Group Blog
 
All blogs
 
The Thief นักล้วง _ หอคอยยังอยู่ในที่อันไกลโพ้นเสมอ   


The Thief ,นักล้วง 
ฟุมิโนริ นาคามุระ_เขียน , พีรวัธน์ เสาวคนธ์_แปล
สำนักพิมพ์กำมะหยี่  พิมพ์ครั้งแรก  กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘

ในยามที่รู้สึกว่ายากกับการจะนึกหาคำอธิบายดีๆ มาบ่งบอกความรู้สึกถึงหนังสือที่ได้อ่าน บ่อยครั้งที่เรามักจะพบว่า ผู้เขียน,  ผู้แปล หรือไม่ก็คำนำสำนักพิมพ์จากบรรณาธิการ ได้เอ่ยถ้อยคำแทนใจเอาไว้ให้แล้ว  คิดๆ อยู่ว่ามันเป็นเหตุผลอะไรนะ ที่แค่อ่านเรื่องย่อผ่านตาไม่กี่บรรทัดก็คลิกสั่งซื้ออนไลน์แบบไม่มีคิดหน้าคิดหลังหรือลังเลใจ แถมยังจ่ายค่าจัดส่งแพงเป็นพิเศษผ่าน Kerry Express เพราะอยากได้หนังสือก่อนวันหยุดลาพักร้อน  ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเล่มนี้เป็นฉบับมินิสะดวกพกพาด้วยขนาด  10.4×14.3×1.2 ซม เท่านั้น  แต่จำนวน 208 หน้า เนื้อหาจะว่ายาวก็ไม่ยาว  จะว่าสั้นก็ไม่สั้นกำลังดีกับการอ่านรวดเดียวครึ่งวันจบ

ตัดทอนมาส่วนหนึ่งจากปัจฉิมลิขิตของผู้เขียน 

... นวนิยายเรื่องนี้เป็นหนังสือเล่มที่แปดของผม ตัวเอกที่ผมเขียนเป็นตัวตนของผมในหลากหลายความหมายทั้งหมดที่เป็นเช่นนั้น แต่ผมมีความรู้สึกร่วมอันพิเศษต่อตัวละครนี้อีกเช่นกัน การนิยมชมชอบในตัวตนซึ่งเป็นปฏิปักษ์ต่อสังคมอย่างนักล้วงกระเป๋าเป็นอุปนิสัยส่วนตัวของผม  ขออภัยในเรื่องนี้ด้วย แต่หากไม่มีอุปนิสัยเช่นนั้นแต่แรกก็คงไม่เขียนนวนิยายเรื่องนี้ ผมไม่ต้องการความสดใสที่เหมือนถูกยัดเยียด หากได้รับการเติมเต็ม ทุกสิ่งทุกอย่างก็ไม่จำเป็นต้องมีนวนิยาย ผมคิดว่าประเด็นหลักในนวนิยายเรื่องนี้เหมาะกับตัวผมมาก... ( 2 กันยายน  2009  ฟุมิโนริ นาคามูระ)

คือประโยคนี้ในหน้าสุดท้ายของหนังสือแหละค่ะ  ที่เป็นเหตุผล

" การนิยมชมชอบในตัวตนซึ่งเป็นปฏิปักษ์ต่อสังคม"

มันเป็นเหตุผลเดียวกับที่เรามักจะชอบตัวละครที่เป็น ยากูซ่า มาเฟีย  มือสังหาร หัวขโมย  และไม่เว้นแม้แต่ตัวฆาตกร  (โปรดฆาตกรโรคจิตต่อเนื่องอย่าง Dexter มากเลยล่ะค่ะ)  และก็คงเป็นเหตุผลคล้ายคลึงกันกับที่มักจะชอบตัวละครที่ส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดของการมีอยู่ จะเร้นตัวแฝงตนอยู่ในเงามืด เช่น  แวมไพร์ มนุษย์หมาป่า ซอมบี้ แดรกคิวล่า ปิศาจ ยมทูต ฯลฯ   และเรื่องราวของ The Thief ก็ไม่ผิดไปจากความชอบนี้ อาชญากร ที่เป็นทั้งปฏิปักษ์ต่อสังคม และเปรียบได้ว่าชีวิตนั้นเร้นอยู่ในเงามืดของสังคม

