บนเส้นทางสายพระนิพพาน 226


  บนเส้นทาง
สายพระนิพพาน226
226/01
ผู้ยอมรับ..นับถือกฏ..ธรรมดา
ถูกนินทา..ประจำ..แหละทุกท่าน
มีทั้งดี..ทั้งร้าย..ไม่ว่ากัน
เพราะเมามันส์..อารมณ์..สมใจเขา
226/02
สมใจเขา..แล้วนี่..ที่ระบาย
ได้ผ่อนคลาย..อารมณ์..จมกองบาป
ความชั่วตัว..ท่วมหัว..ไม่เคยทราบ
คนใจหยาบ..ก่อบาป..ด้วยปากตน
226/03
ด้วยปากตน..พอเปิด..เกิดปัญหา
ใช้วาจา..ใคร่ครวญ..ให้ถ้วนถี่
ไม่ดำรง..ทรงตน..บนความดี
ทำให้มี..บาปเวร..เป็นของตน
226/04
เป็นของตน..โดยแท้..แก้ที่ปาก
รู้กระดาก..ละอาย..ปิดไว้เถิด
ไม่เอ่ยมา..ปัญหา..ก็ไม่เกิด
ปากประเสริฐ..ปิดไว้..เปิดใจตน
226/05
เปิดใจตน..ขัดถู..ดูให้ดี
ตรงไหนมี..มัวหมอง..มองให้เห็น
ให้จิตเรา..เรียนรู้..ดูให้เป็น
จะมองเห็น..จริงแท้..จุดแก้ไข
226/06
จุดแก้ไข..ใส่ใจ..ไม่ผ่านเลย
จนคุ้นเคย..จี้จุด..ให้หยุดชั่ว
ไม่ชี้ใคร..ใช้ใจ..ชี้ใส่ตัว
เพราะเกรงกลัว..ความชั่ว..ไหลออกปาก
226/07
ไหลออกปาก..มาได้..เพราะใจชั่ว
ตามืดมัว..มองชั่ว..ของคนอื่น
ปากโป้งไป..ร้ายกว่า..แรงลูกปืน
ฆ่าผู้อื่น..ด้วยปาก..มากทุกข์ตรม
226/08
มากทุกข์ตรม..จมอยู่..ไม่รู้สึก
ความสำนึก..ที่ดี..หามีไม่
ใครทุกข์เพราะ..ปากตน..ไม่สนใจ
ช่างปะไร..ไม่สน..ว่าตนดี
226/09
ว่าตนดี..อย่างนี้..กลับมีมาก
เป็นเรื่องยาก..ที่ตน..จะค้นหา
คนส่วนมาก..ปากยาว..กล่าววาจา
เกิดปัญหา..ส่วนใหญ่..ใส่ที่ตน
226/10
ใส่ที่ตน..วนเวียน..ไม่รู้สิ้น
แต่ก็ดิ้น..ไม่หลุด..สุดระงับ
มีปัญญา..พอคิด..เอาจิตจับ
ด่าสิครับ..จิตตน..จนปากปิด
226/11
จนปากปิด..คิดครวญ..แต่ส่วนดี
ทำให้มี..วาจา..เป็นมงคล
เป็นวาจา..ล้ำเลิศ..เกิดกุศล
อันส่งผล..จิตใส..ใจสว่าง
226/12
ใจสว่าง..เป็นทาง..แห่งปัญญา
ส่วนปัญหา..กรรมเก่า..เราไม่สน
ปากเดี๋ยวนี้..ปิดได้..ในบัดดล
กลับตัวตน..เป็นดี..แต่นี้ไป
226/13
แต่นี้ไป..หยุดชั่วแท้..ทำแต่ดี
จิตก็มี..ความใส..ไร้มัวหมอง
ทั้งกิเลส..ตัณหา..ไม่หันมอง
เป็นผู้ครอง..สติมั่น..ไม่หวั่นไหว
226/14
ไม่หวั่นไหว..สิ่งกระทบ..พบปัดตก
อย่าปล่อยรก..จิตเรา..ขาวสะอาด
คอยระวัง..เช็ดถู..หมั่นปัดกวาด
ปิดโอกาส..กิเลสร้าย..เข้าไปป่วน
226/15
เข้าไปป่วน..ไม่ได้..พ่ายหมดท่า
เมื่อจิตกล้า..ท้าสู้..รู้ทางมวย
ต่อนี้ไป..จิตใส..ใจก็สวย
ที่เจอซวย..บอบช้ำ..เพราะกรรมเก่า
226/16
เพราะกรรมเก่า..เราพร้อม..น้อมคำนับ
