บนเส้นทางสายพระนิพพาน 222


บนเส้นทาง
สายพระนิพพาน 222
222/01
อนัตตา..เสื่อมสลาย..ไปทั้งหมด
อันเป็นกฏ..โลกา..พาเป็นไป
ถึงต่อสู้..ยื้อยุด..ฉุดอย่างไร
ก็เป็นไป..ตามกรรม..กระทำการ
222/02
กระทำการ..กับกาย..ไม่ใช่จิต
ไปยึดติด..กายตน..หล่นทุกครั้ง
เป็นกงเกวียน..เวียนวน..จนกายพัง
ตอนกายยัง..สลัดหลุด..ให้สุดแรง
222/03
ให้สุดแรง..สุดฤทธิ์..ชีวิตสั้น
จงมุ่งมั่น..ก้าวไกล..ไปจากนี้
ด้วยดวงจิต..แจ่มใส..อยู่ในดี
ปิดบัญชี..ชาติภพ..จบชาตินี้
222/04
จบชาตินี้..ดีกว่า..อย่าใจอ่อน
มัวเดี๋ยวก่อน..ร่ำไป..เดี๋ยวใจแตก
ต้องยอมรับ..หนี้กรรม..นำมาแบก
รับเอาแอก..ใส่ตัว..อย่างวัวควาย
222/05
อย่างวัวควาย..ใช้กรรม..ดังปรากฏ
พอแรงหมด..อนิจจา..ส่งฆ่าขาย
การเป็นสัตว์..ยิ่งแย่..ไม่แก่ตาย
ต้องพลีกาย..ที่เห็น..เป็นอาหาร
222/06
เรื่องของกาย..หญิงชาย..ไม่แน่ดอก
บ้างผมหงอก..อยู่จน..คนเวทนา
เจ็บป่วยกาย..อยู่ได้..จนชรา
รุ่นหลังมา..ตายก่อน..แสนอ่อนใจ
222/07
แสนอ่อนใจ..อยู่ไป..ทำไมพ่อ
ยิ้มทีก็..ปากอ้า..ฟันหน้าหาย
การเคลื่อนไหว..ก็ยาก..ลำบากกาย
ยังไม่ตาย..ฝึกจิต..พิจารณา
222/08
พิจารณา..ดูตน..เถิดคนแก่
อย่ามัวแต่..ส่งใจ..ไปข้างนอก
กรรมของเขา..เราแก้..ไม่ได้ดอก
จึงร้องบอก..อย่าแบก..วางแอกลง
222/09
วางแอกลง..ผู้เฒ่า..เบาสบาย
เห็นความตาย..ธรรมดา..ไม่น่ากลัว
เพราะระลึก..รู้ได้..ว่าตายชัวร์
หน้าที่ตัว..ฝึกใจ..เพื่อไปลับ
222/10
เพื่อไปลับ..ไม่กลับ..มาเกิดอีก
หาทางหลีก..หลบลี้..หนีให้ได้
ศีลสมาธิ..ปัญญา..นำมาใช้
เคยเลวร้าย..กลับตน..เป็นคนดี
222/11
เป็นคนดี..มีเมตตา..สรรพสัตว์
ปฏิบัติ..ตนอยู่..ในอู่ธรรม
รักษาศีล..ยิ่งหนอ..ไม่ก่อกรรม
มุ่งกระทำ..พระนิพพาน..ให้มันแจ้ง
222/12
ให้มันแจ้ง..แก่จิต..ชีวิตสั้น
ทั้งเราท่าน..นายกรรม..คอยตามติด
จึงมีแต่..แพ้พ่าย..กายชีวิต
หาทางปิด..บัญชี..ทุกหนี้กรรม
222/13
ทุกหนี้กรรม..เคยทำ..สำนึกผิด
เพราะว่าจิต..โง่เขลา..ไม่เข้าใจ
จึงกิเลส..ตัณหา..ลากพาไป
ขอน้อมใจ..รับผิด..ด้วยจิตมั่น
222/14
ด้วยจิตมั่น..ไม่หวั่น..ถูกกระทำ
ผลของกรรม..เคยก่อ..ขอลุล้าง
ตัดสิ้นไป..ไม่ไหล..เป็นลำราง
เดินบนทาง..สุดท้าย..สายนิพพาน
222/15
การมาเกิด..กำเนิด..เพื่อจบกิจ
เป็นการปิด..บัญชี..ดีที่สุด
ทางของผู้..เบื่อหน่าย..กายมนุษย์
หนทางหลุด..กิจจบ..สงบเย็น