เรื่องย่อ

วรรณกรรมแนวอาชญากรรมที่จะพานักอ่านติดตามนักล้วงกระเป๋าผู้พลัดหลงในบ่วงแห่งชะตากรรม พบกับชีวิตที่น่าหวาดหวั่น สิ้นหวัง ตะเกียกตะกาย สัมผัสกลเม็ดเคล็ดลับ ปฏิภาณไหวพริบในการ ‘ล้วง’ ด้วยการดำเนินเรื่องกระชับฉับไว ตื่นเต้นเร้าใจ หนังสือเล่มนี้จะติดตรึงใจท่านไปอีกนานแสนนาน

นักล้วงกระเป๋าหนุ่มมือฉกาจ ไร้ญาติ ไร้เพื่อน ไร้พวกพ้อง แต่ไม่ไร้ซึ่งอดีต และอดีตนั้นย้อนกลับมาฉุดรั้ง ลากเขาเข้าสู่การตกเป็นเครื่องมือกระทำการอุกอาจ ตกเป็นประหนึ่งเบี้ยบนกระดานที่ถูกควบคุมไร้สิ้นหนทางจะปฏิเสธ ถูกกลุ่มอาชญากรร้ายกาจบังคับให้ใช้ความสามารถของเขาทำงานให้ แลกกับสวัสดิภาพของตน และของผู้คนที่เขามีน้ำใจด้วย


ไม่มีขุดคุ้ยชีวิตน้ำเน่าเอาดราม่า เพราะชีวิตจะเป็นมาเช่นไรก็คงไม่ใช่เหตุผลที่จะใช้อ้างได้สำหรับการกระทำผิด   และตัวเขาเองผู้เป็นนักล้วงฝีมือฉมังก็ไม่เคยรู้สึกผิดใดต่อการกระทำ แต่เขารู้..ว่าสิ่งที่ทำไม่ใช่สิ่งที่ดี และเขารู้ว่าชีวิตมันเป็นเช่นไรเมื่อก้าวล่วงสู่เส้นทางนี้ เส้นทางที่เขาได้พยายามปกป้องใครอีกคนไม่ให้ก้าวเข้ามา ใครสักคนที่เขามีน้ำใจด้วย ไม่ใช่ครอบครัว  ไม่ใช่เพื่อน  ไม่ใช่คนรัก  แต่เป็นเด็กคนหนึ่งที่มีแววจะเติบโตเป็นนักล้วงฝีมือฉกาจในอนาคตต  หรือไม่ก็อาจไม่มีอนาคตเพราะถูกจับได้เสียตั้งแต่เด็กในโทษฐานหัวขโมย

ความสัมพันธ์ของ "เขา" นักล้วงหนุ่มมือโปรกับนักล้วงวัยละอ่อน "เด็กคนนั้น" ได้ใจไปเต็มๆ

คนคุมเบี้ยกระดานคนนั้น ที่เข้ามาบงการชีวิต กำโชคชะตา ดึงดูดความสนใจไว้ได้ตลอด

"ข้าจะปล่อยแกไป   แอบขอบคุณข้าอยู่ที่ไหนสักแห่งด้วย"

"เรื่องเล็กๆ น้อยๆ สำหรับคนเบื้องบน เป็นแผลฉกรรจ์ถึงชีวิตสำหรับคนเบื้องล่าง"้

เมื่อแหงนมองจากตรอกสกปรกซึ่งเรียงรายไปด้วยห้องแถวกับอพาร์ตเมนท์เตี้ยๆ จะมองเห็นหอคอยนั้นพร่ามัวเสมอ เป็นหอคอยถูกหมอกปกคลุม เส้นโครงสร้างเลือนรางคล้ายฝันกลางวันในวันเก่าๆ หอคอยนั้นเคร่งขรึมและสูงจนมองไม่เห็นปลาย คล้ายกับหอคอยของต่างประเทศที่ไหนสักแห่ง งดงามและห่างไกล จนคิดว่าเดินอย่างไรก็ไม่มีวันไปถึง