เมื่อยอมรับ..มันได้..ไร้ปัญหา
ยอมชดใช้..เวรกรรม..เคยทำมา
สุขอุรา..จิตโล่ง..โปร่งสบาย
226/17
โปร่งสบาย..ชดใช้..สิ่งเคยทำ
วจีกรรม..มโนกรรม..ย่อมส่งผล
ไปจนถึง..กายกรรม..กระทำตน
ให้เป็นคน..สูงค่า..หรือว่าต่ำ
226/18
หรือว่าต่ำ..สุดตม..จมเกินฉุด
ไม่อาจหลุด..รอดพ้น..ขึ้นบนได้
จึงเป็นคน..ไร้ค่า..น่าเสียดาย
อีกกี่ตาย..กันเล่า..จะเข้าใจ
226/19
จะเข้าใจ..ในการ..ได้มาเกิด
ได้มาเปิด..ใจจิต..ปิดบัญชี
ได้ชดใช้..กรรมเก่า..ที่เรามี
ทำแต่ดี..จิตใส..ชั่วไม่ทำ
226/20
ชั่วไม่ทำ..นำตน..ขึ้นบนได้
ไม่แพ้พ่าย..อารมณ์..ข่มจนนิ่ง
สติครบ..พร้อมรบ..กับทุกสิ่ง
รับความจริง..ทั้งหมด..กฏของกรรม
226/21
กฏของกรรม..ธรรมดา..ธรรมชาติ
วัตถุธาตุ..ย่อมมี..เสื่อมสลาย
ทั้งคนสัตว์..เกิดนี้..มีแต่ตาย
ใหม่ก็กลาย..เป็นเก่า..เราก็เห็น
226/22
เราก็เห็น..ทุกวัน..ดันไม่คิด
หลายชีวิต..เกิดตาย..เจอในข่าว
บ้างโชคดี..บ้างร้าย..ไม่เอาอ่าว
บ้างเป็นบ่าว..เป็นนาย..ไม่แน่นอน
226/23
ไม่แน่นอน..ชีวิต..จงคิดดี
จึงจะมี..คุณค่า..เกิดมาคุ้ม
ถึงตกทุกข์..ได้ยาก..มากมรสุม
จิตจงคุม..ดีเดิน..เพลินไปได้
226/24
เพลินไปได้..ด้วยดี..มีในจิต
เท่ากับปิด..ทางต่ำ..ไม่ดำดิ่ง
แม้หนักกาย..สบายใจ..ทนทุกสิ่ง
เอาแต่วิ่ง..ไขว่คว้า..จะบ้าตาย
226/25
จะบ้าตาย..ได้มา..ไม่ถาวร
จะหลับนอน..กลัวหาย..เสียดายของ
ต้องเหนื่อยยาก..ลำบาก..หาครอบครอง
ต้องจับจอง..ยื้อแย่ง..แข่งขันกัน
226/26
ไม่มีใคร..หนีตาย..ได้หรอกนะ
ไม่ว่าพระ..ว่าเจ้า..เน่าตายหมด
ไม่ว่าชั่ว..ว่าดี..มีอนาคต
ไม่ว่ามด..ว่าช้าง..ต่างต้องตาย
226/27
ต่างต้องตาย..วายชีวี..ไม่มีเหลือ
ไม่อยู่เหนือ..กฏเกณฑ์..ธรรมชาติ
แต่ถ้าจิต..ของเรา..ขาวสะอาด
มีโอกาส..ไปลับ..ไม่กลับมา
226/28
ไม่กลับมา..มีกาย..ให้มันทุกข์
ให้นั่งลุก..ลำบาก..ยากยามแก่
ให้เจ้าเวร..นายกรรม..ตามตอแย
อันมีแต่..ความทุกข์..รุกจนตาย
226/29
รุกจนตาย..กายหยาบ..ของคนสัตว์
ไม่อาจตัด..เวรกรรม..เคยทำไว้
อันเป็นภาค..บังคับ..รับให้ไหว
ต้องแก้ไข..จิตตน..เป็นคนดี
226/30
เป็นคนดี..ไม่ยาก..มากด้วยศีล
ไม่ถวิล..ไขว่คว้า..หากิเลส
หาแต่ดี..ใส่ตัว..ชั่วปฏิเสธ
กำหนดเจต..จำนง..ทรงความดี
226/31
ทรงความดี..เป็นหลัก..ปักให้มั่น
ทำเป็นขั้น..เป็นตอน..ก่อนตายจาก
ทำดีให้..ถึงจุด..จนหยุดยาก
