บนเส้นทางสายพระนิพพาน 225


  บนเส้นทาง
สายพระนิพพาน 225
225/01
ชีวิตคน..วุ่นวน..กับความอยาก
ทั้งเรื่องปาก..เรื่องท้อง..ของจำเป็น
รถบ้านทรัพย์..เงินทอง..ที่มองเห็น
เกียรติก็เป็น..ปัจจัย..เที่ยวไล่คว้า
225/02
เทียวไล่คว้า..หามา..ไม่ประมาณ
ความต้องการ..เพิ่มพูน..คูณทวี
ทุกข์หรือสุข..เพื่อนเอย..เลยพอดี
ทุกข์ทวี..มากมาย..ไม่ได้สม
225/03
ไม่ได้สม..ขมขื่น..คณานับ
ไม่ยอมรับ..ยิ่งพา..ชีวิตพัง
ถ้ายอมรับ..กลับดี..มีพลัง
ชีวิตยัง..กลับร้าย..กลายเป็นดี
225/04
กลายเป็นดี..มีขึ้น..ย่อมมีลง
มีทั้งตรง..ทั้งอ้อม..เมื่อน้อมรับ
มีบาปบุญ..เวรกรรม..ตามกำกับ
มีทั้งหลับ..ทั้งตื่น..ฟื้นและฟุบ
225/05
ฟื้นและฟุบ.ยุบพอง..ของธรรมดา
มีกลับมา..กลับไป..ไม่คงมั่น
มีป่วยไข้..ไม่สบาย..เรื่องกายมัน
เกิดตายนั้น..ธรรมดา..มาเพื่อตาย
225/06
มาเพื่อตาย..กายนี้..ที่ไม่แน่
บ้างเกิดแค่..เพียงวัน..ก็พลันตาย
บ้างป่วยไข้..ทั้งปี..ไม่มีหาย
เช้าสบาย..พอสาย..ตายก็มี
225/07
ตายก็มี..ชั่วดี..อยู่ที่จิต
มีความคิด..ปัญญา..พาผ่านพ้น
อยู่ที่คุณ..ต้นทุน..บุญกุศล
มันส่งผล..เร็วช้า..หาให้พบ
225/08
หาให้พบ..พร้อมรบ..ภายในจิต
ด้วยความคิด..ธรรมดา..ธรรมชาติ
ยอมรับได้..จิตใจ..ใสสะอาด
ความเป็นปราชญ์..ผู้รู้..อยู่ที่ตน
225/09
อยู่ที่ตน..คนทั่ว..ย่อมกลมกล่อม
ที่เป็นหย่อม..ดีร้าย..คนไม่ทั่ว
มีเหตุการณ์..มากมาย..พุ่งใส่ตัว
จงอย่ากลัว..ทายท้า..กล้ายอมรับ
225/10
กล้ายอมรับ..ปัญหา..ครามันเกิด
เป็นการเปิด..ใจรับ..กับเวรกรรม
จิตรับรู้..กูเอง..เคยกระทำ
มันจึงนำ..มาสู่..เป็นผู้รับ
225/11
เป็นผู้รับ..กรรมมี..ทั้งดีชั่ว
ไม่มีมั่ว..ตัวตน..คนผู้รับ
ที่ช่วงนั้น..บาปหรือบุญ..คุณกำกับ
ก็ขยับ..ตามกำลัง..อยู่ฝั่งใด
225/12
อยู่ฝั่งใด..ใจตน..คนรู้เอง
นั่งร้องเพลง..หรือทุกข์ทน..จนร่ำไห้
พิจารณา..สักนิด..สะกิดใจ
มันเป็นไป..ตามกรรม..จำไว้เลย
225/13
จำไว้เลย..เพื่อนเอย..ให้เคยชิน
เป็นผู้กิน..ข้าวร้อน..นอนเป็นสุข
ครองชีวิต..อยู่ได้..แม้กายทุกข์
นายกรรมรุก..ไม่ร้อนเร่า..รู้เข้าใจ
225/14
รู้เข้าใจ..ชีวิตวัย..ธรรมดา
แก่ชรา..ป่วยไข้..กายมันทุกข์
จิตยอมรับ..ได้ไว..ใจเป็นสุข
ถูกกระตุก..ไม่ฮืออือ..ฉันคือคน
225/15
ฉันคือคน..บนโลก..มากโชคเคราะห์
มีหัวเราะ..ร้องไห้..ธรรมดา
มีพานพบ..พลัดพราก..มากปัญหา
ปรารถนา..ไม่สม..ไม่จมฟู
225/16
ไม่จมฟู..มองดู..ความเป็นไป
ไม่เอาใจ..ไปจับ..ปรับสมดุลย์
มีจิตดี..จิตใส..ไว้เป็นทุน
ย่อมเป็นคุณ..แก่ตน..จนพ้นเคราะห์
225/17
จนพ้นเคราะห์..หัวเราะ..โชคชะตา
ผ่านเข้ามา..ชั่วคราว..ราวกับฝัน
ยังไม่ตาย..ย่อมสลาย..ไปสักวัน
รู้เท่าทัน..อยู่ได้..ไม่ทุกข์เลย
225/18
ไม่ทุกข์เลย..เคยชิน..กินน้ำตา
รอเวลา..ทุกข์อิ่ม..ยิ้มรับได้
อยู่ไม่ช้า..ไม่นาน..มันก็ไป
ทุกข์อะไร..กันเล่า..นะเจ้าคน
225/19
นะเจ้าคน..อดทน..และอดกลั้น
ทีละขั้น..ละตอน..ย้อนครุ่นคิด
หยุดที่ต้น..นั้นไว้..นะใจจิต
ค่อยค่อยปิด..บัญชี..หนี้เวรกรรม
225/20
หนี้เวรกรรม..ลำบาก..ไม่มากหรอก
เขามาหลอก..ให้ยุ่ง..มุ่งที่จิต
เอาสติ..ปัญญา..นำมาคิด
ช่วยล้างพิษ..แผลกรรม..ชำระใจ
225/21
ชำระใจ..ใครเล่า..ก็เราเอง
ไม่ต้องเกรง..ใจใคร..ใส่เต็มที่
ถ้าอยากให้...ใจเรา..เขาได้ดี
กระหน่ำตี..ให้เชื่อง..เรื่องของเรา
225/22
เรื่องของเรา..เอาดี..ให้มันได้
เพื่อถึงป้าย..ปลายทาง..พระนิพพาน
มุ่งทำให้..จิตดี..มีพื้นฐาน
เพื่อประหาร..กิเลส..ใช้เศษกรรม
225/23
ใช้เศษกรรม..แก่กัน..ให้มันหมด
ค่อยค่อยปลด..ชดใช้..ทีละเปาะ
หากแม้กรรม..ประดัง..นั่งหัวเราะ
รับเนาะเนาะ..กรรมเก่า..ของเราเอง
225/24
ของเราเอง..อย่าเกรง..จะหมดง่าย
ยอมรับได้..บางเบา..เอาให้หนัก
ชาติก่อนเก่า..ของเรา..คงแย่นัก
คงมากรัก..โลภโกรธหลง..เข้าดงดอน
225/25
เข้าดงดอน..แรมรอน..นรกโลก
พอมีโชค..เกิดกาย..ได้คราวนี้
จงตั้งจิต..ปรารถนา..หาแต่ดี
หวังจะมี..ทางหลุด..หยุดเกิดกาย
225/26
หยุดเกิดกาย..ตายจบ..ศพไม่มี
ต้องเอาดี..นำหน้า..ฆ่ากิเลส
รักษาศีล..อุ้มชู..รู้ปฏิเสธ
รู้ขอบเขต..แห่งตน..ค้นหาธรรม
225/27
ค้นหาธรรม..กำไร..ในการเกิด
การกำเนิด..ครั้งนี้..มีสำนึก
มุ่งทำดี..จากใน..ใจรู้สึก
จงหมั่นฝึก..ทำดี..จึงมีผล
225/28
จึงมีผล..ฝึกฝน..ไม่ประมาณ
ที่ต้องการ..ผลใหญ่..ไปไม่กลับ
เมื่อตั้งจิต..ปรารถนา..ขอลาลับ
ลุยเลยครับ..แต่นี้ไป..ใจดวงเดียว
225/29
ใจดวงเดียว..เคี่ยวเข็ญ..ให้เห็นผล
บุญกุศล..รวมตัว..มัวก็ใส
อะไรเล่า..จะดีกว่า..รักษาใจ
ไม่มีใคร..ยื้อแย่ง..แบ่งไปได้
225/30
แบ่งไปได้..อย่างไร..บุญกุศล
ย่อมส่งผล..แก่คน..ผู้บำเพ็ญ
ปรารถนา..ปัจจุบัน..มันยิ่งเย็น
เพื่อมองเห็น..นิพพาน..กาลสิ้นใจ
225/31
กาลสิ้นใจ..ไปอยู่..ในอู่บุญ
ที่ลงทุน..ไว้มาก..จากเบื้องหลัง
ไม่กลับมา..เวียนว่าย..เมื่อกายพัง
ยามกายยัง..สะสมบุญ..ลงทุนไว้
225/32
อย่าฆ่าสัตว์..ตัดชีวิต..พึงเคารพ
ถ้าอยากพบ..นิพพาน..ไม่นานเกิน
เป็นทางตรง..ให้เรา..ได้ก้าวเดิน
จงเพลิดเพลิน..ในศีล..ด้วยยินดี
225/33
ด้วยยินดี..มีจิต..อันสงบ
หนทางจบ..แจ่มแจ้ง..ในดวงจิต
เอาแต่ดี..ประจำ..พูดทำคิด
ไม่มีพิษ..มีภัย..เมื่อใจดี
225/34
เมื่อใจดี..มีค่า..กว่าสิ่งใด
มองข้างใน..ให้เห็น..เป็นขุมทรัพย์
เพราะหนทาง..ข้างใน..ไปไม่กลับ
เอาจิตจับ..ลมไว้..ไม่ปรุงแต่ง
225/35
ไม่ปรุงแต่ง..ทุกอย่าง..วางสงบ
สิ่งกระทบ..รู้ขบ..ด้วยปัญญา
ทุกสิ่งอัน..มันเกิด..ธรรมดา
เราเกิดมา..แก้ไข..ชีวิตเรา
225/36
ชีวิตเรา..หรือใคร..ได้เกิดมา
จนชรา..แก่เฒ่า..นะเจ้าเอย
อย่าปล่อยใจ..วายวุ่น..จนคุ้นเคย
หรือละเลย..บังคับ..ระงับจิต
225/37
ระงับจิต..เบือนบิด..เหตุและผล
ไม่เคยสน..จิตใจ..ใครรอบข้าง
อารมณ์ร้าย..ขึ้นมา..ก็ตาค้าง
ลูกหลานร้าง..ห่างหาย..ก่อนสายเกิน
225/38
ก่อนสายเกิน..เจริญจิต..ภาวนา
ใช้ปัญญา..แห่งตน..มุ่งค้นหา
ก่อนกายพัง..ใช้พลัง..แห่งเมตตา
ช่วยนำพา..หลานลูก..มาผูกพัน
225/39
มาผูกพัน..ชิดใกล้..มากใยรัก
มาทายทัก..คลุกคลี..ไม่หนีหน้า
แม้ยามอยู่..ห่างไกล..ใคร่มาหา
เป็นปู่ย่า..ตายาย..ได้ใจชน
225/40
ได้ใจชน..บนจิต..คิดดีงาม
มีแต่ความ..เมตตา..ปราณีคน
การสอนสั่ง..ขอบเขต..ล้วนเหตุผล
อารมณ์ตน..เย็นเยือก..เลือกแต่ดี
225/41
เลือกแต่ดี..นำหน้า..เมตตาตาม
จึงงดงาม..เพรียบพร้อม..น้อมส่งผล
อุเบกขา..จิตใส..ใส่กมล
ให้บุคคล..คบหา..มากราบไหว้
225/42
มากราบไหว้..ด้วยใจ..อย่างจริงแท้
ของผู้แพ้..ความดี..มีเมตตา
อันผู้คน..ทุกเหล่า..ปรารถนา
ไม่ต้องหา..ทำได้..เขาให้เอง
225/43
เขาให้เอง..ลูกหลาน..พากันล้อม
เราดีพร้อม..ทุกสิ่ง..เขาวิ่งใส่
ช่วยดูแล..ทั้งปวง..ด้วยห่วงใย
ด้วยเต็มใจ..หลานลูก..ที่ผูกพัน
225/44
ที่ผูกพัน..ห่วงโซ่..ร่มโพธิ์ไทร
อันใครใคร..อาศัย..อย่างอบอุ่น
เป็นผู้ไร้..ทุกข์ตรม..ร่มใบบุญ
ทดแทนคุณ..ผู้เฒ่า..ก่อนเข้าโลง
225/45
ก่อนเข้าโลง..อำลา..ไปเดียวดาย
เป็นผู้คลาย..ทุกห่วง..บ่วงร้อยรัด
วางทุกสิ่ง..ลงได้..ไม่ผูกมัด
เป็นผู้ตัด..กายตน..ก้าวพ้นไป
225/46
ก้าวพ้นไป..ดีกว่า..อย่ายินดี
โลกนี้มี..แต่ทุกข์..สุขที่ไหน
เกิดมาเห็น..ไหมเล่า..มันเน่าใน
พอตายไป..แม่เจ้า..เน่าทั้งตัว
225/47
เน่าทั้งตัว..ตอนตาย..กลายเป็นศพ
