ความมหัศจรรย์ของเว็บสีฟ้าและไอ้ตัวเขียวๆ


ช่วงนี้รู้สึกจะหมดมุขอัพบล๊อกค่ะ...

คอมก็เปิดบ่อยๆ...แต่ไม่รู้จะเขียนอะไร

บางทีเปิดหน้าที่จะเขียนขึ้นมา เอามือวางบนคีย์บอร์ด

แต่ก็ไม่รู้จะเขียนอะไรอยู่ดี

มีใครเป็นผู้ร่วมชะตากรรม กรุณายกมือขึ้น

กลับมาปักกิ่งได้อาทิตย์กว่าๆแล้วน้อ มีแต่เรื่องผุดขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน
แต่ละเรื่องก็ทำให้ดาวน์มากกกมายยยย ทั้งนั้น

ทั้งโดนอาจารย์ด่า...."แค่นี้ก็ไม่รู้...ทำไมนักเรียนไทยช่างโง่เง่าอย่างนี้"

ทั้งโดนเกียรติยศของมอปักกิ่งทับจนหายใจไม่ออก..."พวกแกต้องตั้งใจเรียน ไม่งั้นเข้าเรียนปริญญาตรีไม่ได้ไม่รู้ด้วย นักเรียนทั้งประเทศอยากมาเรียนที่นี่ ถ้าแกไม่แน่นจริง ถึงเข้าไปได้แกคิดเหรอว่าแกจะเรียนไหว"

ทั้งต้องไปตรวจร่างกายฟรีๆแต่ต้องจ่ายตังค์แบบไม่ฟรี...เหงอะ

และที่สำคัญที่สุด....ปัญหาที่เกิดขึ้นบ่อยและยังแก้ไม่ตก

คือเนตมีปัญหา....อ๊าสสสสส เล่นเนตไม่ได้เป็นช่วงๆ

เป็นหนอนเนตเหมือนกันอย่างนี้จงอย่าปฏิเสธ...ว่ามันเป็นปัญหาคอขาดบาดตายเลยทีเดียว

ขอเล่าก่อนว่าหอที่อยู่นี้เป็นตึกห้าชั้นค่ะ เป็นห้องเดี่ยวกะห้องคู่ แต่ละชั้นก็จะเป็นบล๊อกเดียวกัน
และด้วยเหตุผลด้านงบประมาณและความเป็นส่วนตัว
สาวไทยห้าคนก็รวมใจกันอยู่ห้องเดี่ยวกันทั้งหมด
และด้วยเหตุผลด้านงบประมาณ(และความขี้โกงนิดๆ)
พวกเราเลยไปตกลงกะหนุ่มไทยอีกฝั่งหนึ่งว่าจะเอา Routerมันมาใช้
เปิดเนตที่ตึกสาวๆห้องเดียวแล้วแบ่งกันเล่น
หนุ่มก็เล่นแบบเดี่ยวๆไป แต่ตอนสุดท้ายก็มาแชร์ตังค์กัน

ไม่รู้ว่าฟ้าดินเห็นว่าขี้โกงรึเปล่า ปัญหาถึงเยอะเหลือเกิน
หลุดง่ายบ้าง เข้าเนตไม่ได้บ้าง
เล่นไม่ได้แต่ละทีคนที่ร้อนหูก็คงจะเป็นชายหนุ่ม
ที่ต้องแจ้นขึ้นตึกสาวมารับใช้...โฮ่ๆ

ขนาดนั้นจริงๆนะ

เมื่อก่อนไม่ค่อยได้สนใจเท่าไหร่ว่าตัวเองเสพติดอินเตอร์เนตขั้นรุนแรงขนาดนี้
เพราะที่บ้านใช้เป็นแบบชั่วโมง
เนตหมดก็แจ้นไปซื้อมาละ...แต่ก็ลิมิตตัวเองไว้วัตนละสองสามชั่วโมง
แต่พอมาเจอเนตที่เล่นได้ทั้งวันทั้งคืนแล้วนี่....

