บนเส้นทางสายพระนิพพาน 182
บนเส้นทาง

สายพระนิพพาน 182

182/01

เพื่อนเกิดแก่..เจ็บตาย..ทั้งหลายตื่น

อันวันคืน..ล่วงไป..ไม่หวนกลับ

เอาพลัดพราก..อาลัย..ไปด้วยครับ

แล้วล่วงลับ..ดับชีวี..ไม่มีรอด

182/02

ไม่มีรอด..ผู้มีขันธ์..อันเกิดกาย

ทุกข์มากมาย..ไม่มีแก่น..ไม่มีสาร

ดุจหม้อดิน..ช่างปั้นไว้..อยู่ไม่นาน

พอถึงกาล..แตกสลาย..ไปธรรมดา

182/03

ไปธรรมดา..หาทาง..ดับทุกข์เถิด

เป็นผู้เปิด..ประตู..หาดูธรรม

เรียนรู้จิต..เรียนรู้กาย..เรียนรู้กรรม

เพื่อมาทำ..เป็นสะพาน..ข้ามผ่านไป

182/04

ข้ามผ่านไป..สวรรค์พรหม..พระนิพพาน

ทุกทุกการ..ตายไป..ไม่มีสูญ

แล้วแต่จิต..สุดท้าย..ใสหรือขุ่น

ใสเป็นคุณ..ขุ่นเป็นโทษ..โปรดเข้าใจ

182/05

โปรดเข้าใจ..ก่อนทิ้งกาย..อันหมดค่า

จงรู้ว่า..ต้องทำใจ..ให้ใสแจ่ม

จงฝึกฝน..จนวาวใส..ไม่ใช่แรม

สว่างแจ่ม..หน้าตา..เมื่อลากาย

182/06

เมื่อลากาย..ใช้จิตตัด..ในบัดดล

ว่ากายตน..ที่ครองนี้..มีแต่ทุกข์

ตั้งแต่เกิด..จนแก่ตาย..ไร้ความสุข

ได้แต่ปลุก..จิตตน..ทนกับมัน

182/07

ทนกับมัน..รอวัน..จะสิ้นสุด

ได้แต่ขุด..กิเลสทิ้ง..สิ่งหาชั่ว

ไม่ให้เหลือ..ในใจ..สิงในตัว

เพราะว่ากลัว..วันตาย..ใจมืดมน

182/08

ใจมืดมน..หมองหม่น..หล่นนรก

บ้างก็ตก..รับกรรม..จนกว่าสิ้น

บ้างก็ลง..ไปรอ..การตัดสิน

เป็นอาจิณ..ขัดเกลาใจ..เพื่อไปดี

182/09

เพื่อไปดี..ไม่ต้องมี..รีรอนาน

มุ่งวิมาน..ตนเลย..จะดีกว่า

ลงไปรอ..เจอพะยานบาป..เคยหยาบช้า

จะเสียท่า..เจอโจทย์เก่า..เข้าเต็มเต็ม

182/10

อันยอดคน..ทัศนะ..ของจางจื๊อ

นั่นก็คือ..คนมี..กิเลสน้อย

เป็นผู้รู้..เพียงพอ..ไม่ท้อถอย

รู้รอคอย..โอกาส..ฉลาดคิด

182/11

ปรัชญา..จางจื๊อ..ถือว่าแน่

มนุษย์แท้..ย่อมประจักษ์..มรรควิถี

ดำรงชีพ..เรียบง่าย..มั่นในดี

จิตไม่มี..ยินดีร้าย..คล้ายว่างเปล่า

182/12

คล้ายว่างเปล่า..สงบระงับ..ไม่คับข้อง

ความสุขต้อง..ไม่ข้อง..ในวัตถุ

เป็นความเห็น..ถูกต้อง..มองทะลุ

กับวัตถุ..ถมลงไป..ไม่เคยเต็ม

182/13

แต่ความสุข..ที่ใจ..เต็มไม่อยาก

ถมไม่มาก..ทีละน้อย..บ่อยเต็มได้

สุขเพียงนิด..ฤทธิ์ลึกล้ำ..เย็นฉ่ำใจ

เต็มเมื่อไร..เป็นตาย..เลิกพูดกัน

182/14

มรรควิถี..มนุษย์แท้..แน่ที่จิต

รู้จักปิด..งำประกาย..ไร้ตัวตน

อยู่ง่ายดาย..เหมือนไร้ค่า..ไม่ใช่คน

ต่ำเสียจน..ยิ่งใหญ่..กว่าใครคิด

182/15

มนุษย์แท้..มนุษย์ดี..ไม่มีโลภ

ผู้ละโมบ..โลภมาก..มักไม่ดี

ยิ่งรวยมาก..ยิ่งอยาก..มากกว่านี้