เป็นผู้มาก..ความเพียร..ไม่เวียนกลับ
226/32
ไม่เวียนกลับ..มาเกิด..ประเสริฐกว่า
สู้ฟันฝ่า..กงกรรม..นำสู่จุด
ไม่ต้องกลับ..มาเกิด..เป็นมนุษย์
เป็นผู้หลุด..โลกนี้..หนีโลกา
226/33
หนีโลกา..แดนโลกีย์..อันหนียาก
แดนอันมาก..กิเลส..มากตัณหา
มีสิ่งเร้า..ฉุดลาก..มากมายา
คอยชักพา..ให้หลง..เข้าพงหนาม
226/34
เข้าพงหนาม..ความเจ็บ..ย่อมบังเกิด
คิดดูเถิด..ผู้มืดมิด..เดินผิดพลาด
มีปัญญา..ตาสว่าง..ทางสะอาด
ใช้โอกาส..ตนเถิด..เปิดเส้นทาง
226/35
เปิดเส้นทาง..สายธรรม..มุ่งนำตน
ให้เป็นคน..ชาตินี้..ชาติสุดท้าย
เมื่อเกิดมา..ไร้สุข..ทุกข์มากมาย
เกิดแล้วตาย..แค่นั้น..มันไร้ค่า
226/36
มันไร้ค่า..เกิดมา..ไม่ฝึกจิต
ถ้าไม่คิด..ทำดี..ให้มีผล
มุ่งกอบโกย..มากมาย..เข้าใส่ตน
ก็เป็นคน..เสียชาติ..เกิดขาดทุน
226/37
เกิดขาดทุน..บุญทาน..ไม่คิดทำ
เป็นแต่นำ..วุ่นวาย..มาใส่ตัว
หลงกิเลส..ตัณหา..หูตามัว
บาปไม่กลัว..หนีไกล..ที่ไหนบุญ
226/38
เหตุเพราะกาม..ความเกิด..จึงกำหนด
ไปตามกฏ..แห่งกรรม..ตนทำมา
มีฐานะ..ผิวพรรณ..อีกปัญญา
เรียกว่ามา..ตามทุน..บาปบุญเก่า
226/39
บาปบุญเก่า..นำเรา..ลงมาเกิด
เป็นการเปิด..โอกาส..แก้ตัวใหม่
ถ้ายังคง..โง่เง่า..ไม่เข้าใจ
ยิ่งบรรลัย..เดินหลง..ลงอบายฯ
226/40
ลงอบายฯ..กลายเป็น..ผู้เชี่ยวชาญ
ที่ชำนาญ..เที่ยวท่อง..ล่องนรก
มักเกลือกกลั้ว..ความชั่ว..สิ่งสกปรก
จึงได้ตก..ซ้ำซาก..ยากกลับใจ
226/41
ยากกลับใจ..ไปเรื่อย..ตามยถา
เมื่อไม่หา..ความจริง..แห่งชีวิต
ก็อยู่บน..โลกกว้าง..อย่างสิ้นคิด
ก่อแต่พิษ..หาภัย..เข้าใส่ตน
226/42
เข้าใส่ตน..จนน่วม..ทุกข์ท่วมท้น
ผู้รู้ค้น..หาทาง..วางเป้าหมาย
หาทางว่าย..ข้ามฝั่ง..หลังความตาย
ก่อนวางวาย..คิดให้ดี..มีจดหมาย
226/43
มีจดหมาย..มาเตือน..อยู่เป็นนิจ
ว่าชีวิต..เรานี้..ไม่มีแน่
ผ่านทุกวัน..เวลา..พาไปแก่
อันมีแต่..งานประจำ..นำไปตาย
226/44
นำไปตาย..ได้ทุก..วินาที
มุ่งทำดี..ดีกว่า..อย่าประมาท
ทำเลยอย่า..แค่คิด..เดี๋ยวผิดพลาด
ก่อภพชาติ..ไม่สิ้น..ดิ้นไม่หลุด
226/45
ดิ้นไม่หลุด..จะหยุด..ก็ไม่ได้
ยอมแพ้พ่าย..กิเลสตน..วนอยู่นั่น
เอากิเลส..ตัณหา..มาผูกพัน
พอเมามันส์..ก็หลงทาง..ออกห่างธรรม
226/46
ออกห่างธรรม..กรรมบถ..กดเอาไว้
ผู้รู้ใช้..ปัญญา..หาทางออก
หนีเจ้าเวร..นายกรรม..ไม่ได้ดอก
หลวงพ่อบอก..รับได้..สุขใจแล
226/47
