ลีลาควงไฟ (มีจังหวะนึงคนควงเค้าพลาด ทำไม้หลุดมือเกือบไปโดนคนที่มายืนดู หลอนเลยครับท่าน)



ติสต์จริงๆ รูปนี้


ดูลีลาควงไฟทั้งรุ่นเด็ก รุ่นใหญ่จนเริ่มเวียนตัว พวกเราก็พากันไปเดินเล่นที่หาดอีกด้านหนึ่งที่ค่อนข้างเงียบสงบและเป็นส่วนตัว ตรงนี้จะมีบ้านพักชื่อ Samed Cabana ที่ดูหรูที่สุดในอ่าววงเดือนแล้ว ซึ่งแน่นอนว่าพวกเราไม่พลาดที่จะถ่ายรูปกับบ้านพักแถวนี้ (จะได้เอาไปหลอกคนอื่นว่าพวกชั้นมาพักที่นี่ ฮ่าๆๆ) ที่จริงแถวนั้นจะมีแฟนคู่นึงเค้านั่งจู๋จี๋กันอยู่ แต่หลังจากการมาเยือนของพวกเรา ในที่สุดคู่นี้เค้าก็ทนไม่ไหวต้องเดินหนีไปที่อื่น (ความชิบหายของคนอื่นคืองานของเราค่ะ)

เมื่อถ่ายรูปกันหนำใจแล้ว ก็พากันกลับฐานที่พัก เปิดทีวีดูพร้อมวิพากษ์วิจารณ์อย่างเมามัน อย่างเช่น เราเปิดไปเจอละครช่อง 7 เรื่องอะไรก็ไม่รู้ แต่พวกเราลงมติเป็นเอกฉันท์ว่า ปู-ไปรยา ยังคงเล่นหนังเป็นสากกะบือเหมือนเคย

แม้จะเข้านอนก็ยังคงไม่หยุดถ่ายรูป



“ผีสามเตียง”


เมื่อเม้าท์จนเริ่มเหนื่อย พวกเราก็เข้านอนตั้งแต่ยังไม่ 5 ทุ่ม และตั้งนาฬิกาปลุกไว้เวลา 06.00

ที่จริงแล้วเราก็น่าจะได้นอนเต็มอิ่มนะ แต่ทว่า…

“แก่ก!”

“แก่ก แก่ก !!”

“แก่ก แก่ก แก่ก !!!??”

เราได้ยินเสียงประหลาดนี้ตอนประมาณตี 4 จนตกใจตื่นขึ้นมา ตอนแรกก็นึกว่าคงเป็นมือของใครสักคนที่ไปโดนผนังห้องพอดี แต่พอเสียงมันดังถี่ขึ้น เราก็รู้แล้วว่าไม่ใช่ (ใครจะบ้าเอามือไปโดนจนเป็นรหัสมอสแบบนี้วะ) ในที่สุดก็เลยต้องลุกขึ้นมาเงี่ยหูฟัง ซึ่งเสียงที่ว่ามันมาจาก...เพดาน

ตอนนั้นเราก็ตกใจกลัวเหมือนกัน อย่างแรกที่เรานึกถึงเลยก็คือ...เอ่อ...ผีจูออน!

แต่ลองคิดดูดีๆ แล้วด้วยอิทธิฤทธิ์ของพวกป้าๆ แล้ว ผีหน้าไหนก็ไม่น่าจะกล้ามาบุกบ้านนี้หรอก สุดท้ายเราก็เลยตั้งสติฟังดูดีๆ จึงค้นพบว่าที่แท้มันคือ เสียงหนูวิ่งที่ฝ้าเพดาน (แล้วต้องเจาะจงเป็นเพดานเหนือหัวกูด้วยนะ)

จังหวะที่เราลุกขึ้นมา ป้าแนนและป้าเมย์ก็พลอยตื่นไปด้วย (สงสัยป้าคงนึกว่าเราถูกผีเข้า อยู่ดีๆ ลุกขึ้นมากลางดึกกลางดื่น) ส่วนอีพี่โจ้หลับตายเป็นศพ เราก็บอกป้าๆ ว่าไม่มีอะไรหรอกแค่เสียงหนูวิ่ง จากนั้นเราก็พยายามนอนต่อ แต่อีหนูเวรนี่มันคงได้ใจ จากเดิมทีมันแค่วิ่งจ๊อกกิ้ง ตอนนี้แม่งเต้นบีบอยด์เลย (กูกลัวเพดานถล่มลงมา)

เราเลยรู้สึกแค้นเคืองอีหนูนรกตัวนี้มาก เพราะก่อนหน้านี้เรากำลังฟัน เอ๊ย ฝันถึง น้อง Aoi Miyazaki อยู่แท้ๆ (แล้วทำไมกูต้องฝันถึงยัยนานะเพ้อหว่า??) แต่เพราะมันแท้ๆ ฝันของเราจึงสลายไปในพริบตา นี่ถ้าเป็น หนู วง Kidnappers กูจะไม่ว่าอะไรสักคำเลย

ด้วยความอาฆาตแค้นเราเลยลุกขึ้นมากระทุ้งๆ เพดาน กะว่าให้หนูมันตกใจหนีไป แต่ปรากฏว่ายิ่งกระทุ้ง อีหนูนี่ยิ่งสู้ครับท่านผู้ชม คราวนี้วิ่งหนักกว่าเดิมอีก กวนตีนจริงๆ สุดท้ายเราก็เลยยอมแพ้ ย้ายไปนอนเตียงพี่เมย์แทน แล้วมันก็กวนประสาทจนหยดสุดท้ายจริงๆ เพราะพอเราย้ายเตียงปุ๊บ อีหนูนี่ก็เงียบทันทีเลย

สุดท้ายก็ได้นอนต่อ แม้จะฝันถึงน้องนานะเพ้ออีกรอบไม่สำเร็จก็ตาม





อาทิตย์ 26 พ.ย. 2549

ถึงแม้จะตั้งนาฬิกาไว้ตอน 6 โมงเช้า แต่สุดท้ายกว่าจะตื่นกันครบก็ประมาณ 7 โมง (ตามคาด) ตื่นมาก็ล้างหน้าแปรงฟัน แพ็คกระเป๋าเตรียมกลับ (เสื้อเปียกน้ำทะเลนี่โคตรเหม็นเลย >__< ) และพวกเรา 4 คนก็พร้อมใจกันไม่อาบน้ำ (ก็แหม..มันไม่มีน้ำอุ่นให้นิ)



สูดอากาศยามเช้า ริมชายหาด (โคตรแค้นใจว่าทีตอนเช้านี่คลื่นแรงเชียว ทีเมื่อวานตอนกูเล่น น้ำนิ่ง ไม่มีขยับสักแอะ)



โปรดสังเกตว่ายังคงใส่เสื้อตัวเดิมกับเมื่อวาน


สำหรับมื้อเช้าเราก็เลือกกินร้านเดิมกับเมื่อวานเย็นคือ Tom Pizza (จริงๆ แล้วมันก็มีให้เลือกไม่กี่ร้านอ่ะนะ) ถึงตอนนี้งบกองกลางของพวกเราก็ใกล้หมดเต็มที ป้าเมย์กับพี่โจ้เลยเกิดเลือกสั่งชุดถูก 80 บาท แต่เรานั้นหามีความเกรงใจไม่ ยังคงหน้าด้านสั่งชุดอาหารเช้า 150 บาท ส่วนป้าแนนก็ยังดาหน้าฆ่าหมึกต่อไป เพราะคุณเธอสั่งข้าวต้มหมึก (หมึกอีกแล้ว...)