แต่คนดี..รวยยังไง..ก็ไม่โลภ

182/16

ก็ไม่โลภ..ถึงมีลาภ..ทราบก็นิ่ง

ไม่ไปวิ่ง..โห่ร้อง..ฉลองนิด

รู้สติ..แห่งตน..คนรู้คิด

ว่าชีวิต..มีลาภ..ย่อมเสื่อมลาภ

182/17

มนุษย์แท้..ซื่อสัตย์..สุจริต

ทั้งรู้ผิด..รู้ชอบ..เป็นสันดาน

อีกมีกน้อย..สันโดษ..โปรดบุญทาน

ยิ่งอยู่นาน..ยิ่งค้อมต่ำ..นำจิตสูง

182/18

นำจิตสูง..สะอาด..บริสุทธิ์

จิตไม่หลุด..หลงไหล..ยศสมบัติ

เพราะมองเห็น..ทุกข์ภัย..ได้แจ่มชัด

ไม่ผูกมัด..เอาไว้..แม้กายตน

182/19

แม้กายตน..ยอดคน..ไม่สนใจ

ให้เป็นไป..ตามกฏ..หมดปัญหา

เป็นไปตาม..ธรรมชาติ..ธรรมดา

เจ็บรักษา..หิวกิน..ตายยินดี

182/20

ตายยินดี..ทิ้งไป..ไม่อาวรณ์

กายที่นอน..ใช่เรา..ซ่ะเมื่อไร

ถ้าเป็นเรา..ของเรา..แล้วทำไม

ไม่เห็นใคร..เอาไปได้..สักคนเดียว

182/21

คนยอดชั่ว..รักตัว..กลัวตายมาก

ห่วงหวงซาก..อยากอยู่..ไม่รู้ดับ

ทั้งละโมบ..โลภมาก..อยากมากทรัพย์

บีบบังคับ..แย่งชิง..สิ่งต้องการ

182/22

สิ่งต้องการ..ทะยานอยาก..มากกอบโกย

ทำไปโดย..หลงผิด..ด้วยจิตเขลา

เมื่อต้องการ..ควานหา..ข้าจะเอา

หลงมัวเมา..เหมือนกอลั่ม..พร่ำถึงแหวน

182/23

พร่ำถึงแหวน..เสียดายนัก..ของรักข้า

ปรารถนา..ได้สิทธิ์..คิดแย่งยื้อ

ทุกข์ระทม..ตรมใจ..อยู่ใกล้มือ

การแย่งยื้อ..ไม่ได้นั้น..มันทรมาน

182/24

มันทรมาน..ความต้องการ..มันเป็นไฟ

เผาไหม้ใจ..จิตตน..แทบป่นปี้

ไม่ได้ไว้..เผาใจ..ไปนานปี

ยิ่งไม่มี..ทางได้..ทุรายทุรน

182/25

ทุรายทุรน..จนตาย..อย่างไร้ค่า

เหตุเพราะว่า..ปัญญา..ไม่รู้ตัด

เมื่อวางใจ..ไม่ถูก..จิตผูกมัด

ไปกอดรัด..มัดไว้..จนตายเอง

182/26

ผู้ที่ฝึก..จิตตน..จนชำนาญ

เขาต้องการ..ลดละ..ชนะใจ

เพื่อหาความ..สำเร็จ..อันยิ่งใหญ่

เป็นผู้ใฝ่..ละลด..หมดกิเลส

182/27

หมดกิเลส..เป็นผู้ละ..ชนะจิต

เป็นผู้คิด..ดีงาม..ตามธรรมะ

ที่เริ่มจาก..ดวงจิต..คิดสละ

ไปจนละ..ทุกสิ่ง..นิ่งสงบ

182/28

นิ่งสงบ..คนทั่วไป..วิ่งไขว่คว้า

เอาชนะ..คนอื่นได้..ชื่นใจจัง

ไม่รู้ดี..ไม่รู้ชั่ว..ตัวจะพัง

หวังเด่นดัง..เพื่อจะดับ..กลับทางกัน

182/29

กลับทางกัน..ระหว่างคน..กับมนุษย์

คนหนึ่งหยุด..คนหนึ่งแย่ง..มุ่งแข่งขัน

คนหนึ่งให้..คนหนึ่งไม่..ช่างหัวมัน

ต่างก็หัน..คนละทิศ..ความคิดต่าง

182/30

ความคิดต่าง..มองอย่าง..คนธรรมดา

มนุษย์สูงกว่า..ใช้ปัญญา..นำพาตน

ส่วนกิเลส..ตัณหา..นำพาคน

จึงดิ้นรน..ร้อนรุ่มใจ..ไม่รู้จบ

182/31

ไม่รู้จบ..ไม่รู้จัก..สุขสงบ

จึงได้พบ..วุ่นวาย..ใจเร่าร้อน