222/16
สงบเย็น..ยืนหยัด..ปฏิบัติธรรม
ต้องการนำ..ชีวิต..เข้ากระแส
สู่จุดหมาย..ปลายทาง..ไม่ผันแปร
ก็มีแต่..ฝึกจิต..ลิขิตตน
222/17
ลิขิตตน..อยู่บน..สงบเย็น
ทำจนเป็น..ประจำ..นำสู่ผล
สงบระงับ..ได้จริง..ไม่วิ่งวน
ก็แค่คน..ธรรมดา..เกิดมาตาย
222/18
เกิดมาตาย..จริงแท้..แน่ที่สุด
หนทางหยุด..มีอยู่..ท่านผู้เฒ่า
รู้ต้นเหตุ..รับผล..ตนไม่เมา
จงเลือกเอา..ทางหลุด..หยุดเกิดตาย
222/19
หยุดเกิดตาย..ใช้การ..พิจารณา
ด้วยปัญญา..อันยิ่ง..นิ่งตริตรอง
จึงเรียกเกิด..มาตาย..ไม่เสียของ
ใช้สมอง..คุ้มค่า..สมมาเกิด
222/20
สมมาเกิด..จบกิจ..ไม่ติดกับ
ตานอกหลับ..ตาใน..ใสสว่าง
เลิกก่อกรรม..ทำเข็ญ..เป็นผู้วาง
เดินบนทาง..แห่งธรรม..นำสู่ชัย
222/21
นำสู่ชัย..ไม่ไกล..เกินไปนัก
จิตแน่นหนัก..อดทน..จนที่สุด
ไม่อยากเกิด..แก่เจ็บตาย..กายมนุษย์
ชั่วต้องหยุด..ทำแต่ดี..แต่นี้ไป
222/22
แต่นี้ไป..ใจว่าง..วางทุกสิ่ง
สงบนิ่ง..ไม่วิ่ง..ไปติดกับ
กรรมใหม่เก่า..เราพร้อม..จิตน้อมรับ
ภาคบังคับ..แต่นี้ไป..มั่นในศีล
222/23
มั่นในศีล..ในธรรม..ย้ำแต่บุญ
ไว้เป็นทุน..เดินทาง..วางเป้าหมาย
เป็นการวาง..รากฐาน..ในบั้นปลาย
หลังความตาย..พุ่งไป..เต็มกำลัง
222/24
เต็มกำลัง..แห่งจิต..คิดดีงาม
จงเดินตาม..พุทธครู..ผู้หลุดพ้น
ถึงทุกข์ยาก..บากบั่น..พากันทน
เกิดเป็นคน..คราวใด..ตายทุกที
222/25
ตายทุกที..ที่อ่อนแอ..แพ้กิเลส
จนเลยเขต..ศีลธรรม..นำปัญหา
ต้องการหยุด..ฉุดใจ..ใช้ปัญญา
ช่วยนำพา..ลากถู..จิตสู่ทาง
222/26
จิตสู่ทาง..ที่ดี..ไม่มีสอง
ไม่เสียของ..ที่เกิด..ประเสริฐแท้
รู้ฝึกตน..ชนะใจ..ไม่พ่ายแพ้
ก็มีแต่..มุ่งหน้า..หาจุดหมาย
222/27
หาจุดหมาย..ปลายทาง..วางล๊อคเป้า
เป็นผู้เข้า..ถึงจุด..การหลุดพ้น
รู้น้อมรับ..กฏแห่งกรรม..จำต้องทน
เพื่อมรรคผล..แห่งตน..คนผู้ทำ
222/28
คนผู้ทำ..กรรมดี..แต่นี้ไป
หวังเป็นไท..แก่ตน..ไม่วนกลับ
บัญชีบาป..แต่นี้..ไม่มีนับ
พึงรอรับ..กุศล..ผลบุญ
222/29
ผลบุญ..เบื้องหน้า..อนาคต
ถึงวันหมด..ลมปราณ..บันดาลดล
เพื่อลาลับ..ไม่กลับ..มาเป็นคน
จิตแห่งตน..เท่านั้น..พาท่านไป
222/30
พาท่านไป..ไม่กลับ..จับตรงจุด
บริสุทธิ์..แห่งจิต..ปิดทางต่ำ
จิตเป็นใหญ่..ใจรู้..เป็นผู้นำ
เดินตามธรรม..พุทธองค์..ไปตรงทาง
222/31
จิตหดหู่..เพราะสู..ส่งจิตออก
คอยหลอนหลอก..เราอยู่..สูต้องตัด