Breakfast แบบไฮโซ


สุดท้ายป้าเมย์ก็ทนไม่ไหว ป้าแกอยากกินไข่ดาวมาก ก็เลยต้องสั่งชุดไฮโซมาอีกชุด (แล้วทำไมไม่สั่งมาแต่แรกหว่า)

หลังจากกินเสร็จ ตอนที่เดินกลับบ้านป้าๆ ก็ไปจ๊ะเอ๋กับเจ้าแบล็คที่นอนเล่นอยู่แถวนั้นพอดี (หมามันคงคิดในใจว่า “ซวยอีกแล้วกู”) คราวนี้ป้าๆ เลยทำการใหญ่อุ้มหมาเข้าบ้านไปเลย จนเด็กเสิร์ฟแถวนั้นร้องถาม “พี่จะเอาไปไหน??” ป้าแกก็ตอบ “เดี๋ยวเอามาคืนค่ะ” (ถ้ากูเป็นเจ้าของกูคงไม่ยอม) สุดท้ายป้าๆ แกก็ได้เจ้าแบล็คมาเล่นในบ้านสมใจอยาก

ก่อนจะลาจาก “บ้านพักหนูวิ่ง” แห่งนี้ ป้าๆ ก็เลยส่งท้ายด้วยการ เต้นเพลงโบ-จอยซ์ อีกครั้ง (แต่คราวนี้เวอร์ชัน 3 คน) ซึ่งคนซวยก็คือกูที่ต้องเป็นคนถ่ายวิดีโอ แถมพี่โจ้ยังคิดจะเอาคลิปนี้ไปลง youtube ด้วย (เพราะงั้นถ้าช่วงนี้เวบ youtube ขึ้นว่า “ปิดชั่วคราว” ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเพราะอะไร)

และแล้วก็ได้เวลาออกเดินทาง...



เดินขบวนกันกลับเมืองกรุง

ขากลับนี้เราก็ยังคงต้องพึ่งพาบริการรถสองแถว (เขียวอี๋) ไปลงหน้าด่านอีกครั้ง ซึ่งขากลับนี้ก็ไม่ได้ลดดีกรีความรุนแรงลงเลย ขณะนั่งบนรถพวกเราจึงได้ข้อสรุปว่า รถสองแถวบนเกาะเสม็ดไม่เหมาะกับ

1. สตรีมีครรภ์ (อาจแท้งได้ตั้งแต่เลี้ยวแรก)
2. คู่รักหนุงหนิง (อาจหมดอารมณ์ไปก่อน)
3. กะเทย/ผู้หญิงที่เพิ่งไปใส่ซิลิโคนมา
4. เกย์ควีน

ตอนนั่งรถกลับ เราผ่านร้านนึงที่เค้ามีฉายหนัง และคืนนี้เค้าจะฉายเรื่อง 40 Year Old Virgin เห็นป้ายนี้แล้วกูก็ช้ำใจเหลือเกิน ไปเสม็ดมา 3-4 รอบแล้ว ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นซะที (ก็แหงสิ เพราะมากับป้าๆ พวกนี้) ซ้ำยังถูกเพื่อนๆ ดูถูกเหยียดหยามย่ำยีทุกวี่ทุกวัน (แต่ไม่เป็นไร ส้มโอเพื่อนยากเพิ่งส่ง “คู่มือลงอ่าง” มาให้เรา แม่งเป็น pdf ยาว 18 หน้า ใครอยากได้ก็หลังไมค์นะ)

พอมาถึงหน้าด่าน เราก็ไปนั่งรอขึ้นเรือ สักพักเค้าก็เรียก



บ๊ายบายแล้วเกาะเสม็ด



อยู่บนเรือก็ยังมิวายถ่ายรูป



ถึงบ้านเพ (ระยอง) โดยสวัสดิภาพ



กิจกรรมขาดไม่ได้ นั่นคือ ซื้อของฝาก (ซึ่งของในตลาดไม่มีการ update จากเมื่อ 2 ปีที่แล้วเลยอ่ะ)


จากนั้นเราก็หอบถุงกันพะรุงพะรังไปซื้อตั๋วรถทัวร์กลับ (ยกเว้นกูที่ไม่ซื้ออะไรเลย กะเก็บเงินไว้ให้ถวาย Ayumi Hamasaki ชุดใหม่อ่ะ) ปรากฏว่าได้รถรอบ 12.00 ซึ่งต้องรอเกือบชั่วโมง แต่เนื่องจากไม่มีแรงเดินไปไหนแล้ว แถมข้าวก็กินไปแล้ว ก็เลยนั่งเม้าท์กันจนถึงเที่ยงนี่แหละ

ขากลับนี้ไม่ส่วนตัวแบบขามา เพราะเรากับป้าแนนเสือกได้นั่งข้างหน้าอีเด็กเปรต 2 ตัว ซึ่งนอกจากมันจะเป็นเด็กผีแล้ว มันยังเป็นผีถีบเบาะ และผีล้วงเบาะด้วย (มันชอบเอามือล้วงมาตามซอกเบาะ) แต่หลังจากที่ป้าแนนฟาดศอกไปที่มืออีเด็กนรกนี่ทีนึง ทุกอย่างก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด (เราระงับความรุนแรงด้วยความรุนแรงกว่าค่ะ)

จริงๆ ก็กะว่าจะนอนหลับเสียหน่อย แต่รถทัวร์มันดันเปิด VCD คาราโอเกะวงโปงลางสะออนงี้ ชิงร้อยชิงล้านงี้ (ขอบคุณพระเจ้าที่ไม่ใช่หนังเฉินหลง) ก็ฮากันทั้งคัน ไม่ต้องหลับต้องนอนพอดี (ส่วนอีพี่โจ้ไม่หลับเพราะผู้ชายขายน้ำ เอ๊ย เด็กส่งน้ำประจำรถแอบน่ารัก) เอ้อ นอกจากนี้ยังเปิดเอ็มวีเพลง “อย่าร้อนตัว” ของ เอ็ม The Star ด้วย ซึ่งกูดูแล้วงงยิ่งกว่าดูหนังของ David Lynch เสียอีก นี่ถ้าใครเข้าใจเอ็มมีนี้ก็ช่วยอธิบายให้ฟังหน่อยนะ

ประมาณเกือบ 16.30 ใกล้จะถึงเอกมัย ป้าแนนก็เริ่มเกิดไอเดีย

ป้าแนน “เดี๋ยวเราไปหาอะไรกินกันมั้ย”

น้องต่อ “เอ้อ ก็ดี ชั้นไม่รีบอยู่แล้ว ดีๆ ถือว่าส่งท้าย นานๆ จะเจอกันที”

ป้าแนน (เปลี่ยนโทนเสียงกะทันหัน) “แปลว่าต่อจะเลี้ยงใช่มั้ย”

น้องต่อ “...........................”