เหมือนถูกรังสีดูดไปเรื่อยๆ.....
เพิ่งมาตระหนักเอาวันหนึ่งไม่นานนี้
เมื่อกลับมาถึงห้องแล้วพบว่าทั้งสี่ชั้นไม่มีใครอยู่เลย
เกาหลีข้างห้องก็ไม่อยู่
ทีวีก็ไม่มีอะไรดู

เฮ้ย.....เหงาว้อยยยยยยยยยยย
เฮ้ย.....เล่นเนตไม่ได้
เฮ้ย.....ตายแน่ตรู

คือนั่งไม่ติดเลยค่ะ...เดินไปเดินมา
รีสตาร์ทเครื่องใหม่ประมาณสามสี่รอบ
ในใจก็ได้แต่...เฮ้ย....ทำไมเล่นไม่ได้ฟระๆๆๆๆๆ

วันต่อๆมาไปเล่าให้เพื่อนฟัง

เพื่อนพยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วย
"เปิดเอ็มเนี่ย...มันทำให้รู้สึกอุ่นใจยังไงก็ไม่รู้นะแก"



ฟังเพื่อนแล้วก็เห็นด้วยอย่างปฏิเสธไม่ได้
ไอ้ตัวเขียวๆแต่ละตัวที่อยู่ในเอ็มเอสเอ็นเนี่ย
มันทำให้เราอุ่นใจได้จริงๆนะ

ถึงบางทีเป็นใครก็ไม่รู้
หน้าก็ไม่เคยเห็น
แต่เวลาข้างนอกมืดๆ ลมแรง ฝุ่นปลิว ไฟตามถนนสีเหลืองดูหม่นหมองน่าเศร้า
คุณตัวเขียวก็สามารถทำให้เรารู้สึกดีได้

นับรวมถึงมิตรรักชาวบล๊อกเว็บสีฟ้าทั้งหลาย
มาเขียนบล๊อก เราก็ถือว่ามาเปิดหน้าต่างบานเล็กๆ ในคนอื่นได้รับรู้
ไม่ว่าจะเป็นชีวิต...ประสบการณ์...หรือว่าความคิด
ถึงแม้ว่ามันอาจจะเป็นส่วนน้อยมากๆของชีวิตคุณๆ
จนไม่สามารถขี้ตู่ได้เองว่า
ถ้าอ่านบล๊อกคุณแล้ว แปลว่ารู้จักตัวตนของคุณคุณ สนิทกับคุณ

แต่ก็แอบขี้ตู่ไปนิดหน่อยแล้วนะ
ว่ายังไง...เราก็เป็นสมาชิกชายคาบล๊อกเหมือนกัน
กิ๊ดกิ้วววววว

ความอุ่นใจหลายๆอย่าง...ที่ได้มาจากโลกเสมือนจริงใบนี้ส่งผลถึงจิตใจในชีวิตจริงได้อย่างเหลือเชื่อ




คิดไม่ออกแล้วล่ะ...ว่าถ้าเปิดคอมมาแล้วต่อเนตไม่ได้
จะทำอะไรกับคอมต่อไปดี



Create Date : 10 กันยายน 2549
Last Update : 10 กันยายน 2549 8:11:44 น.
Counter : 592 Pageviews.

28 comments
  
สองสามวันมานี้ ไม่อยากจะจับคอม เบื่อ ไม่มีไรทำเหมือนกัน มีเรื่องจะเขียน แต่ขี้เกียจง่ะ
โดย: lilac girl (Lilac Girl ) วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:8:50:32 น.
  
อ่านที่คุณเขียนเล่ามา เห็นว่ามีเรื่องที่น่าจะเขียนได้มากมาย ยกตัวอย่าง เช่น ชีวิตนักศึกษา (สาว) ไทยในปักกิ่ง อะไรประมาณนี้นะ จะบอกให้ ฮิฮิฮิ
โดย: หนุ่มร้อยปี (หนุ่มร้อยปี ) วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:8:58:16 น.
  
เมื่อแรกเล่นใหม่ๆเป็นค่ะ จริงๆเพิ่งเล่นมาได้ไม่นาน อย่างมากสี่เดือน เดือนสองเดือนแรกเป็นเอามาก ติดเพื่อนที่บล็อก แต่พอหยุดอัพบล็อกไป 1เดือนด้วยสาเหตุบางอย่าง ก็เลยทำให้ห่างๆมันไป กลับไปอยู่กับกองหนังสือเหมือนเดิม พอกลับมาเล่นอีกทีก็รู้สึกว่าที่เคยทุรนทุรายมากๆนั้น ไม่ค่อยเป็นแล้ว เล่นก็ได้ไม่เล่นเราก็ยังมีอย่างอื่นทำค่ะ
โดย: บรรณภรณ์ วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:8:58:57 น.
  
แวะมาทักทายคนบ้านใกล้เรือนเคียง อยู่ปักกิ่งเหรอจ๊ะ พี่อยู่เทียนจินจ๊ะ....
โดย: แอน (thattron ) วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:9:01:15 น.
  
บางทีก็ไม่รู้จะเอาเรื่องอะไรมาอัพบล็อกดี
แต่บางทีก็ขีกียจอัพบล็อกทั้งที่มีเรื่องที่จะอัพมากมาย

บางช่วงเวลาก็อยากออนเอ็มทุกวัน เพราะความรู้สึกมันเหงา ๆ เศร้า ๆ แล้วอยากคุยกับใครสักคน
บางเวลาไม่อยากออนเอ็มเพราะมีสิ่งอื่น ๆ ให้ทำตั้งมากมาย
แต่บางเวลาก็ไม่อยากออนเอ็ม เพราะความรู้สึกมันเหงา ๆ เศร้า ๆ แล้วอยากอยู่ในโลกส่วนตัว

โดย: 9A วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:9:09:19 น.
  
(^ ^")/ ยกมือเรื่องจนปัญญาในการอัพบล็อก

\\( ^ ^")/ ยกสองมือเห็นด้วยเรื่องเน๊ต เรื่องเอ็ม
บางวันไม่มีอารมณ์อยากคุยอะไรกับใคร ก็ยังออนไลน์แบบ appear offline....-"- เอากะเค้าสิ
โดย: จริง วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:9:46:55 น.
  
มีคนพูดเหมือนกันว่าเราติด 'net แต่ก็เถียงว่าไม่จริ๊ง ไม่จริง แค่เข้าวันละ 2 รอบ รอบละ 2 ชม.จะเรียกว่าติดได้งัย

จริงมั๊ยคะ?
โดย: random-4 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:10:15:09 น.
  
ออนไลน์ได้ตลอด !!!! โอ้วววววว ปักกิ่งพัฒนาแว้ววว...

น่าอิจฉาขนาด
สมัยพี่เรียน ต้องซื้อบัตรสองสามใบไว้ต่อสาย
กดเลขโทรกันเป็นยี่สิบตัว ...น่าเบื่อที่สุด

ป.ล. มีไอ้ตัวเขียวไว้เป็นเพื่อนเหมือนกัน
ไม่งั้นไม่มีคนทางเมืองไทยช่วยทำการบ้าน ฮ่าๆๆ
โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:10:27:09 น.
  
ถ้าต่อเน็ทไม่ได้ปลายเทียนจะปิดเคื่องแล้วก็นอน
โดย: ปลายเทียน วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:12:42:35 น.
  
ของพี่นี่ถ้าไม่มีเน็ตเรียกว่าชีวาจะวายปราณ ... ไม่ได้มีไว้แชทเพราะเลิกแชทแบบติดนานแล้ว แต่มีบางทีไว้เปิดซึ่งปกติมาก แต่ว่าสำหรับอย่างอื่นนะ ไม่รู้อ่ะ มันต้องมีเน็ตนะ เพราะที่บ้านติดเปิดคอม 24 ชม. อ่ะ มีอะไรก็มานั่ง มีอะไรค้น หรือว่าอยากหาความรู้ ก็เปิดเอา

คือทุกอย่างอยู่กับเน็ตอ่ะ พอเข้าไม่ได้แล้วมันไม่ไหวเลย อันนี้เห็นใจเลยจ้ะ

ส่วนบล็อกนี่เรียกว่าติดไม๊ คงเรียกว่าติดแหละเพราะต้องเข้า ถึงจะไม่ได้อัพวันนั้นแต่ก็เข้ามาทักทาย เป็นกิจประจำวันแล้วอ่ะจ้ะ
โดย: JewNid วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:13:00:10 น.
  

ขาดเนตคงทำใจยากเหมือนกันค่ะ
โดย: p_tham วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:16:28:41 น.
  
เป็นเหมือนกันค่ะ
บางทีก็ไม่รุจะเขียนเรื่องไร

//สุขสันต์วันอาทิตย์ค่ะ
โดย: BeNuTe23 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:16:47:33 น.
  
แวะเข้ามายก 2 มือเลยค่ะ ... อารมณ์เดียวกันเลยอะ ... เราก็ว่าจะอัพๆ หลายครั้งแล้วอะ ... เรื่องให้อัพมีเพียบเลยนะ ... แต่มันติดอยู่ตรงที่ว่าไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดีนิสิ ... คิดหนัก !!


หอบเอากำลังใจมากฝากแล้วกันนะค่ะ ...
เราเชื่อว่าทุกข์ปัญหามีทางออกค่ะ ...
แต่ว่า ...
ตอนนี้เราอาจจะกะลังสับสนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ...
ยังไง ... ค่อยๆ คิด ค่อยๆ แก้นะค่ะ ...



โดย: นู๋นม (ไม่มีใครรู้ ) วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:17:35:33 น.
  
ตั้งแต่มีแบบไม่จำกัดชั่วโมงนี่ก็ติดหนึบเหมือนกันค่ะ แย่จังๆ

ขอให้หายเหงาไวๆ นะคะ
โดย: ลูกสาวโมโจโจโจ้ (the grinning cheshire cat ) วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:18:59:46 น.
  
Photobucket - Video and Image Hosting

ก็อย่าเสพติดจนเสียการเรียนนะน้องสาว
โดย: Marvellous Boy วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:19:08:57 น.
  
คุณนะคะที่ให้กำลังใจเรื่องเพื่อน ตอนนี้มันกลับมาแล้วค่ะ

โดย: ก้อนหินก้อนหนึ่ง วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:22:12:08 น.
  
เอาใจช่วยเรื่องเรียน
(อาจารย์พูดโหดพอดูเลยนะ)


แล้วเจอกัน
โดย: keyzer วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:23:28:41 น.
  

แก seasons change โคดม่วนอ่ะ


ทำไมเอ็มแกหน้าตาอย่างงั้นอ่ะ เมื่อก่อนเราเคยโหลดเวอชั่นหน้าตาอย่างงั้นมาเหมือนกัน แต่ใช้ไปละมันให้โหลดเวอชั่นใหม่มาอัพเดต ละหน้าตาไม่เหมือนเดิมแล้ว
โดย: tUM|BleR^^ IP: 58.147.34.241 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:0:16:36 น.
  
ป้า ป้า แมวหมด อิอิ


โดย: Nuke Skywalker (NukeSkywalker ) วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:3:03:32 น.
  
ก็เอารูปที่ปักกิ่งมาลงสิครับ อยากเห็น อุอุ
โดย: stawahna (stawahna ) วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:11:49:09 น.
  
อัพเรื่องนินทาอาจารย์ก็ได้
โดย: อ้วนดำปื๊ดปื๊อ วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:19:17:45 น.
  
เล่นเน็ตได้ แต่ออนเอ็มไม่ได้ ก็ลงแดงนะคะ
กำลังเป็นอยู่เลย
โดย: rebel วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:19:20:16 น.
  
ต้องร้องเพลง

หยุดไม่ได้หรอก...หยุดไม่ได้หรอกก

ขาดเน็ตเหมือนขาดใจ
โดย: นมัสเต วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:19:57:45 น.
  
หมดมุขไปหลายวัน สงสัยว่าไม่ได้สนทนากับผู้รู้เพื่อบริหารร่องสมอง...
บางทีคิดว่า อาจมีเจ้ากรรมนายเวรมารบกวนต่อมการคิด.. ทำให้คิดอะไรไม่ออก

แต่พอวันนี้เคลียร์อะไรๆ ไปหลายๆ อย่าง ได้นั่งรถสนทนากับเพื่อนร่วมงานท่านหนึ่ง ทำให้ได้บริหารการสนทนา และบริหารการคิด... ก็เลยแงะออกมาเขียนได้เรื่องนึงง..

ส่วนไอ้ตัวเขียนตัวฟ้า.. หลายหนเราก็เล่าเรื่องที่ไม่เคยเล่าให้คนสนิทได้ฟัง แต่ดันเล่าให้คนแปลกหน้าตัวเขียวๆ นี้บ่อยเหมือนกันนะ...
โดย: biggg วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:22:03:20 น.
  
พูดถึงเอ็ม พี่คนนึงล่ะที่เปิดแล้วไม่ค่อยได้คุย
ปกติก็ไม่ค่อยได้เปิด
เปิดแล้วบางทีก็ไม่ได้คุย
ก็นั่งอ่านนู้นนี่ไปเรื่อย

บางทีเอางานกลับไปทำ
ก็เปิดเนท เปิดเอ็มนะ เปิดไว้เฉยๆ

ส่วนเรื่องบล็อคก็เหมือนเป็นส่วนหนึ่งไปแล้วค่ะ
บางทีไม่อะไรนะ แต่ก็อยากจะเปิดไว้ให้มาคุยกัน
เวลาอ่านแล้วรู้สึกดีๆ อ่ะค่ะ

ลป.น้องปอยว่าวันนี้พี่โบว์พูดมากม๊ะ


...
โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 12 กันยายน 2549 เวลา:7:44:36 น.
  
มาทักทายนะคะ.. ^^

ถ้าเปิดเนตไม่ได้.. ก็คงเอา VCD, DVD การ์ตูนมานั่งดูอ่าค่ะ..

แหะๆ
โดย: nods วันที่: 12 กันยายน 2549 เวลา:10:23:08 น.
  
พี่มีเรื่องจะเขียนเยอะแยะเลยครับ

แต่กลับไม่ค่อยมีเวลาเขียนอ่ะช่วงนี้

ยังไงก็สู้ๆๆๆ นะครับ เพื่อศักดิ์ศรีนักเรียนไทย

อยากไปเรียน มหา'ลัย ปักกิ่ง มั่งจังงงง
โดย: กุมภีน วันที่: 12 กันยายน 2549 เวลา:13:34:38 น.
  
ต้องสู้นะครับ เพื่อศักดิ์ศรีแห่งคนไทย ...
โดย: Cymry วันที่: 13 กันยายน 2549 เวลา:10:14:57 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

PADAPA--DOO
Location :
Beijing  China

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



จะแมวสีขาว หรือว่าแมวสีดำ
จับหนูได้
ก็ถือว่าเป็นแมวดีหมดนั่นล่ะ















สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด










กันยายน 2549

 
 
 
 
 
1
2
3
5
6
8
9
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
22
23
24
25
26
27
29
 
All Blog