หาไม่พบ..กายนี้..ดีตรงไหน
เมื่อทุกส่วน..ร่างกาย..สลายไป
เหลือจิตใจ..บาปบุญ..คุณความดี
225/48
คุณความดี..ไงเล่า..ผู้เฒ่าเอย
ทำให้เคย..ให้ชิน..ให้ยินดี
มากเมตตา..อุเบกขา..บารมี
ให้ความดี..ซึมซับ..จับที่จิต
225/49
จับที่จิต..ติดแน่น..เป็นแม่นมั่น
เพื่อพาท่าน..เดินทาง..สู่จุดหมาย
ให้จิตนี้..มีพลัง..หลังความตาย
เบาสบาย..บุญกุศล..นำตนไป
225/50
นำตนไป..บนทาง..สายนิพพาน
ทางบุญทาน..เจนจบ..สงบจิต
รักษาศีล..ภาวนา..มาถูกทิศ
พูดทำคิด..ประเสริฐ..เกิดปัญญา
225/51
เกิดปัญญา..รู้แจ้ง..แทงตลอด
จนไปจอด..ประตู..สู่นิพพาน
คอยเรียนรู้..ธรรมดา..มาเพื่อผ่าน
แต่ละด่าน..ปะทะ..ละกิเลส
225/52
ละกิเลส..แห่งตัว..ที่มัวเมา
อยู่ที่เรา..เอาออก..ทีละนิด
ต้องคอยแคะ..คอยเขี่ย..ค่อยค่อยคิด
อาจพิชิต..ได้ชัย..ไม่รู้ตัว
225/53
ไม่รู้ตัว..รู้ตน..จนมันใส
มองทางไหน..กระจ่าง..ต่างกันมาก
ให้ค่อยเป็น..ค่อยไป..กลับไม่ยาก
กิเลสพราก..จากจิต..ชีวิตใคร
225/54
ชีวิตใคร..ไม่ใหญ่..ไปกว่าโลง
มีใครโกง..ความตาย..ไปได้เล่า
แก่ชรา..เดินบึ่ง..จนถึงเรา
ผู้ไม่เมา..มุ่งทำ..แต่กรรมดี
225/55
แต่กรรมดี..เท่านั้น..ท่านทั้งหลาย
ไม่เคยสาย..เลยสู..ผู้กลับจิต
รู้กระทำ..ดีได้..ปลายชีวิต
คือพิชิต..จิตได้..ไม่สายเกิน
225/56
ไม่สายเกิน..เดินหน้า..หาทางออก
หลวงพ่อบอก..ทางไว้..ไปลูกเอย
หนทางสู..สู้นะ..อย่าละเลย
เดินคุ้นเคย..จนคล่อง..ต้องสำเร็จ
225/57
ต้องสำเร็จ..เสร็จกิจ..ด้วยจิตดี
เมื่อจิตมี..หิริ..โอตัปปะ
ตั้งจิตมุ่ง..บรรลุ..มุมานะ
หาทางละ..โลกีย์..หนีโลกา
225/58
หนีโลกา..พาจิต..ปิดอบายฯ
รู้ละอาย..เพียงนิด..จิตสกปรก
หาทางล้วน..ไม่หวน..ลงนรก
หาทางยก..จิตตน..พ้นถาวร
225/59
พ้นถาวร..สอนจิต..คิดพูดทำ
ล้วนแต่นำ..สิ่งดี..มีเหตุผล
มุ่งแต่ศีล..แต่ธรรม..นำสู่ตน
อิทธิพล..โลกา..หามีผล
225/60
หามีผล..ต่อจิต..ที่เบื่อหน่าย
ต่างก็บ่าย..หน้าสู้..ปูพื้นฐาน
มีจุดหมาย..ปลายทาง..พระนิพพาน
นิรันกาล..สุขยิ่ง..อย่างจริงแท้



Create Date : 31 มีนาคม 2561
Last Update : 14 เมษายน 2561 22:17:48 น.
Counter : 143 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15



เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



New Comments
มีนาคม 2561

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
All Blog