ป้าแนน “แหม ได้ข่าวว่าเงินยังเหลือนิ ถ้าใช้เงินไม่หมดก็ไม่ใช่น้องต่อ จริงมั้ย” (คอนเซ็ปต์บ้าอะไรของมันวะ)


นั่นแหละ ด้วยคำล่อลวงจากป้าแนน พอถึงเอกมัย เราก็เลยนั่งรถไฟฟ้าไปลงสยาม และไปส่งท้ายกันที่ โคคา สุกี้ ชั้น 4 สยามเซ็นเตอร์ (ก็เดินห้างกันทั้งกระเป๋าพะรุงพะรัง และยังไม่ได้อาบน้ำนี่แหละ ฮ่าๆๆ) ซึ่งแน่นอนว่าแก๊งค์เขมือบอย่างเรานั้นต้องเลือกกินแบบบุฟเฟ่ต์ (โคคามันจะเจ๊งก็คราวนี้แหละ)

วันนี้แอบเคืองโคคาเล็กๆ เพราะมันบริการไม่ดีเท่าไร ป้าที่สายพานเลื่อนก็ทำหน้าเหมือนผัวทิ้ง วางจานทีกระแทกโครมคราม พนักงานเสิร์ฟผู้ชายอีกคนก็พูดจาหยาบๆ คายๆ กับเพื่อนด้วยกัน (เหี้ยลอยข้ามหัวพวกกูไปหลายตัว) ส่วนพนง.หญิงอีกคนก็คงแต่งหน้ามากจนสมองเสื่อม สั่งอาหารเพิ่ม เสือกเช็คบิลกูซะงั้น

แต่เอาเถอะ ยังดีกว่ารสชาติอาหารก็โอเค แถมตอนสั่งของหวานพี่โจ้ยังทำเรื่องฮาๆ อีก คือ มันจะมีเมนูที่ชื่อว่า “ไข่มังกร” แล้ววงเล็บภาษาปะกิดไว้ว่า Dragon Ball ตอนสั่งพี่โจ้แกก็พูดอย่างมั่นว่า

“ขอ Dragon Ball Z ที่นึงค่ะ”

พนักงานก็ทำหน้าเอ๋อไปเลย ส่วนพวกเราก็ฮาจนแทบสำลัก



ซากอารยธรรมอีกครั้ง


หลังจากถล่มโคคาไปแล้ว พวกเราก็แยกย้ายกันที่รถไฟฟ้า เป็นอันว่าทริปเสม็ด 2006 ครั้งนี้จบลงโดยบริบูรณ์


สรุปแล้วทริปนี้เราประทับใจมากเลย คิดว่าเป็นทริปที่สนุกที่สุดในชีวิตครั้งนึงเลยล่ะ ยังไงก็ต้องขอขอบคุณ ป้าๆ พี่ๆ ที่จัดการทุกอย่างให้ และดูแลน้องรักคนนี้อย่างดี ...หวังว่าเราคงได้ไปเที่ยวด้วยกันแบบนี้อีก

พวกเรา...เกิร์ลรี่ เบอเริ่ม...จะกลับมาพบกับพวกคุณอีกครั้ง ...เร็วๆนี้






Create Date : 27 พฤศจิกายน 2549
Last Update : 29 พฤศจิกายน 2549 16:35:07 น. 49 comments
Counter : 2465 Pageviews.

 
อย่างงี้แหละ

ต้องกินเยอะๆ

ใกล้จะถึงวัยสืบพันธุ์แล้ว


โดย: อนารยชนโรแมนติก IP: 125.24.9.50 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2549 เวลา:20:10:01 น.  

 
กรูมาคนแรกกกกกกกกกก
(หรือเปล่าวะ??)
อีน้องต่อคะ ขนมโมจิของกรูเฟ้ยยยยยยยยยยยยไม่ใช่ของคู่รักเอ็ง(อิโจ้) แล้วทำมายยยยยยยยยยยยยยยยยยทำม๊ายยยยยยยยยยยยยยยมีแค่ช๊านกับแนนนที่ถูกเอ็งเรียกว่าป้า~~~~ไมมีอิพี่โจ้ของน้องต่อคนเดียวที่ได้บันดาศักดิ์ว่าพี่ ตรูไม่ยอมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

ปล.ทริปหน้าไปภูเก็ตกันเถอะ หรือจะเป็นสมุยดี??
ไปสมุยโดนตุ๋ยทุกราย????? ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เดี๋ยวเจ๊ได้รูปครบเซ็ทก่อน เจ๊จะอัพลงไดเจ๊บ้าง รูปฉวย ใครไม่รู้ถ่ายรูปได้สวยทุกรูปเลย ไม่เห็นต้องเรียนถ่ายรูปหรือใช้กล้องใหญ่โตมโหราฬอะไรเลยกร๊ากกกกกกกกกกกกฮ่าๆๆๆๆ


โดย: Mei(เมอี้) IP: 125.25.27.191 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2549 เวลา:20:38:13 น.  

 
ดีดี

ชมแล้ว ส่งคู่มือลงอ่างให้ด้วยดิ

theotherness(at)gmail(dot)com

ขอบพระคุณมาก


โดย: ลงอ่าง ลางอ่ง อางล่ง องล่าง IP: 203.146.169.60 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2549 เวลา:21:31:25 น.  

 
อร๊ายยย อิคุณน้องต่อค๊ะ! อัพบล๊อกแล้วว ดีจะได้ลอก ฮ่าๆๆๆๆ
แดร๊กปลาหมึกจนหมดอ่าววว สมกับเป็นทริป"เขมือบ" จริงๆ Advanture จริงๆๆ ชีวิตคือการเดินทาง.... เสียดายไม่มีปู้ชายตกถึงท้องเลยยยย เซ็งงงงงง

ทริปหน้าเกิลลี่ เบอร์เริ่มม ไปเปรี้ยวไหนดี ไปสร้างความหายนะที่เกาะไหนดี ฮ่าๆๆๆๆ

ปล.ดีมากเรียกโจ้ ว่าพี่ เรียกบรรดา ป้าๆๆอย่างนั้นแหละ เหมาะกะอายุปูนนั้นของป้าแกแระ ว่ะฮ่าๆๆๆๆ
ปล.ขอบคุณมากสำหรับโคคา สุดแสนนอร่อยยยย แล้วก็ กรูผิดตรงไหนนนน ที่สั่ง DragonBall Z ก็อยากขอพรนี่หว่า ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



โดย: JOE(โจอี้) IP: 222.123.57.63 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2549 เวลา:21:37:12 น.  

 
แหม ดาวล้อมเดือนเชียวน่ะ ไม่ค่อยเลยคนเรา

อิจฉาง่ะ อยากไปมั้ง เราไปพัทยาแต่ดันไปทำงานเหนื่อยโครต

เมอร์เราขอบคุณมากน่ะสำหรับเรื่อง movie-modern ช่วยได้มากเลย อิอิ

ขอบคุณมากน่ะ

รู้ยังว่าเราอายุเท่ากัน


โดย: penguinbear IP: 210.86.130.225 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2549 เวลา:0:19:27 น.  

 
^
^
^
"แหม ดาวล้อมเดือนเชียวน่ะ"

ดาวมฤตยูครับ


โดย: merveillesxx IP: 203.209.111.32 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2549 เวลา:4:47:32 น.  

