The Blog To Love @ First Click - - ความเหงาไม่เคยทำร้ายใคร มีแต่เจ้าของหัวใจที่ทำร้ายตน-- รักแรกคลิก

ไปรษณีย์เจ้าขา ดราม่าเต้าฮวย สาขาโรงเจ#2


ขอบคุณรูปจาก google


( ต่อจากตอนที่แล้ว)

เจ้าหน้าที่มองฉันอย่างหลากใจ คงไม่มีลูกค้าคนไหนถามจูจี้จุกจิกเท่าฉันมาก่อนละมัง เขาจึงเพียงชี้มือบุ้ยใบ้ไปที่ฟอร์มข้างล่าง และบอกว่ากรอกชื่อ-ที่อยู่ผู้ส่งให้ดีแล้วกัน

ตรงช่องผู้รับนั้น ขอแค่มีชื่อคนรับก็เพียงพอแล้ว ไม่ว่าจะอย่างไรก็ส่งถึงอย่างแน่นอน...

เมื่อหลายปีที่ผ่านมา ฉันอ่านพบบทความในนิตยสารเล่มหนึ่ง บอกว่าการเผากระดาษเงินกระดาษทองหรือข้าวของถึงผู้ล่วงลับ เป็นเพียงการสมมติ

ฉันตีความการอธิบายในบทความนี้ว่ามันคงเป็นการปลอบประโลมคนที่ยังอยู่ว่าถึงจะสมมติ แต่ก็เป็นทางออกทางหนึ่งที่คนที่ยังอยู่รู้สึกว่าได้ทำอะไรสักอย่างที่แสดงถึงความคิดถึงอย่างสุดหัวใจแล้วโดยมีเปลวไฟและควันเป็นพยาน

ฉันเลิกกิจกรรมส่งของทางไปรษณีย์ ที่สาขาโรงเจมาได้สามสี่ปีแล้ว ไม่ใช่ว่าฉันเชื่อถือข้อมูลในบทความ หรือว่าฉันลบหลู่ความเชื่อตามพิธีกรรมแบบจีนที่ถือปฏิบัติกันมา

เพียงแต่ฉันออกจะกังวลว่าของขวัญที่ส่งไปให้โดยไม่ระบุที่อยู่ผู้รับนั้น จะถึงมือแม่จริงๆหรือเปล่า เพราะตั้งแต่ฉันใช้บริการไปรษณีย์สาขาโรงเจ แม่ไม่เคยแจ้งกลับว่าได้รับของจากฉันเลย...

ฉันจึงเลือกทำบุญกับโรงเจอุทิศให้แม่ด้วยวิธีซื้อโลงศพบริจาคแทน เพราะถึงอย่างไรการทำบุญก็อยู่ที่เจตนา และสุดท้ายมันก็ได้ประโยชน์เพื่อการกุศลเหมือนกัน

ไฮไลท์ก่อนกลับบ้านหลังการเที่ยวโรงเจแสนสนุกคือการอุดหนุนเต้าฮวยสาขาข้างโรงงิ้วอย่างน้อยหนึ่งถ้วย




มันเป็นกิจกรรมแบบ THE MUST ที่ฉันมักไม่พลาดในฐานะนายกสมาคมเต้าฮวยคลับแห่งภาคตะวันออก

ฉันจำได้ดีถึงเต้าฮวยถ้วยแรกที่มีโอกาสกินข้างโรงงิ้ว เสียงโฉ่งฉ่างของการแสดงบนเวที เครื่องแต่งกายและเครื่องประดับของตัวละครแต่ละตัว กับไฟฟลูออเรสเซนส์แสบตาแถวขอบเวทีดูจะเร่งเร้ารสชาติของเต้าฮวยถ้วยเล็กนั้นให้อร่อยขึ้น

ฉันถือถ้วยอย่างบรรจงไปนั่งตรงม้านั่งยาวติดเวที คนมาดูงิ้วส่วนมากมักเป็นอาแปะ อาเฮีย มีอาม่าอยู่แค่สองสามคนเท่านั้น อาจเพราะคนดูกลุ่มผู้หญิงกำลังง่วนกับกิจกรรมไหว้เจ้าในศาลเจ้าก็เป็นได้

ฉันไม่เข้าใจบทสนทนาภาษาจีนหรือเรื่องราวที่กำลังดำเนินไปอย่างเข้มข้นบนเวทีนั้นเลย จึงต้องอาศัยความกล้ากึ่งเขินอีกครั้งด้วยการยื่นหน้าไปถามอาแปะแปลกหน้าที่นั่งดูงิ้วข้างๆ

อาแปะหันมาเล่าให้ฉันฟังย่อๆอย่างอารมณ์ดี ฉันจำต้องแปลไทยสำเนียงอาแปะเป็นภาษาไทยอีกครั้งในสมอง แต่น้ำเสียงมีเมตตาของอาแปะทำให้ฉันค้นพบว่าแม้ตัวละครงิ้วจะกำลังรบกันสนั่นบนเวที

แต่ถ้าคนพากย์พากย์เสียงนุ่มๆ ละครงิ้วบู๊ล้างผลาญอาจกลายเป็นแนวดราม่าผดุงคุณธรรมได้ในทันที


ความทรงจำเล็กๆน้อยๆของการเดินเที่ยวโรงเจก็เหมือนการกินเต้าฮวย
มันอาจไม่อิ่มท้องหนักแน่นเหมือนอาหารมื้อหลัก
แต่ทุกครั้งที่ได้กินหรือแม้แต่เมื่อนึกถึง
ก็อิ่มอุ่นเสียจน
อยากจะเก็บปาท่องโก๋กรอบชิ้นจิ๋วอันสุดท้ายในชาม
เอาไว้เคี้ยวพิรี้พิไรในปากนานๆ





 

Create Date : 20 ตุลาคม 2552
1 comments
Last Update : 21 ตุลาคม 2552 8:30:54 น.
Counter : 1042 Pageviews.

 

จขบ. ออกหนังสือเล่มไหนรึยังคะ .. ถ้ามีรบกวนส่งข่าวด้วยนะคะ .. รินชอบจัง

 

โดย: xiao ye zi 26 ตุลาคม 2552 18:53:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


Love At First Click
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]




An ordinary woman who loves to write and who loves to know what love is.
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
20 ตุลาคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Love At First Click's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.