บนเส้นทางสายพระนิพพาน 172
บนเส้นทาง

สายพระนิพพาน 172

172/01

มากไม่พอ..จึงก่อกรรม..สาธารณะ

ยกคณะฯ..มันส์ยกร่อง..ท่องนรก

เพราะจิตใจ..มากมาย..สิ่งสิงสกปรก

ไม่อยากตก..สำนึกผิด..จิตดีงาม

172/02

จิตดีงาม..คิดตาม..พระสุคต

ชั่วจงงด..ทำแต่ดี..มีจิตใส

พระพุทธองค์..สอนแค่นี้..จี้ที่ใจ

ความชั่วไม่..ต่อแต่นี้..ดีเสมอ

172/03

ดีเสมอ..ไม่เผลอ..ไปทำผิด

ถ้าชั่วจิต..อย่าปล่อยไหล..ออกมาปาก

การยับยั้ง..ชั่งใจ..แรกลำบาก

ทำบ่อยมาก..ก็จะง่าย..สบายเลย

172/04

สบายเลย..คุ้นเคย..รักษาศีล

เป็นงานหิน..เมื่อแรก..เรารักษา

มีสติ..คุ้นเคย..เลยธรรมดา

มันยากกว่า..บอกว่าอย่า..รักษาศีล

172/05

เพราะความชั่ว..คนดี..ทำได้ยาก

ยิ่งกลัวมาก..พลาดไป..ละอายบาป

คนมีศีล..ไม่อยากได้..หรอกกายหยาบ

ตั้งจิตสาป..ตายชาตินี้..ขอหนีเลย

172/06

ขอหนีเลย..ดีกว่า..อย่าได้เกิด

ไม่อยากเปิด..บัญชีกรรม..ทำเก่าใหม่

หนีขึ้นบน..บำเพ็ญเอา..ขัดเกลาใจ

เพื่อต่อไป..จากข้างบน..ไม่วนมา

172/07

ไม่วนมา..ลาขาด..ตัดชาติภพ

ขอเป็นศพ..ครั้งสุดท้าย..ได้ไหมหนอ

เมื่อเป็นผู้..ขัดเกลาใจ..ใสมากพอ

ไม่ต้องรอ..นับชาตินี้..จะกี่กัป

172/08

จะกี่กัป..กี่กัลป์..ฉันไม่รู้

แต่เป็นผู้..รักนิพพาน..นั้นจับจิต

ทั้งที่คน..ส่วนใหญ่..เขาไม่คิด

แต่สถิต..ที่จิตฉัน..อย่างมั่นคง

172/09

อย่างมั่นคง..ฆราวาส..ผู้เดินดิน

แต่ได้ยิน..พระนิพพาน..นั่นแหละใช่

จึงเรียนรู้..ธัมมะค้น..อย่างสนใจ

เพื่อเดินไป..ในเส้นทาง..พระนิพพาน

172/10

การเกิดเป็น..มนุษย์นี้..ที่ไม่ดี

เพราะยังมี..เวียนว่าย..ตายเกิดอยู่

มีความทุกข์..ทุกชนิด..ลองคิดดู

ยังเป็นผู้..แสวงหา..จนกว่าตาย

172/11

จนกว่าตาย..อยากได้ทรัพย์..ความร่ำรวย

มากล้นด้วย..อำนาจ..วาสนา

มากเหลือที่..บารมี..เมื่อเกิดมา

พอตายห่า..กลับเอาไป..ไม่ได้เลย

172/12

ไม่ได้เลย..บางชาติ..เป็นมนุษย์

รวยที่สุด..มีอำนาจ..วาสนา

พอตายไป..เสวยทุกข..เวทนา

เพราะเกิดมา..ไม่สนใจ..ใฝ่ทางบุญ

172/13

ใฝ่ทางบุญ..แต่คุณเกิด..มายากจน

เกิดเป็นคน..ต่ำต้อย..น้อยวาสนา

แต่เจียมตัว..เจียมใจ..ใฝ่ดีพา

เป็นเทวา..เป็นพรหม..สิ้นลมปราณ

172/14

สิ้นลมปราณ..เราต้องการ..แค่นั้นไหม

คิดย้อนไป..เป็นมนุษย์..นี่สุดทุกข์

ผู้เกิดมา..น้ำตาย้อย..น้อยความสุข

มีแต่ทุกข์..คลุกเคล้า..จนเราตาย

172/15

จนเราตาย..คว้าอะไร..ไปได้บ้าง

เพื่อไปค้าง..ข้างบน..ไม่หล่นร่วง

เป็นผู้ตัด..ได้บ้างไหม..ทั้งหลายบ่วง

ยังเป็นห่วง..บ่วงก็รัด..มัดไว้เลย

172/16

อันวันวาน..ป่วยการ..ย้อนกลับไป