 
พี่อยากจะบอกว่า เมื่อก่อนไปเกาะเสม็ดกับเกาะช้างทุกสัปดาห์เลยอ่ะ (เชื่อป่ะ) แต่พี่ไปเรื่องงานล้วนๆนะ พอเสร็จงาน...ก็เลยได้เที่ยวไปในตัวด้วย (อารมณ์ประมาณ หาดทราย สายลม สองเรา ด้วยรักและผูกพัน) งานแบบพี่ตอนนั้น...ใครๆก็อยากทำ แต่มันเกือบสิบปีก่อนแล้วนะ (เพื่อนอิจฉากันทั้งนั้น) ครั้งหนึ่งในชีวิตเลยนะที่ได้เที่ยวทุกสัปดาห์แบบนี้

น้องเมอร์ไปช่วงนี้อากาศดีไหมอ่ะ แล้วทำไมมีแต่ผู้หญิงทั้งนั้น ไม่ชวนผู้ชายไปกันหลายๆคนหน่อย (คิดอะไรไปไกลหรือเปล่า) ถ้าในกลุ่มมีผู้ชายไปกันเป็นแก๊งหน่อย จะได้ไปดีดกีต้าร์ร้องเพลง เล่นบอลข้างชายหาด พายเรือ เล่นบานาน่า (เรื่องกล้วย เมื่อก่อนเห็นบนเกาะเสม็ดเพิ่งเริ่มๆมีนะ เดี๋ยวนี้ไม่รู้ยังมีหรือเปล่า)

อ้อ หนัง Bashing แจ่มดี อย่าลืมไปดูนะ (ชอบฉากตอนขอเงินประกันจัง)

สุดท้าย ผอมลงไปหรือเปล่าเนี่ย ส่วนพี่มีแต่คนบอกให้เพิ่มความอ้วนด่วนเพราะผอมไป ต้องขอน้องเมอร์มาซักสิบโลแล้วมั๊ง 55555


โดย: นึกถึงวันวานเมื่อเกือบสิบปีก่อน IP: 203.209.25.94 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2549 เวลา:10:09:59 น.  

 
^
^
อ้าว ล๊อคอินไปแล้ว ดันไม่ขึ้นชื่อ อะไรหว่า


โดย: ตี๋หล่อมีเสน่ห์ (ตี๋หล่อมีเสน่ห์ ) วันที่: 30 พฤศจิกายน 2549 เวลา:10:19:07 น.  

 
หง่ะ กินทั้งทริปเลยนะครับ


โดย: strawberry machine gun วันที่: 30 พฤศจิกายน 2549 เวลา:10:32:33 น.  

 
ต๊ายยยยย ดีนะเนี่ย ที่ชั้นไม่ได้ไปด้วย
ไม่งั้นเดี๋ยวน้องต่อจะตั้งชื่อวงไม่ได้ เวิร์กขนาดนี้ กรี๊ดดดดดดดดดดด

***(เข้าใจรึยังครับว่าทำไมผมกลับจากเสม็ดทีไรก็ยังบริสุทธิ์อยู่)***

จะบอกอะไรให้ไม๊คะน้องต่อ ว่าตอนที่อิเมย์มันหายไปจากบ้านแล้วแม่ถาว่ามันไปไหน พี่บอกว่า เมย์ไปเสม็ด กับแนน กับโจ้ และน้องต่อ
"ต่อ...?... เด็กผู้ชายเหรอ ?" พ่อถามสวนมา(ใจกรูคิด.. ซวยแล้วไง)
"ก็เด็กคนที่เคยมาบ้านไง.... " (แม่ตอบ ใจกรู ตุ๊มๆต่อมๆ)
ทว่าพ่อแค่นึกแล้วก็........
"อ๋อ..... "
จบ!!! แค่เนี๊ย จบ!!! น้องต่อคะ เพราะงั้นน้องไม่ต้องห่วงค่ะ ความบริสุทธิ์ของเอ็งน่ะ ไม่มีใครทำอะไรเอ็งแน่ๆเขอะ เพราะไม่มีใครคิดถึงเอ็งในแง่ล่อแหลม สักจิ๊ดค่ะ น้องต่อขรา.....
(หนอย !!!! -*- ทำว่าพวกกรูเสียหาย)


โดย: ayde IP: 203.114.96.45 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2549 เวลา:10:53:52 น.  

 
เขียนได้ยาวแต่อ่านเพลินมากครับ
คิดถึงเสม็ดจัง อดีตที่แสนเมา..และมันส์


โดย: sTRAWBERRY sOMEDAY วันที่: 30 พฤศจิกายน 2549 เวลา:11:59:22 น.  

 
เผาพวกชั้นซะเกรียม !!!!

รู้งี้ไม่สละเตียงให้โดนผีหนูหลอกซะให้เข็ด !!!

ว่าแต่ ทริปหน้าไปไหนดี ลาว กูด หรือว่า ภูเก็ตตตตต


โดย: Halation (แนนซี่) IP: 202.5.87.138 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2549 เวลา:14:09:06 น.  

 
ขอนอกเรื่องหน่อย..

ไอ้เพลง crystal my dear น่ะ เพิ่งนึกได้เหมือนกันว่าทำไมไม่เอาลงดีวีดี...แต่เอ๊ะ หรือว่าที่รักจะเก็บไว้เป็นโมเมนท์ประทับใจส่วนตั๊ว ส่วนตัวของเราสอง ก็เพลงนั้นชั้นกับมันจ้องตากันหลายนาทีเลยหล่ะ แง๊ววว


โดย: Halation (แนนซี่) IP: 202.5.87.138 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2549 เวลา:14:14:53 น.  

 
น้อง merveillesxx เขียนได้ฮามาก ๆ ๆ ๆ ๆ อ่านแล้วขำกลิ้ง ชอบ ๆ ๆ ๆ


โดย: black forest IP: 125.24.160.184 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2549 เวลา:22:20:17 น.  

 
(คาดว่าพี่โจ้คงเป็นพวกกลัวผีทะเล แต่ไม่กลัวผีจับหัว)

อ่านถึงตรงนี้แล้วสำลักกาแฟ กร๊ากกกกกกกก

ไปเที่ยวนี่มีความสุขเนอะ


โดย: grappa IP: 58.9.187.17 วันที่: 1 ธันวาคม 2549 เวลา:8:30:51 น.  

 
สมัยสิบปีที่แล้วถ้าใครไปเสม็ด ต้องเสร็จยุง ทุกรายเพราะบังกะโลส่วนใหญ่ยังมุงจาก แถมยุงบนเกาะก็ตัวใหญ่มาก ส่วนใหญ่จะนอนกันไม่ค่อยหลับ (พราะในห้องลมมันนิ่ง จึงเป้นโอกาสให้ยุงเกาะกินเลือดได้) สุดท้ายต้องออกมานั่งแดกเหล้าริมทะเล แล้วนอนหลับเป็นตาย พอถึงรุ่งเช้าก็มีเด็กเดิมมาเอาไม้เขี่ยๆ (มันคงนึกว่าศพลอยมาติดฝั่ง) อย่างไรเสม็ดก็ยังเป้นความทรงจำที่ดีเสมอ แต่ตอนหลังได้ข่าวว่าค่าใช้จ่ายแพงขึ้นมาก เสม็ดจึงอาจไม่เหมาะกับหนุ่มสาว และนักศึกษาแล้วมั้ง


โดย: ตำลึง IP: 58.10.36.225 วันที่: 1 ธันวาคม 2549 เวลา:10:42:32 น.  