ไม่รู้หรือ..โลกเป็น..เช่นละคร

แต่ละตอน..หลงอิน..ดิ้นไม่หลุด

182/32

ดิ้นไม่หลุด..ฉุดใจ..ออกมาเถิด

หาทางเปิด..ปัญญา..ตาสว่าง

ได้มองเห็น..ทั่วไป..ตามรายทาง

ผู้คนต่าง..ยื้อแย่ง..น้อยแบ่งปัน

182/33

น้อยแบ่งปัน..แบ่งชั้น..เอารัดเปรียบ

จ้องจะเสียบ..เหยียบหัว..เพื่อตัวเอง

หวังยศศักดิ์..หนักหน้า..ฆ่าไม่เกรง

รู้เห็นเอง..จงคิด..ปิดเส้นทาง

182/34

ปิดเส้นทาง..โลกา..หวังลาขาด

จิตสะอาด..เคี่ยวเข็น..เป็นมนุษย์

ทำบุญทาน..ชั่วหนีไกล..ใจบอกหยุด

เพื่อจะฉุด..จิตตน..ก้าวพ้นไป

182/35

ก้าวพ้นไป..โลกนี้..หลังพลีกาย

ไม่ขอตาย..กำเนิด..เกิดที่นี่

จิตไม่ใส..ตามต้องการ..วิมานมี

มั่นในดี..ต่อข้างบน..ไม่จนใจ

182/36

ไม่จนใจ..ชีวิตจริง..ยิ่งกว่าเน่า

มันน่าเศร้า..แก่จะตาย..ไม่รู้คิด

ติดลาภยศ..สรรเสริญ..เดินทางผิด

เตื่อนสะกิด..ยังว่า..อิจฉาตน

182/37

ผู้ชนะ..ใครใคร..ไม่ยั่งยืน

มันสดชื่น..ไม่ยืนยาว..อย่างที่คิด

พอแพ้เข้า..ทุกข์แท้เรา..เศร้าสนิท

ชนะจิต..ตนได้..จึงไม่แพ้

182/38

จึงไม่แพ้..ตลอดกาล..งานยอดคน

ผู้ฝึกตน..จนต่ำต้อย..ด้อยศักดิ์ศรี

แต่อิ่มเอิบ..หน้าตา..บารมี

ทรงความดี..ชั่วกาล..นานตลอดไป

182/39

นานตลอดไป..นั่นไง..พระพุทธองค์

พระผู้ทรง..ละทิ้ง..ราชบัลลังค์

ออกจาริก..ภิกขา..พอประทัง

แค่พอยัง..ชีพตน..ไม่สนใจ

182/40

ไม่สนใจ..ราชสมบัติ..ตัดกิเลส

ปฏิเสธ..ทุกชนิด..สิทธิแห่งตน

ทรงละทิ้ง..ทุกสิ่งมี..หนีมาพ้น

เพื่อมาค้น..โมกธรรม..จำไม่ลืม

182/41

จำไม่ลืม..พระพุทธองค์..ที่ทรงชี้

สมบัตินี้..ทรัพย์ภายนอก..หลอกให้หลง

เสาะแสวง..ทรัพย์ภายใน..อย่างพุทธองค์

ย่อมมั่นคง..ไม่มีใคร..แย่งไปได้

182/42

แย่งไปได้..แต่ทรัพย์..ภายนอกกาย

ต่างวุ่นวาย..แย่งชิง..สิ่งสมมุติ

พอตกตาย..คว้าไม่ได้..ในที่สุด

ทุกอย่างหลุด..จากมือ..คือความจริง

182/43

กิเลสว่าง..จากจิต..เป็นยังไง

เรื่องใดใด..ไม่เข้าไป..ให้ใจคิด

นั่งชมนก..ชมไม้..สบายจิต

ประกอบกิจ..สุขใจ..สบายเบา

182/44

สบายเบา..เอาใจ..เข้าไปคิด

ว่าชีวิต..ทำดี..ที่ตรงไหน

แล้วทานศีล..ภาวนา..ดียังไง

ที่ทำไป..ไม่เห็น..เป็นมรรคผล

182/45

การทำดี..ไม่ต้องมี..ทรัพย์มาก

ไม่ต้องลาก..ยศศักดิ์..ออกมาโชว์

ไม่ต้องมี..บ้านใหญ่..รถคันโต

แต่งตัวโก้..หรูหรา..หาใช่ไม่

182/46

คนทำดี..คือคนมี..จิตเมตตา

กรุณา..ผู้ด้อย..ทั้งสัตว์คน

ช่วยได้ช่วย..ไปตาม..กำลังตน

แม้ขัดสน..ทุ่มช่วย..ด้วยเรี่ยวแรง

182/47

เพราะคนดี..เขามี..ทั้งศีลสัตย์