ไม่มีวัน..รู้จบ..ตามขบกัด
ต้องกำจัด..จุดอ่อน..รู้ผ่อนคลาย
222/32
รู้ผ่อนคลาย..กายเรา..ไม่เป็นเรื่อง
รู้ปลดเปลื้อง..เพื่อชัย..ต้องใช้จิต
เอาปัญญา..ไตร่ตรอง..สมองคิด
รู้เห็นพิษ..เห็นภัย..ในกิเลส
222/33
ในกิเลส..ตัณหา..ตัวพาหลง
ต้องรู้ปลง..รู้ปลด..ให้หมดไป
มีสติ..ตั้งหน้า..รักษาใจ
ไล่ออกไป..กิเลส..ปฏิเสธมัน
222/34
ปฏิเสธมัน..ป้องกัน..จิตต่ำตม
พาล่มจม..ไม่จบ..เพิ่มภพชาติ
ขัดถูให้..จิตใส..ใจสะอาด
เพื่อตัดขาด..ชาติภพ..ให้จบสิ้น
222/35
ให้จบสิ้น..ดีกว่า..อย่าลังเล
จงทุ่มเท..ปัญญา..หาทางจบ
มีทางสุข..ยิ่งกว่า..หาให้พบ
ใช้ใจรบ..จึงจะ..ชนะขาด
222/36
ชนะขาด..ชาติภพ..จิตรบเถิด
หนทางเปิด..ทางเดียว..เคี่ยวให้หนัก
ตัดความโลภ..โกรธหลง..ทิ้งดงรัก
มาเน้นหนัก..สงบนิ่ง..ไม่วิ่งวน
222/37
ไม่วิ่งวน..เสียจน..จิตวุ่นวาย
มาเกิดตาย..ไม่จบ..พบแต่ทุกข์
มัวหมกมุ่น..ติดตาม..หาความสุข
เจอแต่ทุกข์..สุดท้าย..ได้ขมขื่น
222/38
ได้ขมขื่น..พลัดพราก..ยากยอมรับ
คณานับ..ทุกข์ทน..บนปัญหา
นิ่งสงบ..สยบได้..ใช้ปัญญา
ช่วยนำพา..หลุดพ้น..จากคนทุกข์
222/39
จากคนทุกข์..ทนยาก..มากกรรมเกาะ
ที่ละเปาะ..ทีละขั้น..เลาะมันออก
รู้แจ้งจริง..จากใจ..ใช่ใครบอก
หนทางออก..อยู่ใน..ใจเราเอง
222/40
ใจเราเอง..ที่ปรุง..พันนุงนัง
รกรุงรัง..กิเลส..และตัณหา
โลภโกรธหลง..ไม่ได้..ใช้ปัญญา
จึงน้ำตา..ท่วมใจ..ในที่สุด
222/41
ในที่สุด..จุดจบ..พบแต่ทุกข์
ที่ลามรุก..รอบด้าน..ต้านไม่ไหว
เมื่อไม่เคย..ฝึกตน..ฝนจิตใจ
ก็บรรลัย..คลุ้มคลั่ง..นั่งคร่ำครวญ
222/42
นั่งคร่ำครวญ..หวนไห้..ไร้สติ
มีดำหริ..ต่ำตม..นำจมลึก
กว่ารู้ว่า..พาฉิบหาย..ไม่รู้สึก
ผู้จมลึก..ก็เป็น..เช่นนี้แล
222/43
เช่นนี้แล..มีแต่..จิตหาญหัก
มีความรัก..ก็รัก..อย่างเมตตา
โลภอยากได้..ใคร่ครวญ..พิจารณา
โกรธขึ้นมา..นับหนึ่ง..ให้ถึงพัน
222/44
ให้ถึงพัน..มุ่งมั่น..รักษาศีล
ยุงมันบิน..ผ่านหู..รู้ทนไหว
แรกเริ่มฝึก..ฟุ้งซ่าน..รำคาญใจ
พอฝึกไป..ไม่นาน..มันชินเอง
222/45
มันชินเอง..กัดกิน..ก็ยินดี
แต่บางที..ไล่มัน..คันนี่หว่า
ไม่คิดฆ่า..ให้ตาย..วายชีวา
ต่างมีค่า..เท่ากัน..มันกับเรา
222/46
มันกับเรา..มีค่า..หนึ่งชีวัน
เท่าเทียมกัน..ชีวิต..คิดให้ดี
รักษาศีล..ข้นเข้ม..อย่างเต็มที่
พ้นจากนี่..ไปลับ..อย่ากลับมา
222/47
อย่ากลับมา..รับกรรม..ความผิดพลาด