เพื่อแก้ไข..อดีต..ที่ผ่านพ้น

เสียเวลา..มากมาย..แก่ใจตน

จงก้าวพ้น..ทำปัจจุบัน..ให้มันดี

172/17

ให้มันดี..วันนี้..วันต่อไป

ไม่มีใคร..เกิดมา..ไม่ทำผิด

เมื่อทำแล้ว..รู้แก้ไข..ใจรู้คิด

ไม่ยอมผิด..พลาดซ้ำ..ย้ำแต่ดี

172/18

ย้ำแต่ดี..มีแต่คุณ..เพียงเท่านั้น

จะผลักดัน..ทุกปัญหา..เพื่อแก้ไข

อย่ามองหา..คนอื่นเลย..ไม่มีใคร

คุณยังไง..ตัวจริงแท้..แก้ปัญหา

172/19

แก้ปัญหา..ด้วยตัวเอง..เร่งปฏิบัติ

ผู้เห็นชัด..เห็นตรง..คงเป็นคุณ

ร้อยปัญหา..มากเรื่อง..ที่เคืองขุ่น

มีเพียงคุณ..เท่านั้น..แก้มันได้

172/20

ความวุ่นวาย..ในโลกนี้..มีสองสิ่ง

เป็นความจริง..พิจารณา..น่าขำนัก

อันสิ่งแรก..ก็คือ..ไปหลงรัก

เจ็บใจนัก..ที่สองไง..ไปหลงเกลียด

172/21

ไปหลงรัก..หลงเกลียด..จนเบียดเบียน

จึงวนเวียน..ไม่จบ..พบอคติ

อยุติธรรม..เข้าครอง..มากทิฐิ

ตรองดูสิ..ตัวเรา..เอายังไง

172/22

เอายังไง..วางใจ..ให้เป็นกลาง

ผู้หาทาง..พ้นวุ่นวาย..ใช้ความจริง

ใจเรารู้..ตรองดู..เห็นทุกสิ่ง

เดินตรงดิ่ง..ไปอีกฟาก..จากวุ่นวาย

172/23

จากวุ่นวาย..ในโลก..ที่ลวงหลอก

ตะโกนบอก..น้องพี่..นี่ความจริง

ความสุขใจ..ใช่จากทำ..ได้ทุกสิ่ง

รับความจริง..ได้หรอกเจ้า..จึงสุขใจ

172/24

จึงสุขใจ..แห่งตน..คนธรรมดา

ได้เกิดมา..มีประสบการณ์..ผ่านทุกสิ่ง

ได้พบสุข..ได้เจอทุกข์..รับความจริง

ไม่ต้องวิ่ง..ให้วายวุ่น..คุณเลือกเอง

172/25

คุณเลือกเอง..เราต่างคน..ต่างความคิด

เมื่อต่างจิต..ต่างใจ..ไร้ปัญหา

อย่าดูถูก..ใครคิดต่าง..จากอาตมา

กาลเวลา..ค่อยเพาะบ่ม..สมแก่เหตุ

172/26

อ่านหนังสือ..ให้ออก..ว่าสำคัญ

อ่านเหตุการณ์..ให้ออก..สำคัญกว่า

อ่านคนอื่น..ให้ออก..ไม่ธรรมดา

สุดยอดกว่า..อ่านออกชัวร์..ที่ตัวเอง

172/27

ที่ตัวเอง..ถ้าคิดได้..ขยับด้วย

จงคิดช่วย..ด้วยจริงใจ..อย่าได้เฉย

คิดไม่เป็น..พอเห็น..ช่วยทำเลย

ไม่คุ้นเคย..อย่าถอยไกล..ให้ร่วมมือ

172/28

ให้ร่วมมือ..ยังไม่ได้..ให้แรงใจ

ไม่เป็นไร..ไม่ได้จริง..ให้นิ่งเฉย

คือไม่ต้อง..มาจุ้น..ให้วุ่นเลย

พี่น้องเอย..ให้ถูกทาง..การวางตัว

172/29

ผู้ละได้..ดวงใจ..ใสสะอาด

ไม่ประหลาด..ผู้วางได้..โล่งใจเยอะ

ผู้ปลงได้..สบายใจ..รู้ไว้เถอะ

อภัยได้..นะเหรอ..สงบใจ
172/30

สงบใจ..คล้ายเงาจันทร์..เป็นฉันใด

น้ำนิ่งไง..จึงเห็นเงา..เจ้าจันทร์แจ่ม

สงบนิ่ง..ยิ่งปัญญา..ออกมาแจม

ถึงเดือนแรม..แจ่มที่ใจ..ไร้ปัญหา

172/31

ไร้ปัญหา..ไม่ใช่ทุกข์..ทำให้คิด

ขอเพื่อนมิตร..พิจารณา..หาเหตุผล

เพราะคิดมาก..ต่างหาก..ก่อทุกข์ทน

ทำให้ตน..ก่อปัญหา..ขึ้นมาทุกข์

172/32

ขึ้นมาทุกข์..รู้จักให้..รู้จักรับ

รู้จักปรับ..รู้จักให้..อภัยกัน

รู้จักได้..รู้จักแบ่ง..รู้จักปัน

รู้แข็งขัน..รู้จักคลาย..สบายเบา

172/33

สบายเบา..ยิ่งกว่าเรา..หาที่สงบ

เราหาพบ..สงบใจ..ในตัวเรา

มันมีค่า..กว่ารู้คน..หลายร้อยเท่า

เพียงแค่เรา..รู้จักตน..เพียงคนเดียว

172/34

เพียงคนเดียว..เมื่อมีจง..รู้จักให้

คราวเราได้..รู้จักพอ..ก็เริงร่า

รู้จักขอ..จงรู้จัก..ถึงคุณค่า

เราเกิดมา..ถึงเวลา..ต้องจากไป

172/35

ต้องจากไป..ย้อนไม่ได้..คือเวลา

จงรู้ว่า..หนีไม่ได้..คือความตาย

สุขภาพ..และชีวิต..ซื้อไม่ได้

โอกาสพ่าย..คือใจคน..ต้องทนคือใจเรา

172/36

ต้องทนคือ..ใจเรา..จงเข้าใจ

รื่นไหลไป..นึกไม่ถึง..รู้ดึงกลับ

ไม่ควบคุม..เอาไว้..เสียหายยับ

ต้องบังคับ..ฉุดดึง..จึงเย็นลง

172/37

จึงเย็นลง..เข้าใจไหม..ไฟไม่ร้อน

ยั้งคิดก่อน..อันตัวเรา..อย่าเข้าใกล้

จึงไม่ร้อน..ไม่ทุกข์..พอสุขใจ

อย่าส่งใจ..เข้าไปแบก..แอกมันหนัก

172/38

กำลังใจ..หาได้จาก..คนรอบข้าง

เราจงสร้าง..ความเข้มแข็ง..ขึ้นมาเอง

เพื่อต่อสู้..อุปสรรค..ไม่กลัวเกรง

ได้ทุกเพลง..ทุกท่วงท่า..ข้าไม่กลัว

172/39

ข้าไม่กลัว..พาตัว..เดินไปหน้า

เพราะตัวข้า..ไม่ไหวหวั่น..กับปัญหา

จะพบเจอ..สิ่งใด..ไม่นำพา

ทุกปัญหา..มีทางออก..บอกได้เลย

172/40

บอกได้เลย..คนที่..มีปัญญา

ก็มองหา..มองเห็น..เป็นโอกาส

เมื่อตั้งใจ..อย่างดี..ไม่มีพลาด

ใช้โอกาส..จากวิกฤต..คิดให้ดี

172/41

คดให้ดี..ทุกครั้งที่..ไม่เข้าใจ

อย่าโทษใคร..โทษเธอ..หรือโทษฉัน

เมื่อพลาดพลั้ง..จงอย่าโกรธ..ชี้โทษทัณฑ์

ขอโทษกัน..ขอโทษฉัน..ขอโทษเธอ

172/42

ขอเพียงตน..เริ่มต้น..เป็นคนดี

เป็นคนมี..ความมุ่งมั่น..เพื่อฟันฝ่า

ประพฤติตน..จนสมบูรณ์..ไร้มายา

ปรารถนา..เป็นคนดี..ที่แท้จริง

172/43

ที่แท้จริง..สิ่งที่มา..พร้อมตัวคุณ

คือบาปบุญ..วาสนา..บารมี

โง่ที่สุด..ฉลาดบางเรื่อง..ก็ยังมี

คนฉลาดสิ..ก็ยังโง่..ในหลายเรื่อง

172/44

ในหลายเรื่อง..ก็อาจ..ไม่ช้าไป

ยังไม่ไกล..ที่จะทำ..สิ่งที่ฝัน

ขอแค่เพียง..มีใจ..ที่มุ่งมั่น

ฝันของท่าน..อาจเป็นจริง..ได้เสมอ

172/45

ได้เสมอ..แด่เธอ..ผู้มุ่งมั่น

ความสำเร็จนั้น..ที่ผ่าน..ความล้มเหลว

ชัยชนะ..ผู้หลุดบ่วง..จากห้วงเหว

จากแหลกเหลว..ผงาดมา..น่าชื่นชม

172/46

ไม่เคยหิว..ก็ไม่รู้..รสความอิ่ม

ไม่เคยยิ้ม..ไม่รู้รส..ความสดชื่น

ไม่เคยสู้..ไม่รู้วิธี..จะหยัดยืน

ไม่ขมขื่น..ไม่รู้สุข..เป็นอย่างไร

172/47

เป็นอย่างไร..ให้เป็นเรา..เข้าใจไหม

ไปทางไหน..นี่ตัวตน..บนความจริง

ไม่ต้องดี..ไม่ต้องเด่น..เป็นทุกสิ่ง

เป็นคนจริง..สนุกงาน..กับการทำ

172/48

กับการทำ..งานตรงนี้..ดีที่สุด

งานทุกจุด..รับผิดชอบ..ตอบปัญหาได้

ก็จะอยู่..บนโลกนี้..ได้สบาย

เป็นผู้ใช้..เวลา..คุ้มค่าตน

172/49

บาปแม้น้อย..ค่อยสะสม..เป็นอาจิณ

จงได้ยิน..ผู้ก่อกรรม..ไม่ว่างเว้น

เราเรียกว่า..อาจิณกรรม..ผู้ทำเวร

กรรมหนักเป็น..อเวจี..มหานรก

172/50

จะบาปน้อย..บาปมาก..ก็จากจิต

ผู้ที่คิด..เจตนา..จะโทษหนัก

จิตพิโรท..โกรธแค้น..สำคัญนัก

เป็นกรรมหนัก..ข้ามชาติภพ..จบกันยาก

172/51

จบกันยาก..มากจองเวร..เห็นเจตนา

ต่างเข่นฆ่า..ตามล่าไล่..ไม่สิ้นสุด

ไล่จองเวร..ไม่ว่าเป็น..สัตว์มนุษย์

ไม่รู้หยุด..ไม่อาจหลุด..จากห้วงกรรม

172/52

จากห้วงกรรม..ที่เห็น..เป็นประจักษ์

ผู้มีหลัก..หรอกจึงหยุด..หลุดรอดได้

ผู้เกิดมา..ไม่นำพา..น่าเสียดาย

มัวเกิดตาย..ไม่รู้จบ..ไม่พบทาง

172/53

ไม่พบทาง..แสงสว่าง..ในจิตตน

มากมืดมน..เริ่มต้น..จากตรงไหน

ไม่กล้าพูด..ไม่กล้าคิด..ตัดสินใจ

ยิ่งปล่อยไป..ตามยถา..หาไม่เจอ

172/54

หาไม่เจอ..หาไม่พบ..ก็จบกัน

กรรมผูกพัน..ชีวิต..ติดเป็นผัง

อันชีวิต..จิตเป็นไฟ..ไหม้จนพัง

ไม่รอฝัง..ก็เผา..เท่านั้นเอง

172/55

ทั้งกรรมหนัก..กรรมเบา..เราทั้งสิ้น

เป็นผู้ดิ้น..เสาะหา..เอามาไว้

บ้างก็ตาม..มาช้า..บ้างมาไว

คือต้องใช้..ทั้งหมด..กฎเขามี

172/56

กฏเขามี..ถึงทำดี..ก็ต้องเจอ

เพราะว่าเธอ..เคยปลูก..ดุจลูกไม้

ปลูกต้นดี..ต้นชั่ว..ของตัวไว้

ก็จะได้..รับผล..อันตนปลูก

172/57

อันตนปลูก..ถูกต้อง..และเที่ยงธรรม

จงจดจำ..ไว้เถอะลูก..ปลูกต้นดี

ออกดอกผล..ให้ตนสุข..ทุกข์บ่มี

ผลของดี..หอมหวาน..ไปนานเลย

172/58

ไปนานเลย..พี่น้องเอย..ยังไม่เท่า

ความดีเรา..ก็วางเฉย..เลยดีกว่า

เมื่อวางดี..ไม่มีชั่ว..แทรกเข้ามา

เขาเรียกว่า..ธรรมารมณ์..ไม่จมลง

172/59

ไม่จมลง..คงดิ่ง..นิ่งสงบ

เป็นผู้จบ..จากแคว้น..แดนมนุษย์

จนเป็นผู้..มีจิตใส..ใจบริสุทธิ์

เป็นผู้หยุด..เกิดตาย..ในโลกา

172/60

ในโลกา..แดนโลกีย์..นี้จบกัน

ไม่มีวัน..หวนมาสู่..ผู้ค้นพบ

อันเป็นทาง..แห่งบุญบาป..สาปขอจบ

เมื่อค้นพบ..เส้นทางไป..สายนิพพาน














Create Date : 16 มีนาคม 2557
Last Update : 18 มีนาคม 2557 1:23:02 น.
Counter : 543 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



มีนาคม 2557

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
17
18
19
21
23
24
25
27
28
29
30
31
 
 
All Blog