สุขใจแล..เหลือแต่..เวรกรรมเก่า
ให้ตัวเรา..รู้สึก..สำนึกตน
สิ่งไม่ดี..ไม่งาม..ตามส่งผล
เราเองขน..มารอไว้..ไม่ใช่ใคร
226/48
ไม่ใช่ใคร..หรอกเจ้า..เราทั้งสิ้น
ทำเขาดิ้น..ต้องได้..ในวันหน้า
สิ่งไม่ดี..ไม่มีใคร..ปรารถนา
เราผู้หา..เรื่องไว้..หลายภพชาติ
226/49
หลายภพชาติ..รบกับใจ..ไม่ชนะ
ผ่อนชำระ..ทุกที..ที่กายเกิด
มุ่งปะทะ..ชนะใจ..ให้ได้เถิด
ไม่มาเกิด..จบกัน..อันกรรมเก่า
226/50
อันกรรมเก่า..ไม่ตาม..ยามขึ้นบน
แต่อดทน..รอเราจน..หล่นลงมา
สู่นรก..จนได้..กายกายา
ทะยอยมา..บีบคั้น..จนวันตาย
226/51
จนวันตาย..ชดใช้..ยังไม่หมด
รอกำหนด..วันกำเนิด..เกิดมาใหม่
หากว่าต่อ..ข้างบน..ก็แล้วไป
กรรมอันใด..ไม่ตามยาม..เสวยบุญ
226/52
เสวยบุญ..เบื้องบน..จนพอใจ
จงต่อไป..สูงขึ้น..อย่าคืนกลับ
ไม่ติดสุข..ไม่หลง..ไม่ยอมหลับ
ย่อมไม่กลับ..คืนหลัง..หวังนิพพาน
226/53
หวังนิพพาน..เบื้องหน้า..อย่าท้อแท้
ผู้พ่ายแพ้..คือหยุด..อยู่กับที่
พอสบาย..ไม่ลุก..เดินเสียที
บุญเคยมี..หมดสิ้น..ดิ้นไม่หลุด
226/54
ดิ้นไม่หลุด..ล่วงลง..มาใช้กรรม
มีแต่ธรรม..เท่านั้น..ท่านทั้งหลาย
จึงจะช่วย...ให้คุณ..หายวุ่นวาย
สงบกาย..สงบใจ..รับความจริง
226/55
รับความจริง..ทุกสิ่ง..เกิดแต่เหตุ
ปฏิเสธ..ยังไง..ก็ไม่พ้น
เป็นเพราะว่า..ปัจจุบัน..มันคือผล
บุญกุศล..เท่านั้น..มุ่งมั่นทำ
226/56
มุ่งมั่นทำ..ความดี..แต่นี้ไป
พร้อมทำใจ..ยอมรับ..นับแต่นี้
น้อมชดใช้..กรรมเก่า..ที่เรามี
ทุกบัญชี..ชาตินี้..ให้จบกัน
226/57
ให้จบกัน..วันนอน..ทอดกายา
เป็นผู้มา..แล้วไป..ไม่หวนกลับ
หนี้ที่เหลือ..ทุกบัญชี..หนีเลยลับ
ขอใช้กลับ..ด้วยกุศล..ผลบุญตน
226/58
ผลบุญตน..น้อมส่ง..ตรงนายกรรม
เคยกระทำ..สำนึก..รู้สึกผิด
ตามไม่ทัน..แต่พร้อม..น้อมอุทิศ
ทุ่มสุดจิต..สุดใจ..ให้ทุกกรรม
226/59
ให้ทุกกรรม..กำหนด..จดจำเถิด
ว่าการเกิด..ทุกครั้ง..สร้างปัญหา
ศึกษาธรรม..กันเถิด..เกิดปัญญา
ขอจงพา..จิตตน..ข้ามพ้นไป
226/60
ข้ามพ้นไป..กันเถิด..เปิดประตู
ตามไปดู..พุทธองค์..ทรงอยู่ไหน
เจอเส้นทาง..ท่านข้าม..จงตามไป
เพื่ออยู่ใน..นิพพาน..ไม่นานเกิน



Create Date : 15 เมษายน 2561
Last Update : 15 เมษายน 2561 20:29:15 น.
Counter : 128 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



เมษายน 2561

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog