บนเส้นทางสายพระนิพพาน 223


  บนเส้นทาง
สายพระนิพพาน 223
223/01
แค่นี้เอง..ชีวิต..อย่าคิดมาก
ที่ยุ่งยาก..ปรุงแต่ง..มากแข่งขัน
มีความอยาก..ยื้อแย่ง..ไม่แบ่งปัน
เข่นฆ่ากัน..จองเวร..เป็นกงกรรม
223/02
เป็นกงกรรม..กงเกวียน..เวียนไม่จบ
ต้องสยบ..ด้วยอภัย..ไม่ใช่ฆ่า
ไม่อภัย..คล้ายชนัก..แทงหักคา
ฆ่ากันมา..ฆ่ากันไป..ไม่สิ้นเวร
223/03
ไม่สิ้นเวร..สิ้นกรรม..ตามไล่ล่า
ไม่เข้าท่า..จริงแท้..มีแต่ทุกข์
อภัยทาน..พลันจบ..สงบสุข
ถึงมีทุกข์..มากมาย..แค่กายเนื้อ
223/04
แค่กายเนื้อ..รอจอด..ทอดกายลง
ชีวิตทรง..อยู่ได้..ไม่นานดอก
มัวจับผิด..ส่งจิต..ออกแต่นอก
ก็ขอบอก..เอาไว้..หนีไม่พ้น
223/05
หนีไม่พ้น..เวียนวน..ลงแต่ล่าง
เป็นลูกข่าง..หมุนไป..ไม่สิ้นสุด
ไปจนกว่า..เบื่อหน่าย..กายมนุษย์
หาทางหลุด..ขุดค้น..ไปจนพบ
223/06
ไปจนพบ..ความจริง..แห่งชีวิต
ไม่เสพติด..ละวาง..หาทางพ้น
/ทั้งเขาเรา..ดูเถิด..เกิดเป็นคน
เพื่อให้ตน..กลับตัว..ชั่วเป็นดี
223/07
ชั่วเป็นดี..แต่นี้..เป็นต้นไป
ตั้งอยู่ใน..ศีลสัตย์..ปฏิบัติธรรม
น้อมรับทุกข์..กายใจ..ชดใช้กรรม
บาปไม่ทำ..ขอพอ..ก่อแต่บุญ
223/08
ก่อแต่บุญ..เป็นทุน..ไว้เดินทาง
เป็นผู้วาง..ศาสตรา..รักษาศีล
มุ่งฝึกตน..ฝนใจ..เป็นอาจิณ
ไม่ยลยิน..เสียงค้าน..เหล่ามารชน
223/09
เหล่ามารชน..ชวนชี้..กามดีกว่า
ขอจงอย่า..ละโลภ..ลืมโกรธหลง
มันไม่ดี..สักนิด..ถ้าจิตปลง
เชิญมาลง..เวียนว่าย..ในบ่อกาม
223/10
ในบ่อกาม..งามตา..พาสนุก
ยังช่วยปลุก..สัญชาตญาณ..การต่อสู้
ต่างยื้อแย่ง..แข่งขัน..นั่นของกู
ได้เรียนรู้..ไขว่คว้า..หาครอบครอง
223/11
หาครอบครอง..มองไป..อยากได้หมด
ทรยศ..หักหลัง..ก็ยังได้
สารพัด..วิธี..ไม่มีอาย
ใครเป็นตาย..ไม่รู้..กูจะเอา
223/12
กูจะเอา..ทุกอย่าง..ที่อยากได้
ไม่รู้ตาย..มันกราย..เข้ามาใกล้
เพราะไม่รู้..คิดว่าอยู่..อีกยาวไกล
ไม่มีใคร..ช่วยได้..นอกจากตน
223/13
นอกจากตน..กลับตัว..ให้เร็วพลัน
ไม่รอวัน..เวลา..กลัวจะพลาด
ตัดเยื่อใย..ทำใจ..ใสสะอาด
ต้องเด็ดขาด..กับมัน..อันชีวิต
223/14
อันชีวิต..บั้นปลาย..ก่อนกลายพัง
มีกำลัง..แรงกาย..หายใจอยู่
ทำใจให้..ประเสริฐ..เปิดประตู
หมั่นเช็ดถู..ขัดเกลา..ให้วาวใส
223/15
ให้วาวใส..ใจตน..ไม่หม่นหมอง
เป็นผู้มอง..ปัจจุบัน..อันสดใส
จึงมองเห็น..อนาคต..หมดห่วงใย
วางลงไป..ทุกสิ่ง..ทิ้งแม้กาย
223/16