-----

ขณะที่กระพริบตา ภาพหอคอยเหล็กมหึมาก็ผ่านหน้าผมไปพร้อมกับเสียงดังสนั่น แม้เพียงชั่วพริบตาเดียวแต่ผมตัวเกร็งในทันที หอคอยเหล็กนั้นสูงและดูเหมือนส่งสายตาอย่างไม่ใส่ใจมายังตัวผมที่กำลังอยู่ท่ามกลางฝูงชนบนรถไฟขบวนี้ 

------

ผมคิดขโมยอะไรบางอย่างจนกว่าจะมองไม่เห็น หอคอยนั้น ดำดิ่งต่ำลง  และต่ำลงเข้าสู่เงามืดและเงามืด คิดว่าขโมยมากเท่าไรตนก็ยิ่งห่างไกลจากหอคอยมากขึ้นเท่านั้น 

------

มีหอคอยอยู่ไกลโพ้น หอคอยเพียงแค่อยู่ห่างจากผม ซ่อนตัวในหมอก ตั้งสูงตระหง่านอยู่เช่นนั้นโดยปราศจากเรื่องราวที่จะพูดกับผม

------

ตอนนี้แหละ หอคอยนั้นคงจะพูดอะไรกับผมเสียที เพราะหอคอยนั้นตั้งตระหง่านต่อเนื่องมานานแสนนาน ทว่าหอคอยนั้นก็ยังคงแค่ตั้งอย่างงดงามอยู่ไกลโพ้น ไม่ยอมรับหรือต่อต้านผมซึ่งรู้สึกรื่นรมย์ท่ามกลางความอับอาย แล้วผมก็หลับตาลง 

------

หอคอยยังอยู่ในที่อันไกลโพ้นเสมอ   

หอคอยแห่งนั้นผูกพันสื่อความหมายจากความรู้สึกในส่วนลึกของจิตใจ  สื่อถึงเราผู้อ่านอย่างมีชั้นเชิงว่าตัวละครกำลังรู้สึกเช่นไร มันอาจจะไม่เชิงเป็นความรู้สึกชัดเจนว่า เจ็บปวด เหงา โดดเดี่ยว  แต่ก็ทำให้เราเข้าใจภาวะความรู้สึกบางอย่างของตัวละครขณะนั้น ซึ่งในการอ่านนิยายเราจะชอบการสื่ออารมณ์ความรู้สึกในลักษณะนี้เป็นพิเศษค่ะ

เป็นผลงานเรื่องที่แปดของผู้เขียน แต่เป็นเรื่องแรกที่ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งได้รับการยกย่องเป็นหนังสือดีเด่นประจำเดือนมีนาคม 2012 จาก อะเมซอนดอทคอม  และเป็น 1 ใน10 หนังสือแห่งปีของหนังสือพิมพ์เดอะ วอลล์ สตรีท เจอร์นัล  เข้ารอบสุดท้ายรางวัลหนังสือยอดเยี่ยมปี 2012 ของหนังสือพิมพ์ลอสแองเจลิส ไทม์

เสริมสรรพคุณมาให้นะคะ  เผื่อจะใช้ประกอบการพิจารณา ^^



Create Date : 06 มิถุนายน 2558
Last Update : 6 มิถุนายน 2558 20:23:28 น. 2 comments
Counter : 578 Pageviews.

 
เรื่องนี้เหมือนเคยได้ยินชื่อ คิดว่าเป็นนิยายตะวันตก เข้ามาดู อ้าว ! นิยายญี่ปุ่นนี่นา


โดย: PZOBRIAN วันที่: 6 มิถุนายน 2558 เวลา:20:16:21 น.  

 
น่าอ่านจังค่ะ


โดย: kunaom วันที่: 10 มิถุนายน 2558 เวลา:22:32:41 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
prysang
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 95 คน [?]




จำนวนผู้ชม คน : Users Online
New Comments
Friends' blogs
[Add prysang's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.