 
เอ๊ะ ไปคืนเดียวเองหรอ????? เหนื่อยแย่
แต่ท่าทางน่าหนุกดีนะ ไปกันเยอะแยะดี


โดย: patsypacky อยากไปเสม็ดทุก weekend IP: 203.156.44.241 วันที่: 1 ธันวาคม 2549 เวลา:10:43:09 น.  

 
ต่อเอย เหตุใดไม่ถือโอกาสนี้เสียความเป็นหนุ่มไปเสียเล่า
เอ้ะ....... หรือว่า ....แล้วไม่ได้เล่า

เอ้อไว้ไปมั่ง น่าสนุกดี


โดย: โคบ้อลท์บลู ลูนาติค IP: 58.10.87.217 วันที่: 1 ธันวาคม 2549 เวลา:12:15:29 น.  

 
นี่ไปมาคืนเดียวรายละเอียดเนื้อหาแน่นโคตรๆ
มันมากๆยังกับไปด้วยแหนะ


โดย: quin toki วันที่: 1 ธันวาคม 2549 เวลา:13:07:22 น.  

 
ไม่เคยไปอะ...ส่งสัยต้องไปเสร็จเสม็ดซักที
สนุกม๊ากมาก...เห็นภาพเรยฮับ.......
ว่าแต่ว่าจริงป่าวอะที่มีแต่ฝรั่งกะเกย์.....อุอุอุอุ


โดย: เอนนิสเดลมาร์ IP: 58.8.118.182 วันที่: 1 ธันวาคม 2549 เวลา:14:25:04 น.  

 
เขียนได้ฮามากกก ชอบๆ ท่าทางจะสนุกจริงๆ
แต่ไปคืนเดียวไม่เหนื่อยแย่เหรอคะ

คิดถึงเสม็ดมากๆ เมื่อก่อนไปบ่อยเลย


โดย: DropAtearInMyWineGlass วันที่: 1 ธันวาคม 2549 เวลา:17:18:23 น.  

 
อยากไปง่า


โดย: ble IP: 61.90.134.78 วันที่: 1 ธันวาคม 2549 เวลา:17:40:15 น.  

 
ฮาอ่ะพี่ต่อ

แต่ว่านะ เราบ้านอยู่ระยองแท้ๆ แต่ได้ไปเสม็ดนับครั้งได้(ไม่ได้ไปมาเป็นสิบปีแล้ว -*- แต่คนอยู่กรุงเทพนี่ไปกันเอาๆ เนอะ)

เฮ้ออยากไปเที่ยวจัง

ปล. หมาน่ารักอ่ะพี่


โดย: psycho patch วันที่: 1 ธันวาคม 2549 เวลา:18:54:32 น.  

 
หนังที่ได้ดูในช่วงนี้

1. Sugar & Spice: What Little Girls Are Made Of (2006, Isamu Nakae, A-)
http://www.imdb.com/title/tt0794373/

-- ชอบเพลงประกอบของหนังเรื่องนี้มาก เพลงที่ชอบสุดๆ ก็เช่น

1.1 เพลง Let There Be Love ของ Oasis
http://www.allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg&sql=10:ne7m962oaep5

ไม่ได้ติดตามฟังเพลงของ Oasis เลย ตั้งแต่ชุดที่ 5 (Heathen Chemistry, 2002) รู้สึกดีที่หนังเรื่องนี้ทำให้เรารู้ว่า Oasis ยังมีเพลงดีๆ หลงเหลืออยู่ในยุคหลัง (เพลง Let There Be Love อยู่ในชุด Don’t Believe the Truth (2005))

ถ้าพูดถึง “เพลงช้าในยุคหลังๆ” ของวง Oasis แล้ว ชอบเพลง Stop Crying Your Heart Out มากที่สุด (ถ้าจำไม่ผิดเพลงนี้ถูกโปรโมตมากๆ ตอนที่ทีมชาติอังกฤษตกรอบในฟุตบอลโลก) ฟังเพลงนี้ทีไรก็อยากร้องไห้เพราะ แฟนเก่าเราชอบวง Oasis, เค้าชอบดูบอลอังกฤษ และเราก็ไปดูคอนเสิร์ต Oasis กับเค้าด้วย

อย่างไรก็ดี ไม่ค่อยประทับใจการแสดงของ Oasis ในงาน Bangkok 100 Rock Festival เมื่อต้นปี 2006 สักเท่าไร

Oasis เพิ่งออกอัลบั้มรวมฮิตชื่อ Stop the Clocks ออกมา
http://www.allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg&sql=10:4pmyxdabnold

1.2 เพลง Only You ของ Yazoo
http://www.allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg&sql=10:ulf1zfh1eh3k

เพลงนี้เป็นอีกเพลงที่ชอบที่สุดในชีวิต ตอนทได้ยินเพลงนี้ช่วง end credit รู้สึกว่าไม่อยากเดินออกจากโรง

ตอนจบของหนังเรื่อง Fallen Angels (1995, Wong Kar Wai, A+) ก็ใช้เพลงนี้ตอน end credit ด้วย แต่เป็นเวอร์ชันวง The Flying Buckets

-- ฉากคุณย่าไปยืนที่ทะเลสาบดูแล้วน้ำตาซึม แต่เดาว่าคุณย่าคงมีความสุขดี เพราะผัวคุณย่าหล่อซะขนาดนั้น ฮ่าๆๆ (บทผัวคุณย่านำแสดงโดย เฉินป๋อหลิน!)

-- ชอบบทและการแสดงของ Erika Sawajiri รู้สึกว่าบทของเธอเป็นบทที่ตกอยู่ในความเสี่ยงระหว่าง “ถูกคนดูเกลียด” กับ “ดูปัญญาอ่อน” แต่เธอก็รักษาระดับของตัวละครนี้ได้ดี

Ekira Sawajiri เป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น-อัลจีเรีย พ่อของเธอเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ส่วนพี่ชายของเธอระสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ (รันทดจริงๆ) เธอเข้าวงการด้วยเหตุผลแค่ว่าอยากเจอ Namie Amuro

Erika Sawajiri เพิ่งได้รับรางวัล Women of the Year จากนิตยสาร Vogue
http://www.japankiku.com/jnews/nov22.htm

-- เท่าที่ดูหนังของ ผกก. Isamu Nakae มา 2 เรื่อง รู้สึกว่าเขาจะรสนิยมดีมากในงานด้านภาพและการเลือกเพลงประกอบ หนังเรื่องที่แล้วของเขา Between Calm and Passion (2001, A-) ถ่ายทำในเมืองฟรอเรนซ์ และใช้เพลงประกอบของ Enya ทั้งเรื่อง (หนังสร้างจากนิยายเล่มคู่เรื่อง Blue & Rosso ซึ่งผมชอบ Blue มากๆ แต่เกลียด Rosso สุดๆ)

-- สุดท้าย ถ้าใครรู้ว่าปั๊มน้ำมันที่ไหนมีเด็กฝึกงานแบบนางเอกเรื่องนี้ล่ะก็ ช่วยบอกกันด้วยนะ



2. Citizen Kane (1941, Orson Welles, A+)

เพิ่งได้ดูอ่ะ เชยจังเนาะ

ดูแล้วรู้สึกว่าหนังเรื่องนี้ไม่เชยเลย โดยเฉพาะธีมของมันที่พูดถึง “คนที่ต้องการให้คนอื่นรัก แต่กลับรักใครไม่เป็น”



3. Death Note 2: The Last Name (2006, Shusuke Kaneko, A-)

ชอบหนังช่วงแรกๆ มาก เพราะเต็มไปด้วยชิบหายมากมาย ดูแล้วตื่นเต้นดี แต่พอเข้าช่วงกลางเรื่องหนังก็แปรสภาพตัวเองเป็นหนัง “สาธยายโวหาร” เสียได้ เลยรู้สึกเบื่อๆ บ้าง แต่นี่คงเป็นข้อเสียเปรียบตั้งแต่ต้นของ Death Note อยู่แล้ว ที่ต้องอัดเนื้อเรื่องทั้งหมดลงไปในหนังยาว 2 ชั่วโมงครึ่ง

มีจุดหนึ่งที่ Death Note กับ Silent Hill เหมือนกันก็คือ หากผู้ชมไม่ได้เป็นแฟน(พันธุ์แท้) ของการ์ตูน/เกม เรื่องนั้นๆ ก็อาจไม่เข้าใจเนื้อเรื่องบางจุดของหนัง ซึ่งนี่ก็คงเป็น “ต้นทุน” ของการ transformation ระหว่าง “สื่อ” นั่นเอง

สิ่งที่ทำให้ชอบ Death Note 2 มากกว่าภาคแรกก็คือ บทของ มิสะ มิสะ (Erika Toda) ที่เพิ่มขึ้นเยอะเลย อิอิอิ ส่วนอีกจุดที่ชอบมากๆ ก็คือ อารมณ์ชันในช่วงกลางๆ เรื่อง

Erika Toda
http://www.flamme.co.jp/ErikaToda/flm_profeto.html

อีกฉากหนึ่งที่รู้สึกว่าฮามากๆ ก็คือ ฉากที่ตัวละครนักข่าวหญิงนั่งบนโซฟาด้วยท่าที่เซ็กซี่ ยั่วยวนมากๆ ทั้งที่เธออยู่ในห้องคนเดียว (สงสัยจังปกติผู้หญิงคนนั่งกันแบบนี้ในห้องตัวเองเหรอ ฮ่าๆๆ)

สงสัยอีกอย่างก็คือ ทำไมหนังต้องใช้เพลงของวง Red Hot Chili Peppers ด้วยนะ มันดูเสร่อออก

-----------------------------------


เพลงที่ได้ฟังช่วงนี้ (อาจจะเยอะหน่อย เพราะรวมที่ซื้อมาจากงานแฟตด้วย)

1. Ayumi Hamasaki: Secret (2006, A+/A)

นี่อาจไม่ใช่อัลบั้มที่ดีที่สุดของเธอ แต่ก็ดีกว่าชุดที่แล้ว (miss) understood (2006, A)

แต่ที่แน่ๆ เพลง JEWEL เป็นเพลงที่ชอบที่สุดในปีนี้ไปแล้ว
ดู MV เพลง JEWEL ได้ที่
http://www.youtube.com/watch?v=cq5N1vD0Tcg

ภาพจาก MV เพลง JEWEL
http://ayumi.primenova.com/news2006/061122-JEWEL-PV.jpg

มิวสิกวิดีโอเพลง JEWEL นั้นเนรมิตทุกสิ่งทุกอย่างให้กลายเป็น “เพชร” แม้แต่ตาของ Ayumi เอง (!?) มีข่าวออกมาว่าสร้อยเพชรที่ Ayumi ถือในเอ็มวีเพลงนี้เป็นของจริง และมีมูลค่าถึงร้อยล้านเยน (จริงๆ แล้วค่ายเพลงอาจจะปล่อยข่าวมั่วๆ ออกมาสร้างกระแสก็ได้นะ ฮ่าๆๆ)

อีกเพลงที่ชอบมากๆ ในอัลบั้มชุ Secret ก็คือเพลง momentum เพลงนี้มีกลายเป็นใช้ programming แบบกลางยุค 90’s ฟังแล้วนึกถึงเพลงของวง globe

ดู MV เพลง momentum ได้ที่ (ชอบตอนที่ Ayumi นั่งอยู่ใน “ดงเทียน” มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ)
http://www.youtube.com/watch?v=rqOyBmqZemE

ภาพจาก MV เพลง momentum
http://ayumi.primenova.com/news2006/061130-momentum-PV.jpg



2. Euphoria: eternal gift from the moment (2005, A++++++++)
ติด 1 ใน 10 อัลบั้มที่ชอบที่สุดในปีนี้แน่นอน

3. Euphoria: floral dew (2003, A+)

4. Euphoria: silent roar (2004, A+)

เวบของวง Euphoria
http://www.123records.net/euphoria/


5. Inoran: Photograph (2006, A)
http://inoran.org/


6. Phone Booth: the band who sing time truly (2006, A-)
เพลงวงนี้คล้ายๆ กับเพลงบริทร็อคแบบ Oasis เฉยๆ กับของวงนี้ แต่นักร้องนำ และมือกีต้าร์น่ารักมาก


7. Diva International: Diva International (2006, A-)
นักร้องนำวงนี้คือ ส่วนผสมของ Brett Anderson + David Bowie และ โยกเยก เชิญยิ้ม


8. The Banquet (Original Soundtrack) (2006, A-)


9. Katsue: And So It Goes… (2006, A++++++++++++)
http://www.myspace.com/katsueband

ติด 1 ใน 10 อัลบั้มที่ชอบที่สุดในปีนี้แน่นอน

Katsue เป็นวงของ จอนนี่ อันวา + เจ มณฑล จิรา

อัลบั้มชุดนี้ข้อเป้นพิสูจน์ว่า “คนหล่อทำอะไรก็ไม่น่าเกลียด ถ้าเค้าทำแล้วเจ๋งจริง”

หาซื้ออัลบั้มชุดนี้ได้ที่ร้าน DJ SIAM


10. อาร์ตเมนต์คุณป้า: romantic comedy (2006, A-)
ชอบเนื้อเพลงของเพลง “โทรธิปไตย” และ “ทรัพย์สินออกไป” มากๆ


11. PRIM: MY DAY (2006, B)


12. Fat Code III (2006, A-/B+)
แต่เพลง “มีเธอ” ของ อรอรีย์ + Flure เป็นหนึ่งในเพลงที่ชอบที่สุดในปีนี้


13. Futon: ฝัน (2006, A-)


14. Rik: rasmalai chapter 1 (2005, A)

15. Rik: rasmalai chapter 2 (2005, A)

16. Rik: trois (2006, A-)

17. goose: goose (2004, A+)

18. Desktop Error: Instinct (2006, A)

19. อัศจรรย์ จักรวาล: อัศจรรย์ จักรวาล (2006, A+++++++++++++)
http://www.myspace.com/holycosmonaut

ติด 1 ใน 10 อัลบั้มที่ชอบที่สุดในปีนี้แน่นอน


20. The Killers: HOT FUSS (2004, A)

21. Shitdisco: REACTOR PARTY (2006, A+)

22. Ladytron: Witching Hour (2005, A)

23. Darkel: Darkel (2006, A) งานเดี่ยวของสมาชิกวง Air
http://www.darkel.info/

24. Enigma: A Posteriori (2006, A-)


โดย: merveillesxx วันที่: 1 ธันวาคม 2549 เวลา:19:21:40 น.  