ทิ้งแม้กาย..รักสุด..ดุจดวงจิต
แต่ชีวิต..มีจุด..อันต้องจบ
ผู้เกิดกาย..ทุกราย..ต้องพานพบ
แต่จะจบ..วันใด..ไม่รู้เลย
223/17
ไม่รู้เลย..เวลา..กายาทอด
หนทางรอด..ไม่มีเลย..เพื่อนเอยคิด
มีแต่ทาง..หลังตาย..ไปด้วยจิต
ฉะนั้นกิจ..ก่อนตาย..ฝึกใจตน
223/18
ฝึกใจตน..คนเฒ่า..ก่อนเข้าโลง
ทุกชั่วโมง..นาที..ล้วนมีค่า
รู้ฝึกจิต..ก่อนจาก..มากราคา
ผู้มืดมา..สว่างไป..กำไรงาม
223/19
กำไรงาม..จากความ..คิดปัญญา
ที่เกิดมา..มีกาย..ได้เรียนรู้
จากกากเดน..เป็นคน..ชั่วสุดกู่
มาเป็นผู้..สำนึก..รู้สึกตน
223/20
รู้สึกตน..กลับตัว..ในทันที
เป็นผู้มี..บัญชี..เปิดค้างไว้
ได้เริ่มต้น..ผลบุญ..เกิดทันใด
สบายใจ..ก่อนจาก..มากผลบุญ
223/21
มากผลบุญ..คุณทำ..ก่อนตัวตาย
ก็สบาย..เสวยผล..บุญตนก่อน
ไม่มุ่งต่อ..รีรอ..มัวย่อหย่อน
คอยผลัดผ่อน..หมดบุญ..คุณเจอแน่
223/22
คุณเจอแน่..ลงนรก..ตกสวรรค์
มัวแต่ฝัน..หลงเพลิน..ไม่เดินต่อ
นรกโลก..ลงพลัน..ท่านคนก่อ
คนขุดบ่อ..ดักไว้..ใช่ใครเลย
223/23
ใช่ใครเลย..บาปบุญ..คุณทั้งสิ้น
คุณจะดิ้น..ทางใด..ได้ทั้งนั้น
เมื่อมุ่งสร้าง..ทางบุญ..คุณอนันต์
โทษมหันต์..สร้างบาป..จงทราบไว้
223/24
จงทราบไว้..ใช้จิต..เพื่อกิจตน
สู้อดทน..อดกลั้น..ยึดมั่นไว้
ใช้ทั้งศีล..ทั้งธรรม..นำหน้าไป
เดินอยู่ใน..ทางบุญ..ของคุณเอง
223/25
ของคุณเอง..ทั้งหมด..กำหนดจุด
ไปสิ้นสุด..แดนใด..ใจจดจ่อ
พักมีแรง..กำลัง..อย่ารั้งรอ
เดินทางต่อ..หนึ่งก้าว..ก็หนึ่งใกล้
223/26
ก็หนึ่งใกล้..เข้าไป..สู่จุดหมาย
ไม่ปล่อยหาย..เดินห่าง..เส้นทางหลัก
ผู้รู้เดิน..หน้าสู้..อยู่บนมรรค
ผลก็จัก..ตามมา..ไม่ช้านาน
223/27
ไม่ช้านาน..การเดิน..ย่อมสิ้นสุด
จากมนุษย์..เทพพรหม..สู่นิพพาน
ตามเส้นทาง..องค์พระ..พิชิตมาร
ทรงต้องการ..รื้อขน..ช่วยคนทุกข์
223/28
ช่วยคนทุกข์..ทนยาก..มากปัญหา
ใช้ปัญญา..ฝึกจิต..คิดถูกต้อง
มองเห็นเหตุ..ปัจจัย..รู้ไตร่ตรอง
ได้ครองครอง..ทางตรง..ไม่หลงทิศ
223/29
ไม่หลงทิศ..ผิดทาง..ยังมุ่งมั่น
ทีละขั้น..งดงาม..ตามลำดับ
ปฏิบัติ..ตรงทาง..ต่างได้รับ
กิเลสดับ..วันใด..ไปสุดทาง
223/30
ไปสุดทาง..วางสิ้น..ดิ้นจนหลุด
เป็นผู้หยุด..เกิดตาย..ได้เสียที
ผู้ตัดสิ้น..เยื่อได้..ใยไม่มี
ผู้หาดี..จนพบ..ก็จบกัน
223/31
ก็จบกัน..เวียนว่าย..การตายเกิด
การกำเนิด..กำหนัด..ตัดให้สิ้น
เมื่อกิเลส..ตัณหา..ไม่ยลยิน
อันทรัพย์สิน..เกียรติยศ..หมดเยื่อใย
223/32
หมดเยื่อใย..ไปตาม..พุทธองค์
พระผู้ทรง..ได้สละ..ราชสมบัติ
เห็นเกิดแก่..เจ็บตาย..ฉายภาพชัด
บ่วงผูกมัด..มากมี..ทรงหนีมา
223/33
ทรงหนีมา..หาทาง..สลัดหลุด
จนถึงจุด..อดพระ..กระยาหาร
เหลือแต่หนัง..หุ้มกาย..ไม่ยอมทาน
ทรมาน..ปางตาย..ไม่ได้ผล
223/34
ไม่ได้ผล..ทางอด..งดไปก่อน
ทรงพักผ่อน..อิริยาบถ..จนสดชื่น
กระยาหาร..เสวยได้..ร่างกายฟื้น
ทรงหยัดยืน..ฝึกใจ..ใช้ปัญญา
223/35
ใช้ปัญญา..พิจารณา..เห็นความจริง
ว่าทุกสิ่ง..เสื่อมสลาย..ไปตามกาล
อีกร่างกาย..สูตู..อยู่ไม่นาน
พอถึงกาล..ทอดกาย..ตายทุกคน
223/36
ตายทุกคน..ฝึกตน..เดินบนทาง
เดินสายกลาง..กายใจ..ไปสู่จุด
ไม่ใช่อด..ไม่เกินอิ่ม..หนึ่งมนุษย์
อยู่ที่จุด..พอดี..ที่ตรงกลาง
223/37
ที่ตรงกลาง..วางจุด..หาหลุดพ้น
ต้องขุดค้น..ด้วยตน..หนทางมี
เริ่มจากศีล..ต่อธรรม..ตามด้วยดี
ปัญญามี..ตีแหลก..ปลดแอกกรรม
223/38
ปลดแอกกรรม..หยุดทำ..ชั่วเดี๋ยวนี้
เส้นทางชี้..ขึ้นบน..เมื่อตนหยุด
จากร้อนร้าย..กลายเย็น..เป็นมนุษย์
เป็นผู้หยุด..ตลอดไป..ด้วยใจมั่น
223/39
ด้วยใจมั่น..นั่นแหละ..ผู้บำเพ็ญ
ได้ฉ่ำเย็น..มาสู่..อยู่เป็นสุข
กายเดือดร้อน..ธรรมดา..เกิดมาทุกข์
เป็นผู้ลุก..ขึ้นมา..ค้นหาทาง
223/40
ค้นหาทาง..ฝ่าไป..ด้วยใจจิต
หาทางปิด..ทางต่ำ..ทำจิตใส
อยู่กับศีล..กับธรรม..ซำบายใจ
หนทางไป..จากนี่..อยู่ที่ตน
223/41
อยู่ที่ตน..คนผู้..ใช้ปัญญา
ช่วยนำพา..จิตดี..หนีไปได้
เป็นผู้ก้าว..ขึ้นฝั่ง..หลังความตาย
ไม่ต้องอาย..ยมบาล..กาลสิ้นลม
223/42
กาลสิ้นลม..ไม่จม..อเวจี
เป็นผู้มี..แต่ใจ..ใฝ่กุศล
ไม่เอาบาป..ขุ่นใจ..มาใส่ตน
มั่นอยู่บน..จิตใส..ใจสะอาด
223/43
ใจสะอาด..จากใน..มิใช่นอก
ผู้ขุดลอก..ข้างใน..มิให้ชั่ว
ย่อมมั่นอก..มั่นใจ..ไปได้ชัวร์
ยอมเอาตัว..ใช้กรรม..นำจิตสูง
223/44
นำจิตสูง..ตามสาย..ไปนิพพาน
จะเนิ่นนาน..เอาใด..ใครจะสน
คงมุ่งมั่น..เร่งรัด..ขัดจิตตน
ดุจอุบล..ชูช่อราก..เกิดจากตม
223/45
เกิดจากตม..ต้นตอ..กรรมแห่งตน
การเป็นคน..รู้ลึก..ได้ฝึกจิต
มีปัญญา..รู้ได้..ใช้ชีวิต
ก็มีสิทธิ์..ขัดเกลา..เอาดีได้
223/46
เอาดีได้..ใช้เป็น..เห็นทางเปิด
ไม่เตลิด..เดินหลง..ลงนรก
เป็นผู้ปิด..ทางไว้..ไม่ให้ตก
มีกระจก..ส่องใจ..ไปตามทาง
223/47
ไปตามทาง..วางบาป..อาบแสงบุญ
เป็นต้นทุน..เดินทาง..ไปจนสุด
สวรรค์พรหม..นิพพาน..จากมนุษย์
กิเลสหลุด..สุดท้าย..ไม่หวนกลับ
223/48
ไม่หวนกลับ..จับแน่น..แดนนิพพาน
ตลอดกาล..สุขอัน..นิรันดร
ผู้จิตขาว..เอาชนะ..ละนิวรณ์
มีขั้นตอน..แต่ละราย..ไม่เหมือนกัน
223/49
ไม่เหมือนกัน..อันจิต..คิดแตกต่าง
มีถี่ห่าง..ปราณีต..ละเอียดหยาบ
แสดงออก..นอกใน..ใครจะทราบ
ผู้จะปราบ..ได้นี้..มีแต่ตน
223/50
อันโลกนี้..ไม่มี..สงบนิ่ง
มีแต่วิ่ง..วุ่นวน..จนเจอเศร้า
มีพบแล้ว..พลัดพราก..ไปจากเรา
ถึงมัวเมา..ลุ่มหลง..ปลงชีวิต
223/51
ปลงชีวิต..คิดเป็น..เห็นความจริง
ว่าทุกสิ่ง..ทุกราย..สลายหมด
ทั้งคนสัตว์..สิ่งของ..ที่ปรากฏ
อนาคต..เสื่อมสลาย..ไปตามกาล
223/52
ไปตามกาล..เวลา..หาคงที่
นั่งอยู่นี่..คุณเอย..ก็เคยหนุ่ม
พอแก่เฒ่า..ไม่สบาย..โรคร้ายรุม
มาเกาะกุม..ร่างกาย..จนตายแล
223/53
จนตายแล..มีแต่จิต..คิดดีงาม
มีแต่ความ..เข้าใจ..ใช้ปัญญา
ด้วยตั้งใจ..แน่วแน่..แก้ปัญหา
ปรารถนา..แรงกล้า..หาทางพ้น
223/54
หาทางพ้น..ทุกข์ภัย..หนีกายหยาบ
เกิดจากบาป..จากบุญ..ทำตุนไว้
เมื่อรู้สึก..สำนึก..มุ่งชดใช้
เปลี่ยนจากร้าย..เป็นดี..ทันทีเลย
223/55
ทันทีเลย..คุณเอย..ทำแต่บุญ
ไว้เป็นทุน..เดินทาง..วันข้างหน้า
บนเส้นทาง..ดีล้วน..ไม่หวนมา
ฝึกวิชา..พุทธองค์..ทรงชี้นำ
223/56
ทรงชี้นำ..ทำดู..รู้แจ้งจิต
ทั้งลองผิด..ลองถูก..ปลูกต้นกล้า
จนเป็นร่ม..โพธิ์ใหญ่..ให้นกกา
ได้พึ่งพา..อาศัย..ร่มใบบุญ
223/57
ร่มใบบุญ..ลงทุน..แค่ทำตาม
ให้งอกงาม..นอกใจ..ของใจจิต
ไม่เบียดเบียน..มั่นคง..ทรงชีวิต
มีความคิด..แต่ดี..หนีโลกา
223/58
หนีโลกา..ลาขาด..ไม่พลาดอีก
คอยหลบหลีก..กิเลส..และตัณหา
ตามเชิญชวน..ล่อหลอก..ให้ออกมา
คอยชักพา..ให้หลง..ออกดงดอน
223/59
ออกดงดอน..ย้อนกลับ..ไม่รู้สิ้น
เสียแรงดิ้น..ขาดทุน..จนย่อยยับ
เมื่อปัญญา..ความคิด..จิตคอยจับ
เรื่องย้อนกลับ..เกิดใหม่..ไม่มีทาง
223/60
ไม่มีทาง..วางหมด..ไม่จดจำ
ที่ต้องทำ..คือดี..แต่นี้ไป
มุ่งเต็มที่..สุดท้ายดี..ก็ไม่ใช้
วางลงได้..ไม่เกาะดี..ถึงที่แล้ว



Create Date : 26 ธันวาคม 2560
Last Update : 26 ธันวาคม 2560 22:09:38 น.
Counter : 382 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#15



เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



New Comments
ธันวาคม 2560

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
27
28
29
30
31
 
 
All Blog