ก่อภพชาติ..ไม่สิ้น..กินแต่ทุกข์
หนีเถิดหนอ..ต่อข้างบน..วนในสุข
จงรีบปลุก..จิตตน..นะคนเอย
222/48
นะคนเอย..คนเฒ่า..เข้าใจด้วย
หาทางช่วย..ยื้อยุด..ฉุดจิตขึ้น
ถึงกายตน..ไม่ไหว..แต่ใจตื่น
ดีกว่าอื่น..หมื่นแสน..แดนโลกา
222/49
แดนโลกา..ลาขาด..ตัดชาติภพ
หลังเป็นศพ..ทอดกาย..ตายเป็นผี
กายเขาเรา..เน่าเหม็น..ไม่มีดี
พอชีพพลี..ก็เผา..เท่านั้นเอง
222/50
เท่านั้นเอง..ชีวิต..คิดดูเถิด
ตั้งแต่เกิด..จนตาย..เป็นไงบ้าง
ใช้กรรมเก่า..ของสู..ให้ลุล้าง
อย่าได้สร้าง..กรรมใหม่..ใหญ่กว่าเดิม
222/51
ใหญ่กว่าเดิม..ดำดิ่ง..สิ่งต้องหยุด
วิ่งสู่จุด..ต้องตัด..แต่บัดนี้
มุ่งเปิดศึก..ฝึกจิต..ปิดบัญชี
ด้วยจิตดี..จิตใส..ใจสะอาด
222/52
ใจสะอาด..บริสุทธิ์..คือจุดเปลี่ยน
ผู้พากเพียร..ไม่ละ..จึงจะพ้น
ต้องมุ่งมั่น..ขยัน..และอดทน
ผู้มุ่งค้น..ภายใน..จะได้เจอ
222/53
จะได้เจอ..ทางดี..หนีออกไป
สิ้นเยื่อใย..ในกาย..และโลกหล้า
สุขแท้จริง..คือสิ่ง..ปรารถนา
พิจารณา..โดยธรรม..นำสู่ทาง
222/54
นำสู่ทาง..หลุดพ้น..ไปจนสุด
หนทางหลุด..มีอยู่..ผู้มุ่งหวัง
จิตต้องฝึก..เป็นวัตร..ระมัดระวัง
จนกายพัง..จากไป..ใจยอมรับ
222/55
ใจยอมรับ..เพราะรู้..ผู้เกิดกาย
ต้องมาตาย..เช่นนี้..หนีไม่พ้น
ต้องฝึกจิต..เร่งรัด..ปฏิบัติตน
เพื่อมรรคผล..นิพพาน..ไม่นานเกิน
222/56
ไม่นานเกิน..เดินตาม..พระสุคต
ค่อยละลด..กิเลส..และตัณหา
จนรู้แจ้ง..จิตเปิด..เกิดปัญญา
เป็นผู้ว่า..ฝึกใจ..ไปสว่าง
222/57
ไปสว่าง..เส้นทาง..สายนิพพาน
ผู้ต้องการ..มรรคผล..เดินบนนี้
ตั้งตนอยู่..ในอู่..แห่งความดี
จึงจะมี..ปัญญา..นำพาไป
222/58
นำพาไป..สู่จุด..หยุดเกิดตาย
ผู้รู้คลาย..กำหนัด..ปฏิบัติธรรม
เมื่อต้องการ..ไปต่อ..ไม่ก่อกรรม
มุ่งกระทำ..ความดี..แต่นี้ไป
222/59
แต่นี้ไป..บาปไม่ก่อ..ขอบำเพ็ญ
เพื่อให้เป็น..ทางปู..อยู่เบื้องหน้า
หวังเดินทาง..สบาย..ไม่เหนื่อยล้า
แม้ถึงช้า..ช่างมัน..มุ่งมั่นเดิน
222/60
มุ่งมั่นเดิน..ไปหน้า..หาจุดหมาย
ไม่เคยสาย..เลยสู..ผู้กลับจิต
เมื่อรู้แน่..จิตจิก..พลิกชีวิต
พูดทำคิด..แต่ดี..แค่นี้เอง



Create Date : 07 กันยายน 2560
Last Update : 9 กันยายน 2560 5:44:02 น.
Counter : 264 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



กันยายน 2560

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
All Blog