 
เปรี้ยวเหลือเกินนะพี่ หมั่นไส้จริงๆ อยากไปเสม็ดบ้าง
ช่วงนี้ฝันถึงทะเลบ่อยๆ คาดว่าคงเพราะอ่านหนังสือมากไป
Lord of the Flies เหตุการณ์อยู่บนเกาะทั้งเรื่อง เหอๆ
คิดถึงนะ โทรไปไม่รับโทรศัพท์เลย (แอบงอน)


โดย: Mint@da{-"-} วันที่: 1 ธันวาคม 2549 เวลา:19:30:38 น.  

 
ชอบ Jewel กับ Momentum เหมือนกันเลย
ชอบ Momentum มาก ทั้งช่วงช้าและช่วงเร็ว
มิวสิค Jewel ก็สวยมากมากกกกกกกกก
Labyrinth ก็เพราะ
แต่สงสัยกว่าอัลบั้มจะวางในไทยคงปีหน้าเป็นแน่แท้

เท่าที่ฟังมารู้สึกไม่ชอบอัลบั้มที่แล้วเหมือนกัน
แต่ชอบ Heaven กับ tasking มาก


มีเรื่องสงสัยอย่างนึงเกี่ยวกับเพลงตระกูล task...
ว่าทำไมถึงมีอยู่ในหลายอัลบั้มเลย


โดย: KjkGs (KajuakungWahaha ) วันที่: 2 ธันวาคม 2549 เวลา:0:26:27 น.  

 
ไปเที่ยวแล้วมันต้องกินๆๆๆถึงจาสะจายยยย อิ อิ พึ่งไปเชียงใหม่มากินดะเหมือนกาน

ส่วนคู่มือลงอ่างนี่มีเรียบร้อยล่ะ หวงด้วยนะ


โดย: newpanda วันที่: 2 ธันวาคม 2549 เวลา:0:57:04 น.  

 
หวาย..เพิ่งมาได้อ่านง่ะ

อิจฉาจัง ไม่ได้ไปเสม็ดมาสามปีได้แล้วมั้งง่ะ

แต่ตอนนี้อยากไปเกาะกูดมากกว่า อะหึยๆ ไม่รู้จะได้ไปหรือเปล่า แหะๆ





เฮ้ย..มันไม่มีเรือไปลงอ่าววงเดือนเลยรึ? จำได้ว่ามีนี่หว่า





น้องหมาน่ารักโคตรง่ะ ชอบๆๆๆ รูปแรกที่มันนอนอยู่เหมือนหมากินทรายเลย อิอิ

ทำไมหมาตอนเด็กมันน่ารักไปหมดเลยว้า


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 2 ธันวาคม 2549 เวลา:9:06:20 น.  

 
เข้ามาอ่านเคอะพี่ อ่านสนุกมากๆๆๆเหมือนเดิม

เห็นแล้วอยากไปจังเลย

แล้วป้าแนน ป้าแนน ป้าเมย์ และพี่โจ้ก็สวยน่ารักกันทุกคน
อิจฉา อิอิอิ


โดย: junior_zzz IP: 74.230.75.20 วันที่: 2 ธันวาคม 2549 เวลา:9:59:59 น.  

 
สาวๆน่ารักทั้งนั้นเลยนะครับ อิจฉาจัง ปกติเวลาผมไปเที่ยวแบบนี้ มักจะมีแต่พวกเพื่อนผู้ชาย พวกที่ยังหาแฟนไม่ได้เหมือนกันนั่นแหละ



โดย: T-A-O-L IP: 203.113.33.6 วันที่: 2 ธันวาคม 2549 เวลา:11:44:35 น.  

 
เอา ยูโฟเรียมาแบ่งกันฟังบ้างเลย


โดย: I will see U in the next life. วันที่: 2 ธันวาคม 2549 เวลา:14:36:23 น.  

 

ข่าวแจ้งให้ทราบ

1. ป้าแต๋ว วาสนา วีระชาติพลี กลับมาจัดรายการวิทยุอีกครั้งแล้ว!!!

เสาร์-อาทิตย์ 23.00-02.00 คลื่น 99.5 นะจ๊ะ

เมื่อคืนเพิ่งออนแอร์ครั้งแรก (ยังไม่มีโฆษณาเลย) ฟังแล้วปลื้มมาก นี่แหละสิ่งที่ชั้นรอคอย

ป้าเปิด Ladytron ด้วยเปรี้ยวจริงๆ

ส่วน พี่อ้อ เดือนเพ็ญ สีหรัตน์ (ดีเจที่เรารักที่สุดในชีวิต) จัด วัน จ-ส ช่วง 20.00-23.00 จ้ะ

ขอให้รายการนี้อยู่ไปนานๆๆๆๆๆๆๆ






2. Lord Don't Slow Me Down สารคดีวง Oasis ฉาย 12 ธันวาคม นี้

อ่าน http://www.bioscopemagazine.com/web2006/webboard/index-in.php?id=50042



อยากได้อัลบั้มนี้จัง!!


Jarvis Cocker - Jarvis


โดย: merveillesxx วันที่: 3 ธันวาคม 2549 เวลา:2:12:10 น.  

 
ตามมาเที่ยวเสม็ดด้วย ทริปนี้อิ่มแล้วก็อร่อยมากๆครับ

ว่าด้วยเรื่อง โมจิ อ่านแล้วก็สงสัยว่าทำไม พี่โจ้จากอุดรถึงซื้อโมจิของดีนครสวรรค์มาฝากแทนป้าเมย์ แต่ก็ถึงบางอ้อเมื่อเห็น ป้าเมย์มาทวงสิทธิ์ของฝาก ใน Comment ของเขาดีจริงๆนะ!

เห็นบ่นว่า วงเดือนมีแต่ฝรั่งแก่ๆกับเกย์เต็มไปหมด จะบอกว่าก็ดีกว่าอีกหาดที่เกือบลงครั้งแรกน่ะครับ หาดทับทิมแสนสวยน่ะ เหมือนยกซอย 2 สีลมมาวางเลย เกย์ตรึม ฝรั่งแก่มีนิดเดียว ส่วนชายแท้ ไม่แน่ใจว่าจะกล้าเดินผ่านหรือเปล่าผมมีข้อสงสัยอีก 1 ข้อครับ ทำไม เกย์ควีนถึงจะไม่เหมาะกับรถสองแถวบนเกาะล่ะ อีก 3 ข้อพอเข้าใจนะ แต่อันนี้คิดไม่ออกจริงๆช่วยเฉลยหน่อยสิครับ

ขอแจมอีกนิด เรื่อง Sugar & Spice น่ะ ผมชอบคุณย่ามากๆเลย เท่ดีจริงๆ อีกสิ่งที่ชอบก็คือเพลงประกอบเก่าๆทั้งหมดทั้งมวลน่ะครับ เพราะดีจริงๆ ชอบสุดๆก็คือ Only You ของ Yazoo ขนาดลุกจะเดินออกจากโรงแล้วนะ ยังกลับมานั่งฟังจนจบเพลงเลย ไอ้คนข้างหลังบ่นใหญ่ว่านั่งขวางทางมัน แต่ไม่สน


โดย: ป้อจาย วันที่: 3 ธันวาคม 2549 เวลา:20:39:48 น.  

 
เพิ่งไปตอนต้นปี ไปอ่าวใกล้ๆ กันน่ะ เราไปอ่าวแสงเทียน หนุกดี


โดย: fonkoon วันที่: 4 ธันวาคม 2549 เวลา:0:13:18 น.  

 

ตอบ คุณ KjkGs

พวกเพลง task นี่เป็นซีรี่อ่ะครับ เป็น interlude ในทุกอัลบั้ม

ชุด miss understood ชอบเพลง Pride ครับ



ตอบ พี่สาวไกด์ใจซื่อ

เรือลง วงเดือน ยังมีอยู่จ้ะ แต่มันออกทุก 2 ชั่วโมง


โดย: merveillesxx วันที่: 4 ธันวาคม 2549 เวลา:1:42:35 น.  

 
นี่ไปมากี่วันเนี่ย อย่างกับไปนอนคืนเดียวเองนะเนี่ย
กลับเร้วเร็ว หุหุ ดูรูปแล้วก็คิดถึงคืนวันที่เราไปเยี่ยมเสม็ดเนอะ

หุหุ อยากไปอีก


โดย: CityBlue.Blog IP: 221.128.106.61 วันที่: 4 ธันวาคม 2549 เวลา:10:35:08 น.  

 
อ่านแล้วขำเหมือนเป็นบ้าเลยค่ะ เขียนได้สนุกชะมัด อ่านแล้วหัวเราะอยู่คนเดียวจนนายหันมามอง


โดย: unwell วันที่: 4 ธันวาคม 2549 เวลา:17:42:29 น.  

 
น้องต่อที่รักของพี่

Antenna ครั้งที่สี่พี่คงไม่ได้เพราะพี่อยู่เชียงใหม่ว่ะ

ฝากต่อเก็บเอา รายชื่อมิวสิควิดีโอมาฝากบ้างเน้อ จะไปหาดูทีหลัง

ขอบคุณล่วงหน้านะจ๊ะ


โดย: I will see U in the next life. วันที่: 5 ธันวาคม 2549 เวลา:1:04:42 น.  

 
^
^
อ้าว แหม กะจะไรท์ Euphoria ไปให้

ไว้คราวหน้าละกัน


โดย: merveillesxx IP: 161.200.255.162 วันที่: 5 ธันวาคม 2549 เวลา:11:24:36 น.  

 
กรี๊ดมีคนตาถึงมองพวกป้าๆ น่ารักด้วย ฮ่าๆๆๆๆ
เห็นมะต่อ เห็นมะ กรั่กๆๆ

ปล.เพิ่งไปโหวตบล็อคให้น้องตรูมา เห็นมีอยู่อันคะแนนบล็อคอัธยาศัยดี อันนี้เอ็งคงไม่ได้หรอกมั้งต่อ เห็นหัวข้อนี้แล้วขำว่ะ 5555


โดย: meichan (meichan ) วันที่: 8 ธันวาคม 2549 เวลา:20:43:57 น.  

 
โหหหหหหหหหห
เขียนได้เห็นภาพมากๆๆๆๆ
หยังกะได้ไปเอง จริงๆ

สงสัยตอนเด็กๆเขียนเรียงความได้คะแนนเต็ม10แหง


โดย: beansprout IP: 58.8.46.194 วันที่: 10 ธันวาคม 2549 เวลา:22:36:51 น.  

 
เชียร์อัศจรรย์ จักรวาล สุดใจขาดดิ้น ฮ่าๆๆๆ

อยากกินอาหารทะเลๆๆๆๆๆ

ปล. ฟัง จารวิส แล้นสสส


โดย: ลี อี มี คี จิ ปี งี ฟี ภี ตี บี วี IP: 125.63.219.198 วันที่: 16 ธันวาคม 2549 เวลา:2:33:17 น.  

 


โดย: วรพ IP: 58.136.70.230 วันที่: 20 ธันวาคม 2549 เวลา:15:28:26 น.  

 
ตามมาจากไดอีพี่โจ้ค่ะ

ไปอ่านไดพี่เมย์มาแล้ว แต่อ่านบล๊อคนี้มันสุด

วันหลังจากไปมั่งอ่ะ อยากไปมั่งงงงงงงงงง





โดย: Pann IP: 211.19.252.226 วันที่: 24 ธันวาคม 2549 เวลา:12:03:15 น.  

 
พี่รู้ไหมว่าแนนก็ไปเสม็ดวันเดียวกะพี่เลย
พักที่เดียวกะพี่ด้วย ไปอยากเชื่อว่าจะมีคนที่เคยอยู่ที่เดียวกันมาก่อน ได้มาพบเจอกันอีก โลกมันกลมจริง


โดย: แนน IP: 124.121.8.111 วันที่: 17 มกราคม 2550 เวลา:18:05:37 น.  

 
พอดีหาข้อมูล เพื่อไปเที่ยวที่อ่าววงเดือนหน่ะคะ แล้วก้อมาเจอ blog ของพี่
เขียนสนุกดีเลยอ่านเพลินไปหน่อย
อิอิ

ขอบคุณนะคะ


โดย: แวะผ่านมา IP: 203.113.36.8 วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:23:02:25 น.  

 
กะลังหาข้อมูลเกาะเสม็ดค่ะ แต่ไหงมาที่บล็อคพี่ได้
สนุกมากค่ะ นั่งอ่านในร้านเน็ต หัวเราะอยู่คนเดียว
กลัวคนอื่นหาว่าบ้า -*-

มันขำจริงๆ


โดย: ช้านเป็นใคร IP: 124.120.164.61 วันที่: 14 มิถุนายน 2550 เวลา:5:40:01 น.  

 
เราก้อเคยไปนะ วงเดือนรีสอร์ท ก้อหนุกดีนัยตอนนั้นที่คนเคยรุจักที่รู้จักกานดี พาไป ตอนนี้คงไม่ยุ่งกานแล้วซินะ


โดย: 19338 IP: 192.168.4.35, 222.123.110.96 วันที่: 27 มิถุนายน 2552 เวลา:14:06:07 น.  

 
ไปเที่ยวเสม็ดมา ที่อ่าววงเดือน พักที่ Bell House บริการไม่ดีพูดก็ไม่ดีไม่ง้อลูกค้า ถือว่าเดี๋ยวก็มีคนมาพักเองหรือไงก็ไม่รู้ หรือบริการคนไทยได้เงินน้อยกว่าคนต่างชาติ เที่ยวครั้งนี้เสียความรู้สึกไม่อยากไปเที่ยวที่นี่อีกเลย จะไปพักที่ไหนก็ดูให้ดีก่อนนะ ไม่อยากให้เจอประสพการณ์เหมือนกัน


โดย: เสียความรู้สึก IP: 115.67.42.146 วันที่: 8 กรกฎาคม 2552 เวลา:22:02:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

merveillesxx
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 57 คน [?]




สำส่อนทางการดูหนัง ฟังเพลงและเสพวรรณกรรม
New Comments
Friends' blogs
[Add merveillesxx's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.