ปฏิบัติ..หาทางพ้น..รู้ขวนขวาย

รู้หูหนัก..ปากหนัก..รู้จักอาย

รู้จักคลาย..ยึดมั่น..อันเป็นโทษ

182/48

เพราะคนดี..รู้ให้..รู้แบ่งปัน

ไม่มีวัน..ตกต่ำ..อนาคต

ผู้ให้ย่อม..ได้รับ..กินไม่หมด

ผู้ที่อด..จ้องเอา..เขาฝ่ายเดียว

182/49

อีกคนดี..พอใจ..สิ่งตนหา

ไม่อิจฉา..ใครเขา..ให้เราทุกข์

ทรัพย์ภายนอก..คนดีเฉย..เสวยสุข

ไม่ต้องลุก..หวาดผวา..รักษาทรัพย์

182/50

คนดีมี..ศีลทาน..ภาวนา

เพื่อนำพา..จิตตน..ก้าวพ้นทุกข์

ทรงกายอยู่..เป็นผู้..มีความสุข

มีความทุกข์..แค่กาย..ใจสบาย

182/51

เมื่อไม่เป็น..ผู้ฆ่า..ผู้ล่าไล่

ไม่ใช้ให้..ใครฆ่า..ย่อมเป็นสุข

ไม่ดีใจ..ใครถูกฆ่า..ก็ไม่ทุกข์

ไม่หนีซุก..ขวัญเขย่า..กลัวเอาคืน

182/52

เมื่อไม่ลัก..ไม่ขโมย..ของใครเขา

ไม่ย่องเบา..ไม่ใช้ใคร..ให้ไปลัก

ไม่ยินดี..ของเขาหาย..ไม่ไร้หลัก

ก็ไม่หนัก..อกใจ..ใช้ชีวิต

182/53

เมื่อไม่ผิด..ลูกเมีย..ลูกผัวใคร

ไม่ใช้ใคร..ดีใจ..ที่เขาผิด

ต่างซื่อสัตย์..ต่อกัน..อันชีวิต

ก็ไม่คิด..หมกหมุ่น..วุ่นในกาม

182/54

ผู้ไม่ด่า..ไม่ใช้ใคร..ให้ไปด่า

ไม่ปรีดา..ที่เขาด่า..ถกเถียงกัน

ไม่ยุยง..ส่งเสียง..เถียงกันลั่น

พูดโกหก..หลอกลวงกัน..มันไม่ดี

182/55

ผู้ไม่ข้อง..สุรา..ยาเสพติด

พาชีวิต..ออกห่าง..ของมึนเมา

ย่อมมีจิต..แจ่มใส..สบายเบา

ปัญหาเรา..แก้ง่าย..ใช้ปัญญา

182/56

ผู้มีศีล..จึงมีสุข..เช่นนี้แล

คงเหลือแต่..ทุกข์กาย..ไร้ทางแก้

รับกรรมเก่า..เจ็บไข้..ไปจนแก่

พอนอนแผ่..ทิ้งกาย..สบายเลย

182/57

อันความดี..ของศีล..อยากบอกคุณ

รัศมีบุญ..แผ่มา..หน้าแจ่มใส

ผู้พบเจอ..ย่อมรัก..อยากเข้าใกล้

ย่อมรู้ได้..ด้วยตน..คนรักษา

182/58

คนรักษา..นำมาคิด..พิจารณาตน

เปลี่ยนจากคน..โกรธง่าย..ใจหงุดหงิด

มาเป็นผู้..สงบเย็น..ยิ้มเป็นนิจ

ขุ่นข้องจิต..ห่างหาย..คล้ายไม่มี

182/59

จงอย่าหลง..เมากาย..เมาชีวิต

มัวแต่คิด..ติดเงา..ว่าเราดี

แค่อีกคน..รอตาย..กลายเป็นผี

เห็นทางหนี..หรือยังหนอ..ขอถามหน่อย

182/60

ขอถามหน่อย..ผู้เมามัว..รู้ตัวยัง

มีสตังค์..เท่าไร..ก็ไม่รอด

มียศศักดิ์..สูงจัง..ก็จังจอด

ชุดไม่ถอด..เผาไฟ..ไปพร้อมเลย









Create Date : 23 กรกฎาคม 2557
Last Update : 24 กรกฎาคม 2557 16:35:10 น.
Counter : 722 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



กรกฏาคม 2557

 
 
1
2
4
6
7
8
9
10
11
13
16
17
18
19
20
21
22
24
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog